Êxodo 9
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARC
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pakaiyin Mose thupeh aneijin,“Pharaoh heng'a chekit inlang ajah a hiti hin seijin. Hiche hi ahi Hebrew mite Pakai, Pathen'in asei chu: Kamite che'u henlang, Keima kin gabol uhen.
1 Depois, o Senhor disse a Moisés: Entra a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Na soldoh louva Israel mite hi na umsah jing dinga ahile,
2 Porque, se recusares deixá-los ir e ainda por força os detiveres,
3 na loujaova na gancha jouse na sakolte, sangante, sangongsao te, gancha hon, kelngoite leh na kelchate chung'a gamna hise kahin lansah ding thigam kei ding ahiuve, ati.
3 eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Ahinlah Pakaiyin Isrrael te gancha ho leh Egypt mite gancha ho chung'a chom khenna ahin sem ding, Israel mite ganchaho vang chu khatcha jong thilou ding ahi!
4 E o Senhor fará separação entre o gado dos israelitas e o gado dos egípcios, para que nada morra de tudo o que for dos filhos de Israel.
5 “Pakaiyin hiche gamna hise ahin lansah ding ahitai. Aman aseije jing nikho teng gamsung pumpia ahin lansah ding ahi.”
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor esta coisa na terra.
6 Pakaiyin aseidoh bangin aboltai. Ajing jingkah in Egypt mite gancha athigam hel tan, ahinlah Israel mite gancha vang chu khatcha jong athi hihbeh jeng'e.
6 E o Senhor fez esta coisa no dia seguinte, e todo o gado dos egípcios morreu; porém, do gado dos filhos de Israel, não morreu nenhum.
7 Thilsoh umchan dol khol chil dingin Pharaoh in asohte ho chu asoltan ahile, Israel mite gancha ho chu khat cha jeng jong athi pon ahi! Amavang Pharaoh lung thim chu angaiya bangin atah jing nalaiyin* aman mipi ho chu asol doh dehpon ahi.
7 E Faraó enviou a ver, e eis que, do gado de Israel, não morrera nenhum; porém o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir o povo.
8 Chuin Pakaiyin Mose leh Aaron heng'a aseijin, “Lhum sung'a kon'in vutdi tampi kiham lhon'in, hichu Pharaoh mitmu chang tah a Mose'n vanlam'a athe tou ding ahi,” ati.
8 Então, disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai os punhos cheios da cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 “Egypt gamsung pumpi chu vutvai nelsel chun alodim jeng ding, chuteng mihem chung hile gancha chung hile uilut natna huoisen alhunden jeng diu ahi,” ati.
9 e tornar-se-á em pó miúdo sobre toda a terra do Egito, e se tornará em sarna, que arrebente em úlceras nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 “Chuin amanin jong lhumsung'a kon'in vutdi akiham lhonin, Pharaoh angsung'a ading lhon tai,” Pharaoh in avet jing laiyin, Mose'n vutdi chengse chu vanlam angan athetou le, vutdi nel chun gampumpi alodim jeng tan mihem le gancha ho chung’a uilut natna hoise alang tai.
10 E eles tomaram a cinza do forno e puseram-se diante de Faraó, e Moisés a espalhou para o céu; e tornou-se em sarna, que arrebentava em úlceras nos homens e no gado;
11 Egypt gam’a doichoiya thilbol ho chung'a jong achutan Mose angsung'a ading ngam tapouve, ajeh chu uilut natna hoise chun amaho leh Egypt mite jouse alhun den jeng ahitai.
11 de maneira que os magos não podiam parar diante de Moisés, por causa da sarna; porque havia sarna nos magos e em todos os egípcios.
12 Ahinlah Pakaiyin Pharaoh lungthim asutah nalaijin, “Pakaiyin Mose heng'a aseidohsa bangin, Pharaoh in ngai nahsah in anei hih laiye.”
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Pakaiyin Mose heng'a aseijin, “Jingkah matah in thouvin Pharaoh angsung'a ga dingin lang, ajah a seijin. Hebrew mite Pakai Pathen'in hiti hin aseije: “Kamite soldoh tan, keima kin agabol na ding uvin.”
13 Então, disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, e põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
14 “Na soldoh louva ahile, keiman natna hoise kahin lansah be nahlai ding nangma le nanung juiho chule namite chung'a kahin lansah cheh ding, chuteng nangman keima Pakai tailou leiset a Pathen dang aumpoi ti nahin hetdoh ding ahi,” ati.
14 Porque esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 “Tu jenga jong keiman ka khut kalhan jah a nangma le namite chung'a gamna hoise ka lansah a leiset chung'a hi ka suhmang hel jeng thei nahiye.”
15 Porque agora tenho estendido a mão, para te ferir a ti e ao teu povo com pestilência e para que sejas destruído da terra;
16 “Ahinlah keiman leiset pumpia ka thaneina ka musah bou nahin hichu leiset pumpia kithe jal ding ahi.”
16 mas deveras para isto te mantive, para mostrar o meu poder em ti e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 “Ahinlah hicheng jouse nungin jong nangma leh nangma na kichoisang gunset in, kamite na soldoh hih laiye.”
17 Tu ainda te levantas contra o meu povo, para não os deixar ir?
18 “Jing nikho tuphat dontah le keiman gelchang nasatah Egypt gamsung'a imatih channa analha khaloulai chu kahin lhahsah ding ahiye.”
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei chover saraiva mui grave, qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 “Kino tan! Na loujaova gancha ho jouse hoitup dingin namite sol loijin, achuti louva ahile hitobang gelchang ahung kheh teng loujaova mihem hihen gancha hijongleh aki dalha chan chu gelchang'in ase a thi jeng ding ahi,” ati.
19 Agora, pois, envia, recolhe o teu gado e tudo o que tens no campo; todo homem e animal que for achado no campo e não for recolhido à casa, a saraiva cairá sobre eles, e morrerão.
20 Pharaoh nungjuiho mi phabep chu Pakaiyin hitia asei jeh chun akicha tauve. Amaho acheloi jun loujaova gancha ho leh asohte ho'u chu aga puilut tauvin ahi.
20 Quem, dos servos de Faraó, temia a palavra do Senhor fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Ahinlah Pakai thusei ija sep louse vang chun aloujao dung uva kihong tah in gancha alha thang nalai uve.
21 mas aquele que não tinha aplicado a palavra do Senhor ao seu coração deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Chuin Pakaiyin Mose heng'a aseijin, “Egypt gamsung loujao tin cheng'a gelchang ahung kheh a mihem ahin gancha ahin chule loujaova thingphung jouse hihen lang, Egypt gamsung pumpia thil um jouse ase khahna dingin vanlam nganlang na khut lhang jah tan,” tin aseitai.
22 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e haverá saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens, e sobre o gado, e sobre toda a erva do campo na terra do Egito.
23 Chuin Mose'n jong vanlam asang'in atenggol chu agah jahdoh jeng le, Pakaiyin vanthamjol aki thinsah in gelchang ahung khetan, leiset chung geijin meikong ahung lenglha tan, Egypt gam pumpia Pakaiyin gelchang goju toh kibangchet in akhehsah tan ahi.
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor deu trovões e saraiva, e fogo corria pela terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 Imatih chan a jong hitobang gelchang chu Egypt gamsunga ana khe khalou lai ahin, tanglou hel'in gelchang chu akhe tan meikou apahlha jengin ahi.
24 E havia saraiva e fogo misturado entre a saraiva, mui grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Hitobang gelchang chun Egypt gamsung pumpi alodim lhajeng tan chule loujaova umphot gancha hihen mihem hijongleh aum jouse chu asep lhu jeng tan, gamsunga thingphung jouse jong asep thang deh tan ahi.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, desde os homens até aos animais; também a saraiva feriu toda a erva do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 Goshen mun Israel mite chenna mun bou chu ahoidoh tan ahi.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia saraiva.
27 Hitia thil aso phat chun, Pharaoh in jong mi asol loijin Mose leh Aaron agakou sah tan hiti hin aseiye, “Tun vang keima chonse kahitai,” tin kilhanna aneiyin “Pakai hi thudih tanpa ahin, keima le kamite kadih tapouve,” ati.
27 Então, Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo, ímpios.
28 Pakai henga nei taopeh lhon tan, ajeh chu vanthamjol aging jeng jung'e! Gelchang nasatah in akhe jing nalaijin ahi. Ka gimval tauve. Keiman na soldoh tauving'e; um jong umsot tahih un, ati.
28 Orai ao Senhor (pois que basta) para que não haja mais trovões de Deus nem saraiva; e eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Mose'n adonbut in, “Ahi le aphai.” Khopi sung hi ka dalhah lhah leh keima jong Pakai heng'a ka tao ding ahi. Vanthamjol gin hung thip ding, gelchang khe jong hung tang jeng ding, nangman jong leiset pumpi hi Pakaiya ahi ti nahet doh ding ahi,” ati.
29 Então, lhe disse Moisés: Em saindo da cidade, estenderei as mãos ao Senhor ; os trovões cessarão, e não haverá mais saraiva; para que saibas que a terra é do Senhor .
30 “Ahinlah keiman kahe jing nalaije, nangma leh nasoh ten tuchan'in Pakai na ging hih lai uve,” ati.
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 Hiti chun gamsung'a Phaipheng jouse leh sakol chang abonchan amangthah hel jeng tai, sakol chang chu avui ado laitah ahin chule phaipheng chu ahung don doh laitah ahiye.
31 E o linho e a cevada foram feridos, porque a cevada já estava na espiga, e o linho, na cana;
32 Hiche lah achun suhlou chang leh butun chang vang ahoidoh nai, ajeh chu suhlou chang leh butun chang chu aduo aum loulai phat ana hiye.
32 mas o trigo e o centeio não foram feridos, porque estavam cobertos.
33 Chuin Mose jong Pharaoh angsung khopi dalhan achetai. Pakai lam asang'in ataovin ahile, vanthamjol kithin le gelchang khe chu atang jeng tan, leiset pumpia gojuh jeng jong atang hel tan ahi.
33 Saiu, pois, Moisés de Faraó, da cidade, e estendeu as mãos ao Senhor ; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Pharaoh in jong gojuh, van kithin, leh gelchang kheh akitang tai ti ahin hetdoh phat in ama le anungjui ho achonse kit tauvin, angaiya bangin Pharaoh lungthim atah kit tai.
34 Vendo Faraó que cessou a chuva, e a saraiva, e os trovões, continuou a pecar; e agravou o seu coração, ele e os seus servos.
35 Pakaiyin Mose heng'a ana seidoh sa bangin Pharaoh lungthim angaiya bangin atah kittan, Pharaoh in jong Israel mite asoldoh deh poi.
35 Assim, o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.