Gênesis 3
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARIB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pakai Pathen thilsem jouse lah a gul hi alungthim thempen ahi. Nikhat chu aman numeinu adongin, “Pathen'in honsunga theiga jouse naneh thei lhon lou beh ding ahi tia asei mong em?” ati.
1 Ora, a serpente era o mais astuto de todos os animais do campo, que o Senhor Deus tinha feito. E esta disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda árvore do jardim?
2 Numei nu chun gul jah a keini'n “Eden honsunga theiga jouse kaneh thei lhon ding ahi nai.”
2 Respondeu a mulher à serpente: Do fruto das árvores do jardim podemos comer,
3 Ahin Pathen'in hitin aseiye, “Hon lailung a theiga vangkhu naneh lhon louhel ding, lo jong nalo lhon louhel ding ahi. Ahin iti ham khat a nalo lhon a naneh lhon le nathi jeng lhon ding ahi,” tin aseiye.
3 mas do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Não comereis dele, nem nele tocareis, para que não morrais.
4 Hinlah Satan in numeinu jah a aseiyin, “Nathi lhon loubeh ding ahi.
4 Disse a serpente à mulher: Certamente não morrereis.
5 Ajeh chu Pathen'in ahet ahi hichu naneh nini lhon le namit lhon hung hahdoh intin Pathen toh nabah lhon ding thilpha le thilse hetheiya naum lhon ding ahi ti Pathen'in ahet jeh a asei ahi bouve,” atitai.
5 Porque Deus sabe que no dia em que comerdes desse fruto, vossos olhos se abrirão, e sereis como Deus, conhecendo o bem e o mal.
6 Hiche a chun numei nun theiga chu aven ahile neh dinga tui chule mitvet dinga jong vetnom nom um, chule mi achihsah jeng ding jeh chun aha duchat cheh tai. Hijeh chun numei nun theiga chu akilo in anetan chule a pasalpa jong them khat apen amapan jong ala in ane tai.
6 Então, vendo a mulher que aquela árvore era boa para se comer, e agradável aos olhos, e árvore desejável para dar entendimento, tomou do seu fruto, comeu, e deu a seu marido, e ele também comeu.
7 Hiche apat chun amit lhon chu ahung hahdoh in tahsa sagoh keo ahilhon chu aki hechen lhon tai. Hichun thingna akilo lhonin atahsa lhon chu akiselna lhon tan ahi.
7 Então foram abertos os olhos de ambos, e conheceram que estavam nus; pelo que coseram folhas de figueira, e fizeram para si aventais.
8 Chuin nisa dai lhah lamin honsunga Pakai Pathen awgin chu ajalhonin hijeh chun hon lailung'a thinglah a chun amani tah Pakai Pathen masanga akisel mang lhon tai.
8 E, ouvindo a voz do Senhor Deus, que passeava no jardim à tardinha, esconderam-se o homem e sua mulher da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 Ahivangin Pakai Pathen'in mihempa chu akouvin, “Adam hoiya um nahi hitam?” atile,
9 Mas chamou o Senhor Deus ao homem, e perguntou-lhe: Onde estás?
10 Adam in jong adonbut in “Keiman nangma honsung'a na hung chu kahen ahile ka sagoh keo kahi jeh a ka kichat a kisela kahi,” ati.
10 Respondeu-lhe o homem: Ouvi a tua voz no jardim e tive medo, porque estava nu; e escondi-me.
11 Hichun Pakai Pathen'in jong aseiye, koi ham nangma sagoh keova na um'e tia na seipeh a chu? Honsung'a theiga nehih in kati chu naneh hitam? atile,
11 Deus perguntou-lhe mais: Quem te mostrou que estavas nu? Comeste da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Adam in adonbut in, “Keiman kaum khompi dinga nangman neipeh numeinu hin theiga chu themkhat eipen keiman kana netai,” ati.
12 Ao que respondeu o homem: A mulher que me deste por companheira deu-me a árvore, e eu comi.
13 Chuphat in Pakai Pathen'in numeinu jah a aseiye, “Nangin ipi dinga hitobang pihi nabol hitam!” atile numei nun adonbut in, “Hiche gul hin eijol jol phat a kaneh ahi bouve,” ati.
13 Perguntou o Senhor Deus à mulher: Que é isto que fizeste? Respondeu a mulher: A serpente enganou-me, e eu comi.
14 Hichun Pakai Pathen'in gul jah a, “Nangman hiche nana boldoh jeh in, ganhing jouse lah a nang hi sapset nachan ding na hinkho lhung keiya na oipoh a na kithol tho ding, chule na hinkho sunga leivui naneh ding ahi.
14 Então o Senhor Deus disse à serpente: Porquanto fizeste isso, maldita serás tu dentre todos os animais domésticos, e dentre todos os animais do campo; sobre o teu ventre andarás, e pó comerás todos os dias da tua vida.
15 Keiman nang le numeinu chilhah kah a kidouna kakoi ding, amapa chun nangma hi na luchang avohchip a, nangman amapa kengphang na chuh peh ding ahi,” ati.
15 Porei inimizade entre ti e a mulher, e entre a tua descendência e a sua descendência; esta te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Pathen'in numeinu jah a chun hitin aseiye, “Keiman na naovop hahsatna kabe peh ding, naosonat gentheiya cha nahin doh ding ahi. Najipa chung'a vai nahom nom jing ding, ahi vang'a najipan nang chunga vai ahop ding ahi,” ati.
16 E à mulher disse: Multiplicarei grandemente a dor da tua conceição; em dor darás à luz filhos; e o teu desejo será para o teu marido, e ele te dominará.
17 Chuin Pakai Pathen'in Adam jah a hitin ati, “Nangman naji thu na ngaiya naneh louhel ding ahi tia ka thupehsa theiga naneh tah jeh in nangma jeh a leiset hi sapset chang ahitai. Chule na hinkho damlai sungse a gimna le genthei thohpum pum'a neh na kihol a naneh ding ahi.
17 E ao homem disse: Porquanto deste ouvidos à voz de tua mulher, e comeste da árvore de que te ordenei dizendo: Não comerás dela; maldita é a terra por tua causa; em fadiga comerás dela todos os dias da tua vida.
18 Chule nang doudin ling le mi-at thei jong hung kehdoh intin, chule nangma anche louhing a nakivah ding ahi.
18 Ela te produzirá espinhos e abrolhos; e comerás das ervas do campo.
19 Na ti-ul namaija long pum'a anneh na kihol'a na neh ding, chule nangma leiset a kisemdoh nahin leiset naleso kit ding ahiye,” ati.
19 Do suor do teu rosto comerás o teu pão, até que tornes à terra, porque dela foste tomado; porquanto és pó, e ao pó tornarás.
20 Hichun Adam in ajinu chu amin Eve asah tai. Ajeh chu amanu mijouse hung pen dohna minu ahi tan ahi.
20 Chamou Adão à sua mulher Eva, porque era a mãe de todos os viventes.
21 Hichun Pakai Pathen'in savun a kon'in Adam le Eve ding von akhui peh in amani chu asilpeh in ahi.
21 E o Senhor Deus fez túnicas de peles para Adão e sua mulher, e os vestiu.
22 Hichun Pathen'in aseiye, “Tu apat a hi Adam hi eiho lah a khat tobang ahung hitan, thilpha le thilse hetheijin aumtai, chule tunjong aman hinna thingphung ga khu kilo intin hin ne lhon leh tonsot a hing den ding ahitai ati.”
22 Então disse o Senhor Deus: Eis que o homem se tem tornado como um de nós, conhecendo o bem e o mal. Ora, não suceda que estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma e viva eternamente.
23 Hiche a pat chun Pakai Pathen'in Amani chu Eden hon a kon'in anodoh in, Chuleh Adam chu ahung kisemdohna leiset loulhou dingin asoldoh tan ahi.
23 O Senhor Deus, pois, o lançou fora do jardim do Éden para lavrar a terra, de que fora tomado.
24 Hiti chun Pathen'in Adam anodoh jouvin, Eden hon nisolam'a hinna thingphung ngah dingin vantil Cherub chu achen sah in, chule chemjam kou jeju chu akipei kimvel le sahtan ahi.
24 E havendo lançado fora o homem, pôs ao oriente do jardim do Éden os querubins, e uma espada flamejante que se volvia por todos os lados, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.