Gênesis 37
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NTLH
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hichun Jacob Canaan chu apa khopemna Canaan gamsunga anung chen kit tai.
1 Jacó ficou morando na terra de Canaã, onde o seu pai tinha vivido.
2 Hiche thusim ho hi Jacob insung mite a ahi, Joseph kum som le sagi alhinin apa kelngoi ho asopi ho toh achingtup jingin avahva jingun, asopi ho apa jithah chate ho Bilhah le Zilpah chate ho toh natong khom jing ahiuve. Ahin nikhat chu Joseph in asopiho umchan phatlou dan apa kom ahin lhut tan ahi.
2 Esta é a história da família de Jacó. Quando José era um jovem de dezessete anos, cuidava das ovelhas e das cabras, junto com os seus irmãos, os filhos de Bila e de Zilpa, que eram mulheres do seu pai. E José contava ao pai as coisas erradas que os seus irmãos faziam.
3 — ausente —
3 Jacó já era velho quando José nasceu e por isso ele o amava mais do que a todos os seus outros filhos. Jacó mandou fazer para José uma túnica longa, de mangas compridas.
4 Amavang asopi te hon Joseph chu avetda cheh un ahi, ajeh chu apan midang ho sanga Joseph angailutna jeh in ama hon Joseph henga ngailut thucheng thupha seiding hahsa asa lheh un ahi.
4 Os irmãos viam que o pai amava mais a José do que a eles e por isso tinham ódio dele e eram grosseiros quando falavam com ele.
5 Joseph in nikhat mang aneiyin amang chu asopiho aseipeh le ama hon avetda cheh un ahi.
5 Certa vez José teve um sonho e o contou aos seus irmãos. Aí é que ficaram com mais raiva dele
6 Aman aseiye, “Ngaijun ka mang ho kasei ding ahi,” ati.
6 porque ele disse assim: — Escutem, que eu vou contar o sonho que tive.
7 “Ehon lou lama changphel ikan khom un, hiche tah chun hetman louvin keima changphal ho chu ading doh in, nangho changphal ho chu keima changphal masanga abohkhup uve,” ati.
7 Sonhei que estávamos no campo amarrando feixes de trigo. De repente, o meu feixe ficou de pé, e os feixes de vocês se colocaram em volta do meu e se curvavam diante dele.
8 Hichun asopi hon adonbut un, “Amapa chun keiho chunga vaihom ding kigong nahim? Ahilouleh keiho chunga thanei ding kigo mong nahim,” atiuve. Hichun ama hon amang nei toh athusei doh ho jeh in hatah in avetda uvin ahi.
8 Então os irmãos perguntaram: — Quer dizer que você vai ser nosso rei e que vai mandar em nós? E ficaram com mais ódio dele ainda por causa dos seus sonhos e do jeito que ele os contava.
9 Joseph in mang khat aneibe kit in chuin asopi ho chu aseipeh kit in aman aseiye, “Ngaijun mang khat kaneibe kit e,” ati. “Nisa, lha, chule ahsi som le khat ho jong keima masanga abohkhup cheh uve,” ati.
9 Depois José sonhou outra vez e contou também esse sonho aos seus irmãos. Ele disse assim: — Eu tive outro sonho. Desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvaram diante de mim.
10 Tua mang aneipa hi Joseph in apa chule asopi teho jouse jong abonchan aseipeh sohkeiyin ahi. “Hiche mang chu ipi tina ham?” tin adongin, “Nanu toh kei chule nasopi te ho jouse atahbeh a kahung uva nang masanga kahung bohkhup dingu ham?” tin apan aphoh thip e.
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e disse: — O que quer dizer esse sonho que você teve? Por acaso a sua mãe, os seus irmãos e eu vamos nos ajoelhar diante de você e encostar o rosto no chão?
11 Amavang Joseph sopiho chu alunghang lheh un athangthip thei lheh un, apa vang chun hiche mang chu ipi tina ham tin alungdong lheh in ahi.
11 Os irmãos de José tinham inveja dele, mas o seu pai ficou pensando no caso.
12 Phat chomkhat jou chun Joseph sopiho chu Schechem lama apa kelngoi ching dingin achekit tauvin ahi.
12 Um dia os irmãos de José levaram as ovelhas e as cabras do seu pai até os pastos que ficavam perto da cidade de Siquém.
13 Amaho chedoh jou phat chomkhat jouvin, Jacob in Joseph kom'a aseiye, “Nasopi te hon Schechem lam a kelngoi hon ho aga vah un ahin, nangma naga chelou khoh ahi atin, Joseph in adonbut in, “Keima kaga che ding ahi,” ati.
13 Então Jacó disse a José: — Venha cá. Vou mandar você até Siquém, onde os seus irmãos estão cuidando das ovelhas e das cabras. — Estou pronto para ir — respondeu José.
14 Jacob in adonbut in, “Nangma gache inlang na sopi te ho chule kelngoi ho iti hinauvem gaven ati. Amaho thusoh kajah nom kitne, Hebron phaicham apat in asol tan, hichun Joseph hiche Schechem chu ahunglhung tan ahi.
14 Jacó disse: — Vá lá e veja se os seus irmãos e os animais vão bem e me traga notícias. Então dali, do vale de Hebrom, Jacó mandou que José fosse até Siquém, e ele foi. Quando chegou lá,
15 Ahin vetan gamlah a lampi akimansah a avakoile na a mi khat in atoh khan mipa chun adongin “Ipi ham nahol le?” atile.
15 ele foi andando pelo campo. Aí um homem o viu e perguntou: — O que você está procurando?
16 Joseph in adonbut in, “Ka sopi te ho kahol ahi atin, hoi langa gancha ho achin uham nei seipeh thei ding ham,” ati.
16 — Estou procurando os meus irmãos — respondeu José. — Eles estão por aí, em algum pasto, cuidando das ovelhas e das cabras. O senhor sabe aonde foram?
17 Mipa chun adonbut in, “Amaho kihoulimna kajan eiho Dothan lama chetau hite,” akitiuve.
17 O homem respondeu: — Eles já foram embora daqui. Eu ouvi quando disseram que iam para Dotã. Aí José foi procurar os seus irmãos e os achou em Dotã.
18 Joseph ahung chun asopi hon gamla thimtah ahivangin ahepai tauvin, ama ahung lhun masang'in asopi te hon Joseph thadohna ding tohgon anei tauvin ahi.
18 Eles viram José de longe e, antes que chegasse perto, começaram a fazer planos para matá-lo.
19 “Tuhin mang neipa ahung tai,” atiuve.
19 Eles disseram: — Lá vem o sonhador!
20 “Hungun ama hi that doh taute, chule hiche kotong ho sung khat a paimang utin ipau kom'a hitin seiyu hite, “Gancha khat in Joseph chu a nedoh tai, chule eihon veu hite ama amang ho chu hunggui lhung nam,” atiuve.
20 Venham, vamos matá-lo agora. Depois jogaremos o corpo num poço seco e diremos que um animal selvagem o devorou. Assim, veremos no que vão dar os sonhos dele.
21 Ahin Reuben in amaho tohgon lungthim ho chu ahet phat in Joseph kithopi dingin ahungin, “Aman aseitai Joseph hi tha datau hite,” ati.
21 Quando Rúben ouviu isso, quis salvá-lo dos seus irmãos e disse: — Não vamos matá-lo.
22 Ibola thisan imoh lonsah ding'u ham? Hilai kotong gamgo lah a seplut leuhen ama chamin eihon that hih jong leuhen ama thi talou ding ham. Reuben chun alungthima Joseph chu huhdoh tei ding tichu ama dei ahi.
22 Não derramem sangue. Vocês podem jogá-lo neste poço, aqui no deserto, mas não o machuquem. Rúben disse isso porque planejava salvá-lo dos irmãos e mandá-lo de volta ao pai.
23 Hichun Joseph ahung lhun chun asopi te hon a sangkhol chol hoitah chu asut lhah peh pai tauvin ahi.
23 Quando José chegou ao lugar onde os seus irmãos estavam, eles arrancaram dele a túnica longa, de mangas compridas, que ele estava vestindo.
24 Hichun ama hon Joseph chu aman uvin kotong sunga aseplut tauvin, hiche kotong chu imacha umlou twi jong veilou ahi.
24 Depois o pegaram e o jogaram no poço, que estava vazio e seco.
25 Chule amaho anne dinga aum laitah un, aga dadoh uva ahile vetan Gilead a konna hung sumkol veile Ishmael miho a sangan ho toh hung kilhona bego le thingthao namtui toh chule lou namtui hinpoa Egypt gam lang jonsuh ding amu uvin ahi.
25 E sentaram-se para comer. De repente, viram que ia passando uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade e ia para o Egito. Os seus camelos estavam carregados de perfumes e de especiarias .
26 Hichun Judah in a sopiho jah a aseiyin, “Isopi pau itha doh uva ipi apha chom ding um ham? Chule athisan iselmang uva chu ipi phachom ding ham?
26 Aí Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Hung uvin Joseph hi Ishmael te kom'a johdoh tau hite, isopi nah nah iphe ivou nah nah chu achunga jong ikhut lhapou hite,” atile asopi ten jong asei angai cheh tauve.
27 Em vez de o matarmos, vamos vendê-lo a esses ismaelitas. Afinal de contas ele é nosso irmão, é do nosso sangue. Os irmãos concordaram.
28 Hiti chun Egypt gam'a kivei miho chun apui tauvin Joseph chu asopi hon kotong a kon'in a kaidoh un, Ishmael miho Midian miho kom'a dangka somni in akijoh doh tauve.
28 Quando alguns negociantes midianitas passaram por ali, os irmãos de José o tiraram do poço e o venderam aos ismaelitas por vinte barras de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Phat chomkhat jouvin, Reuben chu kokhuh langa chun achekit in ahile Joseph chu kokhuh sunga ana um tapoi, hichun Reuben chu alung akham lheh jengtan asangkhol ho chu abottel in ahi.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá dentro, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
30 Hichun Reuben asopiho lah a akinungle kit in lungkham tah in, “Joseph chu aum tapoi! tua hi keiman ipi kabol ding hitam?” ati.
30 Ele voltou para o lugar onde os seus irmãos estavam e disse: — O rapaz não está mais lá! E agora o que é que eu vou fazer?
31 Hichun Joseph sopihon kelnou khat athat uvin, athisan chu Joseph sangkhol a chun anu tauve.
31 Então os irmãos mataram um cabrito e com o sangue mancharam a túnica de José.
32 Ama hon hichu sangkhol thisan anu uchu apau Jacob athot un, mihon jong apau henga achoi uvin, “Hiche pihi ka mudoh uve, vetemin na chapa sangkhol chol hilou ham?” atiuve.
32 Depois levaram a túnica ao pai e disseram: — Achamos isso aí. Será que é a túnica do seu filho?
33 Jacob in gangtah in ahedoh paijin, hitin aseitai, “Hiche hi kachapa sangkhol ahi monge gamsa khat in vang anehdoh ahitai, Joseph vang hi aphe avou lahthei hita ponte,” ati.
33 Jacó a reconheceu e disse: — Sim, é a túnica do meu filho! Certamente algum animal selvagem o despedaçou e devorou.
34 Hichun Jacob in apon ho chu abottel in khaodip pon akikhu khum tan, Aman nisottah lunghemin genthei tah in achapa pul adoutan ahi.
34 Então, em sinal de tristeza, Jacó rasgou as suas roupas e vestiu roupa de luto. E durante muito tempo ficou de luto pelo seu filho.
35 Jacob chate jouse le achanute jousen lhepbi ding agong un, ahin amavang lhepbi jou ahi tapoi, hitin amapan aseiye, “Keiman lunghem pum in kachapa lhankhuh jon tang kate,” tin Jacob chu akap e.
35 Todos os seus filhos e filhas tentaram consolá-lo, mas ele não quis ser consolado e disse: — Vou ficar de luto por meu filho até que vá me encontrar com ele no E continuou de luto por seu filho José.
36 Phat chomkhat jou chun Midian miho chun Joseph chu Potiphar kitipa Pharaoh Egypt lengpa Semang Pachong pa kom'a ajoh doh tauve. Potiphar natoh chu ahile sepai lah a semang pachong ahi.
36 Enquanto isso, os midianitas venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do rei do Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.