Gênesis 41

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kumni nungin Pharaoh in mang aneiyin ahile, vetan ama Nile vadung panga ana dingin ahi.
1 Passados dois anos inteiros, Faraó sonhou que estava em pé junto ao rio Nilo;
2 Amanga chun bongchal sagi athao a thao cheh ahung kaldoh un hamhing lah a chun alhauvin ahi.
2 e eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no carriçal.
3 Chujou in amaho nunga chun bongchal sagi ma agon a gong cheh Nile vadunga kon chun ahung doh un, vadung panga bongchal sagi dang ho kom'a chun ading uvin ahi.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas à beira do Nilo.
4 Hichun bongchal agong ho chun bongchal athao sagi ho chu aval lhum tauvin ahi! Hiche mang anei pettah chun Pharaoh chu ahung khang doh tai.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne devoravam as sete formosas à vista e gordas. Então Faraó acordou.
5 Ahin Pharaoh a imulhu kit in mang aniveina aneiyin, hiche amanga hin changphal sagi hoitah vetnom nom um phungkhat a konna hung kikhai lha amun ahi.
5 Depois dormiu e tornou a sonhar; e eis que brotavam dum mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Hichun changphal sagi amanga amu kit in ahin hiche changphal ho chu ageo cheh chuh jengin, solam huijin amut geo lheh jeng ahi.
6 Após elas brotavam sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental;
7 Chuin hiche geo cheh chuh changphal ho chun changphal lom sagi ahoi phungkhat a kikhai lha ho chu aval lhum kittai. Hichun Pharaoh ahung khangin ahile ajanmang ahi chu ageldoh in ahi.
7 e as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Hiche ni jingkah apat in Pharaoh chu amang ho chun asuboi lheh in aum thei tapoi. Hichun Pharaoh Egypt gamsung a mitphel doi themho le miching jouse akou khomin amang chu aseitan, ahin amaho lah a khatbeh in jong ipi kiseina ham ti chu adonbut thei aum pouve.
8 Pela manhã o seu espírito estava perturbado; pelo que mandou chamar todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios. Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas não havia quem lhos interpretasse. Estavam no cárcere da casa de seu senhor, dizendo vossos semblantes tão tristes hoje?
9 Phat chaina lang chun lengpa jukhon doma lamkai pa chu ahung ding doh in, “Tunia keiman geldoh khat kaneiye phat masa a kana chatvaina,” atin Pharaoh kom'a aseitan ahi.
9 Então disse o copeiro-mor a Faraó: Das minhas faltas me lembro hoje:
10 Nangma nasoh teni chunga nana lunglhai pon changlhah hom lamkaipa le keima chunga, hijeh chun keini hi lengpa songkul'a neina koiyin ahi.
10 Faraó estava muito indignado contra os seus servos, e entregou-me à prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro chefe.
11 Nikhat chu changlhah hompa le keiman mang chom cheh kanei lhonin ka mang lhon jong chu thusim chom cheh kanei lhonin,
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele, e cada sonho com sua própria interpretação.
12 Hiche lai phat chun Hebrew khangthah khat lengpa songkul'a chun keiho toh ana um'in, ama chu lengpa semang pachong pa soh a jong ana pang ahi, kamang nei lhon chu kasei lhonin ahile aman kamang lhon chu eiledoh peh lhon e, ati.
12 Estava ali conosco um moço hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os sonhos, e ele interpretou os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Chule aman eiledoh peh lhon bang bang chun ahung guilhung cheh in ahi, keiman ka natoh ngai ngai eikitohsah in an vaihompa akikhai lihtan ahi.”
13 E conforme a sua interpretação, assim mesmo aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Pharaoh in Joseph chu ahol in mi asol paijeng tan ama chu agan a gangin songkul'a kon'in ahin puidoh jeng uvin, chuin avon ho akikhel in chule akhamul ho a kisuhtheng in, hichun ama Pharaoh toh kimuto din alut tai.
14 Então Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair apressadamente da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e apresentou-se a Faraó.
15 Hichun Pharaoh in Joseph kom'a aseitai, “Keiman janlhah in mang ka neijin koima chan aledoh thei pon ahin keiman kajah chu ahile mang kiti ho hi nangman hettheina nanei chu kana jai.”
15 Disse Faraó a José: Eu tive um sonho e não há quem o interprete. Mas de ti ouvi dizer que, ouvindo contar um sonho, podes interpretá-lo.
16 Joseph in adonbut in, “Hiche ho chu keima a dinga thil hahsa ahi, ati. Amavang Pathen'in hiche ipi tina ham chu nahetsah theiye,” ati.
16 Respondeu José a Faraó: Isso não está em mim, mas Deus é que dará uma resposta de paz a Faraó.
17 Chuin Pharaoh in amang chu Joseph kom'a aseitai, aman hitin aseiye, “Ka mangin Nile vadung panga kana dingin,
17 Então disse Faraó a José: Em meu sonho eu estava em pé à beira do rio Nilo,
18 hiche a chun bongchal sagi hoitah kivah thao cheh vadunga kon chun ahung doh un chule hilaiya hampa dong ho chu anepan tauvin ahi.
18 e subiam do rio sete vacas gordas e formosas à vista, e pastavam entre os juncos.
19 Hinlah keiman chom khat jouvin bongchal adang sagi agon a gong ahoimo cheh ahung potdoh kit kamun, keiman hitobang gancha gong aphe umlou Egypt gamsunga ka hinkhon kana mukha hih laiye.
19 Após elas subiam outras sete vacas, fracas, muito feias à vista e magras de carne, tão feias quais nunca vi em toda terra do Egito.
20 Hiche bong agong melse tah ho chun bongchal sagi athao ho chu aval lhum tan ahi.
20 As vacas magras e feias devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Achuti jeng vang chun akikhel muthei aumpoi, ajeh chu amaho chu masanga bangin agong nalai un ahi. Chujouvin keima kahung khangdoh tan ahi.
21 Mas depois de as terem consumido, não se podia reconhecer que as houvessem consumido; a sua aparência era tão feia como no princípio. Então acordei.
22 Hichun keima ka imu lhukit in, chule keiman mang khat kaneibe kit in, hichea kamang achun changvui sagi vetnom umtah phungkhat a ga kamun ahi.
22 Depois vi, em meu sonho, que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Chule changvui sagi ma chu akiveigeosa akeoseh cheh, nisolam khohui mut geosa cheh chu ahung kilahdoh in ahi.
23 Após elas brotavam sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental.
24 Chuin changvui ageosa ho chun changvui hoitah ho chu avallhum kittan, hiche kamang ho hi doithem ho kom'a kaseiyin, hinlah kamang ho chu ipi kiseina ham koima chan eihil chen theipoi, ati.
24 As sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas não houve quem o interpretasse.
25 Joseph in adonbut in, “Pharaoh mang teni hi thakhat ahi, Pathen'in Pharaoh hi ipi abol ding ahin hetsah masah ahi bouve.
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só. O que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Bongchal sagi athao ahoi ho chule changvui sagi vetnom nom uma, aga hon avet sah nom chu ahile kum sagi sunga hi neh le chah neng ding avetsah ahi,” ati.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Chule bongchal sagi agong ho leh changvui sagi ageosa aphunga goden solam huiyin asemgot den hon avetsah chu ahile kum sagi nasa tah a kel hunglha ding chu avetsah ahi.”
27 As sete vacas magras e feias que subiam após as primeiras, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental: são sete anos de fome.
28 “Hiche ho hi keiman ka phondoh banga hung guilhung ding ahi, ajeh chu Pathen'in Pharaoh hi aphat ahung lhun masanga ipi abol ding ho chu ahin hetsah ahiye, ati.
28 Esta é a palavra que eu disse a Faraó: o que Deus há de fazer mostro-o a Faraó.
29 Tu apat a Egypt gamsung'a hi kum sagi hatah a neh le chah hung neng ding ahi.
29 Vêm sete anos de grande fartura em toda terra do Egito.
30 Amavang hiche jou le chun kum sagi ma kel nasatah in hung lhan tin, chuteng chule chun Egypt gamsung ima ma ana thalhing chu kisumil gam'a, kellhah chun agamsung abahgam jeng ding ahitai.
30 Depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra.
31 Hiche kel hung khoh hi gimnei lheh jeng ding kum tamtah neh le chah ana ning lhinna ho jouse chu koiman ageldoh louding ahitai.
31 Não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que seguirá; porquanto será gravíssima.
32 Pharaoh mang teni ahung ki hetsahna thupi pentah chu ahile, Pathen'in na ahintoh vah ding ahi ti gontup sa ahitai, hunglhung vah tei ding ahi, ati.
32 Ora, se o sonho foi duplicado a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e ele brevemente a fará.
33 Hijeh a chu Pharaoh in achingthei tah pasal chule thil hethem tah koitobang aholdoh a Egypt gamsung pumpia mopo thei ahol angai tai.
33 Portanto, proveja-se agora Faraó de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Hichun Pharaoh in agam agam a lamkai avetup ding mi lhengdoh henlang hiche teng chule louga sohho kum sagi neh anen sung chun hop nga lah a hop khat koidoh uhenlang,
34 Faça isto Faraó: nomeie administradores sobre a terra, que tomem a quinta parte dos produtos da terra do Egito nos sete anos de fartura;
35 Pharaoh thaneina noiya tu apatna neh le chah hiche kum sunga hatah a anen pet ahin changpang ahin koi dimset un, phate chan koitup uhenlang chule angah jong um jing hen, kho nung chan geiya khopi sunga neh le chah um jing theina din, ati.
35 e ajuntem eles todo o mantimento destes bons anos que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades e o guardem;
36 Tua chang le mim ho jouse hi phate chan mun khat a gamsung pumpin koikhom uhen, chutile kum sagi sunga nasatah a kel ahung khoh teng Egypt gamsunga mipi jouse kihinso thei ding ahi.”
36 assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Hiche lungthim tohgon hi Pharaoh ahin ama semang pachong hon jong pha asa cheh tauvin ahi.
37 Esse parecer foi bom aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Hichun Pharaoh in amaho chu adongin, “Eihon hitobang pasal Pathen Lhagao chenna hi imujou dingu hi nam?” ati.
38 Perguntou, pois, Faraó a seus servos: Poderíamos achar um homem como este, em quem haja o espírito de Deus?
39 Hiche pet chun Pharaoh in Joseph ahoulimpi in, “Ajeh chu Pathen'in ima jouse nangma nahetsah tah jeh in nang tobang koimacha ahethem le aching aum tapoi.
39 Depois disse Faraó a José: Porquanto Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Nangma keima leng touna a natou ding ahitai, kami ten nangma thupeh jouse ajui cheh dingu ahitai. Chule thil khat bou ikikhehna ding chu keima ka lengvai pohna a bou lenjo ding kahi, ati.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua voz se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Pharaoh in Joseph jah ah aseitan, “Keiman nangma hi Egypt gamsunga thaneina le mopohna kapeh doh nahitai,” ati.
41 Disse mais Faraó a José: Vê, eu te hei posto sobre toda a terra do Egito.
42 Hichun Pharaoh in akhut a sana khutjem chu aladoh in Joseph khut a abupeh tai. Aman vonkang hoitah akivonsah in chule sana khi jong angong a aki osah tai.
42 E Faraó tirou da mão o seu anel-sinete e pô-lo na mão de José, vestiu-o de traje de linho fino, e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Hichun lengpan Joseph chu asakol chunga atousah in amasanga chun “Mihon dilsu vo tin asam uvin ahi.” Hiti hin aman Joseph chu Egypt gam pumpi semang in ana pansah tai.
43 Ademais, fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Ajoelhai-vos. Assim Faraó o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Chule Pharaoh in Joseph kom'a hitin aseiye, “Nangma phatsah louva Egypt gamsunga koima chan akhut alapthei louding, keima amin'a bou Pharaoh kahi ding ahi,” ati.
44 Ainda disse Faraó a José: Eu sou Faraó; sem ti, pois, ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito.
45 Hichun Pharaoh in Joseph chu Egypt te min Zaphenath-paneah asah in, chuleh Potiphera chanu Asenath chu Joseph ji din Pharaoh in agontup peh in ahi. Hiche apatna chu Joseph in Egypt gamsunga mopohna alah ahitai.
45 Faraó chamou a José Zafnate-Paneã, e deu-lhe por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois saiu José por toda a terra do Egito.
46 Egypt lengpa Pharaoh kom'a anatong dinga alut chun Joseph kum somthum alhing tai. Chuin Joseph chu Pharaoh angsunga kon'in apotdoh in Egypt gam leiset pumpi aga kholsoh keiyin ahi.
46 Ora, José era da idade de trinta anos, quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Ana kisei bang chun kum sagi sung chun neh le chah lousoh hatah in apungin ahi.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu com abundância;
48 Hiche kum sagi sunga chun Joseph in chang le mim Egypt gamsunga kimu jouse chu mun khat a akoikhom sohkeiyin, chule khopi jousea akoina mun asem sohkeiyin ahi.
48 e José ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito, e o guardou nas cidades; o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade, guardou-o dentro da mesma.
49 Hichun Joseph in chang le mim chu tamtah avum leovin akhol khom in, vadung panga neldi banga atamval tah jeh chun hetlut jou jong ahi tapon, achaina langa chun simsenglou ahitan sim jong asim tapouve.
49 Assim José ajuntou muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porque não se podia mais contá-lo.
50 Kellhah kum hung lhun masang chun On thempu pa Potiphera chanu Asenath chun Joseph dingin chapa ni ana hinpeh in
50 Antes que viesse o ano da fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Joseph in achapa atahjo pa min chu Manasseh asah in, aman aseiyin, “Hiche hin ka Pathen'in kagentheina jouse eisuhmil sah tai, chule kapa insung jong abonchauvin kasumil sohtai,” tina ahi.
51 E chamou José ao primogênito Manassés; porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Joseph in achapa aneojo pa min chu Ephraim asah tai, aman hitin aseiye, “Ka Pathen'in ka hahsatna le ka gentheina jeh in lolhinna eipe tai,” ati.
52 Ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Egypt gamsunga kum sagi sunga chang le mim mang ketkut a ga jouse chu ahung kichai gamtan ahi.
53 Acabaram-se, então, os sete anos de fartura que houve na terra do Egito;
54 Hichun kum sagi kellhah ahung kipan tan, Joseph in ana seidoh ma bangin hiche a nasatah a kellhah chun anaivel a gam ho jouse jong asuboi sohhel tai, amavang Egypt gamsunga chun neh le chah ahahsatna imacha aumpoi.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras; porém, em toda a terra do Egito havia pão.
55 Egypt gamsunga kel ahung khoh lheh jeng tan, hichun mipi ho chu neh le chah ngaichat jeh in Pharaoh kom'a ahungun, hichun Pharaoh in Egypt mipi te ho chu “Joseph kom'a asol in aman bol un atiho chu bol uvin,” ati.
55 Depois toda a terra do Egito teve fome, e o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Hiti chun kellhah chu hatah in ahung khohse cheh tan gamsung jouse aboilou aum tapon, Joseph in changpang ho jouse chu ahong doh tan, Egypt mipite chu akichoh sah tai. Ajeh chu Egypt gamsunga kelkhoh chu asang lheh in hitobang kellhah chu ana um khahih laiye.
56 De modo que, havendo fome sobre toda a terra, abriu José todos os depósitos, e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Chule gam dang dang Egypt gam kimvel a jousen neh le chah akichoh theina diuvin Joseph heng ahinnai lut tauvin, ajeh chu hitobang kel hah chun vannoi leiset chung jouse asuh boi cheh ahi.
57 Também de todas as terras vinham ao Egito, para comprarem de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.