Gênesis 37
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Hichun Jacob Canaan chu apa khopemna Canaan gamsunga anung chen kit tai.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Hiche thusim ho hi Jacob insung mite a ahi, Joseph kum som le sagi alhinin apa kelngoi ho asopi ho toh achingtup jingin avahva jingun, asopi ho apa jithah chate ho Bilhah le Zilpah chate ho toh natong khom jing ahiuve. Ahin nikhat chu Joseph in asopiho umchan phatlou dan apa kom ahin lhut tan ahi.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 — ausente —
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Amavang asopi te hon Joseph chu avetda cheh un ahi, ajeh chu apan midang ho sanga Joseph angailutna jeh in ama hon Joseph henga ngailut thucheng thupha seiding hahsa asa lheh un ahi.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Joseph in nikhat mang aneiyin amang chu asopiho aseipeh le ama hon avetda cheh un ahi.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Aman aseiye, “Ngaijun ka mang ho kasei ding ahi,” ati.
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 “Ehon lou lama changphel ikan khom un, hiche tah chun hetman louvin keima changphal ho chu ading doh in, nangho changphal ho chu keima changphal masanga abohkhup uve,” ati.
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Hichun asopi hon adonbut un, “Amapa chun keiho chunga vaihom ding kigong nahim? Ahilouleh keiho chunga thanei ding kigo mong nahim,” atiuve. Hichun ama hon amang nei toh athusei doh ho jeh in hatah in avetda uvin ahi.
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 Joseph in mang khat aneibe kit in chuin asopi ho chu aseipeh kit in aman aseiye, “Ngaijun mang khat kaneibe kit e,” ati. “Nisa, lha, chule ahsi som le khat ho jong keima masanga abohkhup cheh uve,” ati.
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Tua mang aneipa hi Joseph in apa chule asopi teho jouse jong abonchan aseipeh sohkeiyin ahi. “Hiche mang chu ipi tina ham?” tin adongin, “Nanu toh kei chule nasopi te ho jouse atahbeh a kahung uva nang masanga kahung bohkhup dingu ham?” tin apan aphoh thip e.
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Amavang Joseph sopiho chu alunghang lheh un athangthip thei lheh un, apa vang chun hiche mang chu ipi tina ham tin alungdong lheh in ahi.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Phat chomkhat jou chun Joseph sopiho chu Schechem lama apa kelngoi ching dingin achekit tauvin ahi.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 Amaho chedoh jou phat chomkhat jouvin, Jacob in Joseph kom'a aseiye, “Nasopi te hon Schechem lam a kelngoi hon ho aga vah un ahin, nangma naga chelou khoh ahi atin, Joseph in adonbut in, “Keima kaga che ding ahi,” ati.
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 Jacob in adonbut in, “Nangma gache inlang na sopi te ho chule kelngoi ho iti hinauvem gaven ati. Amaho thusoh kajah nom kitne, Hebron phaicham apat in asol tan, hichun Joseph hiche Schechem chu ahunglhung tan ahi.
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Ahin vetan gamlah a lampi akimansah a avakoile na a mi khat in atoh khan mipa chun adongin “Ipi ham nahol le?” atile.
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Joseph in adonbut in, “Ka sopi te ho kahol ahi atin, hoi langa gancha ho achin uham nei seipeh thei ding ham,” ati.
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 Mipa chun adonbut in, “Amaho kihoulimna kajan eiho Dothan lama chetau hite,” akitiuve.
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Joseph ahung chun asopi hon gamla thimtah ahivangin ahepai tauvin, ama ahung lhun masang'in asopi te hon Joseph thadohna ding tohgon anei tauvin ahi.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 “Tuhin mang neipa ahung tai,” atiuve.
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 “Hungun ama hi that doh taute, chule hiche kotong ho sung khat a paimang utin ipau kom'a hitin seiyu hite, “Gancha khat in Joseph chu a nedoh tai, chule eihon veu hite ama amang ho chu hunggui lhung nam,” atiuve.
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Ahin Reuben in amaho tohgon lungthim ho chu ahet phat in Joseph kithopi dingin ahungin, “Aman aseitai Joseph hi tha datau hite,” ati.
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Ibola thisan imoh lonsah ding'u ham? Hilai kotong gamgo lah a seplut leuhen ama chamin eihon that hih jong leuhen ama thi talou ding ham. Reuben chun alungthima Joseph chu huhdoh tei ding tichu ama dei ahi.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Hichun Joseph ahung lhun chun asopi te hon a sangkhol chol hoitah chu asut lhah peh pai tauvin ahi.
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 Hichun ama hon Joseph chu aman uvin kotong sunga aseplut tauvin, hiche kotong chu imacha umlou twi jong veilou ahi.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Chule amaho anne dinga aum laitah un, aga dadoh uva ahile vetan Gilead a konna hung sumkol veile Ishmael miho a sangan ho toh hung kilhona bego le thingthao namtui toh chule lou namtui hinpoa Egypt gam lang jonsuh ding amu uvin ahi.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 Hichun Judah in a sopiho jah a aseiyin, “Isopi pau itha doh uva ipi apha chom ding um ham? Chule athisan iselmang uva chu ipi phachom ding ham?
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Hung uvin Joseph hi Ishmael te kom'a johdoh tau hite, isopi nah nah iphe ivou nah nah chu achunga jong ikhut lhapou hite,” atile asopi ten jong asei angai cheh tauve.
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Hiti chun Egypt gam'a kivei miho chun apui tauvin Joseph chu asopi hon kotong a kon'in a kaidoh un, Ishmael miho Midian miho kom'a dangka somni in akijoh doh tauve.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Phat chomkhat jouvin, Reuben chu kokhuh langa chun achekit in ahile Joseph chu kokhuh sunga ana um tapoi, hichun Reuben chu alung akham lheh jengtan asangkhol ho chu abottel in ahi.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 Hichun Reuben asopiho lah a akinungle kit in lungkham tah in, “Joseph chu aum tapoi! tua hi keiman ipi kabol ding hitam?” ati.
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Hichun Joseph sopihon kelnou khat athat uvin, athisan chu Joseph sangkhol a chun anu tauve.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Ama hon hichu sangkhol thisan anu uchu apau Jacob athot un, mihon jong apau henga achoi uvin, “Hiche pihi ka mudoh uve, vetemin na chapa sangkhol chol hilou ham?” atiuve.
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Jacob in gangtah in ahedoh paijin, hitin aseitai, “Hiche hi kachapa sangkhol ahi monge gamsa khat in vang anehdoh ahitai, Joseph vang hi aphe avou lahthei hita ponte,” ati.
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Hichun Jacob in apon ho chu abottel in khaodip pon akikhu khum tan, Aman nisottah lunghemin genthei tah in achapa pul adoutan ahi.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Jacob chate jouse le achanute jousen lhepbi ding agong un, ahin amavang lhepbi jou ahi tapoi, hitin amapan aseiye, “Keiman lunghem pum in kachapa lhankhuh jon tang kate,” tin Jacob chu akap e.
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 Phat chomkhat jou chun Midian miho chun Joseph chu Potiphar kitipa Pharaoh Egypt lengpa Semang Pachong pa kom'a ajoh doh tauve. Potiphar natoh chu ahile sepai lah a semang pachong ahi.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.