Gênesis 37

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hichun Jacob Canaan chu apa khopemna Canaan gamsunga anung chen kit tai.
1 Habitou Jacó na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Hiche thusim ho hi Jacob insung mite a ahi, Joseph kum som le sagi alhinin apa kelngoi ho asopi ho toh achingtup jingin avahva jingun, asopi ho apa jithah chate ho Bilhah le Zilpah chate ho toh natong khom jing ahiuve. Ahin nikhat chu Joseph in asopiho umchan phatlou dan apa kom ahin lhut tan ahi.
2 Esta é a história de Jacó. Tendo José dezessete anos, apascentava os rebanhos com seus irmãos; sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.
3 — ausente —
3 Ora, Israel amava mais a José que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica talar de mangas compridas.
4 Amavang asopi te hon Joseph chu avetda cheh un ahi, ajeh chu apan midang ho sanga Joseph angailutna jeh in ama hon Joseph henga ngailut thucheng thupha seiding hahsa asa lheh un ahi.
4 Vendo, pois, seus irmãos que o pai o amava mais que a todos os outros filhos, odiaram-no e já não lhe podiam falar pacificamente.
5 Joseph in nikhat mang aneiyin amang chu asopiho aseipeh le ama hon avetda cheh un ahi.
5 Teve José um sonho e o relatou a seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.
6 Aman aseiye, “Ngaijun ka mang ho kasei ding ahi,” ati.
6 Pois lhes disse: Rogo-vos, ouvi este sonho que tive:
7 “Ehon lou lama changphel ikan khom un, hiche tah chun hetman louvin keima changphal ho chu ading doh in, nangho changphal ho chu keima changphal masanga abohkhup uve,” ati.
7 Atávamos feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé; e os vossos feixes o rodeavam e se inclinavam perante o meu.
8 Hichun asopi hon adonbut un, “Amapa chun keiho chunga vaihom ding kigong nahim? Ahilouleh keiho chunga thanei ding kigo mong nahim,” atiuve. Hichun ama hon amang nei toh athusei doh ho jeh in hatah in avetda uvin ahi.
8 Então, lhe disseram seus irmãos: Reinarás, com efeito, sobre nós? E sobre nós dominarás realmente? E com isso tanto mais o odiavam, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.
9 Joseph in mang khat aneibe kit in chuin asopi ho chu aseipeh kit in aman aseiye, “Ngaijun mang khat kaneibe kit e,” ati. “Nisa, lha, chule ahsi som le khat ho jong keima masanga abohkhup cheh uve,” ati.
9 Teve ainda outro sonho e o referiu a seus irmãos, dizendo: Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam perante mim.
10 Tua mang aneipa hi Joseph in apa chule asopi teho jouse jong abonchan aseipeh sohkeiyin ahi. “Hiche mang chu ipi tina ham?” tin adongin, “Nanu toh kei chule nasopi te ho jouse atahbeh a kahung uva nang masanga kahung bohkhup dingu ham?” tin apan aphoh thip e.
10 Contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o o pai e lhe disse: Que sonho é esse que tiveste? Acaso, viremos, eu e tua mãe e teus irmãos, a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Amavang Joseph sopiho chu alunghang lheh un athangthip thei lheh un, apa vang chun hiche mang chu ipi tina ham tin alungdong lheh in ahi.
11 Seus irmãos lhe tinham ciúmes; o pai, no entanto, considerava o caso consigo mesmo.
12 Phat chomkhat jou chun Joseph sopiho chu Schechem lama apa kelngoi ching dingin achekit tauvin ahi.
12 E, como foram os irmãos apascentar o rebanho do pai, em Siquém,
13 Amaho chedoh jou phat chomkhat jouvin, Jacob in Joseph kom'a aseiye, “Nasopi te hon Schechem lam a kelngoi hon ho aga vah un ahin, nangma naga chelou khoh ahi atin, Joseph in adonbut in, “Keima kaga che ding ahi,” ati.
13 perguntou Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.
14 Jacob in adonbut in, “Nangma gache inlang na sopi te ho chule kelngoi ho iti hinauvem gaven ati. Amaho thusoh kajah nom kitne, Hebron phaicham apat in asol tan, hichun Joseph hiche Schechem chu ahunglhung tan ahi.
14 Disse-lhe Israel: Vai, agora, e vê se vão bem teus irmãos e o rebanho; e traze-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Ahin vetan gamlah a lampi akimansah a avakoile na a mi khat in atoh khan mipa chun adongin “Ipi ham nahol le?” atile.
15 E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: Que procuras?
16 Joseph in adonbut in, “Ka sopi te ho kahol ahi atin, hoi langa gancha ho achin uham nei seipeh thei ding ham,” ati.
16 Respondeu: Procuro meus irmãos; dize-me: Onde apascentam eles o rebanho?
17 Mipa chun adonbut in, “Amaho kihoulimna kajan eiho Dothan lama chetau hite,” akitiuve.
17 Disse-lhe o homem: Foram-se daqui, pois ouvi-os dizer: Vamos a Dotã. Então, seguiu José atrás dos irmãos e os achou em Dotã.
18 Joseph ahung chun asopi hon gamla thimtah ahivangin ahepai tauvin, ama ahung lhun masang'in asopi te hon Joseph thadohna ding tohgon anei tauvin ahi.
18 De longe o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.
19 “Tuhin mang neipa ahung tai,” atiuve.
19 E dizia um ao outro: Vem lá o tal sonhador!
20 “Hungun ama hi that doh taute, chule hiche kotong ho sung khat a paimang utin ipau kom'a hitin seiyu hite, “Gancha khat in Joseph chu a nedoh tai, chule eihon veu hite ama amang ho chu hunggui lhung nam,” atiuve.
20 Vinde, pois, agora, matemo-lo e lancemo-lo numa destas cisternas; e diremos: Um animal selvagem o comeu; e vejamos em que lhe darão os sonhos.
21 Ahin Reuben in amaho tohgon lungthim ho chu ahet phat in Joseph kithopi dingin ahungin, “Aman aseitai Joseph hi tha datau hite,” ati.
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Ibola thisan imoh lonsah ding'u ham? Hilai kotong gamgo lah a seplut leuhen ama chamin eihon that hih jong leuhen ama thi talou ding ham. Reuben chun alungthima Joseph chu huhdoh tei ding tichu ama dei ahi.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cisterna que está no deserto, e não ponhais mão sobre ele; isto disse para o livrar deles, a fim de o restituir ao pai.
23 Hichun Joseph ahung lhun chun asopi te hon a sangkhol chol hoitah chu asut lhah peh pai tauvin ahi.
23 Mas, logo que chegou José a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia.
24 Hichun ama hon Joseph chu aman uvin kotong sunga aseplut tauvin, hiche kotong chu imacha umlou twi jong veilou ahi.
24 E, tomando-o, o lançaram na cisterna, vazia, sem água.
25 Chule amaho anne dinga aum laitah un, aga dadoh uva ahile vetan Gilead a konna hung sumkol veile Ishmael miho a sangan ho toh hung kilhona bego le thingthao namtui toh chule lou namtui hinpoa Egypt gam lang jonsuh ding amu uvin ahi.
25 Ora, sentando-se para comer pão, olharam e viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade; seus camelos traziam arômatas, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.
26 Hichun Judah in a sopiho jah a aseiyin, “Isopi pau itha doh uva ipi apha chom ding um ham? Chule athisan iselmang uva chu ipi phachom ding ham?
26 Então, disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar o nosso irmão e esconder-lhe o sangue?
27 Hung uvin Joseph hi Ishmael te kom'a johdoh tau hite, isopi nah nah iphe ivou nah nah chu achunga jong ikhut lhapou hite,” atile asopi ten jong asei angai cheh tauve.
27 Vinde, vendamo-lo aos ismaelitas; não ponhamos sobre ele a mão, pois é nosso irmão e nossa carne. Seus irmãos concordaram.
28 Hiti chun Egypt gam'a kivei miho chun apui tauvin Joseph chu asopi hon kotong a kon'in a kaidoh un, Ishmael miho Midian miho kom'a dangka somni in akijoh doh tauve.
28 E, passando os mercadores midianitas, os irmãos de José o alçaram, e o tiraram da cisterna, e o venderam por vinte siclos de prata aos ismaelitas; estes levaram José ao Egito.
29 Phat chomkhat jouvin, Reuben chu kokhuh langa chun achekit in ahile Joseph chu kokhuh sunga ana um tapoi, hichun Reuben chu alung akham lheh jengtan asangkhol ho chu abottel in ahi.
29 Tendo Rúben voltado à cisterna, eis que José não estava nela; então, rasgou as suas vestes.
30 Hichun Reuben asopiho lah a akinungle kit in lungkham tah in, “Joseph chu aum tapoi! tua hi keiman ipi kabol ding hitam?” ati.
30 E, voltando a seus irmãos, disse: Não está lá o menino; e, eu, para onde irei?
31 Hichun Joseph sopihon kelnou khat athat uvin, athisan chu Joseph sangkhol a chun anu tauve.
31 Então, tomaram a túnica de José, mataram um bode e a molharam no sangue.
32 Ama hon hichu sangkhol thisan anu uchu apau Jacob athot un, mihon jong apau henga achoi uvin, “Hiche pihi ka mudoh uve, vetemin na chapa sangkhol chol hilou ham?” atiuve.
32 E enviaram a túnica talar de mangas compridas, fizeram-na levar a seu pai e lhe disseram: Achamos isto; vê se é ou não a túnica de teu filho.
33 Jacob in gangtah in ahedoh paijin, hitin aseitai, “Hiche hi kachapa sangkhol ahi monge gamsa khat in vang anehdoh ahitai, Joseph vang hi aphe avou lahthei hita ponte,” ati.
33 Ele a reconheceu e disse: É a túnica de meu filho; um animal selvagem o terá comido, certamente José foi despedaçado.
34 Hichun Jacob in apon ho chu abottel in khaodip pon akikhu khum tan, Aman nisottah lunghemin genthei tah in achapa pul adoutan ahi.
34 Então, Jacó rasgou as suas vestes, e se cingiu de pano de saco, e lamentou o filho por muitos dias.
35 Jacob chate jouse le achanute jousen lhepbi ding agong un, ahin amavang lhepbi jou ahi tapoi, hitin amapan aseiye, “Keiman lunghem pum in kachapa lhankhuh jon tang kate,” tin Jacob chu akap e.
35 Levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado e disse: Chorando, descerei a meu filho até à sepultura. E de fato o chorou seu pai.
36 Phat chomkhat jou chun Midian miho chun Joseph chu Potiphar kitipa Pharaoh Egypt lengpa Semang Pachong pa kom'a ajoh doh tauve. Potiphar natoh chu ahile sepai lah a semang pachong ahi.
36 Entrementes, os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.