Gênesis 18
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mamre munna gangpi phung kom'a chun Pakai chu Abraham henga ahung kilah in ahi. Nikhat hi nichangsat pettah hin Abraham chu aponbuh maiya ana touvin ahi.
1 Apareceu o Senhor a Abraão nos carvalhais de Manre, quando ele estava assentado à entrada da tenda, no maior calor do dia.
2 Ama ahung dahdoh in ahile akom'a mithum ana din amun ahi. Amaho chu amu phat in ama alhai jelin amaho lemnan tol ah abohkhup in ahi.
2 Levantou ele os olhos, olhou, e eis três homens de pé em frente dele. Vendo-os, correu da porta da tenda ao seu encontro, prostrou-se em terra
3 Chuin Abraham'in “Ka Pakai,” tin adonbut in, “Nang hon pha nasah uleh phat chomkhat naki ngah thei diu ham.
3 e disse: Senhor meu, se acho mercê em tua presença, rogo-te que não passes do teu servo;
4 Nakeng silna ding'u kahin choi kah in hiche thing limnoiya hin ana kicholdo tadiuvin.
4 traga-se um pouco de água, lavai os pés e repousai debaixo desta árvore;
5 Chule nang hon na lhacha pa hi khotona neitah a nei hungvil ngal'u ahileh na kholjin na mano masangun na tha kidona dingun naneh ding'u them khat nahin gon peh unge, ama hon aphai, nasei bang chun hin boltan atiuve.
5 trarei um bocado de pão; refazei as vossas forças, visto que chegastes até vosso servo; depois, seguireis avante. Responderam: Faze como disseste.
6 Hichun Abraham chu aponbuh kom langa alhai jel'in Sarah kom'ah asei tan ahi, “Kinloi tah in changbong atena dim thum tedoh inlang twi toh mehnangin, chule changlhah hin kang loi temin,” aga tin ahi.
6 Apressou-se, pois, Abraão para a tenda de Sara e lhe disse: Amassa depressa três medidas de flor de farinha e faze pão assado ao borralho.
7 Hichun Abraham'in gancha ho kivahna lang ajonin bongnou athao pen asohte ho apen, gangtah in ahin hon sah in ahi.
7 Abraão, por sua vez, correu ao gado, tomou um novilho, tenro e bom, e deu-o ao criado, que se apressou em prepará-lo.
8 Anneh ding ho amin phat in Abraham'in bongnoi ha le bongnoi toh chule bongnou sa ahon uchu amaho angsung'ah aneh diuvin aga luipeh in ama hon anneh laisen ama jong thinglim a chun ading jinge.
8 Tomou também coalhada e leite e o novilho que mandara preparar e pôs tudo diante deles; e permaneceu de pé junto a eles debaixo da árvore; e eles comeram.
9 Chuin ama hon Abraham jah a “Na loinu Sarah hoilam a um aham?” atiu leh Abraham'in ponbuh sunga aum nai, ati.
9 Então, lhe perguntaram: Sara, tua mulher, onde está? Ele respondeu: Está aí na tenda.
10 Chuin amaho lah a khat chun aseiyin, “Keima hi khovei tulai phat mama le kahung kinung lekit ding ahi, vetan hiche phat teng chule na inneipi Sarah khun chapa khat ana hin ding ahi,” ati chu anunga ponbuh sunglam a um Sarah chun angai lhin ahi.
10 Disse um deles: Certamente voltarei a ti, daqui a um ano; e Sara, tua mulher, dará à luz um filho. Sara o estava escutando, à porta da tenda, atrás dele.
11 Abraham le Sarah chu atahsa kum lhon chu atam gel lhon tan, chule Sarah jong nao nei phat kum akhel ahitai.
11 Abraão e Sara eram já velhos, avançados em idade; e a Sara já lhe havia cessado o costume das mulheres.
12 Hichun Sarah guhthim in ama le ama aki nuisat in hitin aseiye, “Iti hithei ding ham, kei tobang aching sa numeijin kipana thil phalou kamu ding ham, ka jipa jeng jong akum atam lheh tai,” ati.
12 Riu-se, pois, Sara no seu íntimo, dizendo consigo mesma: Depois de velha, e velho também o meu senhor, terei ainda prazer?
13 Pakaiyin Abraham jah achun aseiye, “Ipi dinga Sarah khu nuiya ka teh nunga keiman cha kanei tahbeh mong ding hinam,” ati ham?
13 Disse o Senhor a Abraão: Por que se riu Sara, dizendo: Será verdade que darei ainda à luz, sendo velha?
14 Pakaiya dinga ipi ahahsa um ham? Keima khovei tulai phat na kahung kit ding chule Sarah in cha pasal khat anei ding ahi.”
14 Acaso, para o Senhor há coisa demasiadamente difícil? Daqui a um ano, neste mesmo tempo, voltarei a ti, e Sara terá um filho.
15 Chuphat in Sarah chu atija tan hichun Sarah in aseilep tan, “Keima ka nuipoi” atin ahinla, “Pakaiyin adonbut in nangma na nui nai,” ati.
15 Então, Sara, receosa, o negou, dizendo: Não me ri. Ele, porém, disse: Não é assim, é certo que riste.
16 Hichun pasal thum ho chu an aneh jouvun ading doh un Sodom lang chu agaldot un, ama hon adalha uvin, Abraham chu amaho thah doh ding tin lampi gei aga kilhonpin ahi.
16 Tendo-se levantado dali aqueles homens, olharam para Sodoma; e Abraão ia com eles, para os encaminhar.
17 Pakai chun aseiye, “Keiman katoh gon ho hi Abraham kom'a kasel ding ham?” ati.
17 Disse o Senhor : Ocultarei a Abraão o que estou para fazer,
18 Ajeh chu Abraham chu lentah le nam hattah chule vannoiya nam jouse ama jeh a phatthei chang ding ahi ngal'in,
18 visto que Abraão certamente virá a ser uma grande e poderosa nação, e nele serão benditas todas as nações da terra?
19 Chule achapa te le ama ban a a insung mi aman thu apeh a, chutia chu adih abol thei uva, thu adih a atan theina ding uva Pakai lampi ajui thei uva, chutengleh Pakaiyin Abraham chung chang'a akitepnasa chu ahin molso theina dinga ama hi kilheng doh ahi tila kahenan,” ati.
19 Porque eu o escolhi para que ordene a seus filhos e a sua casa depois dele, a fim de que guardem o caminho do Senhor e pratiquem a justiça e o juízo; para que o Senhor faça vir sobre Abraão o que tem falado a seu respeito.
20 Hichun Pakaiyin Abraham ahoulimpi in “Sodom le Gomorrah douna thu kisei asangval tan chule achonset nau jong aseval tai,” ati.
20 Disse mais o Senhor : Com efeito, o clamor de Sodoma e Gomorra tem-se multiplicado, e o seu pecado se tem agravado muito.
21 Keima chesuh ing kating ka henga thu hung kisei dungjuiya hi abol cheh uham, hilou ham gapho chen inge,” ati.
21 Descerei e verei se, de fato, o que têm praticado corresponde a esse clamor que é vindo até mim; e, se assim não é, sabê-lo-ei.
22 Hichun miho chu chukom'a kon'in akiheiyun Sodom lang chu ajonun ache tauve, ahinlah Abraham chu Pakai masanga chun ading chah den jingin ahi.
22 Então, partiram dali aqueles homens e foram para Sodoma; porém Abraão permaneceu ainda na presença do Senhor .
23 Abraham'in anailut in hitin aseiye, “Nangman michonpha atheng chule mi phalou agilouho aboncha na suhmang tha ding ham,” ati.
23 E, aproximando-se a ele, disse: Destruirás o justo com o ímpio?
24 Ijem tin khopi sunga chun michonpha som nga bang um ta le, asunga michonpha somnga ho jal'a jong chu akhomun chu khen dehlou hel'a na suhmang jeng ding ham?
24 Se houver, porventura, cinquenta justos na cidade, destruirás ainda assim e não pouparás o lugar por amor dos cinquenta justos que nela se encontram?
25 Nang dinga hitobang thil nabol a, michonpha le migilou agoma natha cheh a, michonpha le migilou akibah ding chu bolda hel jeng le chun kati! Leiset thutan pan adih a atan louding ham?” atile.
25 Longe de ti o fazeres tal coisa, matares o justo com o ímpio, como se o justo fosse igual ao ímpio; longe de ti. Não fará justiça o Juiz de toda a terra?
26 Hichun Pakaiyin adonbut in, “Keiman mi somnga thudih thil phalou bol Sodom khopi a kamu doh thei le, amaho jal'a chu khopi ka huhdoh ding ahi.”
26 Então, disse o Senhor : Se eu achar em Sodoma cinquenta justos dentro da cidade, pouparei a cidade toda por amor deles.
27 Hichun Abraham'in aseikit in, “Ka Pakai nangman neiphal peh thei ding le kasei ban ho kajom nom in keima vang bohse vutvai tobang kahin,
27 Disse mais Abraão: Eis que me atrevo a falar ao Senhor, eu que sou pó e cinza.
28 Ijem tin mi somli le nga tobang chonpha mitheng mi somnga sanga lhomjo namu le amaho jeh a chu khopi hi na suhmang ding ham, mi nga lhahsam jeh chun? Pakaiyin adonbut in, Keiman hiche khopi a hi mi som li le nga kamu doh jouva ahile sumang ponge,” ati.
28 Na hipótese de faltarem cinco para cinquenta justos, destruirás por isso toda a cidade? Ele respondeu: Não a destruirei se eu achar ali quarenta e cinco.
29 Hichun Abraham'in adeichat angaichat avel in aseiyin, “Ijem tin mi som li bou umta le,” atin chuin Pakaiyin ahoulimpi kit in, “Keiman amaho mi somli jeh a chu ka suhmang louhel ding ahi,” ati.
29 Disse-lhe ainda mais Abraão: E se, porventura, houver ali quarenta? Respondeu: Não o farei por amor dos quarenta.
30 Ka Pakai, “Lungset tah in lunghanglou jenin,” Abraham atao kit leovin, “Nei phalpeh thei lechun kasei nom na laiye, Ijemtin mi som thum muta le chun,” atile Pakaiyin ahoulimpi in “Keiman mi somthum hijongleh ka suhmang louding ahi,” ati.
30 Insistiu: Não se ire o Senhor, falarei ainda: Se houver, porventura, ali trinta? Respondeu o Senhor : Não o farei se eu encontrar ali trinta.
31 Hichun Abraham'in aseikit in, “Nangman nei phalpeh thei le ka thusei hi kajom nom'e, “Ijem tin mi somni hijongleh atile,” Pakaiyin adonbut in, “Mi somni kamu jong le ka suhmang louding ahi,” ati.
31 Continuou Abraão: Eis que me atrevi a falar ao Senhor: Se, porventura, houver ali vinte? Respondeu o Senhor : Não a destruirei por amor dos vinte.
32 Abraham'in achaina in aseipeh tan, “Pakai, nei lunghan hihbeh inlang, khatvei neisei sah kit le tia katao ahi, mi som muta le chun” hichun Pakaiyin aseiye, “Mi som kamu doh jong le ka suhmang louding ahi,” ati.
32 Disse ainda Abraão: Não se ire o Senhor, se lhe falo somente mais esta vez: Se, porventura, houver ali dez? Respondeu o Senhor : Não a destruirei por amor dos dez.
33 Hichun Abraham henga athusei ding aboncha aseisoh phat in Pakai chu ache tan, Abraham vang chu a inmun lam'a ahung kile kittai.
33 Tendo cessado de falar a Abraão, retirou-se o Senhor ; e Abraão voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.