Êxodo 16
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 Elim a kon'in Israel mipi akitol uvin Sin* kiti gammang lam hichu Elim le Sinai Mol kahlah ahiye. Hiche mun chu Egypt gamsung'a konna ahung potdoh kal'u lhani alhing tan, hiche lhasung nisom le ninga lhinin ahunglhung tauvin ahi.
1 A comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, entre Elim e o monte Sinai, no décimo quinto dia do segundo mês, após a saída do Egito.
2 Hiche mun jenga jong chun Isreal mite Mose le Aaron heng'a aphunchel tauvin ahi.
2 Também ali, toda a comunidade de Israel se queixou de Moisés e Arão.
3 Ama hon aseiyun, “Kada tangei uve! Egypt gamsunga kana um laiyun saneh ding hihen changlhah hijongleh adimlha jeng jin, tun nangman hiche gamthip noiya hi kelthohsah a thigam sah ding nei got u hitam,” atiuve.
3 “Se ao menos o S enhor tivesse nos matado no Egito!”, lamentavam-se. “Lá, nós nos sentávamos em volta de panelas cheias de carne e comíamos pão à vontade. Mas agora vocês nos trouxeram a este deserto para nos matar de fome!”
4 Chuin Pakaiyin Mose heng'a aseijin, “Vetan! Van’a konna keiman nangho ding ann kahin juhsah ding ahi. Nisim niseh a aneh diu adeichan'u aga kilo ding'u ahi. Hiche a hi amahon kathu angai angailou u kapatep diu ahi.
4 Então o S enhor disse a Moisés: “Vejam, farei chover comida do céu para vocês. Diariamente o povo sairá e recolherá a quantidade de alimento que precisar para aquele dia. Com isso, eu os provarei para ver se seguirão ou não minhas instruções.
5 Nigup lhinni teng keiman aneh khopset diuva anneh kahin peh ding ahiuve, hichu anehkhopset diu ajatnia tam hi ding ahi.”
5 No sexto dia, quando recolherem o alimento e o prepararem, haverá o dobro do normal”.
6 Chuin Mose le Aaron in jong Israel mite heng'a aseipeh lhon tan, “Nilhah lam teng Egypt gamsung’a konna nahin puidoh pau chu koi ahi nahetdoh dingu ahi.
6 Assim, Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: “Ao entardecer, vocês saberão que foi o S enhor quem os tirou da terra do Egito.
7 “Chule jingkah lamteng Pakai loupina namu diu ahi, ajeh chu nangho nakiphin nau awgin Aman ajasoh tai, hichu Ama dia doumah um ahin, hichu keini chung'a doumahna neijin phun hihhel un, ati lhon'e.”
7 Pela manhã, verão a glória do S enhor , pois ele ouviu suas queixas, que são contra ele, e não contra nós. O que fizemos para vocês se queixarem de nós?”.
8 Mose'n asei aseikit in, “Pakaiyin nilhah lamma naneh diu sa nahin peh diu, jingkah lama naneh diu changlhah nahin peh diu ahi, ajeh chu Pakaiyin nangho na phunchel uva ama douna thu na seinau aja soh tai. Keini a kon ipi jeh a na kiphin'nu ham? Henge, na phunchel nau chu keini douna hilouvin, Pathen douna ahijoi,” ati lhonne.
8 E Moisés acrescentou: “O S enhor lhes dará carne para comer à tarde e os saciará com pão pela manhã, pois ouviu suas queixas contra ele. O que fizemos? Sim, suas queixas são contra o S enhor , e não contra nós”.
9 Chuin Mose'n jong Aaron heng'a aseijin, “Israel mite jouse heng'a seipeh tem in: 'Nangma cheh Pakai angsung'a kipelut uvin, ajeh chu Aman nangho phunchelna ajahsoh ahitai, tin seiyin,'” ati.
9 Em seguida, Moisés disse a Arão: “Anuncie a toda a comunidade de Israel: ‘Apresentem-se diante do S enhor , pois ele ouviu suas queixas’”.
10 Aaron in jong Isreal mite jouse heng'a aseiyin ahile, ama hon gammang lah chu avele tauvin ahi. Ama hon Pathen loupina thil chu vanlam'a amu tauvin ahi.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade de Israel, o povo olhou em direção ao deserto e viu a glória do S enhor na nuvem.
11 Chuin Pakaiyin Mose heng'a aseijin,
11 O S enhor disse a Moisés:
12 “Keiman Israel mite phunchelna ka jasoh tan ahi. Tun nangman aheng uvah seijin, 'Nilhah lamteng naneh diuva sa kahin peh ding nahiuvin chule jingkah lamteng naneh diuva changlhah kahin peh ding nahiuve. Chuteng nang hon keima hi na Pakai ule na Pathen'u kahi na hetdoh ding'u ahi,'” ati.
12 “Ouvi as queixas dos israelitas. Agora diga-lhes: ‘Ao entardecer, vocês terão carne para comer e, pela manhã, pão à vontade. Assim, saberão que eu sou o S enhor , seu Deus’”.
13 Hiche nilhah lam chun vamimte ahung kitol tauvin ahile ngahmun chu alo dimlha jeng tauve. Jingkah khovah ma chun ngahmun kimvel lah jouse chu daitwi jin ana chup in ahi.
13 Ao entardecer, muitas codornas apareceram, cobrindo o acampamento. Na manhã seguinte, os arredores do acampamento estavam úmidos de orvalho.
14 Chuin daitwi ho chu ahung kihoh dohtan ahile, gammang lah akon chun thilpha tah khat alomlom chan ahung um tan, hichu abeh beh a kigol'in anaum'in ahi.
14 Quando o orvalho se evaporou, havia sobre o chão uma camada de flocos finos como geada.
15 Israel miten jong hichu ahin mudoh tauvin ahile, amaho akidongto cheh un, “Hiche hi ipi ahidem?” Ama hon ipi ahi chu ahedoh jou pouvin ahi. Chuin Mose'n ahilchen un, “Hiche hi neh ding'a Pakaiyin napeh u ahi, ati.
15 Quando os israelitas viram aquilo, perguntaram uns aos outros: “O que é isso?”, pois não faziam ideia do que era. Moisés lhes disse: “Este é o alimento que o S
16 Hicheng hi Pakaiyin aseije: Nangma insung cheh in naneh khopset diu kilah unlang, chule mikhat in vamim jatnia tamjo naponbuh sung uvah kichoi lut un,” ati.
16 E estas são as instruções do S enhor : ‘Cada família deve recolher a quantidade necessária, dois litros para cada pessoa de sua tenda’”.
17 Pakaiyin athupeh bangin Israel mite'n jong abol tauvin ahi, kimkhat in tampi akichoiyun, akim khatma chun achoi khambep cheh akichoi uve.
17 Os israelitas seguiram as instruções. Alguns recolheram mais, outros menos.
18 Ahinlah atetoh uvin ahileh, tamtah hin kilah ho ahin chule ama ding khambep hin kilah ho jong hiti chun, kitam lah chom leh kilhom lah chom um louvin; abonchauvin kitohchet chet in akihom uvin aki choiyuve.
18 Contudo, quando mediram, cada um tinha o suficiente. Não sobrou alimento para os que recolheram mais nem faltou para os que recolheram menos. Cada família recolheu exatamente a quantidade necessária.
19 Chuin Mose'n aheng uvah aseiyin, “Jingkah khovah lhah channa ahalsi cha jeng jong nakoi lou diu ahi,” ati.
19 Moisés lhes disse: “Não guardem coisa alguma para o dia seguinte”.
20 Kimkhat chun angaisah pouvin changlhah aneh moh uchu jingkah lam chanin akoiyun ahile, changlhah akoi den hou chu than achutan a uilha gamtai. Mose jong achung uva chun alunghang lheh tan ahi.
20 Alguns deles, porém, não deram ouvidos e guardaram um pouco de alimento até a manhã seguinte. A essa altura, a comida estava cheia de vermes e cheirava muito mal. Moisés ficou furioso com eles.
21 Jingkah sih in mipiho chun aneh khop cheh diu changlhah chu aga kilo jiuvin, nisa ahungsat doh tengleh vang changlhah ho chu ajunmang jitan ahi.
21 Depois disso, as famílias passaram a recolher, a cada manhã, a quantidade necessária de alimento. E, quando o sol esquentava, os flocos que não tinham sido recolhidos derretiam e desapareciam.
22 Nigup lhinni tengleh changlhah chu achan jatbep cheh diuvin akilo uvin ahi. Khoppi lamkai ho ahungun ahilchen diuvin Mose adongun ahi.
22 No sexto dia, recolheram o dobro do habitual, ou seja, quatro litros para cada pessoa. Então todos os líderes da comunidade se dirigiram a Moisés e o informaram a esse respeito.
23 Aman aheng uvah aseiyin, “Pakaiyin hiti hin aseije: Jing nikho teng nangho nakicholdo diu ahi, ajeh chu Pakaiya dia Sabbath nikho theng ahi. Changlhah nakisem thei jat chan'u tunin kisem unlang, hiche ho chu jinglam'a ding jong kikoi doh tauvin,” ati.
23 Moisés lhes disse: “Foi o que o S enhor ordenou: ‘Amanhã será um dia de descanso, o sábado consagrado para o S enhor . Portanto, assem ou cozinhem hoje a quantidade que desejarem e guardem o restante para amanhã’”.
24 Mose'n athupeh bang'un changlhah phabep chu achomin jingkah khovah chanin akoiyun ahi. Jingkah in changlhah ho chu ima ati tapon than jong chulouvin hoitah in ana um'e.
24 Eles separaram uma porção para o dia seguinte, como Moisés havia ordenado. Pela manhã, a comida restante não tinha mau cheiro nem vermes.
25 Mose'n aseijin, “Hiche changlhah hi tunin neuvin, ajeh chu tunikho hi Pakaiya dia Sabbath ahi. Ajeh chu tollhamma changlhah umlou ding ahiye,” ati.
25 Moisés disse: “Comam o alimento hoje, pois é o sábado do S enhor . Hoje não haverá alimento no chão para recolher.
26 Nigup sung'a changlhah nakilo cheh diu, ahin nisagi ni chu Sabbath ahi. Hiche nikho a chu an umlou ding ahi,” ati.
26 Durante seis dias vocês podem recolher alimento, mas o sétimo dia é o sábado, quando não haverá alimento algum no chão”.
27 Kim khat chu Sabbath nikhon changlhah kilo din acheuvin, hinlah changlhah khat jeng cha jong amu tapouve.
27 Ainda assim, algumas pessoas saíram para recolhê-lo no sétimo dia, mas não o encontraram.
28 Pakaiyin Mose heng'a aseijin, “Hiche mite hin itih chan ka thupeh apalkeh diu hitam?
28 O S enhor disse a Moisés: “Até quando este povo se recusará a obedecer às minhas ordens e instruções?
29 Ama hon ageldoh diu chu Sabbath nikho hi Pakaiya kon ahin Aman eipeh u ahiye. Hijeh a chu Pakajin nigup sung'in changlhah neh ding na peuvin, nigup lhinni man nini sung'a neh ding changlhah na peuve. Nalah uva koi hijongleu chun na umna cheh uva umthim beh jeng uvin lang,’ nisagi lhinni teng koimacha achenna munna kon'in pamlama potda jeng tahen,” ati.
29 Entendam que o sábado é um presente do S enhor para vocês. Por isso, no sexto dia, ele lhes dá uma porção dobrada de alimento, suficiente para dois dias. No sábado, cada um deve ficar onde está. Não saiam para recolher alimento no sétimo dia”.
30 Chuti chun nisagi lhinni’n koiman an agaloh tapouvin ahi.
30 No sétimo dia, portanto, o povo descansou.
31 Israel miten changlhah chu Manna asah tauvin ahi. Hichu muchi mu tobang bang ahin, atui dan jong khoiju tobang ahiye.
31 Os israelitas chamaram aquela comida de maná. Era branco como a semente de coentro e tinha gosto de massa folhada de mel.
32 Mose'n asei in, “Pakai thupeh chu hiche hi ahiye: Nakhang lhumkei uva um jing dingin manna kihamdoh cheh uvin, hichu nakhang lhumkei uva mite hon Egypt gamsung'a konna kahin pui uva gamthip lah a manna a kahin vah nau ahidan ahetdoh thei ding'u ahi,” ati.
32 Então Moisés disse: “É isto que o S enhor ordenou: ‘Encham uma vasilha de dois litros com maná e preservem-no para seus descendentes. Assim, as gerações futuras poderão ver o alimento que eu lhes dei no deserto quando os libertei do Egito’”.
33 Mose'n jong Aaron heng'a aseijin, “Belneo khat latem'in asung'a chun manna phabep khat khum'in. Hichu akhang akhang'a um jing dia Pakai ansung munthenga nagakoi ding ahi,” ati.
33 Moisés disse a Arão: “Pegue uma vasilha e encha-a com dois litros de maná. Em seguida, coloque-a diante do S enhor , a fim de preservar o maná para as gerações futuras”.
34 Pakaiyin Mose athupeh bangin Aaron in jong aboltan ahi. Pakai angsunga akhang akhang'a hettohsah a pang dingin kitepna thingkong maiya chun akoi tan ahi.
34 Arão fez conforme o S enhor havia ordenado a Moisés e colocou a vasilha de maná diante das tábuas da aliança, para guardá-la.
35 Israel mite'n jong achenna diu mun ahin phah kahseuvin, kum somli sung sen manna jeng ahin neuvin, Canaan gam ahung lhun kahse uva dingin manna jeng chu ahin netauvin ahi.
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem à terra onde se estabeleceriam. Comeram maná até chegarem à fronteira da terra de Canaã.
36 Manna Omer dimkhat chu Ephah khat seh hopsom'a hop khat toh aki bangin ahi.
36 (A vasilha usada para medir o maná continha um ômer, que era a décima parte da medida padrão. )
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.