Êxodo 16
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Elim a kon'in Israel mipi akitol uvin Sin* kiti gammang lam hichu Elim le Sinai Mol kahlah ahiye. Hiche mun chu Egypt gamsung'a konna ahung potdoh kal'u lhani alhing tan, hiche lhasung nisom le ninga lhinin ahunglhung tauvin ahi.
1 Partiram de Elim, e toda a congregação dos filhos de Israel veio para o deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês, depois que saíram da terra do Egito.
2 Hiche mun jenga jong chun Isreal mite Mose le Aaron heng'a aphunchel tauvin ahi.
2 Toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e Arão no deserto;
3 Ama hon aseiyun, “Kada tangei uve! Egypt gamsunga kana um laiyun saneh ding hihen changlhah hijongleh adimlha jeng jin, tun nangman hiche gamthip noiya hi kelthohsah a thigam sah ding nei got u hitam,” atiuve.
3 disseram-lhes os filhos de Israel: Quem nos dera tivéssemos morrido pela mão do Senhor , na terra do Egito, quando estávamos sentados junto às panelas de carne e comíamos pão a fartar! Pois nos trouxestes a este deserto, para matardes de fome toda esta multidão.
4 Chuin Pakaiyin Mose heng'a aseijin, “Vetan! Van’a konna keiman nangho ding ann kahin juhsah ding ahi. Nisim niseh a aneh diu adeichan'u aga kilo ding'u ahi. Hiche a hi amahon kathu angai angailou u kapatep diu ahi.
4 Então, disse o Senhor a Moisés: Eis que vos farei chover do céu pão, e o povo sairá e colherá diariamente a porção para cada dia, para que eu ponha à prova se anda na minha lei ou não.
5 Nigup lhinni teng keiman aneh khopset diuva anneh kahin peh ding ahiuve, hichu anehkhopset diu ajatnia tam hi ding ahi.”
5 Dar-se-á que, ao sexto dia, prepararão o que colherem; e será o dobro do que colhem cada dia.
6 Chuin Mose le Aaron in jong Israel mite heng'a aseipeh lhon tan, “Nilhah lam teng Egypt gamsung’a konna nahin puidoh pau chu koi ahi nahetdoh dingu ahi.
6 Então, disse Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: à tarde, sabereis que foi o Senhor quem vos tirou da terra do Egito,
7 “Chule jingkah lamteng Pakai loupina namu diu ahi, ajeh chu nangho nakiphin nau awgin Aman ajasoh tai, hichu Ama dia doumah um ahin, hichu keini chung'a doumahna neijin phun hihhel un, ati lhon'e.”
7 e, pela manhã, vereis a glória do Senhor , porquanto ouviu as vossas murmurações; pois quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 Mose'n asei aseikit in, “Pakaiyin nilhah lamma naneh diu sa nahin peh diu, jingkah lama naneh diu changlhah nahin peh diu ahi, ajeh chu Pakaiyin nangho na phunchel uva ama douna thu na seinau aja soh tai. Keini a kon ipi jeh a na kiphin'nu ham? Henge, na phunchel nau chu keini douna hilouvin, Pathen douna ahijoi,” ati lhonne.
8 Prosseguiu Moisés: Será isso quando o Senhor , à tarde, vos der carne para comer e, pela manhã, pão que vos farte, porquanto o Senhor ouviu as vossas murmurações, com que vos queixais contra ele; pois quem somos nós? As vossas murmurações não são contra nós, e sim contra o Senhor .
9 Chuin Mose'n jong Aaron heng'a aseijin, “Israel mite jouse heng'a seipeh tem in: 'Nangma cheh Pakai angsung'a kipelut uvin, ajeh chu Aman nangho phunchelna ajahsoh ahitai, tin seiyin,'” ati.
9 Disse Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Chegai-vos à presença do Senhor , pois ouviu as vossas murmurações.
10 Aaron in jong Isreal mite jouse heng'a aseiyin ahile, ama hon gammang lah chu avele tauvin ahi. Ama hon Pathen loupina thil chu vanlam'a amu tauvin ahi.
10 Quando Arão falava a toda a congregação dos filhos de Israel, olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 Chuin Pakaiyin Mose heng'a aseijin,
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 “Keiman Israel mite phunchelna ka jasoh tan ahi. Tun nangman aheng uvah seijin, 'Nilhah lamteng naneh diuva sa kahin peh ding nahiuvin chule jingkah lamteng naneh diuva changlhah kahin peh ding nahiuve. Chuteng nang hon keima hi na Pakai ule na Pathen'u kahi na hetdoh ding'u ahi,'” ati.
12 Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel; dize-lhes: Ao crepúsculo da tarde, comereis carne, e, pela manhã, vos fartareis de pão, e sabereis que eu sou o Senhor , vosso Deus.
13 Hiche nilhah lam chun vamimte ahung kitol tauvin ahile ngahmun chu alo dimlha jeng tauve. Jingkah khovah ma chun ngahmun kimvel lah jouse chu daitwi jin ana chup in ahi.
13 À tarde, subiram codornizes e cobriram o arraial; pela manhã, jazia o orvalho ao redor do arraial.
14 Chuin daitwi ho chu ahung kihoh dohtan ahile, gammang lah akon chun thilpha tah khat alomlom chan ahung um tan, hichu abeh beh a kigol'in anaum'in ahi.
14 E, quando se evaporou o orvalho que caíra, na superfície do deserto restava uma coisa fina e semelhante a escamas, fina como a geada sobre a terra.
15 Israel miten jong hichu ahin mudoh tauvin ahile, amaho akidongto cheh un, “Hiche hi ipi ahidem?” Ama hon ipi ahi chu ahedoh jou pouvin ahi. Chuin Mose'n ahilchen un, “Hiche hi neh ding'a Pakaiyin napeh u ahi, ati.
15 Vendo-a os filhos de Israel, disseram uns aos outros: Que é isto? Pois não sabiam o que era. Disse-lhes Moisés: Isto é o pão que o Senhor vos dá para vosso alimento.
16 Hicheng hi Pakaiyin aseije: Nangma insung cheh in naneh khopset diu kilah unlang, chule mikhat in vamim jatnia tamjo naponbuh sung uvah kichoi lut un,” ati.
16 Eis o que o Senhor vos ordenou: Colhei disso cada um segundo o que pode comer, um gômer por cabeça, segundo o número de vossas pessoas; cada um tomará para os que se acharem na sua tenda.
17 Pakaiyin athupeh bangin Israel mite'n jong abol tauvin ahi, kimkhat in tampi akichoiyun, akim khatma chun achoi khambep cheh akichoi uve.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel; e colheram, uns, mais, outros, menos.
18 Ahinlah atetoh uvin ahileh, tamtah hin kilah ho ahin chule ama ding khambep hin kilah ho jong hiti chun, kitam lah chom leh kilhom lah chom um louvin; abonchauvin kitohchet chet in akihom uvin aki choiyuve.
18 Porém, medindo-o com o gômer, não sobejava ao que colhera muito, nem faltava ao que colhera pouco, pois colheram cada um quanto podia comer.
19 Chuin Mose'n aheng uvah aseiyin, “Jingkah khovah lhah channa ahalsi cha jeng jong nakoi lou diu ahi,” ati.
19 Disse-lhes Moisés: Ninguém deixe dele para a manhã seguinte.
20 Kimkhat chun angaisah pouvin changlhah aneh moh uchu jingkah lam chanin akoiyun ahile, changlhah akoi den hou chu than achutan a uilha gamtai. Mose jong achung uva chun alunghang lheh tan ahi.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, e alguns deixaram do maná para a manhã seguinte; porém deu bichos e cheirava mal. E Moisés se indignou contra eles.
21 Jingkah sih in mipiho chun aneh khop cheh diu changlhah chu aga kilo jiuvin, nisa ahungsat doh tengleh vang changlhah ho chu ajunmang jitan ahi.
21 Colhiam-no, pois, manhã após manhã, cada um quanto podia comer; porque, em vindo o calor, se derretia.
22 Nigup lhinni tengleh changlhah chu achan jatbep cheh diuvin akilo uvin ahi. Khoppi lamkai ho ahungun ahilchen diuvin Mose adongun ahi.
22 Ao sexto dia, colheram pão em dobro, dois gômeres para cada um; e os principais da congregação vieram e contaram-no a Moisés.
23 Aman aheng uvah aseiyin, “Pakaiyin hiti hin aseije: Jing nikho teng nangho nakicholdo diu ahi, ajeh chu Pakaiya dia Sabbath nikho theng ahi. Changlhah nakisem thei jat chan'u tunin kisem unlang, hiche ho chu jinglam'a ding jong kikoi doh tauvin,” ati.
23 Respondeu-lhes ele: Isto é o que disse o Senhor : Amanhã é repouso, o santo sábado do Senhor ; o que quiserdes cozer no forno, cozei-o, e o que quiserdes cozer em água, cozei-o em água; e tudo o que sobrar separai, guardando para a manhã seguinte.
24 Mose'n athupeh bang'un changlhah phabep chu achomin jingkah khovah chanin akoiyun ahi. Jingkah in changlhah ho chu ima ati tapon than jong chulouvin hoitah in ana um'e.
24 E guardaram-no até pela manhã seguinte, como Moisés ordenara; e não cheirou mal, nem deu bichos.
25 Mose'n aseijin, “Hiche changlhah hi tunin neuvin, ajeh chu tunikho hi Pakaiya dia Sabbath ahi. Ajeh chu tollhamma changlhah umlou ding ahiye,” ati.
25 Então, disse Moisés: Comei-o hoje, porquanto o sábado é do Senhor ; hoje, não o achareis no campo.
26 Nigup sung'a changlhah nakilo cheh diu, ahin nisagi ni chu Sabbath ahi. Hiche nikho a chu an umlou ding ahi,” ati.
26 Seis dias o colhereis, mas o sétimo dia é o sábado; nele, não haverá.
27 Kim khat chu Sabbath nikhon changlhah kilo din acheuvin, hinlah changlhah khat jeng cha jong amu tapouve.
27 Ao sétimo dia, saíram alguns do povo para o colher, porém não o acharam.
28 Pakaiyin Mose heng'a aseijin, “Hiche mite hin itih chan ka thupeh apalkeh diu hitam?
28 Então, disse o Senhor a Moisés: Até quando recusareis guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Ama hon ageldoh diu chu Sabbath nikho hi Pakaiya kon ahin Aman eipeh u ahiye. Hijeh a chu Pakajin nigup sung'in changlhah neh ding na peuvin, nigup lhinni man nini sung'a neh ding changlhah na peuve. Nalah uva koi hijongleu chun na umna cheh uva umthim beh jeng uvin lang,’ nisagi lhinni teng koimacha achenna munna kon'in pamlama potda jeng tahen,” ati.
29 Considerai que o Senhor vos deu o sábado; por isso, ele, no sexto dia, vos dá pão para dois dias; cada um fique onde está, ninguém saia do seu lugar no sétimo dia.
30 Chuti chun nisagi lhinni’n koiman an agaloh tapouvin ahi.
30 Assim, descansou o povo no sétimo dia.
31 Israel miten changlhah chu Manna asah tauvin ahi. Hichu muchi mu tobang bang ahin, atui dan jong khoiju tobang ahiye.
31 Deu-lhe a casa de Israel o nome de maná; era como semente de coentro, branco e de sabor como bolos de mel.
32 Mose'n asei in, “Pakai thupeh chu hiche hi ahiye: Nakhang lhumkei uva um jing dingin manna kihamdoh cheh uvin, hichu nakhang lhumkei uva mite hon Egypt gamsung'a konna kahin pui uva gamthip lah a manna a kahin vah nau ahidan ahetdoh thei ding'u ahi,” ati.
32 Disse Moisés: Esta é a palavra que o Senhor ordenou: Dele encherás um gômer e o guardarás para as vossas gerações, para que vejam o pão com que vos sustentei no deserto, quando vos tirei do Egito.
33 Mose'n jong Aaron heng'a aseijin, “Belneo khat latem'in asung'a chun manna phabep khat khum'in. Hichu akhang akhang'a um jing dia Pakai ansung munthenga nagakoi ding ahi,” ati.
33 Disse também Moisés a Arão: Toma um vaso, mete nele um gômer cheio de maná e coloca-o diante do Senhor , para guardar-se às vossas gerações.
34 Pakaiyin Mose athupeh bangin Aaron in jong aboltan ahi. Pakai angsunga akhang akhang'a hettohsah a pang dingin kitepna thingkong maiya chun akoi tan ahi.
34 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim Arão o colocou diante do Testemunho para o guardar.
35 Israel mite'n jong achenna diu mun ahin phah kahseuvin, kum somli sung sen manna jeng ahin neuvin, Canaan gam ahung lhun kahse uva dingin manna jeng chu ahin netauvin ahi.
35 E comeram os filhos de Israel maná quarenta anos, até que entraram em terra habitada; comeram maná até que chegaram aos limites da terra de Canaã.
36 Manna Omer dimkhat chu Ephah khat seh hopsom'a hop khat toh aki bangin ahi.
36 Gômer é a décima parte do efa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.