Êxodo 33
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pakaiyin Mose henga “Egypt gam'a konna nahin puidoh mite jouse toh kipatdoh uvin lang chetouvun, tin aseije. Abraham, Isaac chule Jacob henga kana kihahselna gam achun chetouvin. Amaho jah a, “Nangma chule nason na chilhah te kapeh ding ahi,” ati.
1 O S enhor disse a Moisés: “Ponha-se a caminho, junto com o povo que você tirou da terra do Egito. Subam à terra que eu jurei dar a Abraão, Isaque e Jacó, dizendo: ‘Darei esta terra a seus descendentes’.
2 Keiman na masang lama vantil khat kasol ding, chuteng keiman Canaan mite, Amor mite, Hit mite, Periz mite, Hivi mite chule Jebus mite abonchauva ka deldoh gamhel ding ahiuve.
2 Enviarei um anjo à sua frente para expulsar os cananeus, os amorreus, os hititas, os ferezeus, os heveus e os jebuseus.
3 Bongnoi le khoiju lonna gam khu jon tauvin lang, ahin ka tahsa tah a ka lhonpi louding nahi. Ajeh chu na louchal jeh a lampi a kamoh suhgam jeng thei nahi.
3 Subam à terra que produz leite e mel com fartura. Mas eu não viajarei no meio de vocês, pois são um povo teimoso e rebelde. Se eu os acompanhasse, certamente os destruiria ao longo do caminho”.
4 Mipin jong thu kisei awgin chu ajah doh phat uvin akaplha gam tauvin ahi. Mipi jouse khat jeng cha jong akivonna ngaiyin akivon tapouvin ahi.
4 Quando o povo ouviu essas palavras severas, chorou e deixou de usar seus ornamentos.
5 Pakaiyin Israel chate henga dingin Mose henga thu aseijin, “Mi louchal te nahiuvin, bongkah khat na lhonpiu jongleng na louchal jal uva ka suhgam hel thei nahiuve. Nangho ilo ding kagel laihin na chung uva kai sana le vonlu cheng koidoh uvin, ati.”
5 Pois o S enhor havia ordenado a Moisés: “Diga ao povo de Israel: ‘Vocês são um povo teimoso e rebelde. Se eu os acompanhasse, mesmo que só por um momento, eu os destruiria. Deixem de usar seus ornamentos enquanto decido o que fazer com vocês’”.
6 Chuin Horeb molsang a konin Israel chaten achung uva kai akivon na jouse'u akoidoh tauvin ahi.
6 Assim, desde quando partiram do monte Sinai, os israelitas deixaram de usar ornamentos.
7 Mose'n jong ponbuh chu ngahmun apat kigamla thim khat a ana sonji ahiye. Ponbuh chu kikhop khomna ponbuh ahin, miho lah a koi hijongleh Pakai holnom chan chu ngahmun pamlama ponbuh kisong lama chu gache teitei ding ahi, ati.
7 Moisés costumava montar uma tenda fora do acampamento, a certa distância dele, e a chamava de tenda da reunião. Quem quisesse fazer uma petição ao S enhor ia até essa tenda, fora do acampamento.
8 Mose jong chu ponbuh a konna ahung potdoh teng mipi abonchauvin ading doh jiuvin, mijouse jong chu ama ama kotpi phungbul a ding den sohkei jiuva, Mose jong ponbuh a asung lhah kahsea mipin jong avet mang kei jiu ahi.
8 Sempre que Moisés se dirigia a essa tenda, todo o povo se levantava e permanecia em pé, cada um junto à entrada de sua própria tenda. Observavam Moisés até ele entrar na tenda.
9 Chuin Mose jong ponbuh sung alutji teng meibol chu ahung kitollut jin, kotpi phunga chun akitang den jin, chuteng Pakaiyin Mose chu akihoulimpi jin ahi.
9 Logo que Moisés entrava, uma coluna de nuvem descia e ficava suspensa no ar, à entrada da tenda, enquanto o S enhor falava com ele.
10 Mipiho jousen hiche meilhang kotpi phunga ahung kitan den amuji teng ule mipi jong abonchauvin ading doh uvin, amimal cheh in ama kotpi phung bul cheh a chibai aboh jiuvin ahi.
10 Quando o povo via a nuvem à entrada da tenda, cada um permanecia em frente à própria tenda e se curvava.
11 Mikhat in aloipa ahoulimpi bang bangin Pathen'in Mose chu ahoulimpi jin ahi. Mose jong ponbuh sunga ahung sunglhah kit teng, ama lhacha a pang leji Nun chapa Joshua jong hiti chun aum den jitai.
11 Ali o S enhor falava com Moisés face a face, como quem fala com um amigo. Depois Moisés voltava ao acampamento, mas seu jovem auxiliar Josué, filho de Num, ficava na tenda.
12 Nikhat chu Mose'n Pakai henga aseijin, “Nangma tah in kajah a nasei ahi, 'hiche mite ho hi Gamtep Gam a hinpui touvin tin naseiye.' Ahinlah amaho lah a hi koipen toh neisol ding ham ti nei seipeh pon ahi. Ahinlah nangman naseiyin, keiman nangma hi hetsahna kapeh nahin chule nangman naseijin keima lunglhaina vang nachang e nei tinai, ati.
12 Então Moisés disse ao S enhor : “Tu me ordenaste: ‘Leve este povo’, mas não disseste quem enviarias comigo. Declaraste: ‘Eu o conheço pelo nome e me agrado de você’.
13 Tun nangma mitmua lunglhaina kachan tah a ahile nahenga kahung taove, nangma kahetthem jinga chule namitmua jong lunglhaina kachan jing theina dingin, lamdih a kipuina ding jouse abonchan neihil inlang, amaho jong hi nangma mite ahiuve tijong hin sumil hih hel in,” ati.
13 Se é verdade que te agradas de mim, permita-me conhecer teus caminhos para que eu te conheça melhor e continue a contar com teu favor. E lembra-te de que esta nação é teu povo”.
14 Pakaiyin aseijin, kami umpina chun nalhonpi jing ding ahi. Hiche a konna chu nangma choldamna kachan sah tei ding nahiye, ati.
14 O S enhor respondeu: “Acompanharei você pessoalmente e lhe darei descanso”.
15 Mose'n jong Pakai henga aseijin, ahinaije, nangma umpina chun nei lhonpi jing louva ahile hiche mun apat hin nei puidoh da jeng tauvin ati.
15 Então Moisés disse: “Se não nos acompanhares pessoalmente, não nos faças sair deste lugar.
16 Keima kahin chule namite jouse ahin nangma mitmua lunglhaina kachang uve tihi iti kihetdoh thei ding ham? Nei lhonpi teng ule keima ho hi atumbeh a neigel na'u ahin, keima kahin chule namite abonchauva leiset chunga midang jouse a konna atumbeh mong mong kahi tauve tihi ka hetdoh theilou diu ham, ati.
16 Se não nos acompanhares, como os outros saberão que meu povo e eu contamos com teu favor? Pois é tua presença em nosso meio que nos distingue, teu povo e eu, de todos os outros povos da terra”.
17 Chuin Pakaiyin Mose henga aseijin, “Na seidohsa hi keiman kabol ding ahi. Ajeh chu ka mitmu a lunglhaina nachan ahin, hiche jeh chun keiman nangma ka hetchen set nahi tai,” ati.
17 O S enhor respondeu a Moisés: “Certamente farei o que me pede, pois me agrado de você e o conheço pelo nome”.
18 Mose'n jong aseijin, “Na loupina ka heng'a kilah sah tei teijin,” atin ahi.
18 Moisés disse: “Então peço que me mostres tua presença gloriosa”.
19 Pakaiyin adonbut in ajah a, “Ka loupina aboncha na masang lama kakitol sah ding, na masang lama Pakai min ka sapphong peh ding, chule ka lungsetna chu na chan jing ding, hepina jong nangma ka chansah ding nahiye,” ati.
19 O S enhor respondeu: “Farei passar diante de você toda a minha bondade e anunciarei diante de você o meu nome, Javé. Pois terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser.
20 Chuin aman aseijin, “Ahinlah kamai vang namu thei louding ahiye, ajeh chu mihem koi hileh kamai muchan chu thijeng ding ahi,” ati.
20 Mas você não poderá olhar diretamente para minha face, pois ninguém pode me ver e continuar vivo”.
21 Pakaiyin aseijin, Ven! “Ka kom'a a onglaija hin hung dingin lang, hiche songpi chunga hi nadin ding ahiye.”
21 O S enhor disse ainda: “Fique nesta rocha, perto de mim.
22 “Ka loupina ahung kitol tengleh keiman songpi kikah a kasel ding, hiche lai munna chu kasel jing ding keiman ka dalhah tengleh bou ka hodoh kit ding ahi,” ati.
22 Quando minha presença gloriosa passar, eu o colocarei numa abertura da rocha e o cobrirei com minha mão até que eu tenha passado.
23 “Ka dalhah tengleh keiman kahin hodoh ding, chuteng kanung lam bou namu ding, itinama jongleh kamai vang namu thei louding ahi,” ati.
23 Depois, tirarei minha mão e você me verá pelas costas. Meu rosto, porém, ninguém poderá ver”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.