Gênesis 41
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NTLH
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kumni nungin Pharaoh in mang aneiyin ahile, vetan ama Nile vadung panga ana dingin ahi.
1 Dois anos se passaram. Um dia o rei do Egito sonhou que estava de pé na beira do rio Nilo.
2 Amanga chun bongchal sagi athao a thao cheh ahung kaldoh un hamhing lah a chun alhauvin ahi.
2 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
3 Chujou in amaho nunga chun bongchal sagi ma agon a gong cheh Nile vadunga kon chun ahung doh un, vadung panga bongchal sagi dang ho kom'a chun ading uvin ahi.
3 Logo em seguida saíram do rio outras sete vacas, feias e magras, que foram ficar perto das primeiras vacas, na beira do rio.
4 Hichun bongchal agong ho chun bongchal athao sagi ho chu aval lhum tauvin ahi! Hiche mang anei pettah chun Pharaoh chu ahung khang doh tai.
4 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas. Aí o rei acordou.
5 Ahin Pharaoh a imulhu kit in mang aniveina aneiyin, hiche amanga hin changphal sagi hoitah vetnom nom um phungkhat a konna hung kikhai lha amun ahi.
5 Mas tornou a dormir e teve outro sonho. Desta vez ele viu sete espigas de trigo que saíam de um mesmo pé; elas eram boas e cheias de grãos.
6 Hichun changphal sagi amanga amu kit in ahin hiche changphal ho chu ageo cheh chuh jengin, solam huijin amut geo lheh jeng ahi.
6 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
7 Chuin hiche geo cheh chuh changphal ho chun changphal lom sagi ahoi phungkhat a kikhai lha ho chu aval lhum kittai. Hichun Pharaoh ahung khangin ahile ajanmang ahi chu ageldoh in ahi.
7 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. O rei acordou: tinha sido um sonho.
8 Hiche ni jingkah apat in Pharaoh chu amang ho chun asuboi lheh in aum thei tapoi. Hichun Pharaoh Egypt gamsung a mitphel doi themho le miching jouse akou khomin amang chu aseitan, ahin amaho lah a khatbeh in jong ipi kiseina ham ti chu adonbut thei aum pouve.
8 De manhã ele estava muito preocupado e por isso mandou chamar todos os adivinhos e todos os sábios do Egito. O rei contou os seus sonhos, mas nenhum dos sábios foi capaz de dar a explicação.
9 Phat chaina lang chun lengpa jukhon doma lamkai pa chu ahung ding doh in, “Tunia keiman geldoh khat kaneiye phat masa a kana chatvaina,” atin Pharaoh kom'a aseitan ahi.
9 Então o chefe dos copeiros disse ao rei: — Chegou a hora de confessar um erro que cometi.
10 Nangma nasoh teni chunga nana lunglhai pon changlhah hom lamkaipa le keima chunga, hijeh chun keini hi lengpa songkul'a neina koiyin ahi.
10 Um dia o senhor ficou com raiva de mim e do chefe dos padeiros e nos mandou para a cadeia, na casa do capitão da guarda.
11 Nikhat chu changlhah hompa le keiman mang chom cheh kanei lhonin ka mang lhon jong chu thusim chom cheh kanei lhonin,
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho queria dizer uma coisa.
12 Hiche lai phat chun Hebrew khangthah khat lengpa songkul'a chun keiho toh ana um'in, ama chu lengpa semang pachong pa soh a jong ana pang ahi, kamang nei lhon chu kasei lhonin ahile aman kamang lhon chu eiledoh peh lhon e, ati.
12 Lá na cadeia estava com a gente um moço hebreu, que era escravo do capitão da guarda. Contamos a esse moço os nossos sonhos, e ele explicou o que queriam dizer.
13 Chule aman eiledoh peh lhon bang bang chun ahung guilhung cheh in ahi, keiman ka natoh ngai ngai eikitohsah in an vaihompa akikhai lihtan ahi.”
13 E tudo deu certo, exatamente como ele havia falado. Eu voltei para o meu serviço, e o padeiro foi enforcado.
14 Pharaoh in Joseph chu ahol in mi asol paijeng tan ama chu agan a gangin songkul'a kon'in ahin puidoh jeng uvin, chuin avon ho akikhel in chule akhamul ho a kisuhtheng in, hichun ama Pharaoh toh kimuto din alut tai.
14 Então o rei mandou chamar José, e foram depressa tirá-lo da cadeia. Ele fez a barba, trocou de roupa e se apresentou ao rei.
15 Hichun Pharaoh in Joseph kom'a aseitai, “Keiman janlhah in mang ka neijin koima chan aledoh thei pon ahin keiman kajah chu ahile mang kiti ho hi nangman hettheina nanei chu kana jai.”
15 Então o rei disse: — Eu tive um sonho que ninguém conseguiu explicar. Ouvi dizer que você é capaz de explicar sonhos.
16 Joseph in adonbut in, “Hiche ho chu keima a dinga thil hahsa ahi, ati. Amavang Pathen'in hiche ipi tina ham chu nahetsah theiye,” ati.
16 — Isso não depende de mim — respondeu José. — É Deus quem vai dar uma resposta para o bem do senhor, ó rei.
17 Chuin Pharaoh in amang chu Joseph kom'a aseitai, aman hitin aseiye, “Ka mangin Nile vadung panga kana dingin,
17 Aí o rei disse: — Sonhei que estava de pé na beira do rio Nilo.
18 hiche a chun bongchal sagi hoitah kivah thao cheh vadunga kon chun ahung doh un chule hilaiya hampa dong ho chu anepan tauvin ahi.
18 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
19 Hinlah keiman chom khat jouvin bongchal adang sagi agon a gong ahoimo cheh ahung potdoh kit kamun, keiman hitobang gancha gong aphe umlou Egypt gamsunga ka hinkhon kana mukha hih laiye.
19 Depois saíram do rio outras sete vacas, mas estas eram feias e magras. Em toda a minha vida eu nunca vi no Egito vacas tão feias como aquelas.
20 Hiche bong agong melse tah ho chun bongchal sagi athao ho chu aval lhum tan ahi.
20 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas,
21 Achuti jeng vang chun akikhel muthei aumpoi, ajeh chu amaho chu masanga bangin agong nalai un ahi. Chujouvin keima kahung khangdoh tan ahi.
21 mas nem dava para notar isso, pois elas continuavam tão feias como antes. Então eu acordei.
22 Hichun keima ka imu lhukit in, chule keiman mang khat kaneibe kit in, hichea kamang achun changvui sagi vetnom umtah phungkhat a ga kamun ahi.
22 Depois tive outro sonho. Eu vi sete espigas de trigo boas e cheias de grãos, as quais saíam de um mesmo pé.
23 Chule changvui sagi ma chu akiveigeosa akeoseh cheh, nisolam khohui mut geosa cheh chu ahung kilahdoh in ahi.
23 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
24 Chuin changvui ageosa ho chun changvui hoitah ho chu avallhum kittan, hiche kamang ho hi doithem ho kom'a kaseiyin, hinlah kamang ho chu ipi kiseina ham koima chan eihil chen theipoi, ati.
24 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. Eu contei os sonhos aos adivinhos, mas nenhum deles foi capaz de explicá-los.
25 Joseph in adonbut in, “Pharaoh mang teni hi thakhat ahi, Pathen'in Pharaoh hi ipi abol ding ahin hetsah masah ahi bouve.
25 Então José disse ao rei: — Os dois sonhos querem dizer a mesma coisa. Por meio deles Deus está dizendo ao senhor o que ele vai fazer.
26 Bongchal sagi athao ahoi ho chule changvui sagi vetnom nom uma, aga hon avet sah nom chu ahile kum sagi sunga hi neh le chah neng ding avetsah ahi,” ati.
26 As sete vacas bonitas são sete anos, e as sete espigas boas também são. Os dois sonhos querem dizer uma coisa só.
27 Chule bongchal sagi agong ho leh changvui sagi ageosa aphunga goden solam huiyin asemgot den hon avetsah chu ahile kum sagi nasa tah a kel hunglha ding chu avetsah ahi.”
27 As sete vacas magras e feias que saíram do rio depois das bonitas e também as sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto são sete anos em que vai faltar comida.
28 “Hiche ho hi keiman ka phondoh banga hung guilhung ding ahi, ajeh chu Pathen'in Pharaoh hi aphat ahung lhun masanga ipi abol ding ho chu ahin hetsah ahiye, ati.
28 É exatamente como eu disse: Deus mostrou ao senhor, ó rei, o que ele vai fazer.
29 Tu apat a Egypt gamsung'a hi kum sagi hatah a neh le chah hung neng ding ahi.
29 Virão sete anos em que vai haver muito alimento em todo o Egito.
30 Amavang hiche jou le chun kum sagi ma kel nasatah in hung lhan tin, chuteng chule chun Egypt gamsung ima ma ana thalhing chu kisumil gam'a, kellhah chun agamsung abahgam jeng ding ahitai.
30 Depois virão sete anos de fome.
31 Hiche kel hung khoh hi gimnei lheh jeng ding kum tamtah neh le chah ana ning lhinna ho jouse chu koiman ageldoh louding ahitai.
31 E a fome será tão terrível, que ninguém lembrará do tempo em que houve muito alimento no Egito.
32 Pharaoh mang teni ahung ki hetsahna thupi pentah chu ahile, Pathen'in na ahintoh vah ding ahi ti gontup sa ahitai, hunglhung vah tei ding ahi, ati.
32 A repetição do sonho quer dizer que Deus resolveu fazer isso e vai fazer logo.
33 Hijeh a chu Pharaoh in achingthei tah pasal chule thil hethem tah koitobang aholdoh a Egypt gamsung pumpia mopo thei ahol angai tai.
33 E José continuou: — Portanto, será bom que o senhor, ó rei, escolha um homem inteligente e sábio e o ponha para dirigir o país.
34 Hichun Pharaoh in agam agam a lamkai avetup ding mi lhengdoh henlang hiche teng chule louga sohho kum sagi neh anen sung chun hop nga lah a hop khat koidoh uhenlang,
34 O rei também deve escolher homens que ficarão encarregados de viajar por todo o país para recolher a quinta parte de todas as colheitas, durante os sete anos em que elas forem boas.
35 Pharaoh thaneina noiya tu apatna neh le chah hiche kum sunga hatah a anen pet ahin changpang ahin koi dimset un, phate chan koitup uhenlang chule angah jong um jing hen, kho nung chan geiya khopi sunga neh le chah um jing theina din, ati.
35 Durante os anos bons que estão chegando, esses homens ajuntarão todo o trigo que puderem e o guardarão em armazéns nas cidades, sendo tudo controlado pelo senhor.
36 Tua chang le mim ho jouse hi phate chan mun khat a gamsung pumpin koikhom uhen, chutile kum sagi sunga nasatah a kel ahung khoh teng Egypt gamsunga mipi jouse kihinso thei ding ahi.”
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer o país durante os sete anos de fome no Egito, e o povo não morrerá de fome.
37 Hiche lungthim tohgon hi Pharaoh ahin ama semang pachong hon jong pha asa cheh tauvin ahi.
37 O conselho de José agradou ao rei e aos seus funcionários.
38 Hichun Pharaoh in amaho chu adongin, “Eihon hitobang pasal Pathen Lhagao chenna hi imujou dingu hi nam?” ati.
38 E o rei lhes disse: — Não poderíamos achar ninguém melhor para dirigir o país do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus.
39 Hiche pet chun Pharaoh in Joseph ahoulimpi in, “Ajeh chu Pathen'in ima jouse nangma nahetsah tah jeh in nang tobang koimacha ahethem le aching aum tapoi.
39 Depois virou-se para José e disse: — Deus lhe mostrou tudo isso, e assim está claro que não há ninguém que tenha mais capacidade e sabedoria do que você.
40 Nangma keima leng touna a natou ding ahitai, kami ten nangma thupeh jouse ajui cheh dingu ahitai. Chule thil khat bou ikikhehna ding chu keima ka lengvai pohna a bou lenjo ding kahi, ati.
40 Você vai ficar encarregado do meu palácio, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Só eu terei mais autoridade do que você, pois sou o rei.
41 Pharaoh in Joseph jah ah aseitan, “Keiman nangma hi Egypt gamsunga thaneina le mopohna kapeh doh nahitai,” ati.
41 Neste momento eu o ponho como governador de todo o Egito.
42 Hichun Pharaoh in akhut a sana khutjem chu aladoh in Joseph khut a abupeh tai. Aman vonkang hoitah akivonsah in chule sana khi jong angong a aki osah tai.
42 Então o rei tirou do dedo o seu anel-sinete e o colocou no dedo de José. Em seguida mandou que o vestissem com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro no pescoço dele.
43 Hichun lengpan Joseph chu asakol chunga atousah in amasanga chun “Mihon dilsu vo tin asam uvin ahi.” Hiti hin aman Joseph chu Egypt gam pumpi semang in ana pansah tai.
43 Depois fez com que José subisse no carro reservado para a maior autoridade do Egito depois do rei e mandou que os seus homens fossem na frente dele, gritando: “Abram caminho!” Assim, José foi posto como governador de todo o Egito.
44 Chule Pharaoh in Joseph kom'a hitin aseiye, “Nangma phatsah louva Egypt gamsunga koima chan akhut alapthei louding, keima amin'a bou Pharaoh kahi ding ahi,” ati.
44 O rei disse a José: — Eu sou o rei, mas sem a sua licença ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito. José tinha trinta anos quando entrou para o serviço do rei do Egito. Ele saiu da presença do rei e viajou por todo o Egito.
45 Hichun Pharaoh in Joseph chu Egypt te min Zaphenath-paneah asah in, chuleh Potiphera chanu Asenath chu Joseph ji din Pharaoh in agontup peh in ahi. Hiche apatna chu Joseph in Egypt gamsunga mopohna alah ahitai.
45 — ausente —
46 Egypt lengpa Pharaoh kom'a anatong dinga alut chun Joseph kum somthum alhing tai. Chuin Joseph chu Pharaoh angsunga kon'in apotdoh in Egypt gam leiset pumpi aga kholsoh keiyin ahi.
46 — ausente —
47 Ana kisei bang chun kum sagi sung chun neh le chah lousoh hatah in apungin ahi.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu cereais em grande quantidade.
48 Hiche kum sagi sunga chun Joseph in chang le mim Egypt gamsunga kimu jouse chu mun khat a akoikhom sohkeiyin, chule khopi jousea akoina mun asem sohkeiyin ahi.
48 E José ajuntou todos os cereais e os guardou em armazéns nas cidades, ficando em cada cidade os cereais colhidos nos campos vizinhos.
49 Hichun Joseph in chang le mim chu tamtah avum leovin akhol khom in, vadung panga neldi banga atamval tah jeh chun hetlut jou jong ahi tapon, achaina langa chun simsenglou ahitan sim jong asim tapouve.
49 José ajuntou tanto mantimento, que desistiu de pesar, pois não dava mais: parecia a areia da praia do mar.
50 Kellhah kum hung lhun masang chun On thempu pa Potiphera chanu Asenath chun Joseph dingin chapa ni ana hinpeh in
50 Antes de começarem os anos de fome, José teve dois filhos com a sua mulher Asenate.
51 Joseph in achapa atahjo pa min chu Manasseh asah in, aman aseiyin, “Hiche hin ka Pathen'in kagentheina jouse eisuhmil sah tai, chule kapa insung jong abonchauvin kasumil sohtai,” tina ahi.
51 Pôs no primeiro o nome de Manassés e explicou assim: “Deus me fez esquecer todos os meus sofrimentos e toda a família do meu pai.”
52 Joseph in achapa aneojo pa min chu Ephraim asah tai, aman hitin aseiye, “Ka Pathen'in ka hahsatna le ka gentheina jeh in lolhinna eipe tai,” ati.
52 No segundo filho pôs o nome de Efraim e disse: “Deus me deu filhos no país onde tenho sofrido.”
53 Egypt gamsunga kum sagi sunga chang le mim mang ketkut a ga jouse chu ahung kichai gamtan ahi.
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura no Egito,
54 Hichun kum sagi kellhah ahung kipan tan, Joseph in ana seidoh ma bangin hiche a nasatah a kellhah chun anaivel a gam ho jouse jong asuboi sohhel tai, amavang Egypt gamsunga chun neh le chah ahahsatna imacha aumpoi.
54 e, como José tinha dito, começaram os sete anos de fome. Nos outros países o povo passava fome, mas em todo o Egito havia o que comer.
55 Egypt gamsunga kel ahung khoh lheh jeng tan, hichun mipi ho chu neh le chah ngaichat jeh in Pharaoh kom'a ahungun, hichun Pharaoh in Egypt mipi te ho chu “Joseph kom'a asol in aman bol un atiho chu bol uvin,” ati.
55 Quando os egípcios começaram a passar fome, foram pedir alimentos ao rei. Ele disse: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Hiti chun kellhah chu hatah in ahung khohse cheh tan gamsung jouse aboilou aum tapon, Joseph in changpang ho jouse chu ahong doh tan, Egypt mipite chu akichoh sah tai. Ajeh chu Egypt gamsunga kelkhoh chu asang lheh in hitobang kellhah chu ana um khahih laiye.
56 Quando a fome aumentou no país inteiro, José abriu todos os armazéns e começou a vender cereais aos egípcios.
57 Chule gam dang dang Egypt gam kimvel a jousen neh le chah akichoh theina diuvin Joseph heng ahinnai lut tauvin, ajeh chu hitobang kel hah chun vannoi leiset chung jouse asuh boi cheh ahi.
57 E de todos os países vinha gente ao Egito para comprar cereais de José, pois no mundo inteiro havia uma grande falta de alimentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.