Gênesis 29

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hichun Jacob akhol che chu abanjom in solam mite gam chu ahunglhung tai.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Chuin aman agahven ahile loulaiya twisam amun akom'a chun kelngoi hon loi thum'a akol jong amun hiche gancha ho chu twikulla don ding twi ngah ahiuve, chule twisam chu songpi lentah in adal khum ahi.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Hitia chu kelngoi hon ho abkonna ahung kisuhkim tengu leh kelngoi ching hon twikhuh kamsin songpi chu akhindoh jiuva kelngoi te twi achipsah jiuva achipva teng ule song chu akikoina ngai ngai twikhuh kam a chu ale khinlut kit jiu ahi.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Chuin Jacob in amaho jah a “Sopite ho hoiya hung kon nahiu ham?” Atile ama hon adonbut un “Keiho Haran gam'a hung kon kahiuve,” ati.
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Amapan adong kit in “Nahor chapa Laban chu nahet khah hih uvem?” atile “Ama hon jong kahe nauve,” atiuve.
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Chuin Jacob in ajah uva “Ama chu dam dam a hinam?” tia adoh leh ama hon “Henge, adam jingnai; ven, tua hung kelngoihon toh hung kilhon khu achanu Rachel hija khu,” atiuve.
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Jacob in amaho jah a “Tuhin nisa sangtah hinalaija gancha hoi khom phat bon hilou lai, kelngoi hon chu twi chipsah uvin lang gavah pha uvin,” ati.
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Ama hon adonbut un, “Gancha ho jouse ahung kikim tokah in twi kipe thei ponte atiuve, hichun kelngoi chingho chun songpi chu twisam kot apat chun atangdoh un kelngoi hon jouse twija ka vahva ding ahi,” atiuve.
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Ama hon hitia akihoulim pet tah uchun Rachel chu apa kelngoi hon hotoh ahung kijot luttai, ajeh chu amanu jong kelngoi chinga pang ahiye.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Hichun Jacob in anu sopipa Laban chanu Rachel le anu sopipa Laban kelngoite amu phat in anailut in twikhuh kamsin songpi chu alihdoh in apupa kelngoi hon chu twi achip sah in ahi.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Hichun Jacob in Rachel chu abeng chop in awging tah in akap e.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Jacob in Rachel jah a apa sopinu Rebekah chapa ahi thusim aseipeh tan ahile Rachel chu achen apa aga hetsah tan ahi.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Laban in Jacob asopinu chapa ahung lhun ahet chun akimupin akoijin achop jengin chuin a inlama ahin puilut tai. Hichun Jacob in ima jouse thusim ho chu aseipeh tai.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Chuin Laban in Jacob henga aseiye, “Nangma hi kagu ka chang chule kaphe kavou mong nahi,” ati. Hichun Jacob chu apu Laban kom'a lhakhat sung aumtai.
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Laban in Jacob henga aseiye, “Nangma hi ka insungmi nahi vang'in mohseh a tohman beiya naum ding chu adih theipoi, natoh man ipi hi ding ham nei seipeh temin tin adong tai.”
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Laban in chanu ni aneiyin, alenjo nu min chu Leah ahin, chule aneojo nu min chu Rachel ahi.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Ahin Leah mit chu aleng thimin amavang Rachel chu amel-hoi jin, amaiso jong lungset aum lheh jenge.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Jacob in Rachel chu hatah a adeichat jeh in hitin aseiye, “Na chanu neojo nu Rachel khu kaji dia neipeh ding leh keiman kum sagi nana tong ing kate,” ati.
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Laban in adonbut in, “Hithei nante,” ati. “Ajeh chu keiman midang ho kapeh sanga nangma kapeh ding chu thilphajo ahi bouve, Hijeh chun keima kom'a um jingtan,” ati.
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Hichun Jacob in kum sagi sungin Rachel man toh kitoh dingin na atong tan, hinlah Jacob in Rachel angailut behset jeh chun ni chomcha toh abahsah in ahi.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Chujouvin Jacob in Laban jah a hitin aseiye, “Keiman ka kitepna ho jouse ka subulhit tai, kajinu tun neipe tan kaluppi nom tai,” tin ahung thum tai.
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Hichun Laban in jet le veija cheng ule nao jouse akou khom sohkeiyin kichenna golvah chu aboltai.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Hinlah hiche jan ahung thim phat chun Laban in Leah chu Jacob kom'a aga that lutpeh tan, Jacob in hichenu chu alupkhompi tai.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Laban in asohnu Zilpah jong chu Leah kithopi a pang dingin apehtha tai.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Ahin jingkah matah in Jacob ahung kitho leh Leah joh anahin, Jacob in Laban jah a aseiyin, “Ipi iti a hitia hi neibol hitam? Kum sagi nangma noiya na kana toh chu Rachel man dinga katoh hilou ham! “Ibol a nei jou lhep ham?” tin aseiye.
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Laban in adonbut in “Keiho chondan a a unu umpet a hi anaonu jinei doh theilou ahi.”
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 “Hiche hapta khat sung hin jinei dan hi subulhit tadin, hiche teng chule Rachel jong kapeh ding nahi, ahin nangman kum sagi ma kana natoh kit ding ahi” ati peh e.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Chuin Jacob in Leah chu hapta khat lhingin akichenpin hiche jou chun Laban in Rachel jong ajinu dingin apetai.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Laban'in asohnu, Bilhah jong chu achanu Rachel jenle a pang dingin apehtha tai.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Hichun Jacob in Rachel jong alupkhompi tan, aman Rachel chu Leah sang'in hatah in adeijon, hichun Jacob in kum sagi ma Laban na atongkit in ahi.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Ahin Pathen'in Leah kihot bol chu amudoh tan, hijeh chun anaobu ahondoh peh in, amavang Rachel chu achiingin chanei louvin aumtai.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Leah vang chu achung agih tan; chapa khat ahingin amin Reuben asah tai, Ijeh inem itile, “Pathen'in kagimna ho eihetpeh tai, hiche jeh a hi kajipan eilungset ding ahitai,” ati.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Chuin aman nao avop kit in chapa khat ahing kittai, ajeh chu “Keima eikihot bol hi Pakaiyin ajah doh phat a chapa hiche jong hi eipeh kit ahiye” atin hijeh chun amin Simeon asah tai.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Hichun Leah achung gih in, nao avop kittan amanun hitin aseiye, “Tu apat a hi kajipa toh thakhat tipum khat kahi lhon ding ahitai, ajeh chu keiman cha pasal thum kahinpeh tai hichun naosen chu amin chu Levi asah tai.”
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Chujouvin Leah in nao avop kit in chapa khat ahingin, “Tuchunga vang Pakai ka thangvahna ding ahi,” atin hijeh chun amin Judah asah tai, chujou apat in vang cha abang tan ahi.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.