Êxodo 16

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Elim a kon'in Israel mipi akitol uvin Sin* kiti gammang lam hichu Elim le Sinai Mol kahlah ahiye. Hiche mun chu Egypt gamsung'a konna ahung potdoh kal'u lhani alhing tan, hiche lhasung nisom le ninga lhinin ahunglhung tauvin ahi.
1 Depois partiram de Elim; e veio toda a congregação dos filhos de Israel ao deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês depois que saíram da terra do Egito.
2 Hiche mun jenga jong chun Isreal mite Mose le Aaron heng'a aphunchel tauvin ahi.
2 E toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão no deserto.
3 Ama hon aseiyun, “Kada tangei uve! Egypt gamsunga kana um laiyun saneh ding hihen changlhah hijongleh adimlha jeng jin, tun nangman hiche gamthip noiya hi kelthohsah a thigam sah ding nei got u hitam,” atiuve.
3 Pois os filhos de Israel lhes disseram: Quem nos dera que tivéssemos morrido pela mão do Senhor na terra do Egito, quando estávamos sentados junto às panelas de carne, quando comíamos pão até fartar! porque nos tendes tirado para este deserto, para matardes de fome a toda esta multidão.
4 Chuin Pakaiyin Mose heng'a aseijin, “Vetan! Van’a konna keiman nangho ding ann kahin juhsah ding ahi. Nisim niseh a aneh diu adeichan'u aga kilo ding'u ahi. Hiche a hi amahon kathu angai angailou u kapatep diu ahi.
4 Então disse o Senhor a Moisés: Eis que vos farei chover pão do céu; e sairá o povo e colherá diariamente a porção para cada dia, para que eu o prove se anda em minha lei ou não.
5 Nigup lhinni teng keiman aneh khopset diuva anneh kahin peh ding ahiuve, hichu anehkhopset diu ajatnia tam hi ding ahi.”
5 Mas ao sexto dia prepararão o que colherem; e será o dobro do que colhem cada dia.
6 Chuin Mose le Aaron in jong Israel mite heng'a aseipeh lhon tan, “Nilhah lam teng Egypt gamsung’a konna nahin puidoh pau chu koi ahi nahetdoh dingu ahi.
6 Disseram, pois, Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: tarde sabereis que o Senhor é quem vos tirou da terra do Egito,
7 “Chule jingkah lamteng Pakai loupina namu diu ahi, ajeh chu nangho nakiphin nau awgin Aman ajasoh tai, hichu Ama dia doumah um ahin, hichu keini chung'a doumahna neijin phun hihhel un, ati lhon'e.”
7 e amanhã vereis a glória do Senhor, porquanto ele ouviu as vossas murmurações contra o Senhor; e quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 Mose'n asei aseikit in, “Pakaiyin nilhah lamma naneh diu sa nahin peh diu, jingkah lama naneh diu changlhah nahin peh diu ahi, ajeh chu Pakaiyin nangho na phunchel uva ama douna thu na seinau aja soh tai. Keini a kon ipi jeh a na kiphin'nu ham? Henge, na phunchel nau chu keini douna hilouvin, Pathen douna ahijoi,” ati lhonne.
8 Disse mais Moisés: Isso será quando o Senhor à tarde vos der carne para comer, e pela manhã pão a fartar, porquanto o Senhor ouve as vossas murmurações, com que murmurais contra ele; e quem somos nós? As vossas murmurações não são contra nós, mas sim contra o Senhor.
9 Chuin Mose'n jong Aaron heng'a aseijin, “Israel mite jouse heng'a seipeh tem in: 'Nangma cheh Pakai angsung'a kipelut uvin, ajeh chu Aman nangho phunchelna ajahsoh ahitai, tin seiyin,'” ati.
9 Depois disse Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Chegai-vos à presença do Senhor, porque ele ouviu as vossas murmurações.
10 Aaron in jong Isreal mite jouse heng'a aseiyin ahile, ama hon gammang lah chu avele tauvin ahi. Ama hon Pathen loupina thil chu vanlam'a amu tauvin ahi.
10 E quando Arão falou a toda a congregação dos filhos de Israel, estes olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor, apareceu na nuvem.
11 Chuin Pakaiyin Mose heng'a aseijin,
11 Então o Senhor falou a Moisés, dizendo:
12 “Keiman Israel mite phunchelna ka jasoh tan ahi. Tun nangman aheng uvah seijin, 'Nilhah lamteng naneh diuva sa kahin peh ding nahiuvin chule jingkah lamteng naneh diuva changlhah kahin peh ding nahiuve. Chuteng nang hon keima hi na Pakai ule na Pathen'u kahi na hetdoh ding'u ahi,'” ati.
12 Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel; dize-lhes: À tardinha comereis carne, e pela manhã vos fartareis de pão; e sabereis que eu sou o Senhor vosso Deus.
13 Hiche nilhah lam chun vamimte ahung kitol tauvin ahile ngahmun chu alo dimlha jeng tauve. Jingkah khovah ma chun ngahmun kimvel lah jouse chu daitwi jin ana chup in ahi.
13 E aconteceu que à tarde subiram codornizes, e cobriram o arraial; e pela manhã havia uma camada de orvalho ao redor do arraial.
14 Chuin daitwi ho chu ahung kihoh dohtan ahile, gammang lah akon chun thilpha tah khat alomlom chan ahung um tan, hichu abeh beh a kigol'in anaum'in ahi.
14 Quando desapareceu a camada de orvalho, eis que sobre a superfície do deserto estava uma coisa miúda, semelhante a escamas, coisa miúda como a geada sobre a terra.
15 Israel miten jong hichu ahin mudoh tauvin ahile, amaho akidongto cheh un, “Hiche hi ipi ahidem?” Ama hon ipi ahi chu ahedoh jou pouvin ahi. Chuin Mose'n ahilchen un, “Hiche hi neh ding'a Pakaiyin napeh u ahi, ati.
15 E, vendo-a os filhos de Israel, disseram uns aos outros: Que é isto? porque não sabiam o que era. Então lhes disse Moisés: Este é o pão que o Senhor vos deu para comer.
16 Hicheng hi Pakaiyin aseije: Nangma insung cheh in naneh khopset diu kilah unlang, chule mikhat in vamim jatnia tamjo naponbuh sung uvah kichoi lut un,” ati.
16 Isto é o que o Senhor ordenou: Colhei dele cada um conforme o que pode comer; um gômer para cada cabeça, segundo o número de pessoas; cada um tomará para os que se acharem na sua tenda.
17 Pakaiyin athupeh bangin Israel mite'n jong abol tauvin ahi, kimkhat in tampi akichoiyun, akim khatma chun achoi khambep cheh akichoi uve.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel; e colheram uns mais e outros menos.
18 Ahinlah atetoh uvin ahileh, tamtah hin kilah ho ahin chule ama ding khambep hin kilah ho jong hiti chun, kitam lah chom leh kilhom lah chom um louvin; abonchauvin kitohchet chet in akihom uvin aki choiyuve.
18 Quando, porém, o mediam com o gômer, nada sobejava ao que colhera muito, nem faltava ao que colhera pouco; colhia cada um tanto quanto podia comer.
19 Chuin Mose'n aheng uvah aseiyin, “Jingkah khovah lhah channa ahalsi cha jeng jong nakoi lou diu ahi,” ati.
19 Também disse-lhes Moisés: Ninguém deixe dele para amanhã.
20 Kimkhat chun angaisah pouvin changlhah aneh moh uchu jingkah lam chanin akoiyun ahile, changlhah akoi den hou chu than achutan a uilha gamtai. Mose jong achung uva chun alunghang lheh tan ahi.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, antes alguns dentre eles deixaram dele para o dia seguinte; e criou bichos, e cheirava mal; por isso indignou-se Moisés contra eles.
21 Jingkah sih in mipiho chun aneh khop cheh diu changlhah chu aga kilo jiuvin, nisa ahungsat doh tengleh vang changlhah ho chu ajunmang jitan ahi.
21 Colhiam-no, pois, pela manhã, cada um conforme o que podia comer; porque, vindo o calor do sol, se derretia.
22 Nigup lhinni tengleh changlhah chu achan jatbep cheh diuvin akilo uvin ahi. Khoppi lamkai ho ahungun ahilchen diuvin Mose adongun ahi.
22 Mas ao sexto dia colheram pão em dobro, dois gômeres para cada um; pelo que todos os principais da congregação vieram, e contaram-no a Moisés.
23 Aman aheng uvah aseiyin, “Pakaiyin hiti hin aseije: Jing nikho teng nangho nakicholdo diu ahi, ajeh chu Pakaiya dia Sabbath nikho theng ahi. Changlhah nakisem thei jat chan'u tunin kisem unlang, hiche ho chu jinglam'a ding jong kikoi doh tauvin,” ati.
23 E ele lhes disse: Isto é o que o Senhor tem dito: Amanhã é repouso, sábado santo ao Senhor; o que quiserdes assar ao forno, assai-o, e o que quiserdes cozer em água, cozei-o em água; e tudo o que sobejar, ponde-o de lado para vós, guardando-o para amanhã.
24 Mose'n athupeh bang'un changlhah phabep chu achomin jingkah khovah chanin akoiyun ahi. Jingkah in changlhah ho chu ima ati tapon than jong chulouvin hoitah in ana um'e.
24 Guardaram-no, pois, até o dia seguinte, como Moisés tinha ordenado; e não cheirou mal, nem houve nele bicho algum.
25 Mose'n aseijin, “Hiche changlhah hi tunin neuvin, ajeh chu tunikho hi Pakaiya dia Sabbath ahi. Ajeh chu tollhamma changlhah umlou ding ahiye,” ati.
25 Então disse Moisés: Comei-o hoje, porquanto hoje é o sábado do Senhor; hoje não o achareis no campo.
26 Nigup sung'a changlhah nakilo cheh diu, ahin nisagi ni chu Sabbath ahi. Hiche nikho a chu an umlou ding ahi,” ati.
26 Seis dias o colhereis, mas o sétimo dia é o sábado; nele não haverá.
27 Kim khat chu Sabbath nikhon changlhah kilo din acheuvin, hinlah changlhah khat jeng cha jong amu tapouve.
27 Mas aconteceu ao sétimo dia que saíram alguns do povo para o colher, e não o acharam.
28 Pakaiyin Mose heng'a aseijin, “Hiche mite hin itih chan ka thupeh apalkeh diu hitam?
28 Então disse o Senhor a Moisés: Até quando recusareis guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Ama hon ageldoh diu chu Sabbath nikho hi Pakaiya kon ahin Aman eipeh u ahiye. Hijeh a chu Pakajin nigup sung'in changlhah neh ding na peuvin, nigup lhinni man nini sung'a neh ding changlhah na peuve. Nalah uva koi hijongleu chun na umna cheh uva umthim beh jeng uvin lang,’ nisagi lhinni teng koimacha achenna munna kon'in pamlama potda jeng tahen,” ati.
29 Vede, visto que o Senhor vos deu o sábado, por isso ele no sexto dia vos dá pão para dois dias; fique cada um no seu lugar, não saia ninguém do seu lugar no sétimo dia.
30 Chuti chun nisagi lhinni’n koiman an agaloh tapouvin ahi.
30 Assim repousou o povo no sétimo dia.
31 Israel miten changlhah chu Manna asah tauvin ahi. Hichu muchi mu tobang bang ahin, atui dan jong khoiju tobang ahiye.
31 A casa de Israel deu-lhe o nome de maná. Era como semente de coentro; era branco, e tinha o sabor de bolos de mel.
32 Mose'n asei in, “Pakai thupeh chu hiche hi ahiye: Nakhang lhumkei uva um jing dingin manna kihamdoh cheh uvin, hichu nakhang lhumkei uva mite hon Egypt gamsung'a konna kahin pui uva gamthip lah a manna a kahin vah nau ahidan ahetdoh thei ding'u ahi,” ati.
32 E disse Moisés: Isto é o que o Senhor ordenou: Dele enchereis um gômer, o qual se guardará para as vossas gerações, para que elas vejam o pão que vos dei a comer no deserto, quando eu vos tirei da terra do Egito.
33 Mose'n jong Aaron heng'a aseijin, “Belneo khat latem'in asung'a chun manna phabep khat khum'in. Hichu akhang akhang'a um jing dia Pakai ansung munthenga nagakoi ding ahi,” ati.
33 Disse também Moisés a Arão: Toma um vaso, mete nele um gômer cheio de maná e põe-no diante do Senhor, a fim de que seja guardado para as vossas gerações.
34 Pakaiyin Mose athupeh bangin Aaron in jong aboltan ahi. Pakai angsunga akhang akhang'a hettohsah a pang dingin kitepna thingkong maiya chun akoi tan ahi.
34 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim Arão o pôs diante do testemunho, para ser guardado.
35 Israel mite'n jong achenna diu mun ahin phah kahseuvin, kum somli sung sen manna jeng ahin neuvin, Canaan gam ahung lhun kahse uva dingin manna jeng chu ahin netauvin ahi.
35 Ora, os filhos de Israel comeram o maná quarenta anos, até que chegaram a uma terra habitada; comeram o maná até que chegaram aos termos da terra de Canaã.
36 Manna Omer dimkhat chu Ephah khat seh hopsom'a hop khat toh aki bangin ahi.
36 Um gômer é a décima parte de uma efa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.