Êxodo 33
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NTLH
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pakaiyin Mose henga “Egypt gam'a konna nahin puidoh mite jouse toh kipatdoh uvin lang chetouvun, tin aseije. Abraham, Isaac chule Jacob henga kana kihahselna gam achun chetouvin. Amaho jah a, “Nangma chule nason na chilhah te kapeh ding ahi,” ati.
1 O Senhor Deus disse a Moisés: — Saiam deste lugar, você e o povo que você tirou do Egito, e vão para a terra que eu jurei dar a Abraão, a Isaque, a Jacó e aos seus descendentes.
2 Keiman na masang lama vantil khat kasol ding, chuteng keiman Canaan mite, Amor mite, Hit mite, Periz mite, Hivi mite chule Jebus mite abonchauva ka deldoh gamhel ding ahiuve.
2 Eu mandarei um anjo para guiar você e expulsarei os cananeus, os amorreus, os heteus, os perizeus, os heveus e os jebuseus.
3 Bongnoi le khoiju lonna gam khu jon tauvin lang, ahin ka tahsa tah a ka lhonpi louding nahi. Ajeh chu na louchal jeh a lampi a kamoh suhgam jeng thei nahi.
3 Vocês irão para uma terra boa e rica. Porém eu não irei, pois vocês são um povo teimoso, e eu os poderia destruir no caminho.
4 Mipin jong thu kisei awgin chu ajah doh phat uvin akaplha gam tauvin ahi. Mipi jouse khat jeng cha jong akivonna ngaiyin akivon tapouvin ahi.
4 Quando Moisés deu essa mensagem aos israelitas, eles começaram a chorar, e ninguém usou as suas joias.
5 Pakaiyin Israel chate henga dingin Mose henga thu aseijin, “Mi louchal te nahiuvin, bongkah khat na lhonpiu jongleng na louchal jal uva ka suhgam hel thei nahiuve. Nangho ilo ding kagel laihin na chung uva kai sana le vonlu cheng koidoh uvin, ati.”
5 Então o Senhor mandou que Moisés dissesse a eles: — Vocês são um povo teimoso. Se eu fosse junto com vocês, mesmo que fosse por apenas um momento, eu os destruiria completamente. Agora tirem as suas joias, e eu vou resolver o que fazer com vocês.
6 Chuin Horeb molsang a konin Israel chaten achung uva kai akivon na jouse'u akoidoh tauvin ahi.
6 Assim, depois que os israelitas saíram do monte Sinai, não usaram mais joias.
7 Mose'n jong ponbuh chu ngahmun apat kigamla thim khat a ana sonji ahiye. Ponbuh chu kikhop khomna ponbuh ahin, miho lah a koi hijongleh Pakai holnom chan chu ngahmun pamlama ponbuh kisong lama chu gache teitei ding ahi, ati.
7 Sempre que o povo de Israel acampava, Moisés costumava armar a Tenda Sagrada a certa distância fora do acampamento. Ela era chamada de “Tenda da Presença de Deus”, e quem quisesse consultar o Senhor ia até lá.
8 Mose jong chu ponbuh a konna ahung potdoh teng mipi abonchauvin ading doh jiuvin, mijouse jong chu ama ama kotpi phungbul a ding den sohkei jiuva, Mose jong ponbuh a asung lhah kahsea mipin jong avet mang kei jiu ahi.
8 Quando Moisés saía para ir à Tenda, o povo ficava na porta das suas barracas olhando Moisés até que ele entrasse.
9 Chuin Mose jong ponbuh sung alutji teng meibol chu ahung kitollut jin, kotpi phunga chun akitang den jin, chuteng Pakaiyin Mose chu akihoulimpi jin ahi.
9 Depois que ele entrava, uma coluna de nuvem descia e parava na porta da Tenda; e da nuvem o Senhor falava com Moisés.
10 Mipiho jousen hiche meilhang kotpi phunga ahung kitan den amuji teng ule mipi jong abonchauvin ading doh uvin, amimal cheh in ama kotpi phung bul cheh a chibai aboh jiuvin ahi.
10 Logo que o povo via a coluna de nuvem na porta da Tenda, todos se ajoelhavam.
11 Mikhat in aloipa ahoulimpi bang bangin Pathen'in Mose chu ahoulimpi jin ahi. Mose jong ponbuh sunga ahung sunglhah kit teng, ama lhacha a pang leji Nun chapa Joshua jong hiti chun aum den jitai.
11 O Senhor Deus falava com Moisés face a face, como alguém que conversa com um amigo. Depois Moisés voltava para o acampamento. Porém Josué, filho de Num, o moço que era o auxiliar de Moisés, ficava na Tenda.
12 Nikhat chu Mose'n Pakai henga aseijin, “Nangma tah in kajah a nasei ahi, 'hiche mite ho hi Gamtep Gam a hinpui touvin tin naseiye.' Ahinlah amaho lah a hi koipen toh neisol ding ham ti nei seipeh pon ahi. Ahinlah nangman naseiyin, keiman nangma hi hetsahna kapeh nahin chule nangman naseijin keima lunglhaina vang nachang e nei tinai, ati.
12 Moisés disse a Deus, o Senhor : — É verdade que me mandaste guiar este povo para aquela terra, porém não me disseste quem é que irá comigo. Disseste que me conheces bem e que estás contente comigo.
13 Tun nangma mitmua lunglhaina kachan tah a ahile nahenga kahung taove, nangma kahetthem jinga chule namitmua jong lunglhaina kachan jing theina dingin, lamdih a kipuina ding jouse abonchan neihil inlang, amaho jong hi nangma mite ahiuve tijong hin sumil hih hel in,” ati.
13 Agora, se isso é assim mesmo, fala-me dos teus planos para que eu possa te servir e continuar a te agradar. Lembra que escolheste esta nação para ser tua.
14 Pakaiyin aseijin, kami umpina chun nalhonpi jing ding ahi. Hiche a konna chu nangma choldamna kachan sah tei ding nahiye, ati.
14 Deus disse: — Eu irei com você e lhe darei a vitória.
15 Mose'n jong Pakai henga aseijin, ahinaije, nangma umpina chun nei lhonpi jing louva ahile hiche mun apat hin nei puidoh da jeng tauvin ati.
15 Então Moisés respondeu: — Se não fores com o teu povo, não nos faças sair deste lugar.
16 Keima kahin chule namite jouse ahin nangma mitmua lunglhaina kachang uve tihi iti kihetdoh thei ding ham? Nei lhonpi teng ule keima ho hi atumbeh a neigel na'u ahin, keima kahin chule namite abonchauva leiset chunga midang jouse a konna atumbeh mong mong kahi tauve tihi ka hetdoh theilou diu ham, ati.
16 Como é que os outros povos poderão saber que estás contente com o teu povo e comigo, se não fores conosco? A tua presença é que mostrará que somos diferentes dos outros povos da terra.
17 Chuin Pakaiyin Mose henga aseijin, “Na seidohsa hi keiman kabol ding ahi. Ajeh chu ka mitmu a lunglhaina nachan ahin, hiche jeh chun keiman nangma ka hetchen set nahi tai,” ati.
17 O Senhor Deus disse a Moisés: — Vou atender o seu pedido porque conheço você bem, e você conseguiu a minha aprovação.
18 Mose'n jong aseijin, “Na loupina ka heng'a kilah sah tei teijin,” atin ahi.
18 Aí Moisés suplicou: — Por favor, deixa que eu veja a tua
19 Pakaiyin adonbut in ajah a, “Ka loupina aboncha na masang lama kakitol sah ding, na masang lama Pakai min ka sapphong peh ding, chule ka lungsetna chu na chan jing ding, hepina jong nangma ka chansah ding nahiye,” ati.
19 Deus respondeu: — Eu farei com que todo o meu brilho passe diante de você e direi qual é o meu nome sagrado. Eu sou o
20 Chuin aman aseijin, “Ahinlah kamai vang namu thei louding ahiye, ajeh chu mihem koi hileh kamai muchan chu thijeng ding ahi,” ati.
20 E disse ainda: — Não vou deixar que você veja o meu rosto, pois ninguém pode ver o meu rosto e continuar vivo.
21 Pakaiyin aseijin, Ven! “Ka kom'a a onglaija hin hung dingin lang, hiche songpi chunga hi nadin ding ahiye.”
21 Mas aqui há um lugar perto de mim, onde você poderá ficar em cima de uma rocha.
22 “Ka loupina ahung kitol tengleh keiman songpi kikah a kasel ding, hiche lai munna chu kasel jing ding keiman ka dalhah tengleh bou ka hodoh kit ding ahi,” ati.
22 Quando a minha glória passar, eu porei você numa rachadura da rocha e o cobrirei com a minha mão até que eu passe.
23 “Ka dalhah tengleh keiman kahin hodoh ding, chuteng kanung lam bou namu ding, itinama jongleh kamai vang namu thei louding ahi,” ati.
23 Depois tirarei a mão, e você me verá pelas costas, porém não verá o meu rosto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.