Gênesis 31

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jacob in Laban chapa te ama chung'a alung damlou u thu ajatan ama hon aseiyun, “Jacob in ipau thil jouse akilah tan, chule anei agou athilkeo jouse khu ipauva konna akilamdoh ahi,” ati tauve.
1 Logo, porém, Jacó percebeu que os filhos de Labão estavam reclamando dele: “Jacó roubou tudo que era de nosso pai! À custa de nosso pai, adquiriu toda a sua riqueza!”.
2 Chujongleh Jacob in Laban maiso aven ahile alung lhailou lungthim chom agel jong ahe chen tan ahi.
2 Jacó também começou a notar uma mudança na atitude de Labão para com ele.
3 Hichun Pathen'in Jacob chu ahoulimpin, “Nangma kinungle kit tan, napu napa chule na sopite chenna gam'a keiman kaumpi jing ding nahi,” ati.
3 Então o S enhor disse a Jacó: “Volte para a terra de seu pai e de seu avô, a terra de seus parentes, e eu estarei com você”.
4 Hichun Jacob in mi asol in loulam a akelngoi chin nauva Rachel le Leah aga kousah tan ahi.
4 Jacó mandou chamar Raquel e Lia ao campo onde ele cuidava de seus rebanhos
5 Chuin Jacob in hitin aseiye, “Keiman ka hechen tai, napa lhon maiso kavet le lungthim chom chom aneitai, masang tobang ahi tapoi, hijongleh kapu kapate Pathen'in eiumpi jingnai.
5 e disse a elas: “Notei que seu pai mudou de atitude em relação a mim. O Deus de meu pai, porém, tem estado comigo.
6 Nangnin jong nahe lhon nai, katha neisun kajo chan a napa lhon ding natoh katonge.
6 Vocês sabem como tenho trabalhado arduamente a serviço de seu pai.
7 Hinlah aman eijou lhep tan, kanatoh man jong somvei tobang eikhel pehtai, amavang Pathen'in keima chunga vang thil phalou imacha alhunsah pon ahi.
7 Contudo, ele me enganou e mudou meu salário dez vezes. Mas Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Aman hitin aseiye, 'gancha apol ho jouse chu nangma nikho thaman hitante' atile gancha ho chu apol jeng hatah in ahung pung tul tul kit tan, hichun aman alunggel akhel kit in 'gancha availang jenga pol ho' atikit leh gancha anou jouse chu adung le avai langa pol bou apeng kit tai.
8 Se ele dizia: ‘Os salpicados serão o seu salário’, o rebanho começava a dar crias salpicadas. E, quando mudava de ideia e dizia: ‘Os listrados serão o seu salário’, então o rebanho inteiro dava crias listradas.
9 Hitia hi Pa Pathen'in napa gancha ho jouse alah a keima eipehsoh ahitai.
9 Desse modo, Deus tirou os animais de seu pai e os deu a mim.
10 Chuin phat chomkhat jou kelngoite kijangmat laijin jan mang khat kaneiyin, ka khodah in ahile kelpi chunga kaldoh kelchal ho chu apol ho leh adup ho aki timatpiu kamui.
10 “Certa vez, na época do acasalamento, tive um sonho e vi que os bodes que se acasalavam com as cabras eram listrados, salpicados e malhados.
11 Chuin hitia mang kanei pet in Pakai vantil khat in eihin houpin 'Jacob!' eihin tin kenjong 'Hoijo hikom'a kaum'e,' kati.
11 Então, em meu sonho, o anjo de Deus me disse: ‘Jacó!’. E eu respondi: ‘Aqui estou!’.
12 “Chuin Pakai vantil chun, 'Dah inlang gahve temin, kelpi ho chunga kaldoh kelchal ho khu apol, adup, akangpol, availanga pol jengin amat e, ijeh inem itile Laban in na bolsetna jouse keiman abonchan ka musoh keitai.
12 “E o anjo disse: ‘Levante os olhos e você verá que apenas os machos listrados, salpicados e malhados estão se acasalando com as fêmeas de seu rebanho, pois vejo como Labão tem tratado você.
13 Keima na Pathen Bethel mun'a song khom thao nanu a na kigahna Pathen chu kahi, tun kipatdoh in hiche gam hi dalhan lang na penna gam langa kile kit tan.'”
13 Eu sou o Deus que lhe apareceu em Betel, o lugar onde você ungiu a coluna de pedra e fez seu voto a mim. Agora, apronte-se, saia desta terra e volte à sua terra natal’”.
14 Chuphat in Rachel le Leah in adonbut in, “Keinin imacha boina kanei lhonpoi; kapa lhon nei le gou chanvou ka chan lhon ding um beh ham?”
14 Raquel e Lia responderam: “Da nossa parte, tudo bem! Afinal, não herdaremos coisa alguma da riqueza de nosso pai.
15 Aman dalpam mi a eigel lhon hilou ham? Ajeh chu aman eijoh doh lhon in keini kichohna sum jouse jong eisuh mang peh tauve.
15 Ele reduziu nossos direitos aos mesmos que têm as mulheres estrangeiras. Depois que nos vendeu, desperdiçou todo o dinheiro que você pagou por nós.
16 Chule nei le gou jouse Pathen'in kapa lhona kon a alahmang peh ho jouse chu eiho le ichate ho a ahi bouve. Hijeh chun tun Pathen'in najah a asei jouse chu ipi hijongleh bol jengin,” ati lhon tai.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai e deu a você é, por direito, nossa e de nossos filhos. Por isso, faça o que Deus ordenou”.
17 Hichun Jacob akipat doh in ajite le achate jouse chu Sangan chunga atoudoh sah sohkei tan;
17 Então Jacó montou suas mulheres e seus filhos em camelos
18 chule aganchaho jouse amasang lam uva ahoiyin Paddan-aram gam'a anei agou jouse aki suhtup in Canaan gam'a apa Isaac henga che dingin aumtai.
18 e conduziu adiante todos os seus rebanhos. Juntou todos os bens que havia adquirido em Padã-Arã e partiu para a terra de Canaã, onde vivia Isaque, seu pai.
19 Chuin Laban chu kelngoi mulvou dinga akondoh phat in Rachel in apa insung'a semthu pathen chu ana kiguh mang tai.
19 Quando partiram, Labão estava num lugar afastado, tosquiando suas ovelhas. Raquel roubou os ídolos da casa que pertenciam a seu pai e os levou consigo.
20 Jacob in jong Aramea mipa Laban chu alhem lhan, ajamdoh dingu jong aseipeh pon ahi.
20 Assim, Jacó enganou Labão, o arameu, partindo sem avisá-lo de que iam embora.
21 Hichun Jacob in anei agou jouse akipoh in Eupharate vadung apal galkai in Gilead thing lhang lam ahin jontai.
21 Jacó levou todos os seus bens e atravessou o rio Eufrates, rumo à região montanhosa de Gileade.
22 Ahin nithum jouvin Jacob ajammang tai tithu chu Laban ahin seipeh un;
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó havia fugido.
23 Chuin Laban in asopi ho cheng akou khom in, Jacob chu ahin nung del tauvin ahile, nisagi lhin ni chun Gilead lhang gamsunga ahin juilut tan ahi.
23 Reuniu um grupo de parentes e saiu em perseguição a Jacó. Sete dias depois o alcançou, na região montanhosa de Gileade.
24 Hinlah Pathen'in Laban Syrea mipa chu janin ana kimupin hitin aseiye, “Kichih theijin Jacob chu imacha nalo theilou ding ahi,” ati.
24 Na noite anterior, porém, Deus havia aparecido em sonho a Labão, o arameu, e dito a ele: “Estou avisando: deixe Jacó em paz!”.
25 Hichun Laban'in Jacob chu ahin phatan, chule Jacob in thinglhang lah a chun aponbuh akison tauvin, chuin Laban le a-u anaoten jong Gelead thinglhang a Jacob to kigamlat louvin aponbuh u akison tauve.
25 Labão o alcançou enquanto Jacó estava acampado na região montanhosa de Gileade e armou seu acampamento ali perto.
26 Chuin Laban in Jacob jah a aseiye, “Ibola hitobanga hi neijou lhep hitam ati, chule iti dana ka chanu teni jong gal a sohchang ho banga nabol jeng ham?
26 “O que você fez?”, perguntou Labão. “Como ousou me enganar e levar minhas filhas embora, como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Ibola guhthim cha a najam mang uham? Ibol'a neijou lhep ham ati, chule nache ding iti dan a nei hetsah loubeh ham? Neina hetsah le chun thupitah a kilhahna ankong le la ngaitah tah kisan tin, tumging to kithoa kivailhah tadinga ati.
27 Por que fugiu em segredo? Por que me enganou? E por que não avisou que desejava partir? Eu lhe teria dado uma festa de despedida, com canções e música, ao som de tamborins e harpas.
28 Na thilbol ho hi ngolna in na dimset e, ka chanu teni cha katute jong kabeng chop man tapon, kilhahna jong kana bol thei tapoi! ati.
28 Por que não me deixou beijar minhas filhas e meus netos e me despedir deles? Você agiu de forma extremamente tola!
29 Tua hi nangma ka suhbei thei nahi, hinlah napu napate Pathen'in janhi nilhah in eina kimuto pin gihna jong eineiyin Jacob chu na suhboi theilou ding ahi eiti!
29 Eu poderia destruí-lo, mas o Deus de seu pai me apareceu ontem à noite e me advertiu: ‘Deixe Jacó em paz!’.
30 Nangma lunggel na inlam a nache ding na thanopna chu ka hethem lheh e, kham thei jong nahipoi, napa insung miho toh kimuto kal na ngalel jong kahe nai, hinlah ibola ka pathen houna doiphung chu naguh ham? ati.
30 Entendo sua vontade de partir e seu desejo de voltar à casa de seu pai. Mas por que roubou meus deuses?”
31 Jacob in adonbut in, “Keiman nangma kana ging lheh in ahi, ajeh chu nangman, nachanu teho chu hunam a nei lahpeh ding ham tia kana gel ahi.
31 Jacó respondeu: “Fugi porque tive medo. Pensei que o senhor tiraria suas filhas de mim à força.
32 Amavang na doibom vang chu ahile nangman hol inlang na mudoh thei leh namuna mi chu koi hile ahinkho subei jeng tan ati, chule nangma thil ho jong keima sopiho ana lakha aum leh kanung peh ding nahi; Jacob in vang Rachel in ana lah chu ana hetlou ahi.
32 Quanto a seus deuses, veja se consegue encontrá-los, e quem os tiver roubado deve morrer! Se encontrar qualquer outra coisa que lhe pertença, identifique-a diante de todos estes nossos parentes, e eu a devolverei”. Jacó, porém, não sabia que Raquel havia roubado os ídolos da casa.
33 Laban chu doibom hol in Jacob ponbuh a ache masapen in , aban'in Leah kom'ah, hiche jou chun Leah soh teni kom'ah achen, hinlah imacha amudoh pon, achaina in Rachel ponbuh a alut in ahi.
33 Labão foi procurar primeiro na tenda de Jacó e, depois, nas tendas de Lia e das duas servas, mas nada encontrou. Por fim, entrou na tenda de Raquel.
34 Rachel in apa insung doibom chu ana ladoh in Sangan pho kah a chu ana sel'a chule achunga chu ama ana tou ahi, hichun Laban in ponbuh sung aning akah aphet vang'in imacha amudoh tapon ahi.
34 Acontece que Raquel havia pego os ídolos da casa e os escondido na sela do seu camelo, e estava sentada em cima deles. Quando Labão terminou de vasculhar toda a sua tenda sem encontrar os ídolos,
35 Amanun apa kom'a aseitai, “Lungsettah in nei ngaidam in ka pakai keima numei hina lhinna kaneijin kadin theilou ding ahi,” Laban vang ahol chu atang dehpon amavang insung doibom chu amudoh pon ahi.
35 Raquel disse ao pai: “Por favor, perdoe-me por não me levantar para o senhor, mas estou em meu período menstrual”. Labão continuou a busca, mas não encontrou os ídolos da casa.
36 Hichun Jacob hatah in ahung lunghang tan Laban'in apupa jah a asei tan ahi, “Keima ipi ka guchatna ka jkonna umham?” atitan, “Chule ipi mong kabol khel a hichan geiya hi kanung neihin del a keima migucha banga nei bol hitam?
36 Jacó se enfureceu e discutiu com Labão. “Qual foi o meu crime?”, perguntou ele. “O que fiz de errado para o senhor me perseguir como se eu fosse um criminoso?
37 Nangman kanei kathil koina jouse aning akah geiyin naphet in, tun nang thil nakimudoh ho chu neivet sah un, sopi ule nao ho masang laitah ahin hin podoh in, ama hon eini kahlah a thutanna nei mai uhen!” ati.
37 O senhor vasculhou todos os meus bens. Por acaso encontrou algum objeto que lhe pertença? Coloque-o aqui, diante de nossos parentes, para que todos vejam. Que eles julguem entre nós dois!
38 “Nangma kom'a kum som ni na gancha ho kana vettup peh in, na gancha ho kelngoi ahin na kelcha ho ahin imacha boina ana umpon hiche kum hijat kana vettup sunga chun kelngoi khat jong kana kilah khapoi.
38 “Estive vinte anos com o senhor, cuidando de seus rebanhos. Ao longo de todo esse tempo, suas ovelhas e cabras nunca abortaram. Não me servi de um carneiro sequer de seu rebanho para alimento.
39 Keiman gamsa in, gancha ho athasa jong kahin polut khapon, athi amang ho jong keima nikhotha toh suhto din kana boljin, gancha ho sun hileh jan hileh amang ho jouse chu keima lhalo toh suhto din nei kahpeh jin ahi.
39 Quando algum deles era despedaçado por um animal selvagem, eu nunca lhe mostrava a carcaça. Não, eu mesmo arcava com o prejuízo! O senhor me obrigava a pagar por todo animal roubado, quer à plena luz do dia, quer na escuridão da noite.
40 Hiche hi keima dinmun anahi. Hitipi chun sun teng nisan eihalvampai gon, jan tengleh dap kathoh jin, kamit tenin la imutna him him amupha pon ahi.
40 “Trabalhei para o senhor em dias de calor escaldante e também em noites frias e insones.
41 Hitobanga chu kum somni nangma insunga kana kimanchah ahi. Keiman kum som le kum li nangma insunga lhacha in kana pangin, na chanu teni lona in kum gup kana tohbe in gancha ho lona in chule kana toh man somvei tobang nei khelpeh in ahi.
41 Sim, por vinte anos trabalhei feito um escravo em sua casa! Trabalhei catorze anos por suas duas filhas e, depois, mais seis anos para formar meu rebanho. E dez vezes o senhor mudou meu salário.
42 Kapate Pathen, Abraham Pathen, kapa Isaac ginpa chun eipanpi lou hile tua hi nangman khut keohel tahbah a neina solmang ding ahitai. Pathen'in ka gentheina le kakhut tah a ka tohgimna hi amua jan nilhah a chu na gihsal ahiye,” ati.
42 De fato, se o Deus de meu pai não estivesse comigo, o Deus de Abraão e o Deus temível de Isaque, o senhor teria me mandado embora de mãos vazias. Mas Deus viu como fui maltratado, apesar de meu árduo trabalho. Por isso ele lhe apareceu na noite passada e o repreendeu!”
43 Hichun Laban in hitin Jacob adonbut in, “Hiche numei ho hi ka chanu ahin, hiche chapang ho jong katute ahi, chule gancha ho jouse jong abkonna keima gancha ahi. Chule ipi hitale namu phah chan hi aboncha keiya jeng ahi cheh nai. Amavang keiman tua hi ka chanute chule achate ho chunga ipi kabol ding hitam? ati.
43 Labão respondeu a Jacó: “Essas mulheres são minhas filhas, as crianças são meus netos, e os rebanhos são meus rebanhos. Na verdade, tudo que você vê é meu. Mas o que posso fazer agora por minhas filhas e pelos filhos delas?
44 Hijeh chun hungin eini kikah a kitepna nei hite hichun eini eikan khom cheh lhon ding ahi.”
44 Façamos, portanto, você e eu, uma aliança que sirva de testemunho do nosso compromisso”.
45 Hichun Jacob in hetjingna dingin song khom khat aphutdoh tai.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou em pé como monumento.
46 Hichun Jacob in asopi ho lah a aseiyin, “Songho hin chom khom un,” ati, ama hon song chu khat chunga khat asethop un, hichun Jacob le Laban song kise thop kom'a atou lhonin kitepna ankong chu anekhom lhon tan ahi.
46 Em seguida, disse aos membros de sua família: “Juntem algumas pedras”. Eles pegaram as pedras e as amontoaram. Jacó e Labão se sentaram perto do monte de pedras e fizeram uma refeição para selar a aliança.
47 Songlhuh kise chu Laban in Jegar-sahadutha asah in (hichu Aramaic paova “hettohsah songthop” tina ahin), hiche ma ma chu Jacob in Galeed asah e (hichu Hebrew paova “hettohsah songthop” tina ahi).
47 A fim de comemorar a ocasião, Labão chamou o lugar de Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou de Galeede.
48 Hichun Laban in, “Tuni nikhoa hiche song lhuh hi kei le nang kah a sakhia panga ahitai,” tia, hiche jeh chun amin jong Galeed asah in ahi.
48 Labão declarou: “Este monte de pedras servirá de testemunha para nos lembrar da aliança que fizemos hoje”. Isso explica por que o lugar foi chamado de Galeede.
49 Hiche mun jong hi Mizpah akiti tai, aman aseiyin, “Ajeh chu nangma le keima jong khonung teng jongleh gamla tah a umjongleh hen Pathen'in eiumpi jing lhon hen.”
49 Também foi chamado de Mispá, pois Labão disse: “Vigie o S enhor a você e a mim para garantir que guardaremos esta aliança quando estivermos longe um do outro.
50 Ka chanute ho nahin suh gentheija numei dang ho jia nahin kipuiya ahile, koima chan muhih jongleh abonchan Pathen'in amusoh keiye, Pathen hi nang le kei kikah a kitepna a hiche thua hi pang jing ding ahi.
50 Se você maltratar minhas filhas ou se casar com outras mulheres, mesmo que ninguém mais veja, Deus verá. Ele é testemunha desta aliança entre nós.”
51 Hiche song athopma kise ho hi Jacob in Laban jah ah, “Vejingin kei le nang kah a kihet themna hijing ding ahitai.
51 “Veja este monte de pedras”, prosseguiu Labão. “Veja também este monumento que levantei entre nós dois.
52 Hiche song kise thop hile songphu hi sakhi a pang ahin, ken jong nangma suse dinga hiche hi kahin khokhel louhel ding, nangin jong keima suse dinga hiche hi nahin khokhel louhel ding ahi.
52 Estão entre mim e você como testemunhas dos nossos votos. Nunca atravessarei para o lado de lá do monte de pedras a fim de prejudicá-lo, e você jamais deve atravessar para o lado de cá a fim de prejudicar-me.
53 Abraham Pathen, Nahor Pathen chule amani Pa Pathen chu eini kah a thutan ding ahitai,” ati. Hijeh chun Jacob jong apa Isaac ginpa minin akihahsel tai.
53 Invoco o Deus de nossos antepassados, o Deus de seu avô Abraão e o Deus de meu avô Naor, para que sirva de juiz entre nós.” Assim, diante do Deus temível de seu pai Isaque,
54 Hichun Jacob in hiche molchunga chun Pathen henga maicham asemin kitepna ki hetthemna ankong jong asemin, anneh anei jou uchun hiche jan machun molchunga chun ageh tauve.
54 Então Jacó ofereceu sacrifício a Deus na montanha e convidou todos para a refeição comemorativa. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 Laban ajing chun matah in athoudoh in achanute ho le atute ho jouse abonchan achop sohkeiyin, chule abonchauvin phatthei aboh sohkeiyin, hichun ama a inlam ma aki nungle kittai.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou cedo, beijou seus netos e suas filhas e os abençoou. Depois, partiu e voltou para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.