Gênesis 43
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NTLH
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tuhin Canaan gamsunga kellhah chu akhoh cheh cheh jengin ahi.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Egypt gam'a konna ahinpoh u anchang aneh chai phat un hichun apau Jacob in achate jah a aseitai, “Nung chekit unlang neh ding gacho kit tauvin,” ati.
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Ahin Judah in apa Jacob adonbut in, “Gamsung lamkaipa chun hatah in eigah un, na sopi pau chu nahin puilou ule kamai namulou dingu ahi,” ati.
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Benjamin keiho toh nasol khom le kache dingu anchang kaga choh dingu ahi, ati.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Amavang Benjamin che ding naphal louleh keiho jong kache louhel ding'u ahitai ti geldoh in, ajeh chu gamsung lamkai pa chun aseiye, “Na sopi pau alhumpen pa chu nahin puilou ule kamai namu lou dingu ahi atisa ahi.”
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Hichun Jacob in adonbut in, “Ibol a nang hon nei suhgenthei uhitam, hiche gam vaipopa kom'a chu sopi khat kanei nalai uve tia nahin seidoh uham?” ati.
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Ama hon adonbut un, “Hiche gamsung lamkaipa chun eiho insung thusim hoitah in thudoh eineijun, napau dam nalai em? Sopi pasal dang nanei nahlai uvem? tin eidong un, hiche a chun keihon amapa thudoh ho chu ka donbut cheh un, chule na sopi pau hinpui yun ati ding chu keihon iti kahet thei diu ham? ,” atiuve.
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 Judah in apa Israel kom'a aseitan, “Chapang pa chu hinsol in hiche teng chule keiho kaga che diu ahi, chuti louleh ikellih diu, nang le boipu geiya ithigam diu ahi.
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Chule keima ka tahsa tah in mopo nang kate, ahin Benjamin chu kahin nungpui louleh boina jouse keiman mo kapoh ding ahi. Chule nangma angsunga thepmona jouse keima chunga chu jenghen.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Amavang eiho ana geisang hih leuhen tuphat a hi nivei tobang kilhung thei ding ahitai,” ati
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Chuphat in apau Israel chun ajah uva, “Chuti ding mong ahiya ahile hiti hin kigong uvin, gamsunga thingga phalai cheh lheng khom uvin lang, thingnai, lou themkhat le khoiju them khat toh, thil namtui toh, theichang toh, chule jonmot chang toh nadip sung uva mipa peh ding chun posuh uvin.
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Chule dangka jong athop in pohbe un, ajeh chu nadip sung uva ana kikoi chu koitobang khat in jong anabol khel jong himai thei ahi.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Hijeh chun nasopi pau hi puijun lang gamsung lamkai heng'a nungche tauvin.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Chule Hatchungnung Pathen'in phatthei naboh maiju hen, hiche gamsung vaipo mit mua jong ngailutna mel na chan thei uva na sopi pau Simeon chule Benjamin nahin lhadoh peh thei diu ahi. Keima vang ka chate jal'a thilo pai ding ka hitai,” ati.
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Hichun ama hon Jacob thilpeh ho chu agongtup un, chule adipsung uva sum jong athop in apohbe uvin, Benjamin toh akilhon tauve; hichun amaho Egypt gam alhung tauvin Joseph masanga ading tauvin ahi.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Chuin Joseph in Benjamin amaho lah a ahung chu amutan, hichun aman a insunga lhacha a pangho jah a hitin aseiye, “Amaho tohin tunia an nekhom ding kahiuvin hijeh chun insung lama ana puilut un, chule gancha ana that un, kin thupi tah kimang ding ahi.”
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Hichun lhacha hon Joseph in asei bang chun abol'un, amaho sese chu Joseph inlam a apui tauvin ahi.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Joseph insung'a akipuilut jengu ahetdoh phat un asopiho chu akichauvin, “Iche masah uva hilai mun a koiham khat in idipsung uva sum ana hetlut u ahi. Aman eihon iguh u banga agon a, eimat uva, asoh uva eisem uva, chuleh isangan hou jong eilahpeh u ahitai” akitiuve.
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Asopiho chu Joseph insung lhachapa kom'a ache un akelkot kom'a,
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 “Pu,” Keiho hi phat masa chun Egypt gam'a anneh ding chon kahung uve.
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 Ahin keiho kaki nungle uchun jan ahia kakichol pet uva kadip sungu ka hondoh ule keihon ka dipsung cheh uva kathil chohna man cheh uchu ana umsoh keiye! Yuhin hiche dangka ho chu kahin nungpoh cheh nauve.
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 Chule keihon anneh chohbe na ding dangka jong ka hin pohbe uvin, koi tobang ham khat in dangka ho kadip sung uva ana koi jong chu ka pum het pouve.” atiuvin ahi.
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 “Imacha lungboina nei hih un,” tin insung lhacha pa chun aseiye, “Na Pakai na pate Pathen chun na dipsung uva nahin koipeh u ahi, na dangka hou jong keima kom'a aum nai.” Hichun aman Simeon chu alhakang in amaho lah a ahin puidoh tan ahi.
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 Insung lhacha pa chun miho chu Joseph leng insung lama apuilut tauvin ahi. Insung lhacha pan akengu kisil ngimna ding twi apen chule sangan ho ding anneh jong apeuvin ahi.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Hilai mun a chu an aneh ding thu u ahetdoh phat un, sun a Joseph ahung lhun masang'in ama hon thilpeh ho chu akigon tup tauvin ahi.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Hichun Joseph in ahung lhun chun ama hon athilpoh u chu ahin ladoh un Joseph masanga tol'a abohkhup tauvin ahi.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Ama hon alemjou chun adong tan a”Napau akum atamtai nati pau chu itoh bang nam, dam jinga hinam?” tin adong'in ahi.
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Ama hon adonbut un, “Henge” tin adonbut un “Ka pau, nasohpa chu adam in ahing nalaiye,” tin Joseph masanga abohkhup kit uvin ahi.
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Hichun Joseph in apenkhompi asopipa Benjamin chu aven, “Ama hi ham na sopiu alhumpen pa natiu chu?” tin Joseph in adong tai. “Pathen'in na umpi jingta hen, ka chapa.” ati.
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Hichun Joseph kinloitah in insunga kon'in apotdoh e, ajeh chu asopipa amu chun ama akitimjou tapon, ama indan sungnunga alut in agakap tan ahi.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Chuin amai akiphet jouvin ama ahung potdoh kit in nasatah in akitim ham ham in, “Anneh ding hin thuh tauvin,” ati.
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Hijeh chun ama hon Joseph ding atum in, amaho ding atumin, chule ama toh nekhom ding Egypt mite ding atumin ankong asem tauve, ijeh inem itile Egypt miten Hebrew mite toh an anehkhom ngailouvu, neh khom ding chu Egypt mite dinga bohna khat hiya ahiye.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Joseph in asopiho chu atouna diu akoi peh cheh in, ama hon jong ajalheh jengun, amaho tahsa kum alen penna pat aneopen pa geiyin atou nau agontup peh in atousah tan ahi.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Amaho chan ding chu Joseph chan lah a kon'in asoh doh uvin ahi; chujongleh Benjamin chan chu amaho khat chan jat sangin chan ajat ngan atamjoi. Hitobang chun ama hon Joseph chutoh an ane khom uvin adon khom tauvin ahi.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.