Êxodo 9
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Pakaiyin Mose thupeh aneijin,“Pharaoh heng'a chekit inlang ajah a hiti hin seijin. Hiche hi ahi Hebrew mite Pakai, Pathen'in asei chu: Kamite che'u henlang, Keima kin gabol uhen.
1 Então disse o SENHOR a Moisés: Vai à presença de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.
2 Na soldoh louva Israel mite hi na umsah jing dinga ahile,
2 Porque se te recusares a deixá-los ir, e os detiveres por força,
3 na loujaova na gancha jouse na sakolte, sangante, sangongsao te, gancha hon, kelngoite leh na kelchate chung'a gamna hise kahin lansah ding thigam kei ding ahiuve, ati.
3 eis que a mão do SENHOR será sobre teu gado que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois, e sobre as ovelhas; haverá uma grande praga.
4 Ahinlah Pakaiyin Isrrael te gancha ho leh Egypt mite gancha ho chung'a chom khenna ahin sem ding, Israel mite ganchaho vang chu khatcha jong thilou ding ahi!
4 E o SENHOR separará o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que for dos filhos de Israel.
5 “Pakaiyin hiche gamna hise ahin lansah ding ahitai. Aman aseije jing nikho teng gamsung pumpia ahin lansah ding ahi.”
5 E o SENHOR determinou um tempo certo, dizendo: Amanhã o SENHOR fará isto na terra.
6 Pakaiyin aseidoh bangin aboltai. Ajing jingkah in Egypt mite gancha athigam hel tan, ahinlah Israel mite gancha vang chu khatcha jong athi hihbeh jeng'e.
6 E o SENHOR o fez no dia seguinte, e todo o gado do Egito morreu, mas do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Thilsoh umchan dol khol chil dingin Pharaoh in asohte ho chu asoltan ahile, Israel mite gancha ho chu khat cha jeng jong athi pon ahi! Amavang Pharaoh lung thim chu angaiya bangin atah jing nalaiyin* aman mipi ho chu asol doh dehpon ahi.
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas nenhum morrera. E o coração de Faraó foi endurecido, e ele não deixou o povo ir.
8 Chuin Pakaiyin Mose leh Aaron heng'a aseijin, “Lhum sung'a kon'in vutdi tampi kiham lhon'in, hichu Pharaoh mitmu chang tah a Mose'n vanlam'a athe tou ding ahi,” ati.
8 E disse o SENHOR a Moisés e a Arão: Tomai para vós mãos cheias de cinzas do forno, e que Moisés as espalhe para o céu à vista de Faraó.
9 “Egypt gamsung pumpi chu vutvai nelsel chun alodim jeng ding, chuteng mihem chung hile gancha chung hile uilut natna huoisen alhunden jeng diu ahi,” ati.
9 E se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e furúnculos que arrebentarão em úlcera sobre o homem, e sobre o animal, em toda a terra do Egito.
10 “Chuin amanin jong lhumsung'a kon'in vutdi akiham lhonin, Pharaoh angsung'a ading lhon tai,” Pharaoh in avet jing laiyin, Mose'n vutdi chengse chu vanlam angan athetou le, vutdi nel chun gampumpi alodim jeng tan mihem le gancha ho chung’a uilut natna hoise alang tai.
10 E eles tomaram as cinzas do forno, e puseram-se diante de Faraó. E Moisés as espalhou para o céu, e elas se tornaram em feridas que arrebentavam em úlceras sobre o homem e sobre o animal.
11 Egypt gam’a doichoiya thilbol ho chung'a jong achutan Mose angsung'a ading ngam tapouve, ajeh chu uilut natna hoise chun amaho leh Egypt mite jouse alhun den jeng ahitai.
11 E os magos não conseguiram ficar diante de Moisés por causa das feridas, pois a ferida estava sobre os magos, e sobre todos os egípcios.
12 Ahinlah Pakaiyin Pharaoh lungthim asutah nalaijin, “Pakaiyin Mose heng'a aseidohsa bangin, Pharaoh in ngai nahsah in anei hih laiye.”
12 E o SENHOR endureceu o coração de Faraó, e ele não os ouviu, como o SENHOR havia dito a Moisés.
13 Pakaiyin Mose heng'a aseijin, “Jingkah matah in thouvin Pharaoh angsung'a ga dingin lang, ajah a seijin. Hebrew mite Pakai Pathen'in hiti hin aseije: “Kamite soldoh tan, keima kin agabol na ding uvin.”
13 E o SENHOR disse a Moisés: Levanta-te de manhã cedo, e coloca-te diante de Faraó, e dize a ele: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.
14 “Na soldoh louva ahile, keiman natna hoise kahin lansah be nahlai ding nangma le nanung juiho chule namite chung'a kahin lansah cheh ding, chuteng nangman keima Pakai tailou leiset a Pathen dang aumpoi ti nahin hetdoh ding ahi,” ati.
14 Porque desta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há ninguém como eu em toda a terra.
15 “Tu jenga jong keiman ka khut kalhan jah a nangma le namite chung'a gamna hoise ka lansah a leiset chung'a hi ka suhmang hel jeng thei nahiye.”
15 Porquanto agora estenderei a minha mão, para que eu fira a ti e a teu povo com peste, e tu serás cortado da terra.
16 “Ahinlah keiman leiset pumpia ka thaneina ka musah bou nahin hichu leiset pumpia kithe jal ding ahi.”
16 E na verdade é por esta causa que eu te levantei, para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
17 “Ahinlah hicheng jouse nungin jong nangma leh nangma na kichoisang gunset in, kamite na soldoh hih laiye.”
17 Ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 “Jing nikho tuphat dontah le keiman gelchang nasatah Egypt gamsung'a imatih channa analha khaloulai chu kahin lhahsah ding ahiye.”
18 Eis que amanhã a essa hora, farei chover um grande granizo, tal como não houve no Egito, desde a sua fundação até agora.
19 “Kino tan! Na loujaova gancha ho jouse hoitup dingin namite sol loijin, achuti louva ahile hitobang gelchang ahung kheh teng loujaova mihem hihen gancha hijongleh aki dalha chan chu gelchang'in ase a thi jeng ding ahi,” ati.
19 Por isso, envia agora, e ajunta o teu gado, e tudo que tens no campo; pois sobre todo homem e todo animal que for encontrado no campo, e não for trazido para casa, cairá o granizo, e morrerão.
20 Pharaoh nungjuiho mi phabep chu Pakaiyin hitia asei jeh chun akicha tauve. Amaho acheloi jun loujaova gancha ho leh asohte ho'u chu aga puilut tauvin ahi.
20 Aquele que temeu a palavra do SENHOR entre os servos de Faraó fez seus servos e seu gado fugir para dentro das casas,
21 Ahinlah Pakai thusei ija sep louse vang chun aloujao dung uva kihong tah in gancha alha thang nalai uve.
21 e aquele que não considerou a palavra do SENHOR deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Chuin Pakaiyin Mose heng'a aseijin, “Egypt gamsung loujao tin cheng'a gelchang ahung kheh a mihem ahin gancha ahin chule loujaova thingphung jouse hihen lang, Egypt gamsung pumpia thil um jouse ase khahna dingin vanlam nganlang na khut lhang jah tan,” tin aseitai.
22 E o SENHOR disse a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que haja granizo em toda a terra do Egito, sobre o homem, e sobre o animal, e sobre toda erva do campo na terra do Egito.
23 Chuin Mose'n jong vanlam asang'in atenggol chu agah jahdoh jeng le, Pakaiyin vanthamjol aki thinsah in gelchang ahung khetan, leiset chung geijin meikong ahung lenglha tan, Egypt gam pumpia Pakaiyin gelchang goju toh kibangchet in akhehsah tan ahi.
23 E Moisés estendeu seu cajado para o céu, e o SENHOR enviou trovão e granizo, e o fogo desceu à terra; e o SENHOR fez chover granizo sobre a terra do Egito.
24 Imatih chan a jong hitobang gelchang chu Egypt gamsunga ana khe khalou lai ahin, tanglou hel'in gelchang chu akhe tan meikou apahlha jengin ahi.
24 Assim houve granizo, e fogo misturado com granizo, muito grave, tal como não houve em toda a terra do Egito desde que se tornou uma nação.
25 Hitobang gelchang chun Egypt gamsung pumpi alodim lhajeng tan chule loujaova umphot gancha hihen mihem hijongleh aum jouse chu asep lhu jeng tan, gamsunga thingphung jouse jong asep thang deh tan ahi.
25 E o granizo feriu, em toda a terra do Egito, tudo que estava no campo, tanto homem como animal; e o granizo feriu toda erva do campo, e quebrou cada árvore do campo.
26 Goshen mun Israel mite chenna mun bou chu ahoidoh tan ahi.
26 Somente na terra de Gósen, onde os filhos de Israel estavam, não houve granizo.
27 Hitia thil aso phat chun, Pharaoh in jong mi asol loijin Mose leh Aaron agakou sah tan hiti hin aseiye, “Tun vang keima chonse kahitai,” tin kilhanna aneiyin “Pakai hi thudih tanpa ahin, keima le kamite kadih tapouve,” ati.
27 E Faraó enviou, e chamou Moisés e Arão, e lhes disse: Pequei desta vez; o SENHOR é justo, e eu e meu povo somos ímpios.
28 Pakai henga nei taopeh lhon tan, ajeh chu vanthamjol aging jeng jung'e! Gelchang nasatah in akhe jing nalaijin ahi. Ka gimval tauve. Keiman na soldoh tauving'e; um jong umsot tahih un, ati.
28 Rogai ao SENHOR (pois é o suficiente) para que não haja mais trovões fortes e granizo, e eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Mose'n adonbut in, “Ahi le aphai.” Khopi sung hi ka dalhah lhah leh keima jong Pakai heng'a ka tao ding ahi. Vanthamjol gin hung thip ding, gelchang khe jong hung tang jeng ding, nangman jong leiset pumpi hi Pakaiya ahi ti nahet doh ding ahi,” ati.
29 E Moisés lhe disse: Assim que eu sair da cidade, estenderei minhas mãos ao SENHOR; e o trovão cessará, nem haverá mais granizo, para que saibas que a terra é do SENHOR.
30 “Ahinlah keiman kahe jing nalaije, nangma leh nasoh ten tuchan'in Pakai na ging hih lai uve,” ati.
30 Mas quanto a ti e a teus servos, sei que não temereis o SENHOR Deus.
31 Hiti chun gamsung'a Phaipheng jouse leh sakol chang abonchan amangthah hel jeng tai, sakol chang chu avui ado laitah ahin chule phaipheng chu ahung don doh laitah ahiye.
31 E o linho e a cevada foram feridos, porque a cevada já estava na espiga, e o linho estava enrolado.
32 Hiche lah achun suhlou chang leh butun chang vang ahoidoh nai, ajeh chu suhlou chang leh butun chang chu aduo aum loulai phat ana hiye.
32 Mas o trigo e o centeio não foram feridos, pois não eram crescidos.
33 Chuin Mose jong Pharaoh angsung khopi dalhan achetai. Pakai lam asang'in ataovin ahile, vanthamjol kithin le gelchang khe chu atang jeng tan, leiset pumpia gojuh jeng jong atang hel tan ahi.
33 E Moisés saiu da presença de Faraó e de sua cidade, e estendeu suas mãos ao SENHOR, e os trovões e o granizo cessaram, e a chuva não foi derramada sobre a terra.
34 Pharaoh in jong gojuh, van kithin, leh gelchang kheh akitang tai ti ahin hetdoh phat in ama le anungjui ho achonse kit tauvin, angaiya bangin Pharaoh lungthim atah kit tai.
34 E quando Faraó viu que a chuva e o granizo e os trovões haviam cessado, pecou ainda mais, e endureceu seu coração, ele e os seus servos.
35 Pakaiyin Mose heng'a ana seidoh sa bangin Pharaoh lungthim angaiya bangin atah kittan, Pharaoh in jong Israel mite asoldoh deh poi.
35 E o coração de Faraó foi endurecido, e não deixou os filhos de Israel ir, como o SENHOR havia dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.