Êxodo 16
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Elim a kon'in Israel mipi akitol uvin Sin* kiti gammang lam hichu Elim le Sinai Mol kahlah ahiye. Hiche mun chu Egypt gamsung'a konna ahung potdoh kal'u lhani alhing tan, hiche lhasung nisom le ninga lhinin ahunglhung tauvin ahi.
1 E tomaram a sua jornada de Elim, e toda a congregação dos filhos de Israel veio ao deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, no décimo quinto dia do segundo mês depois da sua partida da terra do Egito.
2 Hiche mun jenga jong chun Isreal mite Mose le Aaron heng'a aphunchel tauvin ahi.
2 E toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e Arão no deserto,
3 Ama hon aseiyun, “Kada tangei uve! Egypt gamsunga kana um laiyun saneh ding hihen changlhah hijongleh adimlha jeng jin, tun nangman hiche gamthip noiya hi kelthohsah a thigam sah ding nei got u hitam,” atiuve.
3 e os filhos de Israel disseram a eles: Quem dera tivéssemos morrido pela mão do SENHOR na terra do Egito, quando estávamos assentados junto às panelas de carne, e quando comíamos pão à vontade; porque nos trouxestes para este deserto para matar toda esta assembleia de fome.
4 Chuin Pakaiyin Mose heng'a aseijin, “Vetan! Van’a konna keiman nangho ding ann kahin juhsah ding ahi. Nisim niseh a aneh diu adeichan'u aga kilo ding'u ahi. Hiche a hi amahon kathu angai angailou u kapatep diu ahi.
4 Então o SENHOR disse a Moisés: Eis que vos farei chover pão do céu, e o povo sairá e colherá a porção de cada dia, para que eu o prove se anda na minha lei ou não.
5 Nigup lhinni teng keiman aneh khopset diuva anneh kahin peh ding ahiuve, hichu anehkhopset diu ajatnia tam hi ding ahi.”
5 E acontecerá que, no sexto dia, eles prepararão aquilo que trouxerem, e será duas vezes o que ajuntam diariamente.
6 Chuin Mose le Aaron in jong Israel mite heng'a aseipeh lhon tan, “Nilhah lam teng Egypt gamsung’a konna nahin puidoh pau chu koi ahi nahetdoh dingu ahi.
6 Então disse Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: À tarde sabereis que o SENHOR é quem vos tirou da terra do Egito,
7 “Chule jingkah lamteng Pakai loupina namu diu ahi, ajeh chu nangho nakiphin nau awgin Aman ajasoh tai, hichu Ama dia doumah um ahin, hichu keini chung'a doumahna neijin phun hihhel un, ati lhon'e.”
7 e pela manhã, então vereis a glória do SENHOR; porque ele ouve as vossas murmurações contra o SENHOR. E quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 Mose'n asei aseikit in, “Pakaiyin nilhah lamma naneh diu sa nahin peh diu, jingkah lama naneh diu changlhah nahin peh diu ahi, ajeh chu Pakaiyin nangho na phunchel uva ama douna thu na seinau aja soh tai. Keini a kon ipi jeh a na kiphin'nu ham? Henge, na phunchel nau chu keini douna hilouvin, Pathen douna ahijoi,” ati lhonne.
8 E Moisés disse: Isso será quando o SENHOR à tarde vos der carne para comer, e pela manhã pão à vontade, pois o SENHOR ouve as vossas murmurações que murmurais contra ele. E quem somos nós? Vossas murmurações não são contra nós, mas contra o SENHOR.
9 Chuin Mose'n jong Aaron heng'a aseijin, “Israel mite jouse heng'a seipeh tem in: 'Nangma cheh Pakai angsung'a kipelut uvin, ajeh chu Aman nangho phunchelna ajahsoh ahitai, tin seiyin,'” ati.
9 E falou Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Aproximai-vos diante do SENHOR, porque ele ouviu as vossas murmurações.
10 Aaron in jong Isreal mite jouse heng'a aseiyin ahile, ama hon gammang lah chu avele tauvin ahi. Ama hon Pathen loupina thil chu vanlam'a amu tauvin ahi.
10 E aconteceu, quando Arão falou a toda a congregação dos filhos de Israel, que eles olharam para o deserto, e eis que a glória do SENHOR apareceu na nuvem.
11 Chuin Pakaiyin Mose heng'a aseijin,
11 E falou o SENHOR a Moisés, dizendo:
12 “Keiman Israel mite phunchelna ka jasoh tan ahi. Tun nangman aheng uvah seijin, 'Nilhah lamteng naneh diuva sa kahin peh ding nahiuvin chule jingkah lamteng naneh diuva changlhah kahin peh ding nahiuve. Chuteng nang hon keima hi na Pakai ule na Pathen'u kahi na hetdoh ding'u ahi,'” ati.
12 Ouvi as murmurações dos filhos de Israel; fala-lhes, dizendo: À tarde comereis carne, e pela manhã vos fartareis com pão; e sabereis que eu sou o SENHOR vosso Deus.
13 Hiche nilhah lam chun vamimte ahung kitol tauvin ahile ngahmun chu alo dimlha jeng tauve. Jingkah khovah ma chun ngahmun kimvel lah jouse chu daitwi jin ana chup in ahi.
13 E aconteceu que, à tarde subiram codornizes e cobriram o acampamento, e pela manhã estava o orvalho ao redor do arraial.
14 Chuin daitwi ho chu ahung kihoh dohtan ahile, gammang lah akon chun thilpha tah khat alomlom chan ahung um tan, hichu abeh beh a kigol'in anaum'in ahi.
14 E quando o orvalho subiu, eis que sobre a face do deserto estava uma coisa pequena e redonda, tão pequena quanto a geada sobre o chão.
15 Israel miten jong hichu ahin mudoh tauvin ahile, amaho akidongto cheh un, “Hiche hi ipi ahidem?” Ama hon ipi ahi chu ahedoh jou pouvin ahi. Chuin Mose'n ahilchen un, “Hiche hi neh ding'a Pakaiyin napeh u ahi, ati.
15 E quando os filhos de Israel a viram, disseram uns aos outros: Isso é maná, porque não sabiam o que era. E Moisés lhes disse: Isto é o pão que o SENHOR vos deu para comer.
16 Hicheng hi Pakaiyin aseije: Nangma insung cheh in naneh khopset diu kilah unlang, chule mikhat in vamim jatnia tamjo naponbuh sung uvah kichoi lut un,” ati.
16 Isto é o que o SENHOR vos ordenou: Ajuntai dele cada homem segundo o seu comer, um ômer para cada homem, de acordo com o número de vossas pessoas; tomai cada homem para aqueles que estão nas suas tendas.
17 Pakaiyin athupeh bangin Israel mite'n jong abol tauvin ahi, kimkhat in tampi akichoiyun, akim khatma chun achoi khambep cheh akichoi uve.
17 E os filhos de Israel assim fizeram, e colheram, alguns mais, outros menos.
18 Ahinlah atetoh uvin ahileh, tamtah hin kilah ho ahin chule ama ding khambep hin kilah ho jong hiti chun, kitam lah chom leh kilhom lah chom um louvin; abonchauvin kitohchet chet in akihom uvin aki choiyuve.
18 E quando o mediram com um ômer, o que tinha ajuntado muito não tinha demais, e o que tinha ajuntado pouco não tinha falta; ajuntaram cada homem de acordo com o seu comer.
19 Chuin Mose'n aheng uvah aseiyin, “Jingkah khovah lhah channa ahalsi cha jeng jong nakoi lou diu ahi,” ati.
19 E disse Moisés: Que nenhum homem deixe dele até de manhã.
20 Kimkhat chun angaisah pouvin changlhah aneh moh uchu jingkah lam chanin akoiyun ahile, changlhah akoi den hou chu than achutan a uilha gamtai. Mose jong achung uva chun alunghang lheh tan ahi.
20 Mesmo assim, eles não ouviram a Moisés; mas alguns deles deixaram dele até a manhã seguinte, e criou vermes e cheirava mal. Moisés irou-se com eles.
21 Jingkah sih in mipiho chun aneh khop cheh diu changlhah chu aga kilo jiuvin, nisa ahungsat doh tengleh vang changlhah ho chu ajunmang jitan ahi.
21 E o colheram todas as manhãs, cada homem conforme o seu comer; e aquecendo o sol, derretia-se.
22 Nigup lhinni tengleh changlhah chu achan jatbep cheh diuvin akilo uvin ahi. Khoppi lamkai ho ahungun ahilchen diuvin Mose adongun ahi.
22 E aconteceu que, no sexto dia, eles colheram duas vezes mais pão, dois ômeres para um homem; e todos os governantes da congregação vieram e contaram a Moisés.
23 Aman aheng uvah aseiyin, “Pakaiyin hiti hin aseije: Jing nikho teng nangho nakicholdo diu ahi, ajeh chu Pakaiya dia Sabbath nikho theng ahi. Changlhah nakisem thei jat chan'u tunin kisem unlang, hiche ho chu jinglam'a ding jong kikoi doh tauvin,” ati.
23 E disse-lhes: Isto é o que o SENHOR disse: Amanhã é o descanso do shabat santo ao SENHOR; o que quiserdes assar, assai-o, e o que quiserdes cozer, cozei-o; e o que restar guardai para vós até pela manhã.
24 Mose'n athupeh bang'un changlhah phabep chu achomin jingkah khovah chanin akoiyun ahi. Jingkah in changlhah ho chu ima ati tapon than jong chulouvin hoitah in ana um'e.
24 E eles o guardaram até a manhã seguinte, como Moisés ordenara, e não cheirou mal, nem havia verme algum nele.
25 Mose'n aseijin, “Hiche changlhah hi tunin neuvin, ajeh chu tunikho hi Pakaiya dia Sabbath ahi. Ajeh chu tollhamma changlhah umlou ding ahiye,” ati.
25 E disse Moisés: Comei isso hoje; pois hoje é o dia do Shabat do SENHOR, pois hoje não o achareis no campo.
26 Nigup sung'a changlhah nakilo cheh diu, ahin nisagi ni chu Sabbath ahi. Hiche nikho a chu an umlou ding ahi,” ati.
26 Seis dias o colhereis, mas no sétimo dia, que é o shabat, nele não haverá.
27 Kim khat chu Sabbath nikhon changlhah kilo din acheuvin, hinlah changlhah khat jeng cha jong amu tapouve.
27 E aconteceu que saíram alguns do povo no sétimo dia para ajuntar, e não acharam nada.
28 Pakaiyin Mose heng'a aseijin, “Hiche mite hin itih chan ka thupeh apalkeh diu hitam?
28 E disse o SENHOR a Moisés: Até quando recusareis obedecer aos meus mandamentos e às minhas leis?
29 Ama hon ageldoh diu chu Sabbath nikho hi Pakaiya kon ahin Aman eipeh u ahiye. Hijeh a chu Pakajin nigup sung'in changlhah neh ding na peuvin, nigup lhinni man nini sung'a neh ding changlhah na peuve. Nalah uva koi hijongleu chun na umna cheh uva umthim beh jeng uvin lang,’ nisagi lhinni teng koimacha achenna munna kon'in pamlama potda jeng tahen,” ati.
29 Vede, pois o SENHOR vos deu o shabat, por isso ele vos dá no sexto dia o pão para dois dias. Permanecei cada homem no seu lugar; que nenhum homem saia de seu lugar no sétimo dia.
30 Chuti chun nisagi lhinni’n koiman an agaloh tapouvin ahi.
30 Assim o povo descansou no sétimo dia.
31 Israel miten changlhah chu Manna asah tauvin ahi. Hichu muchi mu tobang bang ahin, atui dan jong khoiju tobang ahiye.
31 E a casa de Israel chamou o nome disso maná. E era como semente de coentro, branco, e o seu gosto era como coscorões feitos com mel.
32 Mose'n asei in, “Pakai thupeh chu hiche hi ahiye: Nakhang lhumkei uva um jing dingin manna kihamdoh cheh uvin, hichu nakhang lhumkei uva mite hon Egypt gamsung'a konna kahin pui uva gamthip lah a manna a kahin vah nau ahidan ahetdoh thei ding'u ahi,” ati.
32 E Moisés disse: Isto é o que o SENHOR ordenou: Enche um ômer dele e guarda-o para as vossas gerações, para que vejam o pão com o qual eu vos alimentei no deserto, quando vos tirei da terra do Egito.
33 Mose'n jong Aaron heng'a aseijin, “Belneo khat latem'in asung'a chun manna phabep khat khum'in. Hichu akhang akhang'a um jing dia Pakai ansung munthenga nagakoi ding ahi,” ati.
33 E Moisés disse a Arão: Toma um vaso, e coloca um ômer de maná nele, e guarda-o diante do SENHOR, para ser guardado para as vossas gerações.
34 Pakaiyin Mose athupeh bangin Aaron in jong aboltan ahi. Pakai angsunga akhang akhang'a hettohsah a pang dingin kitepna thingkong maiya chun akoi tan ahi.
34 Assim como o SENHOR ordenara a Moisés, assim Arão o pôs diante do Testemunho, para ser guardado.
35 Israel mite'n jong achenna diu mun ahin phah kahseuvin, kum somli sung sen manna jeng ahin neuvin, Canaan gam ahung lhun kahse uva dingin manna jeng chu ahin netauvin ahi.
35 E os filhos de Israel comeram maná quarenta anos, até que chegaram a uma terra habitada; eles comeram o maná até que chegaram aos termos da terra de Canaã.
36 Manna Omer dimkhat chu Ephah khat seh hopsom'a hop khat toh aki bangin ahi.
36 Ora, um ômer é a décima parte de um efa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.