Gênesis 37
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hichun Jacob Canaan chu apa khopemna Canaan gamsunga anung chen kit tai.
1 Jacó passou a morar na terra de Canaã, onde seu pai tinha vivido como estrangeiro.
2 Hiche thusim ho hi Jacob insung mite a ahi, Joseph kum som le sagi alhinin apa kelngoi ho asopi ho toh achingtup jingin avahva jingun, asopi ho apa jithah chate ho Bilhah le Zilpah chate ho toh natong khom jing ahiuve. Ahin nikhat chu Joseph in asopiho umchan phatlou dan apa kom ahin lhut tan ahi.
2 Este é o relato de Jacó e sua família. Quando José tinha 17 anos, cuidava dos rebanhos de seu pai. Trabalhava com seus meios-irmãos, os filhos de Bila e Zilpa, mulheres de seu pai, e contava para seu pai algumas das coisas erradas que seus irmãos faziam.
3 — ausente —
3 Jacó amava José mais que a qualquer outro de seus filhos, pois José havia nascido quando Jacó era idoso. Por isso, certo dia Jacó encomendou um presente especial para José: uma linda túnica.
4 Amavang asopi te hon Joseph chu avetda cheh un ahi, ajeh chu apan midang ho sanga Joseph angailutna jeh in ama hon Joseph henga ngailut thucheng thupha seiding hahsa asa lheh un ahi.
4 Os irmãos de José, por sua vez, o odiavam, pois o pai deles o amava mais que a todos os outros filhos. Não eram capazes de lhe dizer uma única palavra amigável.
5 Joseph in nikhat mang aneiyin amang chu asopiho aseipeh le ama hon avetda cheh un ahi.
5 Certa noite, José teve um sonho e, quando o contou a seus irmãos, eles o odiaram ainda mais.
6 Aman aseiye, “Ngaijun ka mang ho kasei ding ahi,” ati.
6 “Ouçam este sonho que tive”, disse ele.
7 “Ehon lou lama changphel ikan khom un, hiche tah chun hetman louvin keima changphal ho chu ading doh in, nangho changphal ho chu keima changphal masanga abohkhup uve,” ati.
7 “Estávamos no campo, amarrando feixes de trigo. De repente, meu feixe se levantou e ficou em pé, e seus feixes se juntaram ao redor do meu e se curvaram diante dele!”
8 Hichun asopi hon adonbut un, “Amapa chun keiho chunga vaihom ding kigong nahim? Ahilouleh keiho chunga thanei ding kigo mong nahim,” atiuve. Hichun ama hon amang nei toh athusei doh ho jeh in hatah in avetda uvin ahi.
8 Seus irmãos responderam: “Você imagina que será nosso rei? Pensa mesmo que nos governará?”. E o odiaram ainda mais por causa de seus sonhos e da maneira como os contava.
9 Joseph in mang khat aneibe kit in chuin asopi ho chu aseipeh kit in aman aseiye, “Ngaijun mang khat kaneibe kit e,” ati. “Nisa, lha, chule ahsi som le khat ho jong keima masanga abohkhup cheh uve,” ati.
9 Pouco tempo depois, José teve outro sonho e, mais uma vez, contou-o a seus irmãos. “Ouçam, tive outro sonho”, disse ele. “O sol, a lua e onze estrelas se curvavam diante de mim!”
10 Tua mang aneipa hi Joseph in apa chule asopi teho jouse jong abonchan aseipeh sohkeiyin ahi. “Hiche mang chu ipi tina ham?” tin adongin, “Nanu toh kei chule nasopi te ho jouse atahbeh a kahung uva nang masanga kahung bohkhup dingu ham?” tin apan aphoh thip e.
10 Dessa vez, contou o sonho não apenas aos irmãos, mas também ao pai, que o repreendeu, dizendo: “Que sonho é esse? Por acaso eu, sua mãe e seus irmãos viremos e nos curvaremos até o chão diante de você?”.
11 Amavang Joseph sopiho chu alunghang lheh un athangthip thei lheh un, apa vang chun hiche mang chu ipi tina ham tin alungdong lheh in ahi.
11 Os irmãos de José ficaram com inveja dele, mas seu pai se perguntou qual seria o significado dos sonhos.
12 Phat chomkhat jou chun Joseph sopiho chu Schechem lama apa kelngoi ching dingin achekit tauvin ahi.
12 Pouco depois, os irmãos de José levaram os rebanhos de seu pai para pastar junto de Siquém.
13 Amaho chedoh jou phat chomkhat jouvin, Jacob in Joseph kom'a aseiye, “Nasopi te hon Schechem lam a kelngoi hon ho aga vah un ahin, nangma naga chelou khoh ahi atin, Joseph in adonbut in, “Keima kaga che ding ahi,” ati.
13 Então Jacó disse a José: “Seus irmãos estão cuidando das ovelhas em Siquém. Apronte-se, e eu o enviarei até eles”. “Estou pronto para ir”, respondeu José.
14 Jacob in adonbut in, “Nangma gache inlang na sopi te ho chule kelngoi ho iti hinauvem gaven ati. Amaho thusoh kajah nom kitne, Hebron phaicham apat in asol tan, hichun Joseph hiche Schechem chu ahunglhung tan ahi.
14 “Vá ver como estão seus irmãos e os rebanhos”, disse Jacó. “E traga-me notícias deles.” Jacó o enviou, e José viajou de sua casa no vale de Hebrom até Siquém.
15 Ahin vetan gamlah a lampi akimansah a avakoile na a mi khat in atoh khan mipa chun adongin “Ipi ham nahol le?” atile.
15 Quando José chegou a Siquém, um homem da região notou que ele andava perdido pelos campos. “O que você está procurando?”, perguntou o homem.
16 Joseph in adonbut in, “Ka sopi te ho kahol ahi atin, hoi langa gancha ho achin uham nei seipeh thei ding ham,” ati.
16 “Estou procurando meus irmãos”, respondeu José. “O senhor sabe onde eles estão cuidando dos rebanhos?”
17 Mipa chun adonbut in, “Amaho kihoulimna kajan eiho Dothan lama chetau hite,” akitiuve.
17 O homem lhe disse: “Sim, eles foram embora daqui, mas eu os ouvi dizer: ‘Vamos a Dotã’”. Então José foi atrás de seus irmãos e os encontrou em Dotã.
18 Joseph ahung chun asopi hon gamla thimtah ahivangin ahepai tauvin, ama ahung lhun masang'in asopi te hon Joseph thadohna ding tohgon anei tauvin ahi.
18 Quando os irmãos de José o viram, o reconheceram de longe. Antes que ele se aproximasse, planejaram uma forma de matá-lo.
19 “Tuhin mang neipa ahung tai,” atiuve.
19 “Lá vem o sonhador!”, disseram uns aos outros.
20 “Hungun ama hi that doh taute, chule hiche kotong ho sung khat a paimang utin ipau kom'a hitin seiyu hite, “Gancha khat in Joseph chu a nedoh tai, chule eihon veu hite ama amang ho chu hunggui lhung nam,” atiuve.
20 “Vamos matá-lo e jogá-lo numa dessas cisternas. Diremos a nosso pai: ‘Um animal selvagem o devorou’. Então veremos o que será dos seus sonhos!”
21 Ahin Reuben in amaho tohgon lungthim ho chu ahet phat in Joseph kithopi dingin ahungin, “Aman aseitai Joseph hi tha datau hite,” ati.
21 Mas, quando Rúben ouviu o plano, tratou de livrar José. “Não o matemos”, disse ele.
22 Ibola thisan imoh lonsah ding'u ham? Hilai kotong gamgo lah a seplut leuhen ama chamin eihon that hih jong leuhen ama thi talou ding ham. Reuben chun alungthima Joseph chu huhdoh tei ding tichu ama dei ahi.
22 “Por que derramar sangue? Joguem-no nesta cisterna vazia aqui no deserto e não toquemos nele.” Rúben planejava resgatar José e levá-lo de volta ao pai.
23 Hichun Joseph ahung lhun chun asopi te hon a sangkhol chol hoitah chu asut lhah peh pai tauvin ahi.
23 Assim, quando José chegou, os irmãos lhe arrancaram a linda túnica que ele estava usando,
24 Hichun ama hon Joseph chu aman uvin kotong sunga aseplut tauvin, hiche kotong chu imacha umlou twi jong veilou ahi.
24 o agarraram e o jogaram na cisterna vazia, ou seja, sem água.
25 Chule amaho anne dinga aum laitah un, aga dadoh uva ahile vetan Gilead a konna hung sumkol veile Ishmael miho a sangan ho toh hung kilhona bego le thingthao namtui toh chule lou namtui hinpoa Egypt gam lang jonsuh ding amu uvin ahi.
25 Mais tarde, quando se sentaram para comer, viram ao longe uma caravana de camelos vindo em sua direção. Era um grupo de negociantes ismaelitas, que transportavam especiarias, bálsamo e mirra de Gileade para o Egito.
26 Hichun Judah in a sopiho jah a aseiyin, “Isopi pau itha doh uva ipi apha chom ding um ham? Chule athisan iselmang uva chu ipi phachom ding ham?
26 Judá disse a seus irmãos: “O que ganharemos se matarmos nosso irmão e encobrirmos o crime?
27 Hung uvin Joseph hi Ishmael te kom'a johdoh tau hite, isopi nah nah iphe ivou nah nah chu achunga jong ikhut lhapou hite,” atile asopi ten jong asei angai cheh tauve.
27 Em vez de matá-lo, vamos vendê-lo aos negociantes ismaelitas. Afinal, ele é nosso irmão, sangue do nosso sangue!”. Seus irmãos concordaram.
28 Hiti chun Egypt gam'a kivei miho chun apui tauvin Joseph chu asopi hon kotong a kon'in a kaidoh un, Ishmael miho Midian miho kom'a dangka somni in akijoh doh tauve.
28 Então, quando os ismaelitas, que eram negociantes midianitas, se aproximaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam para eles por vinte peças de prata. E os negociantes o levaram para o Egito.
29 Phat chomkhat jouvin, Reuben chu kokhuh langa chun achekit in ahile Joseph chu kokhuh sunga ana um tapoi, hichun Reuben chu alung akham lheh jengtan asangkhol ho chu abottel in ahi.
29 Algum tempo depois, Rúben voltou para tirar José da cisterna. Quando descobriu que seu irmão não estava lá, rasgou as roupas.
30 Hichun Reuben asopiho lah a akinungle kit in lungkham tah in, “Joseph chu aum tapoi! tua hi keiman ipi kabol ding hitam?” ati.
30 Voltou a seus irmãos e lamentou-se: “O menino sumiu! E agora, o que farei?”.
31 Hichun Joseph sopihon kelnou khat athat uvin, athisan chu Joseph sangkhol a chun anu tauve.
31 Então os irmãos mataram um bode e mergulharam a túnica de José no sangue do animal.
32 Ama hon hichu sangkhol thisan anu uchu apau Jacob athot un, mihon jong apau henga achoi uvin, “Hiche pihi ka mudoh uve, vetemin na chapa sangkhol chol hilou ham?” atiuve.
32 Enviaram a linda túnica para o pai, com a seguinte mensagem: “Veja o que encontramos. Não é a túnica de seu filho?”.
33 Jacob in gangtah in ahedoh paijin, hitin aseitai, “Hiche hi kachapa sangkhol ahi monge gamsa khat in vang anehdoh ahitai, Joseph vang hi aphe avou lahthei hita ponte,” ati.
33 O pai a reconheceu de imediato e disse: “Sim, é a túnica de meu filho. Um animal selvagem o deve ter devorado. Com certeza José morreu despedaçado!”.
34 Hichun Jacob in apon ho chu abottel in khaodip pon akikhu khum tan, Aman nisottah lunghemin genthei tah in achapa pul adoutan ahi.
34 Jacó rasgou suas roupas e vestiu-se de pano de saco. Por longo tempo, lamentou profundamente a morte do filho.
35 Jacob chate jouse le achanute jousen lhepbi ding agong un, ahin amavang lhepbi jou ahi tapoi, hitin amapan aseiye, “Keiman lunghem pum in kachapa lhankhuh jon tang kate,” tin Jacob chu akap e.
35 A família toda tentou consolá-lo, mas ele se recusava. “Descerei à sepultura lamentando a morte de meu filho”, dizia, e continuou a lamentar-se.
36 Phat chomkhat jou chun Midian miho chun Joseph chu Potiphar kitipa Pharaoh Egypt lengpa Semang Pachong pa kom'a ajoh doh tauve. Potiphar natoh chu ahile sepai lah a semang pachong ahi.
36 Enquanto isso, os negociantes midianitas chegaram ao Egito, onde venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do faraó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.