Gênesis 43
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Tuhin Canaan gamsunga kellhah chu akhoh cheh cheh jengin ahi.
1 E a fome era grave na terra.
2 Egypt gam'a konna ahinpoh u anchang aneh chai phat un hichun apau Jacob in achate jah a aseitai, “Nung chekit unlang neh ding gacho kit tauvin,” ati.
2 E aconteceu que, quando eles terminaram de comer o trigo que haviam trazido do Egito, seu pai lhes disse: Ide novamente, comprai um pouco de alimento.
3 Ahin Judah in apa Jacob adonbut in, “Gamsung lamkaipa chun hatah in eigah un, na sopi pau chu nahin puilou ule kamai namulou dingu ahi,” ati.
3 E Judá falou com ele, dizendo: O homem nos afirmou solenemente, dizendo: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
4 Benjamin keiho toh nasol khom le kache dingu anchang kaga choh dingu ahi, ati.
4 Se tu enviares nosso irmão conosco, desceremos para comprar-te alimento,
5 Amavang Benjamin che ding naphal louleh keiho jong kache louhel ding'u ahitai ti geldoh in, ajeh chu gamsung lamkai pa chun aseiye, “Na sopi pau alhumpen pa chu nahin puilou ule kamai namu lou dingu ahi atisa ahi.”
5 mas se tu não o enviares, não desceremos, porque o homem nos disse: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
6 Hichun Jacob in adonbut in, “Ibol a nang hon nei suhgenthei uhitam, hiche gam vaipopa kom'a chu sopi khat kanei nalai uve tia nahin seidoh uham?” ati.
6 E Israel disse: Por que agistes tão maldosamente comigo, ao contar ao homem que tínheis ainda um irmão?
7 Ama hon adonbut un, “Hiche gamsung lamkaipa chun eiho insung thusim hoitah in thudoh eineijun, napau dam nalai em? Sopi pasal dang nanei nahlai uvem? tin eidong un, hiche a chun keihon amapa thudoh ho chu ka donbut cheh un, chule na sopi pau hinpui yun ati ding chu keihon iti kahet thei diu ham? ,” atiuve.
7 E eles disseram: O homem nos perguntou particularmente por nossa condição, e por nossa parentela, dizendo: Vosso pai ainda está vivo? Tendes outro irmão? E lhe contamos de acordo com o teor destas palavras. Como poderíamos saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 Judah in apa Israel kom'a aseitan, “Chapang pa chu hinsol in hiche teng chule keiho kaga che diu ahi, chuti louleh ikellih diu, nang le boipu geiya ithigam diu ahi.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: Envia o rapaz comigo, e nos levantaremos e partiremos, para que vivamos, e não morramos, tanto nós, como tu e também nossos pequenos.
9 Chule keima ka tahsa tah in mopo nang kate, ahin Benjamin chu kahin nungpui louleh boina jouse keiman mo kapoh ding ahi. Chule nangma angsunga thepmona jouse keima chunga chu jenghen.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o exigirás. Se eu não o trouxer a ti, e o colocar diante de ti, então deixa-me carregar a culpa para sempre,
10 Amavang eiho ana geisang hih leuhen tuphat a hi nivei tobang kilhung thei ding ahitai,” ati
10 porque se não tivéssemos demorado, certamente agora já teríamos retornado uma segunda vez.
11 Chuphat in apau Israel chun ajah uva, “Chuti ding mong ahiya ahile hiti hin kigong uvin, gamsunga thingga phalai cheh lheng khom uvin lang, thingnai, lou themkhat le khoiju them khat toh, thil namtui toh, theichang toh, chule jonmot chang toh nadip sung uva mipa peh ding chun posuh uvin.
11 E o seu pai, Israel, disse-lhes: Se precisa ser assim agora, fazei-o: tomai os melhores frutos da terra em vossos vasos, e levai um presente ao homem, um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes e amêndoas.
12 Chule dangka jong athop in pohbe un, ajeh chu nadip sung uva ana kikoi chu koitobang khat in jong anabol khel jong himai thei ahi.
12 E levai dinheiro em dobro em vossas mãos. E o dinheiro que foi trazido novamente na boca dos vossos sacos, levai-o novamente em vossas mãos. Talvez tenha sido um erro.
13 Hijeh chun nasopi pau hi puijun lang gamsung lamkai heng'a nungche tauvin.
13 Levai também vosso irmão, e levantai-vos, ide novamente ao homem;
14 Chule Hatchungnung Pathen'in phatthei naboh maiju hen, hiche gamsung vaipo mit mua jong ngailutna mel na chan thei uva na sopi pau Simeon chule Benjamin nahin lhadoh peh thei diu ahi. Keima vang ka chate jal'a thilo pai ding ka hitai,” ati.
14 e o Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele possa enviar vosso outro irmão, e Benjamim. Se eu for privado de meus filhos, privado serei.
15 Hichun ama hon Jacob thilpeh ho chu agongtup un, chule adipsung uva sum jong athop in apohbe uvin, Benjamin toh akilhon tauve; hichun amaho Egypt gam alhung tauvin Joseph masanga ading tauvin ahi.
15 E os homens tomaram o presente, e levaram dinheiro em dobro nas suas mãos, e a Benjamim, e se levantaram, e desceram ao Egito, e se colocaram diante de José.
16 Chuin Joseph in Benjamin amaho lah a ahung chu amutan, hichun aman a insunga lhacha a pangho jah a hitin aseiye, “Amaho tohin tunia an nekhom ding kahiuvin hijeh chun insung lama ana puilut un, chule gancha ana that un, kin thupi tah kimang ding ahi.”
16 E quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: Levai estes homens para casa, e mata um animal, e prepara, porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Hichun lhacha hon Joseph in asei bang chun abol'un, amaho sese chu Joseph inlam a apui tauvin ahi.
17 E o homem fez como José ordenara, e o homem levou os homens para a casa de José.
18 Joseph insung'a akipuilut jengu ahetdoh phat un asopiho chu akichauvin, “Iche masah uva hilai mun a koiham khat in idipsung uva sum ana hetlut u ahi. Aman eihon iguh u banga agon a, eimat uva, asoh uva eisem uva, chuleh isangan hou jong eilahpeh u ahitai” akitiuve.
18 E os homens ficaram temerosos, porque eles foram levados à casa de José, e disseram: Por causa do dinheiro que foi devolvido aos nossos sacos na primeira vez fomos trazidos aqui, para procurarem motivo contra nós, e se arremessar sobre nós, e nos tomar por escravos, e a nossos jumentos.
19 Asopiho chu Joseph insung lhachapa kom'a ache un akelkot kom'a,
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e conversaram com ele à porta da casa,
20 “Pu,” Keiho hi phat masa chun Egypt gam'a anneh ding chon kahung uve.
20 e disseram: Ó Senhor, viemos, na verdade, a primeira vez para comprar alimento,
21 Ahin keiho kaki nungle uchun jan ahia kakichol pet uva kadip sungu ka hondoh ule keihon ka dipsung cheh uva kathil chohna man cheh uchu ana umsoh keiye! Yuhin hiche dangka ho chu kahin nungpoh cheh nauve.
21 e aconteceu que, quando chegamos à hospedaria, abrimos nossos sacos e eis que o dinheiro de cada homem estava na boca de seu saco, nosso dinheiro em todo o seu peso, e o trouxemos nas nossas mãos novamente.
22 Chule keihon anneh chohbe na ding dangka jong ka hin pohbe uvin, koi tobang ham khat in dangka ho kadip sung uva ana koi jong chu ka pum het pouve.” atiuvin ahi.
22 E outro dinheiro trouxemos nas nossas mãos para comprar alimento; não sabemos quem colocou o nosso dinheiro em nossos sacos.
23 “Imacha lungboina nei hih un,” tin insung lhacha pa chun aseiye, “Na Pakai na pate Pathen chun na dipsung uva nahin koipeh u ahi, na dangka hou jong keima kom'a aum nai.” Hichun aman Simeon chu alhakang in amaho lah a ahin puidoh tan ahi.
23 E ele disse: Paz esteja convosco, não temais. Vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro em vossos sacos; eu recebi o vosso dinheiro. E ele lhes trouxe Simeão.
24 Insung lhacha pa chun miho chu Joseph leng insung lama apuilut tauvin ahi. Insung lhacha pan akengu kisil ngimna ding twi apen chule sangan ho ding anneh jong apeuvin ahi.
24 E o homem conduziu os homens à casa de José, e lhes deu água, e eles lavaram seus pés, e ele deu forragem aos seus jumentos.
25 Hilai mun a chu an aneh ding thu u ahetdoh phat un, sun a Joseph ahung lhun masang'in ama hon thilpeh ho chu akigon tup tauvin ahi.
25 E eles prepararam o presente para José, que viria ao meio-dia, porque ouviram que eles deveriam comer pão ali.
26 Hichun Joseph in ahung lhun chun ama hon athilpoh u chu ahin ladoh un Joseph masanga tol'a abohkhup tauvin ahi.
26 E quando José veio para casa, trouxeram-lhe o presente que estava nas mãos deles para dentro da casa, e se curvaram diante dele com a face em terra.
27 Ama hon alemjou chun adong tan a”Napau akum atamtai nati pau chu itoh bang nam, dam jinga hinam?” tin adong'in ahi.
27 E ele lhes perguntou sobre seu bem-estar, e disse: Está bem o vosso pai, o velho de quem falastes? Ele ainda está vivo?
28 Ama hon adonbut un, “Henge” tin adonbut un “Ka pau, nasohpa chu adam in ahing nalaiye,” tin Joseph masanga abohkhup kit uvin ahi.
28 E eles responderam: Teu servo, nosso pai, está com boa saúde, ele ainda está vivo. E eles curvaram sua cabeça, e fizeram reverência.
29 Hichun Joseph in apenkhompi asopipa Benjamin chu aven, “Ama hi ham na sopiu alhumpen pa natiu chu?” tin Joseph in adong tai. “Pathen'in na umpi jingta hen, ka chapa.” ati.
29 E ele levantou seus olhos, e viu seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais jovem, do qual me falastes? E ele disse: Deus seja gracioso contigo, meu filho.
30 Hichun Joseph kinloitah in insunga kon'in apotdoh e, ajeh chu asopipa amu chun ama akitimjou tapon, ama indan sungnunga alut in agakap tan ahi.
30 E José se apressou, pois as suas entranhas se moveram para com seu irmão. E ele procurou onde chorar, e entrou na sua câmara, e chorou ali.
31 Chuin amai akiphet jouvin ama ahung potdoh kit in nasatah in akitim ham ham in, “Anneh ding hin thuh tauvin,” ati.
31 E ele lavou sua face, e saiu, e se conteve, e disse: Ponde o pão.
32 Hijeh chun ama hon Joseph ding atum in, amaho ding atumin, chule ama toh nekhom ding Egypt mite ding atumin ankong asem tauve, ijeh inem itile Egypt miten Hebrew mite toh an anehkhom ngailouvu, neh khom ding chu Egypt mite dinga bohna khat hiya ahiye.
32 E colocaram para ele à parte, e para eles à parte, e à parte para os egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer pão com os hebreus, porque isso é abominação para os egípcios.
33 Joseph in asopiho chu atouna diu akoi peh cheh in, ama hon jong ajalheh jengun, amaho tahsa kum alen penna pat aneopen pa geiyin atou nau agontup peh in atousah tan ahi.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito de acordo com seu direito de nascimento, e o mais jovem de acordo com sua juventude, e os homens se maravilharam entre si.
34 Amaho chan ding chu Joseph chan lah a kon'in asoh doh uvin ahi; chujongleh Benjamin chan chu amaho khat chan jat sangin chan ajat ngan atamjoi. Hitobang chun ama hon Joseph chutoh an ane khom uvin adon khom tauvin ahi.
34 E de si mesmo ele tomou porções para eles, mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as dos outros. E eles beberam, e se alegraram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.