Gênesis 41
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARC
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kumni nungin Pharaoh in mang aneiyin ahile, vetan ama Nile vadung panga ana dingin ahi.
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou e eis que estava em pé junto ao rio.
2 Amanga chun bongchal sagi athao a thao cheh ahung kaldoh un hamhing lah a chun alhauvin ahi.
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 Chujou in amaho nunga chun bongchal sagi ma agon a gong cheh Nile vadunga kon chun ahung doh un, vadung panga bongchal sagi dang ho kom'a chun ading uvin ahi.
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne, e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 Hichun bongchal agong ho chun bongchal athao sagi ho chu aval lhum tauvin ahi! Hiche mang anei pettah chun Pharaoh chu ahung khang doh tai.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Ahin Pharaoh a imulhu kit in mang aniveina aneiyin, hiche amanga hin changphal sagi hoitah vetnom nom um phungkhat a konna hung kikhai lha amun ahi.
5 Depois, dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Hichun changphal sagi amanga amu kit in ahin hiche changphal ho chu ageo cheh chuh jengin, solam huijin amut geo lheh jeng ahi.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
7 Chuin hiche geo cheh chuh changphal ho chun changphal lom sagi ahoi phungkhat a kikhai lha ho chu aval lhum kittai. Hichun Pharaoh ahung khangin ahile ajanmang ahi chu ageldoh in ahi.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Hiche ni jingkah apat in Pharaoh chu amang ho chun asuboi lheh in aum thei tapoi. Hichun Pharaoh Egypt gamsung a mitphel doi themho le miching jouse akou khomin amang chu aseitan, ahin amaho lah a khatbeh in jong ipi kiseina ham ti chu adonbut thei aum pouve.
8 E aconteceu que, pela manhã, o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que os interpretasse a Faraó.
9 Phat chaina lang chun lengpa jukhon doma lamkai pa chu ahung ding doh in, “Tunia keiman geldoh khat kaneiye phat masa a kana chatvaina,” atin Pharaoh kom'a aseitan ahi.
9 Então, falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Dos meus pecados me lembro hoje.
10 Nangma nasoh teni chunga nana lunglhai pon changlhah hom lamkaipa le keima chunga, hijeh chun keini hi lengpa songkul'a neina koiyin ahi.
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 Nikhat chu changlhah hompa le keiman mang chom cheh kanei lhonin ka mang lhon jong chu thusim chom cheh kanei lhonin,
11 então, sonhamos um sonho na mesma noite, eu e ele, cada um conforme a interpretação do seu sonho sonhamos.
12 Hiche lai phat chun Hebrew khangthah khat lengpa songkul'a chun keiho toh ana um'in, ama chu lengpa semang pachong pa soh a jong ana pang ahi, kamang nei lhon chu kasei lhonin ahile aman kamang lhon chu eiledoh peh lhon e, ati.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhos, e interpretou-nos os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Chule aman eiledoh peh lhon bang bang chun ahung guilhung cheh in ahi, keiman ka natoh ngai ngai eikitohsah in an vaihompa akikhai lihtan ahi.”
13 E como ele nos interpretou, assim mesmo foi feito: a mim me fez tornar ao meu estado, e a ele fez enforcar.
14 Pharaoh in Joseph chu ahol in mi asol paijeng tan ama chu agan a gangin songkul'a kon'in ahin puidoh jeng uvin, chuin avon ho akikhel in chule akhamul ho a kisuhtheng in, hichun ama Pharaoh toh kimuto din alut tai.
14 Então, enviou Faraó e chamou a José, e o fizeram sair logo da cova; e barbeou-se, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Hichun Pharaoh in Joseph kom'a aseitai, “Keiman janlhah in mang ka neijin koima chan aledoh thei pon ahin keiman kajah chu ahile mang kiti ho hi nangman hettheina nanei chu kana jai.”
15 E Faraó disse a José: Eu sonhei um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que, quando ouves um sonho, o interpretas.
16 Joseph in adonbut in, “Hiche ho chu keima a dinga thil hahsa ahi, ati. Amavang Pathen'in hiche ipi tina ham chu nahetsah theiye,” ati.
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Chuin Pharaoh in amang chu Joseph kom'a aseitai, aman hitin aseiye, “Ka mangin Nile vadung panga kana dingin,
17 Então, disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na praia do rio.
18 hiche a chun bongchal sagi hoitah kivah thao cheh vadunga kon chun ahung doh un chule hilaiya hampa dong ho chu anepan tauvin ahi.
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista e pastavam no prado.
19 Hinlah keiman chom khat jouvin bongchal adang sagi agon a gong ahoimo cheh ahung potdoh kit kamun, keiman hitobang gancha gong aphe umlou Egypt gamsunga ka hinkhon kana mukha hih laiye.
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Hiche bong agong melse tah ho chun bongchal sagi athao ho chu aval lhum tan ahi.
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Achuti jeng vang chun akikhel muthei aumpoi, ajeh chu amaho chu masanga bangin agong nalai un ahi. Chujouvin keima kahung khangdoh tan ahi.
21 e entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado em suas entranhas, porque o seu aspecto era feio como no princípio. Então, acordei.
22 Hichun keima ka imu lhukit in, chule keiman mang khat kaneibe kit in, hichea kamang achun changvui sagi vetnom umtah phungkhat a ga kamun ahi.
22 Depois, vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Chule changvui sagi ma chu akiveigeosa akeoseh cheh, nisolam khohui mut geosa cheh chu ahung kilahdoh in ahi.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
24 Chuin changvui ageosa ho chun changvui hoitah ho chu avallhum kittan, hiche kamang ho hi doithem ho kom'a kaseiyin, hinlah kamang ho chu ipi kiseina ham koima chan eihil chen theipoi, ati.
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu disse-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Joseph in adonbut in, “Pharaoh mang teni hi thakhat ahi, Pathen'in Pharaoh hi ipi abol ding ahin hetsah masah ahi bouve.
25 Então, disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Bongchal sagi athao ahoi ho chule changvui sagi vetnom nom uma, aga hon avet sah nom chu ahile kum sagi sunga hi neh le chah neng ding avetsah ahi,” ati.
26 As sete vacas formosas são sete anos; as sete espigas formosas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Chule bongchal sagi agong ho leh changvui sagi ageosa aphunga goden solam huiyin asemgot den hon avetsah chu ahile kum sagi nasa tah a kel hunglha ding chu avetsah ahi.”
27 E as sete vacas magras e feias à vista, que subiam depois delas, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental; serão sete anos de fome.
28 “Hiche ho hi keiman ka phondoh banga hung guilhung ding ahi, ajeh chu Pathen'in Pharaoh hi aphat ahung lhun masanga ipi abol ding ho chu ahin hetsah ahiye, ati.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 Tu apat a Egypt gamsung'a hi kum sagi hatah a neh le chah hung neng ding ahi.
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 Amavang hiche jou le chun kum sagi ma kel nasatah in hung lhan tin, chuteng chule chun Egypt gamsung ima ma ana thalhing chu kisumil gam'a, kellhah chun agamsung abahgam jeng ding ahitai.
30 E, depois deles, levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Hiche kel hung khoh hi gimnei lheh jeng ding kum tamtah neh le chah ana ning lhinna ho jouse chu koiman ageldoh louding ahitai.
31 e não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois, porquanto será gravíssima.
32 Pharaoh mang teni ahung ki hetsahna thupi pentah chu ahile, Pathen'in na ahintoh vah ding ahi ti gontup sa ahitai, hunglhung vah tei ding ahi, ati.
32 E o sonho foi duplicado duas vezes a Faraó é porque esta coisa é determinada de Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 Hijeh a chu Pharaoh in achingthei tah pasal chule thil hethem tah koitobang aholdoh a Egypt gamsung pumpia mopo thei ahol angai tai.
33 Portanto, Faraó se proveja agora de um varão inteligente e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Hichun Pharaoh in agam agam a lamkai avetup ding mi lhengdoh henlang hiche teng chule louga sohho kum sagi neh anen sung chun hop nga lah a hop khat koidoh uhenlang,
34 Faça isso Faraó, e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Pharaoh thaneina noiya tu apatna neh le chah hiche kum sunga hatah a anen pet ahin changpang ahin koi dimset un, phate chan koitup uhenlang chule angah jong um jing hen, kho nung chan geiya khopi sunga neh le chah um jing theina din, ati.
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Tua chang le mim ho jouse hi phate chan mun khat a gamsung pumpin koikhom uhen, chutile kum sagi sunga nasatah a kel ahung khoh teng Egypt gamsunga mipi jouse kihinso thei ding ahi.”
36 Assim, será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Hiche lungthim tohgon hi Pharaoh ahin ama semang pachong hon jong pha asa cheh tauvin ahi.
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Hichun Pharaoh in amaho chu adongin, “Eihon hitobang pasal Pathen Lhagao chenna hi imujou dingu hi nam?” ati.
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um varão como este, em quem haja o Espírito de Deus?
39 Hiche pet chun Pharaoh in Joseph ahoulimpi in, “Ajeh chu Pathen'in ima jouse nangma nahetsah tah jeh in nang tobang koimacha ahethem le aching aum tapoi.
39 Depois, disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão inteligente e sábio como tu.
40 Nangma keima leng touna a natou ding ahitai, kami ten nangma thupeh jouse ajui cheh dingu ahitai. Chule thil khat bou ikikhehna ding chu keima ka lengvai pohna a bou lenjo ding kahi, ati.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Pharaoh in Joseph jah ah aseitan, “Keiman nangma hi Egypt gamsunga thaneina le mopohna kapeh doh nahitai,” ati.
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 Hichun Pharaoh in akhut a sana khutjem chu aladoh in Joseph khut a abupeh tai. Aman vonkang hoitah akivonsah in chule sana khi jong angong a aki osah tai.
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de vestes de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Hichun lengpan Joseph chu asakol chunga atousah in amasanga chun “Mihon dilsu vo tin asam uvin ahi.” Hiti hin aman Joseph chu Egypt gam pumpi semang in ana pansah tai.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim, o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Chule Pharaoh in Joseph kom'a hitin aseiye, “Nangma phatsah louva Egypt gamsunga koima chan akhut alapthei louding, keima amin'a bou Pharaoh kahi ding ahi,” ati.
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 Hichun Pharaoh in Joseph chu Egypt te min Zaphenath-paneah asah in, chuleh Potiphera chanu Asenath chu Joseph ji din Pharaoh in agontup peh in ahi. Hiche apatna chu Joseph in Egypt gamsunga mopohna alah ahitai.
45 E chamou Faraó o nome de José Zafenate-Paneia e deu-lhe por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 Egypt lengpa Pharaoh kom'a anatong dinga alut chun Joseph kum somthum alhing tai. Chuin Joseph chu Pharaoh angsunga kon'in apotdoh in Egypt gam leiset pumpi aga kholsoh keiyin ahi.
46 E José era da idade de trinta anos quando esteve diante da face de Faraó, rei do Egito. E saiu José da face de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Ana kisei bang chun kum sagi sung chun neh le chah lousoh hatah in apungin ahi.
47 E a terra produziu nos sete anos de fartura a mãos-cheias.
48 Hiche kum sagi sunga chun Joseph in chang le mim Egypt gamsunga kimu jouse chu mun khat a akoikhom sohkeiyin, chule khopi jousea akoina mun asem sohkeiyin ahi.
48 E ajuntou todo o mantimento dos sete anos que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas cidades o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Hichun Joseph in chang le mim chu tamtah avum leovin akhol khom in, vadung panga neldi banga atamval tah jeh chun hetlut jou jong ahi tapon, achaina langa chun simsenglou ahitan sim jong asim tapouve.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar, porquanto não havia numeração.
50 Kellhah kum hung lhun masang chun On thempu pa Potiphera chanu Asenath chun Joseph dingin chapa ni ana hinpeh in
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse o ano de fome), que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Joseph in achapa atahjo pa min chu Manasseh asah in, aman aseiyin, “Hiche hin ka Pathen'in kagentheina jouse eisuhmil sah tai, chule kapa insung jong abonchauvin kasumil sohtai,” tina ahi.
51 E chamou José o nome do primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho e de toda a casa de meu pai.
52 Joseph in achapa aneojo pa min chu Ephraim asah tai, aman hitin aseiye, “Ka Pathen'in ka hahsatna le ka gentheina jeh in lolhinna eipe tai,” ati.
52 E o nome do segundo chamou Efraim, porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Egypt gamsunga kum sagi sunga chang le mim mang ketkut a ga jouse chu ahung kichai gamtan ahi.
53 Então, acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito,
54 Hichun kum sagi kellhah ahung kipan tan, Joseph in ana seidoh ma bangin hiche a nasatah a kellhah chun anaivel a gam ho jouse jong asuboi sohhel tai, amavang Egypt gamsunga chun neh le chah ahahsatna imacha aumpoi.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Egypt gamsunga kel ahung khoh lheh jeng tan, hichun mipi ho chu neh le chah ngaichat jeh in Pharaoh kom'a ahungun, hichun Pharaoh in Egypt mipi te ho chu “Joseph kom'a asol in aman bol un atiho chu bol uvin,” ati.
55 E, tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Hiti chun kellhah chu hatah in ahung khohse cheh tan gamsung jouse aboilou aum tapon, Joseph in changpang ho jouse chu ahong doh tan, Egypt mipite chu akichoh sah tai. Ajeh chu Egypt gamsunga kelkhoh chu asang lheh in hitobang kellhah chu ana um khahih laiye.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Chule gam dang dang Egypt gam kimvel a jousen neh le chah akichoh theina diuvin Joseph heng ahinnai lut tauvin, ajeh chu hitobang kel hah chun vannoi leiset chung jouse asuh boi cheh ahi.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.