Gênesis 44

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hichun asopiho chu chedingin aki gong tauvin, Joseph in insung lhacha ho lah a aseitan, “Amaho dip sunga chun apoh thei jat u dimset in anchang kipoh sah un, chule dangka ahin kipoh hou chu nung hetpeh cheh kit un,” ati.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Chutengleh keima sum eng chakhon chu alhumpen pa dip sunga achungtho pena koijun chule chang choh na dinga sum ahin kipoh toh chun koi than, hiti chun insung lhacha pan jong Joseph in asei bang chun abol tan ahi.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Jingkah matah in akipat doh un ache tauve, a sangan hon jong vumset in neh ding apon alampiu majon dingin asol tauve.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Amaho chu khopia kon chun achedoh tauvin gamlapi agei masang uvin Joseph in jong a insung thil chingpa jah a chun, “Kipat doh inlang miho nung chu del loiyin, amaho chu naphah tengleh ajah uva, 'Ipi ding pen tah a ka phat nau thilpha chu git louva na lethuh uhitam ong?' Ipi dinga keima dangka khon chu nana guh mangu ham?
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Nangho hin ibola kapupa sum eng chakhon naguh u hitam? Aman hiche chu amanchah a thil ahunglhung ding ho hetna a aneiji ahi; nang hon thil phalou tah na boldoh'u hitalou ham!'” ati.
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Insung lhacha pan amaho chu amattup jouvin hitin aseitai.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Ama hon amapa kom'a hitin asei uve, “Keiho hi nasoh kahiuvin, chule keihon hitobang chu kabol loubeh ding'u ahi! atiuve.
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Ven keiho Canaan gam'a pat in sum chu kahin kichoi cheh nauve, chule kadip sung uva ana umho chu ka pakai pa in a konna keihon iti dana sum eng chakhon chu kaguh doh thei diu ham?.
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Nasohte lah a koi hijongleh ala ana umtah le ama jong chu thidoh mai tahen, chule keiho jong ka pakai pa kom'a sohchang ding kahi tauve.”
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 “Hiche chu apha lheh jenge,” tin ama pan adonbut e, “Hinlah ka chakhon gupa bou chu kasoh a pang ding ahi. Adang ho vang nache thei diu ahi,” ati.
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Ama hon gangtah in adip hou chu sangan chunga kon'in adom lhauvin ahong doh un ahi.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Hiphat chun insung lhacha pan alenpen apat in aneopen pa geijin adipsungu ahin kholtan ahile sum eng chakhon chu Benjamin dipsunga ahin mudoh tan ahi.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Hichun ama hon asangkhol'u abottel tel tauvin, apot hou chu asangan chunga aheng doh kit un, khopi lam ahin nung jot kit tauve.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Judah le asopi ho ahung lhun uchun Joseph chu a inna anaum nalaiye, chule amaho Joseph masanga tol ah abohkhup tauvin ahi.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Chuin Joseph in amaho jah a aseiyin, “Ipi ham nang hon nabol'u hi? Hitobang mihem ho hi keiman akhonung dingu kasei thei nang hon nahet lou uham?” ati.
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Hichun Judah in aseitai, “O, ka pakai, ipi kasei dingu hitam? Keima ho iti them ka kichan diu hitam? Pathen'in nasohte chonsetna ho hi ahin hetdoh sah ahitai. Ka pakai, hijeh chun sum eng chakhon kimatdohna pa seh hilouvin keiho ka boncha uva nasoh a pang ding kahi tauve.”
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Hinlah Joseph in adonbut in, “Chuti ponte,” Keiman chutia chu thil kabol louhel ding ahi! Ka khon gupa bou chu kasoh a pang ding, adangse sevang damsel in napa kom'a nung che tauvin,” ati.
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Hichun Judah in anaijin aseitai, “Lungset tah in, ka pakai, nasoh pan thu cheng khat tou sei inge. Lungset tah in, nangma Pharaoh toh nalalna lhon kibang jongleh nei lunghan khum hih in.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 “Ka pakai, phat masa chun nasohte ho nei dong uvin, 'Nang hon sopi nanei uvem ahilou le napa'u umnalai em?' nati.
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Chuin keihon ka donbut un, 'Henge, ka pakaipa, kapa'u jong adam nalaiye ahin amavang ateh lheh tai katiuve, chule achapa aneopen pa chu ateh jou nungsanga ahin ahi. Asopipa jong athi tan, ama bou chu anu sunga hing doh ahin, hijeh a chu apan jong hatah a angailut ahi,' ati.
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 “Kaheng uva naseijin, kahenga hinpuiyun amapa chu keiman kamit tah inkamu nom e, nati.'
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Ahin keihon kana donbut un, 'Ka pakai, hiche chapang chun apa adalha theipoi, ajeh chu apa thilo thei ahi,'
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Ahin nei thumop kit un, 'Nasopi pau alhumpen pa toh nahung kilhon lou ule nang hon kamai namu kitlou dingu ahitai,' nati.
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 “Hichun nasohpa, kapau koma kakile un, nasei chu kana lhut tauve.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 Phat chomkhat jouvin, 'Cheuvin lang chang eiga chohpeh kit un,' atin
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 ‘Ka sopiu aneopen pa toh neisol lou ule kache lou diu ahi. Aneopen pa pui louva mipa mai chu kamulou diu ahi,' tia kadonbut u ahi.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 “Hichun kapauvin kaheng uva aseijin, 'Ka loinun chapa ni eihinpeh nang hon naheuve,
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 amani lah a khat pan eidalha tan ahung kinungle tapoi; lung opkaina loubeh a gamsa hon atal adah a ajam'u ahi. Ama kanung mukit louhel ahitai.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Tua asopipa kakoma kon a napuidoh uva, boina ahinto khah le, lunghem pum a hiche samkang pa hi alhankhuh nalhut pai diu ahitai,’ ati.
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 Tun, ka pakai, keima kapa henga hiche chapang jao louvin kinungle thei pong kate. Kapa'u hinkho hi hiche chapang pa hinkho a hi kingam ahiye.
30 — ausente —
31 Kapan hiche chapang hi amulou le thilo tei ding ahi. Nasohte ho hin kapa'u samkan jouva thina kato sah kit dingu ahitai.
31 — ausente —
32 Amonga jong na sohpa hi kapa henga hiche chapang khel'a hung kipe doh jenga hitia hi, keiman ama hi naheng kahin nunglhut kit louva ahile nahenga hinkho lhumkeijin themmo chang jeng ing kate, kati ahi.
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 Hijeh chun kapu, lungset tah in ahithei ding leh hiche chapang khel in keima hi nangma soh din um tang kate, chule ahithei ding leh hiche chapang hi a uteho toh kinungle tauhen.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 Keima hiche chapang pa beiya hi iti kapa kom'a kaki nungle kit ding ham? Kapan gim genthei athoh ding chu iti kavet jou ding ham,! ati.
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.