Eclesiastes 3
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ijakai dingin aphat aumcheh in, vannoija hin ijakai achat loh thei dingin phat aum cheh’e.
1 Há um momento certo para tudo, um tempo para cada atividade debaixo do céu.
2 Penna ding phat aum'inchule thiphat aum’e. Aphu phat aum'inchule a‘at phat aum’e.
2 Há tempo de nascer, e tempo de morrer; tempo de plantar, e tempo de colher.
3 Atha’phat aum'inchule asuhdam phat aum’e. Aphet lhah phat aum'inchule asahdoh phat aum’e.
3 Tempo de matar, e tempo de curar; tempo de derrubar, e tempo de construir.
4 Ka phat aumin chule nui phat aum'e. Lunghem phat aum'inchule lam phat aum'e.
4 Tempo de chorar, e tempo de rir; tempo de se entristecer, e tempo de dançar.
5 Song sethang phat aum'inchule song khopkhom phat aum’e. Ki-angkol phat aum'inchule kihei mang phat aum’e.
5 Tempo de espalhar pedras, e tempo de ajuntá-las; tempo de abraçar, e tempo de se afastar.
6 Thil holphat aum'inchule thilhol ngah phat aum’e. Akholkhom phat aumin chule athe cheh phat aum’e.
6 Tempo de procurar, e tempo de deixar de buscar; tempo de guardar, e tempo de jogar fora.
7 Abo-eh phat aumnin chule akhui bit phat aum’e. Thipbeh’a umphat aumin chule thusei phat aum'e.
7 Tempo de rasgar, e tempo de remendar; tempo de calar, e tempo de falar.
8 Kingailut phat aumin chule kivetda phat aum'e. Kinah phat aum'inchule kicham phat aum’e.
8 Tempo de amar, e tempo de odiar; tempo de guerra, e tempo de paz.
9 Ana tohhat man uva miho hin ipi akimu mong mong uvem?
9 O que as pessoas ganham com tanto trabalho árduo?
10 Pathen’in i-bonchau chunga pohgih eikoipeh cheh’u kamu doh tai.
10 Vi o fardo que Deus pôs sobre toda a humanidade.
11 Ahijeng vang'in, Pathen’in ijakai amachang cheh dingin hoisel in asemin ahi. Aman mihemte lungsunga tonsot akhum lut peh in, hinlah chuti ahijeng vang'in, mihem in Pathen tohgon apatna pat achaina geijin amu phapoi.
11 E, no entanto, Deus fez tudo apropriado para seu devido tempo. Ele colocou um senso de eternidade no coração humano, mas mesmo assim ninguém é capaz de entender toda a obra de Deus, do começo ao fim.
12 Hijeh a hi keiman, mihem chu akipa’a chule ijochan geijuva thanopna inei dingu sanga phajo dang aumpoi, tia ka gel lhah ahitai.
12 Concluí, portanto, que a melhor coisa a fazer é ser feliz e desfrutar a vida enquanto é possível.
13 Chule miho hin aneh’uva chule adon’uva chule atohgim gahou, athanoppi diu hi Pathen’in manbeiya athil peh-u chu ahi.
13 Cada um deve comer e beber e desfrutar os frutos de seu trabalho, pois são presentes de Deus.
14 Chule ipi hijongleh Pathen'in athilbol chan chu achaina ahi jenge. Imacha gah koibe ding ahilouleh gah lahdoh ding aumpoi. Pathen'in alung gon chu mihem ten Ama agin ding’u hi ahi.
14 E sei que tudo que Deus faz é definitivo; não se pode acrescentar ou tirar nada. O propósito de Deus é que as pessoas o temam.
15 Tua hung sohdoh ho hi tumasanga ana sohdohsa ahitai, chule khonunga hung soh ding ho chu tuma’a ana sohdoh sa ahitai, ajeh chu Pathen'in hiho chu avel vella ahin um dohsah kitji ahije.
15 O que acontece agora já aconteceu antes, e o que acontecerá no futuro também já aconteceu, pois Deus faz as mesmas coisas acontecerem repetidamente.
16 Nisa noija keiman ka mudoh kit chu, thutanna dan aphalou um ka hedoh’e. Tahbeh in , Dan Thutanna mun chu thudih aumpoi.
16 Observei também que debaixo do sol há maldade onde deveria haver justiça. Sim, até os tribunais são corruptos.
17 Keima tah in ka lungthima, “Aphatcha Pathen'in apha hileh ase hileh amichang cheh chu anatoh hou jouse jal'a achungthu’u atan ding ahi,” kati.
17 Disse a mim mesmo: “No devido tempo, Deus julgará tanto os justos como os perversos, por tudo que fizeram”.
18 Keiman mihemte dinmun thua kagel lin-Pathen’in mihemte henga amaho jong gancha ho leh gamsaho tobangbep ahiuve, ti aphochen in ahi.
18 Também refleti sobre a condição humana, como Deus mostra às pessoas que elas não são melhores que os animais.
19 Ajeh chu gamsaho le mihemte chan kibang ahinau aum'e-haitheina anei gel uvin chule thi thei gel ahiuve. Hitia hi mihemin gamsa ho sanga phatchom john a tahbeh anei deh pouve. Ajeh bei iti hi’a hitam!
19 Pois tanto pessoas como animais têm o mesmo destino: ambos respiram e ambos morrem. As pessoas não têm vantagem alguma sobre os animais. Isso não faz o menor sentido!
20 Ania munkhatna chekhoma ahi-vutna konna hung kondoh’uva ahin, aniuva vut kisohkit diu ahi.
20 Todos vão para o mesmo lugar: vieram do pó e a ele retornam.
21 Ajeh chu koiham mihem lhagao akaltouvin chule gamsaho lhagao leisetna akumsuh’e ti, koi jin aphotchet thei jem?
21 Afinal, quem pode afirmar que o espírito dos seres humanos vai para cima e o espírito dos animais desce para a terra?
22 Hitia hi keiman mihem dinga anatoh chunga akipa diu sanga phajo kamupoi. Eiho hi koiman ithi jou tengu leh nopsahna dinga thina’a konna eihin lepui ding’u ahi tapoi.
22 Vi, portanto, que a melhor coisa a fazer é alegrar-se com seu trabalho. É isso que nos cabe na vida. Ninguém nos trará de volta para ver o que acontece depois que morremos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.