Gênesis 42

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Hichun Egypt ma anneh anen dan chu Jacob in ahetan, achate jah a aseitai, “Ibola nadin chet chut uva kiveto nahiu ham?
1 Ora, quando Jacó viu que havia trigo no Egito, Jacó disse a seus filhos: Por que ficais olhando uns para os outros?
2 Keiman thusoh kajan Egypt gam lama chang aum'e, hijeh chun nangho cheuvin lang neh ding gacho tauvin, eima ho ikihinso theina ding uvin,” ati.
2 E ele disse: Eis que eu ouvi que há trigo no Egito; descei para lá e comprai para nós dali, para que vivamos, e não morramos.
3 Hichun Joseph sopite mi som ho chu neh cho dingin Egypt lama achesuh tauvin ahi.
3 E os dez irmãos de José desceram para comprar trigo no Egito.
4 Hinlah Jacob in vang Joseph sopipa Benjamin chu amaho lah a asol tapoi, aman aseiyin, keima katija lheh tai ajoleh kisuhkhahna le boina toh khante, ati.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, Jacó não enviou com seus irmãos, pois ele disse: Para que porventura não lhe aconteça alguma desgraça.
5 Canaan gam kel hah aum tah jeh chun Jacob chate chu Egypt lama anneh hol din mijouse toh ahunglhung khom tauve.
5 E os filhos de Israel vieram comprar trigo entre os que vieram, porque a fome estava na terra de Canaã.
6 Tua hi Joseph chu Egypt gam'a chu vaihom ahitan, chule chang johna dinga thaneina jouse kipe ahitan, hiche pettah chun asopite ahunglhung tauvin, amaho ahung lhun lhunun, hikom'a chun tol'a amaho abohkhup un akunsoh tauve.
6 E José era o governador da terra, e era ele que vendia a todas as pessoas da terra; e os irmãos de José vieram, e se curvaram diante dele com sua face em terra.
7 Joseph in asopite chu amu phat in abonchauvin ahe sohkeiyin, ahivangin amaho chu hetphah lou bol in, hutot tah-in ahouvin, chule ajah uva, “Hoiya konna hung nahiuvem?” atile ama hon jong “Canaan gam'a kon kahiuvin, puhsui dinga hung kahiuve,” atiuvin ahi.
7 E José viu seus irmãos, e ele os reconheceu, mas se fez de estranho para eles, e falou asperamente com eles. E ele lhes disse: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã para comprar alimento.
8 Joseph in asopiho chu ahet vang'in ama hon ahe doh jou pouve.
8 E José reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Hichun Joseph in kum tamtah masanga asopi ho mang ana mat ho chu ahin geldoh in asopi ho kom'a hitin aseiye, “Nangho hi miphalou le migucha nahiuve, keima ho gam hi lahmang thei ham ahilou le akihongbit jou pouve, tia neihung khol leu ahi,” ati.
9 E José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado sobre eles, e lhes disse: Sois espiões. Viestes para ver a nudez da terra.
10 “Ahipoi ka pakai!” tin ama hon asam un ahi. Nasoh te ho hi anneh cho ding bou kahi jouve.
10 E eles lhe disseram: Não, meu senhor, mas para comprar alimento vieram teus servos.
11 Keiho jouse hi pa khat a hung peng cheh kahi bouvui, milung theng kahiuve, nasoh ho hi miphalou kahi pouve!”
11 Somos todos filhos de um homem; somos homens verdadeiros; teus servos não são espiões.
12 Ahin Joseph in aseikit leuvin, “Ahipoi nangho hin ka gam'u hi gam ong kivaipoh achavaiye tia nei hung khol leu ahi,” ati.
12 E ele lhes disse: Não, mas para ver a nudez da terra é que viestes.
13 Hinlah ama hon adonbut uvin, “Nasoh te ho hi ucha pasal som le ni kahiuvin, pa khatna hung peng kahiuvin, Canaan gam'a incheng tuchung hin aneopen pa hi kapau toh kahin dalha uvin, chule mi khatpa vang aum tapoi.”
13 E eles disseram: Teus servos são doze irmãos, os filhos de um homem na terra de Canaã. E eis que o mais jovem está hoje com nosso pai, e um não está.
14 Joseph in adonbut in, “Keiman kasei banga nangho hi michom miphalou nahiuve!” ati.
14 E José lhes disse: Foi isso que eu vos falei, dizendo: Sois espiões.
15 Hichea hi nangma ho kapatep ding nahiuve, Pharaoh hinlai sea kakitep ahin asopi pau alhumpen pa nahin puikah seuva Egypt hi na dalhah louding'u ah!
15 Por isto sereis provados: Pela vida de Faraó não saireis daqui, a não ser que vosso irmão mais jovem venha para cá.
16 Nangho lah a mikhat kisol uvin lang amapa chun na sopi pau chun hinpui henlang, chule adang ho se songkul'a na um ding'u, na thusei'u hi dihnam tia ka khol chil ding ahi; amavang hichu ahi louleh Pharaoh ahin laisea nangho hi michom, miphalou kiti chu nahiuve.
16 Enviai um de vós, e que ele traga vosso irmão, e vós sereis mantidos na prisão, para que vossas palavras sejam provadas, se há alguma verdade em vós. Ou senão pela vida de Faraó, verdadeiramente sois espiões.
17 Hichun Joseph in amaho chu abonchauvin songkul'a nithum jen ahen in ahi.
17 E ele os colocou todos juntos na prisão por três dias.
18 Nithum lhin nin Joseph in aseiyin, “Keiman Pathen ging mi kahi. Kasei nabol uva ahileh nakihinso diu ahi.
18 E José lhes disse no terceiro dia: Fazei isto, e vivei, pois eu temo a Deus:
19 Nangho hi milung theng nahiu leh nangho lah a mikhat hi songkul'a umden uvin lang, ahin adangse se vang kinungle cheh uvin, na insung mite din chang le mim kipoh un chetauvin.
19 Se sois homens verdadeiros, deixai que um de vossos irmãos fique preso na casa de vossa prisão. Ide vós, levai trigo para a fome de suas casas,
20 Chule na sopi pau alhumpen pa chu keima kom'a nahin pui dingu, na thusei hou chu dihnam tia kakhol chil ding ahi. Chule nangho nathi lou dingu ahi.” Hichu ama hon jong pha asauve.
20 mas trazei-me vosso irmão mais jovem. Assim, vossas palavras serão verificadas, e vós não morrereis. E assim eles fizeram.
21 Hichun amaho khat le khat akihou limun, “Adihtah a sei dingin eiho hin isopi pau Joseph ibolset jeh uva gotna ichan'u ahitai. Ajeh chu eihon imusoh keijun aman ahinkho huhdohna dingin ataovin, hinlah eihon inahsah pouve, hiche ho jeh a chu tua hi gotna ho hi eiho chunga hung chu ahitai,” atiuve.
21 E eles disseram uns aos outros: Somos realmente culpados a respeito do nosso irmão, quando vimos a angústia da sua alma, quando nos implorou, e não o escutamos; por isso veio essa desgraça sobre nós.
22 Hichun Reuben in amaho chu hitin adonbut in, “Keiman kasei hilou ham, chapang chu imachan bolse hih un, ahin ka thusei nangai pouvin, tua eihon ama thisan man chu isah diu ahitai.”
22 E Rúben lhes respondeu, dizendo: Não vos falei, dizendo: Não pequeis contra o menino, e vós não ouvistes? Por isso, eis que o seu sangue também é requerido.
23 Amaho kikah a paole aum jeh chun Joseph in amaho ahetchet u ahilam chu ama hon ahedoh pouvin ahi.
23 E eles não sabiam que José os entendia, pois ele falava com eles por meio de um intérprete.
24 Hinlah Joseph akihei doh in achom lang angan akaptai, ahin ama ahung kinung hei kit in avelin amaho jah thei dingin ahoulim in, hichun amaho lah a Simeon chu alheng doh in amaho mitmu tah in akan tup tai.
24 E ele se afastou deles, e chorou, e voltou a eles novamente, e falou com eles, e tomou deles Simeão, e o amarrou diante dos seus olhos.
25 Hichun Joseph in thu apen, amaho dip sunga chun chang khum peh uvin, chule sum ho jong chu ama ama dip sunga nung hetpeh un, chule lampia aneh dingu jong gonpeh uvin hiti chun amaho din thil gontup in aumtai.
25 Então José ordenou que enchessem de trigo seus sacos, e que devolvessem a cada homem seu dinheiro, a cada um em seu saco, e que lhes dessem provisão para o caminho. E assim lhes fizeram.
26 Hichun asopi hon sangan chunga chun neh ding chang chu ahengdoh un a inlamu ahin jon tauve.
26 E eles carregaram os seus jumentos com trigo, e partiram dali.
27 Ahin jan na akingah nauva amaho lah a mikhat pa chun sangan anneh peh ding agotan adip sung chu agah hondoh le adip sunga sum chu ahin mudoh tan ahi.
27 E quando um deles abriu o seu saco para dar forragem ao seu jumento na hospedaria, ele viu o seu dinheiro, pois eis que estava na boca do seu saco.
28 “Veuvin!” tin asopiho jah a aseiyin, “Kasum ho hi ka dip sunga eiki nungkoi peh!” Hichun amaho chu alungu alhadeh tauvin kithing pum pumin khat le khat akihou khom un, “Pathen'in ipi eito sah u hitante?” atiuve.”
28 E ele disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi devolvido, e eis que está no meu saco. E o coração deles desfaleceu, e eles ficaram temerosos, dizendo uns aos outros: O que é isto que Deus nos fez?
29 Hichun amaho apau Jacob heng Canaan gamsung ahunglhung kit tauvin, hichun ama hon Jacob kom'a thil ahinto hou chu aseipeh ui.
29 E eles vieram a Jacó, seu pai, à terra de Canaã, e lhe contaram tudo que lhes acontecera, dizendo:
30 “Gamneipa chun hiti hin aw sangtah in keiho jah din asam in, chule keiho hi miphalou gamsunga thilse bol dingin eigingmo un ahi.
30 O homem, que é o senhor da terra, falou asperamente conosco, e nos tomou por espiões da terra.
31 Hinlah keihon amapa chu ka donbut un, keiho hi milung theng mikitah kahi bouvui katiuvin, chule keiho miphaloute kahi pouve.
31 E lhe dissemos: Somos homens verdadeiros, não somos espiões;
32 Chule keima ho hi ucha sopi som le ni solam a hung kon kahiuvin, Pa khat in eihin'u ahin, mikhat vang ahing tapon chule aneopen pa vang tuhin ka pau toh Canaan gamsunga kahin dalha uve.
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não está, e o mais jovem está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Hichun gamsung a lamkai pipu pa chun hitin eisei peh uve, nangma ho hi hitia kabol ding mipha milung theng nahiu kahet doh nadin, nangho lah a khat kidalha uvin, chule adang hon anneh ding chang le mim pouvin lang na inkote kom lang nung che tauvin.
33 E o homem, senhor da terra, nos disse: Por isto eu saberei que sois homens verdadeiros: Deixai um de vossos irmãos aqui comigo, e levai alimento para a fome de vossas famílias, e parti.
34 Hinlah na sopipau alhumpen pa chu ka henga nahin puilut tei ding'u ahi ati, chule keiman hiche jou teng chule nangho hi mipha midih tah nahiu, michom le mikhol nahi pouve tichu kahet chet ding ahitai. Hiche teng chule nasopi pau chu kanung peh kit diu chule nang hon boina um louva navahsel a an jong nakihol theiyu ahi,” ati.
34 Trazei-me vosso irmão mais jovem. Então eu saberei que não sois espiões, mas que sois homens verdadeiros. Assim eu vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Adip u chu alhei lha uvin ahile vetan amitakip sum chun chu ama ama dip sung cheh a ana umsoh keiyin; ama hon jong apauvin jong a sum chun chengseu chu amudoh phat uvin akihot lhul gam tauve.
35 E aconteceu que, quando eles esvaziaram seus sacos, eis que cada homem tinha o seu pacote de dinheiro no seu saco; e quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, ficaram temerosos.
36 Jacob chu tijatah in ahoulim in, “Nangho hin ka chate ho neiguh mang peh cheh dingu ahitai! Joseph jong aum tapoi! Simeon jong aum tapoi! Tua nang hon Benjamin kisan nei puimang peh kit diu. Thil jouse hi keima douna jeng ahitai!”
36 E Jacó, seu pai, disse-lhes: Vós me privastes de meus filhos: José não está, e Simeão não está, e ainda quereis tomar Benjamim. Todas estas coisas estão contra mim.
37 Hichun Reuben in apa Jacob chu adonbut in, “Benjamin chu kahin nungpui louleh kacha teni hi nadei dei nalo thei ahitai, chule keiman Benjamin na dingin mopo nang kate ati, chule thon louva kahin nungpui kit teitei ding ahi,” ati.
37 E Rúben falou com seu pai, dizendo: Mata meus dois filhos, se eu não o trouxer a ti. Entrega-o em minha mão, e eu o trarei para ti novamente.
38 Ahin Jacob in adonbut in, “Ka chapa chu nangma toh chelou ding ahi, ajeh chu aupa Joseph jong athi tan, tua kanei ka lungmonpi ama bou ahitai; ijem tin lamkim lang nagei tengu le lamkah lah a toset tohkha tahen lang hile kasam kan nung jenga jong lunghem a thikhol khul a nei lhohlut pai tahbah dingu ahi bouve,” ati.
38 E ele disse: Meu filho não descerá convosco, pois seu irmão está morto, e ele foi deixado só. Se alguma desgraça cair sobre ele no caminho em que fordes, então, com tristeza, levareis meus cabelos grisalhos à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.