Gênesis 42

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hichun Egypt ma anneh anen dan chu Jacob in ahetan, achate jah a aseitai, “Ibola nadin chet chut uva kiveto nahiu ham?
1 Quando Jacó soube que havia mantimentos no Egito, disse aos filhos: — Por que vocês estão aí de braços cruzados?
2 Keiman thusoh kajan Egypt gam lama chang aum'e, hijeh chun nangho cheuvin lang neh ding gacho tauvin, eima ho ikihinso theina ding uvin,” ati.
2 Ouvi dizer que no Egito há mantimentos. Vão até lá e comprem cereais para não morrermos de fome.
3 Hichun Joseph sopite mi som ho chu neh cho dingin Egypt lama achesuh tauvin ahi.
3 Então os dez irmãos de José por parte de pai foram até o Egito para comprar mantimentos.
4 Hinlah Jacob in vang Joseph sopipa Benjamin chu amaho lah a asol tapoi, aman aseiyin, keima katija lheh tai ajoleh kisuhkhahna le boina toh khante, ati.
4 Mas Jacó não deixou que Benjamim, o irmão de José por parte de pai e de mãe, fosse com eles; ele tinha medo de que lhe acontecesse alguma desgraça.
5 Canaan gam kel hah aum tah jeh chun Jacob chate chu Egypt lama anneh hol din mijouse toh ahunglhung khom tauve.
5 Os filhos de Jacó foram comprar mantimentos junto com outras pessoas, pois em todo o país de Canaã havia fome.
6 Tua hi Joseph chu Egypt gam'a chu vaihom ahitan, chule chang johna dinga thaneina jouse kipe ahitan, hiche pettah chun asopite ahunglhung tauvin, amaho ahung lhun lhunun, hikom'a chun tol'a amaho abohkhup un akunsoh tauve.
6 Como governador do Egito, era José quem vendia cereais às pessoas que vinham de outras terras. Quando os irmãos de José chegaram, eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
7 Joseph in asopite chu amu phat in abonchauvin ahe sohkeiyin, ahivangin amaho chu hetphah lou bol in, hutot tah-in ahouvin, chule ajah uva, “Hoiya konna hung nahiuvem?” atile ama hon jong “Canaan gam'a kon kahiuvin, puhsui dinga hung kahiuve,” atiuvin ahi.
7 Logo que José viu os seus irmãos, ele os reconheceu, mas fez de conta que não os conhecia. E lhes perguntou com voz dura: — Vocês, de onde vêm? — Da terra de Canaã — responderam. — Queremos comprar mantimentos.
8 Joseph in asopiho chu ahet vang'in ama hon ahe doh jou pouve.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Hichun Joseph in kum tamtah masanga asopi ho mang ana mat ho chu ahin geldoh in asopi ho kom'a hitin aseiye, “Nangho hi miphalou le migucha nahiuve, keima ho gam hi lahmang thei ham ahilou le akihongbit jou pouve, tia neihung khol leu ahi,” ati.
9 Então José lembrou dos sonhos que tinha tido a respeito deles e disse: — Vocês são espiões que vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
10 “Ahipoi ka pakai!” tin ama hon asam un ahi. Nasoh te ho hi anneh cho ding bou kahi jouve.
10 Eles responderam: — De modo nenhum, senhor. Nós, os seus criados, viemos para comprar mantimentos.
11 Keiho jouse hi pa khat a hung peng cheh kahi bouvui, milung theng kahiuve, nasoh ho hi miphalou kahi pouve!”
11 Somos filhos de um mesmo pai. Nós não somos espiões, senhor! Somos gente honesta.
12 Ahin Joseph in aseikit leuvin, “Ahipoi nangho hin ka gam'u hi gam ong kivaipoh achavaiye tia nei hung khol leu ahi,” ati.
12 — Não acredito — disse José. — Vocês vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
13 Hinlah ama hon adonbut uvin, “Nasoh te ho hi ucha pasal som le ni kahiuvin, pa khatna hung peng kahiuvin, Canaan gam'a incheng tuchung hin aneopen pa hi kapau toh kahin dalha uvin, chule mi khatpa vang aum tapoi.”
13 Eles disseram: — Nós moramos em Canaã. Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um irmão desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai.
14 Joseph in adonbut in, “Keiman kasei banga nangho hi michom miphalou nahiuve!” ati.
14 José respondeu: — É como eu disse: vocês são espiões.
15 Hichea hi nangma ho kapatep ding nahiuve, Pharaoh hinlai sea kakitep ahin asopi pau alhumpen pa nahin puikah seuva Egypt hi na dalhah louding'u ah!
15 E o jeito de provar que vocês estão dizendo a verdade é este: enquanto o irmão mais moço de vocês não vier para cá, vocês não sairão daqui. Isso eu juro pela vida do rei!
16 Nangho lah a mikhat kisol uvin lang amapa chun na sopi pau chun hinpui henlang, chule adang ho se songkul'a na um ding'u, na thusei'u hi dihnam tia ka khol chil ding ahi; amavang hichu ahi louleh Pharaoh ahin laisea nangho hi michom, miphalou kiti chu nahiuve.
16 Um de vocês irá buscá-lo, mas os outros ficarão presos até que fique provado se estão ou não dizendo a verdade. Se não estão, é que vocês são espiões. Juro pela vida do rei!
17 Hichun Joseph in amaho chu abonchauvin songkul'a nithum jen ahen in ahi.
17 E os pôs na cadeia por três dias.
18 Nithum lhin nin Joseph in aseiyin, “Keiman Pathen ging mi kahi. Kasei nabol uva ahileh nakihinso diu ahi.
18 No terceiro dia José disse a eles: — Eu sou uma pessoa que
19 Nangho hi milung theng nahiu leh nangho lah a mikhat hi songkul'a umden uvin lang, ahin adangse se vang kinungle cheh uvin, na insung mite din chang le mim kipoh un chetauvin.
19 Se, de fato, são pessoas honestas, que um de vocês fique aqui na cadeia, e que os outros voltem para casa, levando mantimentos para matar a fome das suas famílias.
20 Chule na sopi pau alhumpen pa chu keima kom'a nahin pui dingu, na thusei hou chu dihnam tia kakhol chil ding ahi. Chule nangho nathi lou dingu ahi.” Hichu ama hon jong pha asauve.
20 Depois tragam aqui o seu irmão mais moço. Isso provará se vocês estão ou não dizendo a verdade; e, se estiverem, não serão mortos. Eles concordaram
21 Hichun amaho khat le khat akihou limun, “Adihtah a sei dingin eiho hin isopi pau Joseph ibolset jeh uva gotna ichan'u ahitai. Ajeh chu eihon imusoh keijun aman ahinkho huhdohna dingin ataovin, hinlah eihon inahsah pouve, hiche ho jeh a chu tua hi gotna ho hi eiho chunga hung chu ahitai,” atiuve.
21 e disseram uns aos outros: — De fato, nós agora estamos sofrendo por causa daquilo que fizemos com o nosso irmão. Nós vimos a sua aflição quando pedia que tivéssemos pena dele, porém não nos importamos. Por isso agora é a nossa vez de ficarmos aflitos.
22 Hichun Reuben in amaho chu hitin adonbut in, “Keiman kasei hilou ham, chapang chu imachan bolse hih un, ahin ka thusei nangai pouvin, tua eihon ama thisan man chu isah diu ahitai.”
22 E Rúben disse assim: — Eu bem que disse que não maltratassem o rapaz, mas vocês não quiseram me ouvir. Por isso agora estamos pagando pela morte dele.
23 Amaho kikah a paole aum jeh chun Joseph in amaho ahetchet u ahilam chu ama hon ahedoh pouvin ahi.
23 Eles não sabiam que José estava entendendo o que diziam, pois ele tinha estado falando com eles por meio de um intérprete.
24 Hinlah Joseph akihei doh in achom lang angan akaptai, ahin ama ahung kinung hei kit in avelin amaho jah thei dingin ahoulim in, hichun amaho lah a Simeon chu alheng doh in amaho mitmu tah in akan tup tai.
24 José saiu de perto deles e começou a chorar. Quando pôde falar outra vez, voltou, separou Simeão e mandou que fosse amarrado na presença deles.
25 Hichun Joseph in thu apen, amaho dip sunga chun chang khum peh uvin, chule sum ho jong chu ama ama dip sunga nung hetpeh un, chule lampia aneh dingu jong gonpeh uvin hiti chun amaho din thil gontup in aumtai.
25 José mandou que os empregados enchessem de mantimentos os sacos que os irmãos haviam trazido e que devolvessem o dinheiro de cada um, colocando-o nos sacos de mantimentos. E também que lhes dessem comida para a viagem. E assim foi feito.
26 Hichun asopi hon sangan chunga chun neh ding chang chu ahengdoh un a inlamu ahin jon tauve.
26 Os irmãos de José carregaram os jumentos com os mantimentos que haviam comprado e foram embora.
27 Ahin jan na akingah nauva amaho lah a mikhat pa chun sangan anneh peh ding agotan adip sung chu agah hondoh le adip sunga sum chu ahin mudoh tan ahi.
27 Quando chegaram ao lugar onde iam passar a noite, um deles abriu um saco para dar comida ao seu animal e viu que o seu dinheiro estava ali na boca do saco de mantimentos.
28 “Veuvin!” tin asopiho jah a aseiyin, “Kasum ho hi ka dip sunga eiki nungkoi peh!” Hichun amaho chu alungu alhadeh tauvin kithing pum pumin khat le khat akihou khom un, “Pathen'in ipi eito sah u hitante?” atiuve.”
28 Ele disse aos irmãos: — Vejam só! O meu dinheiro está aqui no meu saco de mantimentos! Eles devolveram! Todos ficaram muito assustados e, tremendo de medo, perguntavam uns aos outros: — O que será isso que Deus fez com a gente?
29 Hichun amaho apau Jacob heng Canaan gamsung ahunglhung kit tauvin, hichun ama hon Jacob kom'a thil ahinto hou chu aseipeh ui.
29 Quando chegaram a Canaã, contaram a Jacó, o seu pai, tudo o que havia acontecido com eles. E disseram:
30 “Gamneipa chun hiti hin aw sangtah in keiho jah din asam in, chule keiho hi miphalou gamsunga thilse bol dingin eigingmo un ahi.
30 — Aquele homem, o governador do Egito, tratou a gente com brutalidade e nos acusou de termos ido ao seu país como espiões.
31 Hinlah keihon amapa chu ka donbut un, keiho hi milung theng mikitah kahi bouvui katiuvin, chule keiho miphaloute kahi pouve.
31 Nós respondemos: “Somos homens honestos; não somos espiões.
32 Chule keima ho hi ucha sopi som le ni solam a hung kon kahiuvin, Pa khat in eihin'u ahin, mikhat vang ahing tapon chule aneopen pa vang tuhin ka pau toh Canaan gamsunga kahin dalha uve.
32 Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um dos nossos irmãos desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai em Canaã.”
33 Hichun gamsung a lamkai pipu pa chun hitin eisei peh uve, nangma ho hi hitia kabol ding mipha milung theng nahiu kahet doh nadin, nangho lah a khat kidalha uvin, chule adang hon anneh ding chang le mim pouvin lang na inkote kom lang nung che tauvin.
33 O governador respondeu: “Eu tenho um jeito de descobrir se vocês são homens honestos. Um de vocês ficará aqui comigo, e os outros vão voltar, levando um pouco de mantimento para as suas famílias, que estão passando fome.
34 Hinlah na sopipau alhumpen pa chu ka henga nahin puilut tei ding'u ahi ati, chule keiman hiche jou teng chule nangho hi mipha midih tah nahiu, michom le mikhol nahi pouve tichu kahet chet ding ahitai. Hiche teng chule nasopi pau chu kanung peh kit diu chule nang hon boina um louva navahsel a an jong nakihol theiyu ahi,” ati.
34 Mas tragam aqui para mim o seu irmão mais novo. Assim, eu ficarei sabendo que vocês não são espiões, mas homens honestos. Aí entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão ficar aqui negociando.”
35 Adip u chu alhei lha uvin ahile vetan amitakip sum chun chu ama ama dip sung cheh a ana umsoh keiyin; ama hon jong apauvin jong a sum chun chengseu chu amudoh phat uvin akihot lhul gam tauve.
35 Aconteceu que, quando despejaram os mantimentos, cada um achou na boca do saco um saquinho com o seu dinheiro. Quando eles e o seu pai viram o dinheiro, ficaram com medo.
36 Jacob chu tijatah in ahoulim in, “Nangho hin ka chate ho neiguh mang peh cheh dingu ahitai! Joseph jong aum tapoi! Simeon jong aum tapoi! Tua nang hon Benjamin kisan nei puimang peh kit diu. Thil jouse hi keima douna jeng ahitai!”
36 Então Jacó disse: — Vocês querem que eu perca todos os meus filhos? José não está com a gente, e Simeão também não está. Agora vocês querem levar Benjamim, e quem sofre com tudo isso sou eu!
37 Hichun Reuben in apa Jacob chu adonbut in, “Benjamin chu kahin nungpui louleh kacha teni hi nadei dei nalo thei ahitai, chule keiman Benjamin na dingin mopo nang kate ati, chule thon louva kahin nungpui kit teitei ding ahi,” ati.
37 Aí Rúben disse ao pai: — Deixe que eu tome conta de Benjamim; eu o trarei de volta para o senhor. Se não trouxer, o senhor pode matar os meus dois filhos.
38 Ahin Jacob in adonbut in, “Ka chapa chu nangma toh chelou ding ahi, ajeh chu aupa Joseph jong athi tan, tua kanei ka lungmonpi ama bou ahitai; ijem tin lamkim lang nagei tengu le lamkah lah a toset tohkha tahen lang hile kasam kan nung jenga jong lunghem a thikhol khul a nei lhohlut pai tahbah dingu ahi bouve,” ati.
38 Jacó respondeu: — O meu filho não vai com vocês. José, o irmão dele, está morto, e só ficou Benjamim. Alguma coisa poderia acontecer com ele na viagem que vão fazer, e assim vocês matariam de tristeza este velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.