Gênesis 29
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hichun Jacob akhol che chu abanjom in solam mite gam chu ahunglhung tai.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Chuin aman agahven ahile loulaiya twisam amun akom'a chun kelngoi hon loi thum'a akol jong amun hiche gancha ho chu twikulla don ding twi ngah ahiuve, chule twisam chu songpi lentah in adal khum ahi.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Hitia chu kelngoi hon ho abkonna ahung kisuhkim tengu leh kelngoi ching hon twikhuh kamsin songpi chu akhindoh jiuva kelngoi te twi achipsah jiuva achipva teng ule song chu akikoina ngai ngai twikhuh kam a chu ale khinlut kit jiu ahi.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Chuin Jacob in amaho jah a “Sopite ho hoiya hung kon nahiu ham?” Atile ama hon adonbut un “Keiho Haran gam'a hung kon kahiuve,” ati.
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Amapan adong kit in “Nahor chapa Laban chu nahet khah hih uvem?” atile “Ama hon jong kahe nauve,” atiuve.
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Chuin Jacob in ajah uva “Ama chu dam dam a hinam?” tia adoh leh ama hon “Henge, adam jingnai; ven, tua hung kelngoihon toh hung kilhon khu achanu Rachel hija khu,” atiuve.
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Jacob in amaho jah a “Tuhin nisa sangtah hinalaija gancha hoi khom phat bon hilou lai, kelngoi hon chu twi chipsah uvin lang gavah pha uvin,” ati.
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Ama hon adonbut un, “Gancha ho jouse ahung kikim tokah in twi kipe thei ponte atiuve, hichun kelngoi chingho chun songpi chu twisam kot apat chun atangdoh un kelngoi hon jouse twija ka vahva ding ahi,” atiuve.
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Ama hon hitia akihoulim pet tah uchun Rachel chu apa kelngoi hon hotoh ahung kijot luttai, ajeh chu amanu jong kelngoi chinga pang ahiye.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Hichun Jacob in anu sopipa Laban chanu Rachel le anu sopipa Laban kelngoite amu phat in anailut in twikhuh kamsin songpi chu alihdoh in apupa kelngoi hon chu twi achip sah in ahi.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Hichun Jacob in Rachel chu abeng chop in awging tah in akap e.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Jacob in Rachel jah a apa sopinu Rebekah chapa ahi thusim aseipeh tan ahile Rachel chu achen apa aga hetsah tan ahi.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Laban in Jacob asopinu chapa ahung lhun ahet chun akimupin akoijin achop jengin chuin a inlama ahin puilut tai. Hichun Jacob in ima jouse thusim ho chu aseipeh tai.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 Chuin Laban in Jacob henga aseiye, “Nangma hi kagu ka chang chule kaphe kavou mong nahi,” ati. Hichun Jacob chu apu Laban kom'a lhakhat sung aumtai.
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Laban in Jacob henga aseiye, “Nangma hi ka insungmi nahi vang'in mohseh a tohman beiya naum ding chu adih theipoi, natoh man ipi hi ding ham nei seipeh temin tin adong tai.”
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Laban in chanu ni aneiyin, alenjo nu min chu Leah ahin, chule aneojo nu min chu Rachel ahi.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Ahin Leah mit chu aleng thimin amavang Rachel chu amel-hoi jin, amaiso jong lungset aum lheh jenge.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Jacob in Rachel chu hatah a adeichat jeh in hitin aseiye, “Na chanu neojo nu Rachel khu kaji dia neipeh ding leh keiman kum sagi nana tong ing kate,” ati.
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Laban in adonbut in, “Hithei nante,” ati. “Ajeh chu keiman midang ho kapeh sanga nangma kapeh ding chu thilphajo ahi bouve, Hijeh chun keima kom'a um jingtan,” ati.
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Hichun Jacob in kum sagi sungin Rachel man toh kitoh dingin na atong tan, hinlah Jacob in Rachel angailut behset jeh chun ni chomcha toh abahsah in ahi.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Chujouvin Jacob in Laban jah a hitin aseiye, “Keiman ka kitepna ho jouse ka subulhit tai, kajinu tun neipe tan kaluppi nom tai,” tin ahung thum tai.
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Hichun Laban in jet le veija cheng ule nao jouse akou khom sohkeiyin kichenna golvah chu aboltai.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Hinlah hiche jan ahung thim phat chun Laban in Leah chu Jacob kom'a aga that lutpeh tan, Jacob in hichenu chu alupkhompi tai.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 Laban in asohnu Zilpah jong chu Leah kithopi a pang dingin apehtha tai.
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Ahin jingkah matah in Jacob ahung kitho leh Leah joh anahin, Jacob in Laban jah a aseiyin, “Ipi iti a hitia hi neibol hitam? Kum sagi nangma noiya na kana toh chu Rachel man dinga katoh hilou ham! “Ibol a nei jou lhep ham?” tin aseiye.
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Laban in adonbut in “Keiho chondan a a unu umpet a hi anaonu jinei doh theilou ahi.”
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 “Hiche hapta khat sung hin jinei dan hi subulhit tadin, hiche teng chule Rachel jong kapeh ding nahi, ahin nangman kum sagi ma kana natoh kit ding ahi” ati peh e.
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Chuin Jacob in Leah chu hapta khat lhingin akichenpin hiche jou chun Laban in Rachel jong ajinu dingin apetai.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Laban'in asohnu, Bilhah jong chu achanu Rachel jenle a pang dingin apehtha tai.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Hichun Jacob in Rachel jong alupkhompi tan, aman Rachel chu Leah sang'in hatah in adeijon, hichun Jacob in kum sagi ma Laban na atongkit in ahi.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Ahin Pathen'in Leah kihot bol chu amudoh tan, hijeh chun anaobu ahondoh peh in, amavang Rachel chu achiingin chanei louvin aumtai.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Leah vang chu achung agih tan; chapa khat ahingin amin Reuben asah tai, Ijeh inem itile, “Pathen'in kagimna ho eihetpeh tai, hiche jeh a hi kajipan eilungset ding ahitai,” ati.
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Chuin aman nao avop kit in chapa khat ahing kittai, ajeh chu “Keima eikihot bol hi Pakaiyin ajah doh phat a chapa hiche jong hi eipeh kit ahiye” atin hijeh chun amin Simeon asah tai.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Hichun Leah achung gih in, nao avop kittan amanun hitin aseiye, “Tu apat a hi kajipa toh thakhat tipum khat kahi lhon ding ahitai, ajeh chu keiman cha pasal thum kahinpeh tai hichun naosen chu amin chu Levi asah tai.”
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Chujouvin Leah in nao avop kit in chapa khat ahingin, “Tuchunga vang Pakai ka thangvahna ding ahi,” atin hijeh chun amin Judah asah tai, chujou apat in vang cha abang tan ahi.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.