Gênesis 44
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NAA
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hichun asopiho chu chedingin aki gong tauvin, Joseph in insung lhacha ho lah a aseitan, “Amaho dip sunga chun apoh thei jat u dimset in anchang kipoh sah un, chule dangka ahin kipoh hou chu nung hetpeh cheh kit un,” ati.
1 José deu esta ordem ao administrador da sua casa: — Encha de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e ponha o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Chutengleh keima sum eng chakhon chu alhumpen pa dip sunga achungtho pena koijun chule chang choh na dinga sum ahin kipoh toh chun koi than, hiti chun insung lhacha pan jong Joseph in asei bang chun abol tan ahi.
2 E coloque o meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro do seu cereal. E o administrador fez como José havia ordenado.
3 Jingkah matah in akipat doh un ache tauve, a sangan hon jong vumset in neh ding apon alampiu majon dingin asol tauve.
3 De manhã, quando já estava claro, os homens partiram, eles com os seus jumentos.
4 Amaho chu khopia kon chun achedoh tauvin gamlapi agei masang uvin Joseph in jong a insung thil chingpa jah a chun, “Kipat doh inlang miho nung chu del loiyin, amaho chu naphah tengleh ajah uva, 'Ipi ding pen tah a ka phat nau thilpha chu git louva na lethuh uhitam ong?' Ipi dinga keima dangka khon chu nana guh mangu ham?
4 Saíram da cidade e, antes que pudessem ter se distanciado, José disse ao administrador de sua casa: — Levante-se e vá atrás daqueles homens. E, alcançando-os, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Nangho hin ibola kapupa sum eng chakhon naguh u hitam? Aman hiche chu amanchah a thil ahunglhung ding ho hetna a aneiji ahi; nang hon thil phalou tah na boldoh'u hitalou ham!'” ati.
5 Não é este o copo em que bebe o meu senhor e que ele usa para fazer as suas adivinhações? Vocês fizeram algo muito errado.”
6 Insung lhacha pan amaho chu amattup jouvin hitin aseitai.
6 O administrador os alcançou e lhes falou essas palavras.
7 Ama hon amapa kom'a hitin asei uve, “Keiho hi nasoh kahiuvin, chule keihon hitobang chu kabol loubeh ding'u ahi! atiuve.
7 Então eles responderam: — Por que o meu senhor está dizendo uma coisa dessas? Longe de nós, seus servos, fazer uma coisa assim.
8 Ven keiho Canaan gam'a pat in sum chu kahin kichoi cheh nauve, chule kadip sung uva ana umho chu ka pakai pa in a konna keihon iti dana sum eng chakhon chu kaguh doh thei diu ham?.
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento nós trouxemos de volta da terra de Canaã; como, então, iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Nasohte lah a koi hijongleh ala ana umtah le ama jong chu thidoh mai tahen, chule keiho jong ka pakai pa kom'a sohchang ding kahi tauve.”
9 Se algum de nós tiver esse copo, será morto; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 “Hiche chu apha lheh jenge,” tin ama pan adonbut e, “Hinlah ka chakhon gupa bou chu kasoh a pang ding ahi. Adang ho vang nache thei diu ahi,” ati.
10 O administrador respondeu: — Que seja como vocês disseram. Aquele com quem for encontrado o copo será meu escravo; os outros ficam livres.
11 Ama hon gangtah in adip hou chu sangan chunga kon'in adom lhauvin ahong doh un ahi.
11 Eles se apressaram; cada um colocou o seu saco de mantimento no chão e o abriu.
12 Hiphat chun insung lhacha pan alenpen apat in aneopen pa geijin adipsungu ahin kholtan ahile sum eng chakhon chu Benjamin dipsunga ahin mudoh tan ahi.
12 O administrador os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Hichun ama hon asangkhol'u abottel tel tauvin, apot hou chu asangan chunga aheng doh kit un, khopi lam ahin nung jot kit tauve.
13 Então eles rasgaram as suas roupas; cada um carregou de novo o seu jumento, e eles voltaram para a cidade.
14 Judah le asopi ho ahung lhun uchun Joseph chu a inna anaum nalaiye, chule amaho Joseph masanga tol ah abohkhup tauvin ahi.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, este ainda estava ali. E prostraram-se em terra diante dele.
15 Chuin Joseph in amaho jah a aseiyin, “Ipi ham nang hon nabol'u hi? Hitobang mihem ho hi keiman akhonung dingu kasei thei nang hon nahet lou uham?” ati.
15 José lhes perguntou: — O que é isso que vocês fizeram? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Hichun Judah in aseitai, “O, ka pakai, ipi kasei dingu hitam? Keima ho iti them ka kichan diu hitam? Pathen'in nasohte chonsetna ho hi ahin hetdoh sah ahitai. Ka pakai, hijeh chun sum eng chakhon kimatdohna pa seh hilouvin keiho ka boncha uva nasoh a pang ding kahi tauve.”
16 Então Judá respondeu: — Que podemos dizer a meu senhor? Que podemos falar? E como vamos nos justificar? Deus descobriu a nossa culpa. Eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Hinlah Joseph in adonbut in, “Chuti ponte,” Keiman chutia chu thil kabol louhel ding ahi! Ka khon gupa bou chu kasoh a pang ding, adangse sevang damsel in napa kom'a nung che tauvin,” ati.
17 Mas José disse: — Longe de mim fazer uma coisa dessas! O homem em cuja mão foi encontrado o copo, esse será meu escravo; os outros podem voltar em paz para junto de seu pai.
18 Hichun Judah in anaijin aseitai, “Lungset tah in, ka pakai, nasoh pan thu cheng khat tou sei inge. Lungset tah in, nangma Pharaoh toh nalalna lhon kibang jongleh nei lunghan khum hih in.
18 Então Judá se aproximou dele e disse: — Meu senhor, permita que este seu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a sua ira contra este seu servo, pois o senhor é como o próprio Faraó.
19 “Ka pakai, phat masa chun nasohte ho nei dong uvin, 'Nang hon sopi nanei uvem ahilou le napa'u umnalai em?' nati.
19 Meu senhor perguntou a seus servos: “Vocês têm pai ou mais algum irmão?”
20 Chuin keihon ka donbut un, 'Henge, ka pakaipa, kapa'u jong adam nalaiye ahin amavang ateh lheh tai katiuve, chule achapa aneopen pa chu ateh jou nungsanga ahin ahi. Asopipa jong athi tan, ama bou chu anu sunga hing doh ahin, hijeh a chu apan jong hatah a angailut ahi,' ati.
20 E respondemos a meu senhor: “Temos um pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.”
21 “Kaheng uva naseijin, kahenga hinpuiyun amapa chu keiman kamit tah inkamu nom e, nati.'
21 Então o senhor disse a estes seus servos: “Tragam o jovem, para que eu o veja.”
22 Ahin keihon kana donbut un, 'Ka pakai, hiche chapang chun apa adalha theipoi, ajeh chu apa thilo thei ahi,'
22 Respondemos ao meu senhor: “O jovem não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.”
23 Ahin nei thumop kit un, 'Nasopi pau alhumpen pa toh nahung kilhon lou ule nang hon kamai namu kitlou dingu ahitai,' nati.
23 Então meu senhor disse a estes seus servos: “Se o irmão mais novo não vier com vocês, nunca mais vocês verão o meu rosto.”
24 “Hichun nasohpa, kapau koma kakile un, nasei chu kana lhut tauve.
24 — Quando voltamos à casa de meu pai, que é seu servo, e repetimos a ele as palavras de meu senhor,
25 Phat chomkhat jouvin, 'Cheuvin lang chang eiga chohpeh kit un,' atin
25 nosso pai disse: “Voltem e comprem um pouco de mantimento.”
26 ‘Ka sopiu aneopen pa toh neisol lou ule kache lou diu ahi. Aneopen pa pui louva mipa mai chu kamulou diu ahi,' tia kadonbut u ahi.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir para lá. Mas, se o nosso irmão mais moço for conosco, iremos. Porque não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.”
27 “Hichun kapauvin kaheng uva aseijin, 'Ka loinun chapa ni eihinpeh nang hon naheuve,
27 Então nos disse o seu servo, nosso pai: “Vocês sabem que a minha mulher me deu dois filhos.
28 amani lah a khat pan eidalha tan ahung kinungle tapoi; lung opkaina loubeh a gamsa hon atal adah a ajam'u ahi. Ama kanung mukit louhel ahitai.
28 Um se ausentou de mim, e eu disse: ‘Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi.’
29 Tua asopipa kakoma kon a napuidoh uva, boina ahinto khah le, lunghem pum a hiche samkang pa hi alhankhuh nalhut pai diu ahitai,’ ati.
29 Se agora vocês me tirarem também este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.”
30 Tun, ka pakai, keima kapa henga hiche chapang jao louvin kinungle thei pong kate. Kapa'u hinkho hi hiche chapang pa hinkho a hi kingam ahiye.
30 — Agora, pois, se eu voltar para junto de meu pai, seu servo, sem que o jovem vá conosco, visto que a alma de meu pai está ligada com a alma dele,
31 Kapan hiche chapang hi amulou le thilo tei ding ahi. Nasohte ho hin kapa'u samkan jouva thina kato sah kit dingu ahitai.
31 vendo ele que o jovem não está conosco, morrerá; e estes seus servos farão descer os cabelos brancos de nosso pai, seu servo, com tristeza à sepultura.
32 Amonga jong na sohpa hi kapa henga hiche chapang khel'a hung kipe doh jenga hitia hi, keiman ama hi naheng kahin nunglhut kit louva ahile nahenga hinkho lhumkeijin themmo chang jeng ing kate, kati ahi.
32 Porque este seu servo ficou responsável por este jovem diante de meu pai, dizendo: “Se eu não o trouxer de volta, serei culpado para com o meu pai pelo resto da minha vida.”
33 Hijeh chun kapu, lungset tah in ahithei ding leh hiche chapang khel in keima hi nangma soh din um tang kate, chule ahithei ding leh hiche chapang hi a uteho toh kinungle tauhen.
33 Agora, pois, que este seu servo fique em lugar do jovem como escravo de meu senhor, e que o jovem volte com os seus irmãos.
34 Keima hiche chapang pa beiya hi iti kapa kom'a kaki nungle kit ding ham? Kapan gim genthei athoh ding chu iti kavet jou ding ham,! ati.
34 Porque como poderei voltar a meu pai, se o jovem não for comigo? Eu não poderia ver esse mal se abatendo sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.