Gênesis 43
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tuhin Canaan gamsunga kellhah chu akhoh cheh cheh jengin ahi.
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 Egypt gam'a konna ahinpoh u anchang aneh chai phat un hichun apau Jacob in achate jah a aseitai, “Nung chekit unlang neh ding gacho kit tauvin,” ati.
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 Ahin Judah in apa Jacob adonbut in, “Gamsung lamkaipa chun hatah in eigah un, na sopi pau chu nahin puilou ule kamai namulou dingu ahi,” ati.
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 Benjamin keiho toh nasol khom le kache dingu anchang kaga choh dingu ahi, ati.
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 Amavang Benjamin che ding naphal louleh keiho jong kache louhel ding'u ahitai ti geldoh in, ajeh chu gamsung lamkai pa chun aseiye, “Na sopi pau alhumpen pa chu nahin puilou ule kamai namu lou dingu ahi atisa ahi.”
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 Hichun Jacob in adonbut in, “Ibol a nang hon nei suhgenthei uhitam, hiche gam vaipopa kom'a chu sopi khat kanei nalai uve tia nahin seidoh uham?” ati.
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 Ama hon adonbut un, “Hiche gamsung lamkaipa chun eiho insung thusim hoitah in thudoh eineijun, napau dam nalai em? Sopi pasal dang nanei nahlai uvem? tin eidong un, hiche a chun keihon amapa thudoh ho chu ka donbut cheh un, chule na sopi pau hinpui yun ati ding chu keihon iti kahet thei diu ham? ,” atiuve.
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 Judah in apa Israel kom'a aseitan, “Chapang pa chu hinsol in hiche teng chule keiho kaga che diu ahi, chuti louleh ikellih diu, nang le boipu geiya ithigam diu ahi.
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 Chule keima ka tahsa tah in mopo nang kate, ahin Benjamin chu kahin nungpui louleh boina jouse keiman mo kapoh ding ahi. Chule nangma angsunga thepmona jouse keima chunga chu jenghen.
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 Amavang eiho ana geisang hih leuhen tuphat a hi nivei tobang kilhung thei ding ahitai,” ati
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 Chuphat in apau Israel chun ajah uva, “Chuti ding mong ahiya ahile hiti hin kigong uvin, gamsunga thingga phalai cheh lheng khom uvin lang, thingnai, lou themkhat le khoiju them khat toh, thil namtui toh, theichang toh, chule jonmot chang toh nadip sung uva mipa peh ding chun posuh uvin.
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 Chule dangka jong athop in pohbe un, ajeh chu nadip sung uva ana kikoi chu koitobang khat in jong anabol khel jong himai thei ahi.
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 Hijeh chun nasopi pau hi puijun lang gamsung lamkai heng'a nungche tauvin.
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 Chule Hatchungnung Pathen'in phatthei naboh maiju hen, hiche gamsung vaipo mit mua jong ngailutna mel na chan thei uva na sopi pau Simeon chule Benjamin nahin lhadoh peh thei diu ahi. Keima vang ka chate jal'a thilo pai ding ka hitai,” ati.
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 Hichun ama hon Jacob thilpeh ho chu agongtup un, chule adipsung uva sum jong athop in apohbe uvin, Benjamin toh akilhon tauve; hichun amaho Egypt gam alhung tauvin Joseph masanga ading tauvin ahi.
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 Chuin Joseph in Benjamin amaho lah a ahung chu amutan, hichun aman a insunga lhacha a pangho jah a hitin aseiye, “Amaho tohin tunia an nekhom ding kahiuvin hijeh chun insung lama ana puilut un, chule gancha ana that un, kin thupi tah kimang ding ahi.”
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 Hichun lhacha hon Joseph in asei bang chun abol'un, amaho sese chu Joseph inlam a apui tauvin ahi.
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 Joseph insung'a akipuilut jengu ahetdoh phat un asopiho chu akichauvin, “Iche masah uva hilai mun a koiham khat in idipsung uva sum ana hetlut u ahi. Aman eihon iguh u banga agon a, eimat uva, asoh uva eisem uva, chuleh isangan hou jong eilahpeh u ahitai” akitiuve.
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 Asopiho chu Joseph insung lhachapa kom'a ache un akelkot kom'a,
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 “Pu,” Keiho hi phat masa chun Egypt gam'a anneh ding chon kahung uve.
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 Ahin keiho kaki nungle uchun jan ahia kakichol pet uva kadip sungu ka hondoh ule keihon ka dipsung cheh uva kathil chohna man cheh uchu ana umsoh keiye! Yuhin hiche dangka ho chu kahin nungpoh cheh nauve.
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 Chule keihon anneh chohbe na ding dangka jong ka hin pohbe uvin, koi tobang ham khat in dangka ho kadip sung uva ana koi jong chu ka pum het pouve.” atiuvin ahi.
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 “Imacha lungboina nei hih un,” tin insung lhacha pa chun aseiye, “Na Pakai na pate Pathen chun na dipsung uva nahin koipeh u ahi, na dangka hou jong keima kom'a aum nai.” Hichun aman Simeon chu alhakang in amaho lah a ahin puidoh tan ahi.
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 Insung lhacha pa chun miho chu Joseph leng insung lama apuilut tauvin ahi. Insung lhacha pan akengu kisil ngimna ding twi apen chule sangan ho ding anneh jong apeuvin ahi.
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 Hilai mun a chu an aneh ding thu u ahetdoh phat un, sun a Joseph ahung lhun masang'in ama hon thilpeh ho chu akigon tup tauvin ahi.
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 Hichun Joseph in ahung lhun chun ama hon athilpoh u chu ahin ladoh un Joseph masanga tol'a abohkhup tauvin ahi.
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 Ama hon alemjou chun adong tan a”Napau akum atamtai nati pau chu itoh bang nam, dam jinga hinam?” tin adong'in ahi.
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 Ama hon adonbut un, “Henge” tin adonbut un “Ka pau, nasohpa chu adam in ahing nalaiye,” tin Joseph masanga abohkhup kit uvin ahi.
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 Hichun Joseph in apenkhompi asopipa Benjamin chu aven, “Ama hi ham na sopiu alhumpen pa natiu chu?” tin Joseph in adong tai. “Pathen'in na umpi jingta hen, ka chapa.” ati.
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 Hichun Joseph kinloitah in insunga kon'in apotdoh e, ajeh chu asopipa amu chun ama akitimjou tapon, ama indan sungnunga alut in agakap tan ahi.
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 Chuin amai akiphet jouvin ama ahung potdoh kit in nasatah in akitim ham ham in, “Anneh ding hin thuh tauvin,” ati.
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 Hijeh chun ama hon Joseph ding atum in, amaho ding atumin, chule ama toh nekhom ding Egypt mite ding atumin ankong asem tauve, ijeh inem itile Egypt miten Hebrew mite toh an anehkhom ngailouvu, neh khom ding chu Egypt mite dinga bohna khat hiya ahiye.
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 Joseph in asopiho chu atouna diu akoi peh cheh in, ama hon jong ajalheh jengun, amaho tahsa kum alen penna pat aneopen pa geiyin atou nau agontup peh in atousah tan ahi.
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 Amaho chan ding chu Joseph chan lah a kon'in asoh doh uvin ahi; chujongleh Benjamin chan chu amaho khat chan jat sangin chan ajat ngan atamjoi. Hitobang chun ama hon Joseph chutoh an ane khom uvin adon khom tauvin ahi.
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.