Êxodo 16
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVI
NVI Nova Versão Internacional
1 Elim a kon'in Israel mipi akitol uvin Sin* kiti gammang lam hichu Elim le Sinai Mol kahlah ahiye. Hiche mun chu Egypt gamsung'a konna ahung potdoh kal'u lhani alhing tan, hiche lhasung nisom le ninga lhinin ahunglhung tauvin ahi.
1 Toda a comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, que fica entre Elim e o Sinai. Foi no décimo quinto dia do segundo mês, depois que saíram do Egito.
2 Hiche mun jenga jong chun Isreal mite Mose le Aaron heng'a aphunchel tauvin ahi.
2 No deserto, toda a comunidade de Israel reclamou a Moisés e Arão.
3 Ama hon aseiyun, “Kada tangei uve! Egypt gamsunga kana um laiyun saneh ding hihen changlhah hijongleh adimlha jeng jin, tun nangman hiche gamthip noiya hi kelthohsah a thigam sah ding nei got u hitam,” atiuve.
3 Disseram-lhes os israelitas: "Quem dera a mão do Senhor nos tivesse matado no Egito! Lá nos sentávamos ao redor das panelas de carne e comíamos pão à vontade, mas vocês nos trouxeram a este deserto para fazer morrer de fome toda esta multidão! "
4 Chuin Pakaiyin Mose heng'a aseijin, “Vetan! Van’a konna keiman nangho ding ann kahin juhsah ding ahi. Nisim niseh a aneh diu adeichan'u aga kilo ding'u ahi. Hiche a hi amahon kathu angai angailou u kapatep diu ahi.
4 Disse, porém, o Senhor a Moisés: "Eu lhes farei chover pão do céu. O povo sairá e recolherá diariamente a porção necessária para aquele dia. Com isso os porei à prova para ver se seguem ou não as minhas instruções.
5 Nigup lhinni teng keiman aneh khopset diuva anneh kahin peh ding ahiuve, hichu anehkhopset diu ajatnia tam hi ding ahi.”
5 No sexto dia trarão para ser preparado o dobro do que recolhem nos outros dias".
6 Chuin Mose le Aaron in jong Israel mite heng'a aseipeh lhon tan, “Nilhah lam teng Egypt gamsung’a konna nahin puidoh pau chu koi ahi nahetdoh dingu ahi.
6 Assim Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: "Ao entardecer, vocês saberão que foi o Senhor quem os tirou do Egito,
7 “Chule jingkah lamteng Pakai loupina namu diu ahi, ajeh chu nangho nakiphin nau awgin Aman ajasoh tai, hichu Ama dia doumah um ahin, hichu keini chung'a doumahna neijin phun hihhel un, ati lhon'e.”
7 e amanhã cedo verão a glória do Senhor, porque o Senhor ouviu a queixa de vocês contra ele. Quem somos nós para que vocês reclamem a nós? "
8 Mose'n asei aseikit in, “Pakaiyin nilhah lamma naneh diu sa nahin peh diu, jingkah lama naneh diu changlhah nahin peh diu ahi, ajeh chu Pakaiyin nangho na phunchel uva ama douna thu na seinau aja soh tai. Keini a kon ipi jeh a na kiphin'nu ham? Henge, na phunchel nau chu keini douna hilouvin, Pathen douna ahijoi,” ati lhonne.
8 Disse ainda Moisés: "O Senhor lhes dará carne para comer ao entardecer e pão à vontade pela manhã, porque ele ouviu as suas queixas contra ele. Quem somos nós? Vocês não estão reclamando de nós, mas do Senhor".
9 Chuin Mose'n jong Aaron heng'a aseijin, “Israel mite jouse heng'a seipeh tem in: 'Nangma cheh Pakai angsung'a kipelut uvin, ajeh chu Aman nangho phunchelna ajahsoh ahitai, tin seiyin,'” ati.
9 Disse Moisés a Arão: "Diga a toda a comunidade de Israel que se apresente ao Senhor, pois ele ouviu as suas queixas".
10 Aaron in jong Isreal mite jouse heng'a aseiyin ahile, ama hon gammang lah chu avele tauvin ahi. Ama hon Pathen loupina thil chu vanlam'a amu tauvin ahi.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade, todos olharam em direção ao deserto, e a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 Chuin Pakaiyin Mose heng'a aseijin,
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 “Keiman Israel mite phunchelna ka jasoh tan ahi. Tun nangman aheng uvah seijin, 'Nilhah lamteng naneh diuva sa kahin peh ding nahiuvin chule jingkah lamteng naneh diuva changlhah kahin peh ding nahiuve. Chuteng nang hon keima hi na Pakai ule na Pathen'u kahi na hetdoh ding'u ahi,'” ati.
12 "Ouvi as queixas dos israelitas. Responda-lhes que ao pôr-do-sol vocês comerão carne, e ao amanhecer se fartarão de pão. Assim saberão que eu sou o Senhor seu Deus".
13 Hiche nilhah lam chun vamimte ahung kitol tauvin ahile ngahmun chu alo dimlha jeng tauve. Jingkah khovah ma chun ngahmun kimvel lah jouse chu daitwi jin ana chup in ahi.
13 No final da tarde, apareceram codornizes que cobriram o lugar onde estavam acampados; ao amanhecer havia uma camada de orvalho ao redor do acampamento.
14 Chuin daitwi ho chu ahung kihoh dohtan ahile, gammang lah akon chun thilpha tah khat alomlom chan ahung um tan, hichu abeh beh a kigol'in anaum'in ahi.
14 Depois que o orvalho secou, flocos finos semelhantes a geada estavam sobre a superfície do deserto.
15 Israel miten jong hichu ahin mudoh tauvin ahile, amaho akidongto cheh un, “Hiche hi ipi ahidem?” Ama hon ipi ahi chu ahedoh jou pouvin ahi. Chuin Mose'n ahilchen un, “Hiche hi neh ding'a Pakaiyin napeh u ahi, ati.
15 Quando os israelitas viram aquilo, começaram a perguntar uns aos outros: "Que é isso? ", pois não sabiam do que se tratava. Disse-lhes Moisés: "Este é o pão que o Senhor lhes deu para comer.
16 Hicheng hi Pakaiyin aseije: Nangma insung cheh in naneh khopset diu kilah unlang, chule mikhat in vamim jatnia tamjo naponbuh sung uvah kichoi lut un,” ati.
16 Assim ordenou o Senhor: ‘Cada chefe de família recolha o quanto precisar: um jarro para cada pessoa da sua tenda’ ".
17 Pakaiyin athupeh bangin Israel mite'n jong abol tauvin ahi, kimkhat in tampi akichoiyun, akim khatma chun achoi khambep cheh akichoi uve.
17 Os israelitas fizeram como lhes fora dito; alguns recolheram mais, outros menos.
18 Ahinlah atetoh uvin ahileh, tamtah hin kilah ho ahin chule ama ding khambep hin kilah ho jong hiti chun, kitam lah chom leh kilhom lah chom um louvin; abonchauvin kitohchet chet in akihom uvin aki choiyuve.
18 Quando mediram com o jarro, quem tinha recolhido muito não teve demais, e não faltou a quem tinha recolhido pouco. Cada um recolheu tanto quanto precisava.
19 Chuin Mose'n aheng uvah aseiyin, “Jingkah khovah lhah channa ahalsi cha jeng jong nakoi lou diu ahi,” ati.
19 "Ninguém deve guardar nada para a manhã seguinte", ordenou-lhes Moisés.
20 Kimkhat chun angaisah pouvin changlhah aneh moh uchu jingkah lam chanin akoiyun ahile, changlhah akoi den hou chu than achutan a uilha gamtai. Mose jong achung uva chun alunghang lheh tan ahi.
20 Todavia, alguns deles não deram atenção a Moisés e guardaram um pouco até a manhã seguinte, mas aquilo criou bicho e começou a cheirar mal. Por isso Moisés irou-se contra eles.
21 Jingkah sih in mipiho chun aneh khop cheh diu changlhah chu aga kilo jiuvin, nisa ahungsat doh tengleh vang changlhah ho chu ajunmang jitan ahi.
21 Cada manhã todos recolhiam o quanto precisavam, pois quando o sol esquentava, aquilo se derretia.
22 Nigup lhinni tengleh changlhah chu achan jatbep cheh diuvin akilo uvin ahi. Khoppi lamkai ho ahungun ahilchen diuvin Mose adongun ahi.
22 No sexto dia recolheram o dobro: dois jarros para cada pessoa; e os líderes da comunidade foram contar isso a Moisés,
23 Aman aheng uvah aseiyin, “Pakaiyin hiti hin aseije: Jing nikho teng nangho nakicholdo diu ahi, ajeh chu Pakaiya dia Sabbath nikho theng ahi. Changlhah nakisem thei jat chan'u tunin kisem unlang, hiche ho chu jinglam'a ding jong kikoi doh tauvin,” ati.
23 que lhes explicou: "Foi isto que o Senhor ordenou: ‘Amanhã será dia de descanso, sábado consagrado ao Senhor. Assem e cozinhem o que quiserem. Guardem o que sobrar até a manhã seguinte’ ".
24 Mose'n athupeh bang'un changlhah phabep chu achomin jingkah khovah chanin akoiyun ahi. Jingkah in changlhah ho chu ima ati tapon than jong chulouvin hoitah in ana um'e.
24 E eles o guardaram até a manhã seguinte, como Moisés tinha ordenado, e não cheirou mal nem criou bicho.
25 Mose'n aseijin, “Hiche changlhah hi tunin neuvin, ajeh chu tunikho hi Pakaiya dia Sabbath ahi. Ajeh chu tollhamma changlhah umlou ding ahiye,” ati.
25 "Comam-no hoje", disse Moisés, "pois hoje é o sábado do Senhor. Hoje, vocês não o encontrarão no terreno.
26 Nigup sung'a changlhah nakilo cheh diu, ahin nisagi ni chu Sabbath ahi. Hiche nikho a chu an umlou ding ahi,” ati.
26 Durante seis dias vocês podem recolhê-lo, mas, no sétimo dia, o sábado, nada acharão. "
27 Kim khat chu Sabbath nikhon changlhah kilo din acheuvin, hinlah changlhah khat jeng cha jong amu tapouve.
27 Apesar disso, alguns deles saíram no sétimo dia para recolhê-lo, mas não encontraram nada.
28 Pakaiyin Mose heng'a aseijin, “Hiche mite hin itih chan ka thupeh apalkeh diu hitam?
28 Então o Senhor disse a Moisés: "Até quando vocês se recusarão a obedecer aos meus mandamentos e às minhas instruções?
29 Ama hon ageldoh diu chu Sabbath nikho hi Pakaiya kon ahin Aman eipeh u ahiye. Hijeh a chu Pakajin nigup sung'in changlhah neh ding na peuvin, nigup lhinni man nini sung'a neh ding changlhah na peuve. Nalah uva koi hijongleu chun na umna cheh uva umthim beh jeng uvin lang,’ nisagi lhinni teng koimacha achenna munna kon'in pamlama potda jeng tahen,” ati.
29 Vejam que o Senhor lhes deu o sábado; e por isso, no sexto dia, ele lhes dá pão para dois dias. No sétimo dia, fiquem todos onde estiverem; ninguém deve sair".
30 Chuti chun nisagi lhinni’n koiman an agaloh tapouvin ahi.
30 Então o povo descansou no sétimo dia.
31 Israel miten changlhah chu Manna asah tauvin ahi. Hichu muchi mu tobang bang ahin, atui dan jong khoiju tobang ahiye.
31 O povo de Israel chamou maná àquele pão. Era branco como semente de coentro e tinha gosto de bolo de mel.
32 Mose'n asei in, “Pakai thupeh chu hiche hi ahiye: Nakhang lhumkei uva um jing dingin manna kihamdoh cheh uvin, hichu nakhang lhumkei uva mite hon Egypt gamsung'a konna kahin pui uva gamthip lah a manna a kahin vah nau ahidan ahetdoh thei ding'u ahi,” ati.
32 Disse Moisés: "O Senhor ordenou-lhes que recolham um jarro de maná e guardem-no para as futuras gerações, para que vejam o pão que lhes dei no deserto, quando os tirei do Egito".
33 Mose'n jong Aaron heng'a aseijin, “Belneo khat latem'in asung'a chun manna phabep khat khum'in. Hichu akhang akhang'a um jing dia Pakai ansung munthenga nagakoi ding ahi,” ati.
33 Então Moisés disse a Arão: "Ponha numa vasilha a medida de um jarro de maná, e coloque-a diante do Senhor, para que seja conservado para as futuras gerações".
34 Pakaiyin Mose athupeh bangin Aaron in jong aboltan ahi. Pakai angsunga akhang akhang'a hettohsah a pang dingin kitepna thingkong maiya chun akoi tan ahi.
34 Em obediência ao que o Senhor tinha ordenado a Moisés, Arão colocou o maná junto às tábuas da aliança, para ali ser guardado.
35 Israel mite'n jong achenna diu mun ahin phah kahseuvin, kum somli sung sen manna jeng ahin neuvin, Canaan gam ahung lhun kahse uva dingin manna jeng chu ahin netauvin ahi.
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem a uma terra habitável; comeram maná até chegarem às fronteiras de Canaã.
36 Manna Omer dimkhat chu Ephah khat seh hopsom'a hop khat toh aki bangin ahi.
36 ( O jarro é a décima parte de uma arroba. )
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.