Eclesiastes 1
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs VC
VC Versão Católica
1 Hiche hi Thuhilpa, Jerusalem’a vaipoa pang, Leng David chapa thuseidoh ho ahi.
1 Palavras do Eclesiastes, filho de Davi, rei de Jerusalém.
2 Thuhilpa chun, “Ijakai ajehbei tobang ngen ahi, ajeh bei tobang ngensen ahi sohkeije,” ati.
2 Vaidade das vaidades, diz o Eclesiastes, vaidade das vaidades! Tudo é vaidade.
3 Nipi noija hi mihon atoh gim jeh’uva hi ipi aki mudoh uvem?
3 Que proveito tira o homem de todo o trabalho com que se afadiga debaixo do sol?
4 Khang achemang in, khang ahunglhung kit in, hinlah leiset hin kikhelna aneikha hih laiye.
4 Uma geração passa, outra vem; mas a terra sempre subsiste.
5 Nisa ahung sohdoh in chule alhum kit jin, chule kinotah’a kipandoh kit dingin akigopai jin ahi.
5 O sol se levanta, o sol se põe; apressa-se a voltar a seu lugar; em seguida, se levanta de novo.
6 Hui chu lhang lama anungin, chule sah lama ahung kihei jin ahi. Avel kol avelkol in, ahui nun chun akollin ahi.
6 O vento vai em direção ao sul, vai em direção ao norte, volteia e gira nos mesmos circuitos.
7 Vadung ho twikhanglenna alonglut’uvin, hinlah twikhanglen adim thei deh poi. Chuti chun twi ho chu vadunga ahung kile kit jiuvin chule ahung longdoh un twikhanglenna chun alut kit jiuve.
7 Todos os rios se dirigem para o mar, e o mar não transborda. Em direção ao mar, para onde correm os rios, eles continuam a correr.
8 Thil ijakai hi seithei louhel lin thachol chol a um'in ahi. Ijat imit uva imu vang un ilungnau achim poi. Ijat ina khang uva ijah jeng vang un ilunglhai jou pouve.
8 Todas as coisas se afadigam, mais do que se pode dizer. A vista não se farta de ver, o ouvido nunca se sacia de ouvir.
9 Achesa thusim kivelso kitna ahi bouve. Masang peh’a ana kibol chaisa ngensen ahiuve. Nisa noija imacha thil athah tahbeh aumpoi.
9 O que foi é o que será: o que acontece é o que há de acontecer. Não há nada de novo debaixo do sol.
10 Khatvei veileh mihon aseijun, “Imacha athah kiti aumpoi,” atiuve. Hinlah tahbeh mong in alui ahi bouvin, imacha athah kiti hi aumpoi.
10 Se é encontrada alguma coisa da qual se diz: Veja: isto é novo, ela já existia nos tempos passados.
11 Achesa phatna ipi anasoh em ti igeldoh pouve, chule khang ahunglhung ding hoa jong tua i-thilbol houhi koiman ahetdoh louding ahitai.
11 Não há memória do que é antigo, e nossos descendentes não deixarão memória junto daqueles que virão depois deles.
12 Keima, Thuhilpa hi Israel te leng kahin, chule Jerusalem'a chenga kahi.
12 Eu, o Eclesiastes, fui rei de Israel em Jerusalém.
13 Hetkhen themna holdoh theina dingin keima ka kipum pehdoh jengin, chule nisa noija na kitongdoh ho chengse hi chihna’a kholdoh dingin ka gel’e. Keiman kahin mudoh chu Pathen'in mihemte henga aumna akiphondoh hi ahi.
13 Apliquei meu espírito a um estudo atencioso e à sábia observação de tudo que se passa debaixo dos céus: Deus impôs aos homens esta ocupação ingrata.
14 Keiman nisa noija thil ache jomho ijakai hi kavetna ahileh atahbeh in, abonchan ajeh bei aphachom louding tobangbep ahije.
14 Vi tudo o que se faz debaixo do sol, e eis: tudo vaidade, e vento que passa.
15 Adih lou chu aki sudih tahbeh joupon, chule amangsa jong chu akinung mukit tapoi.
15 O que está curvado não se pode endireitar, e o que falta não se pode calcular.
16 Keima ka lungthima ka kihoulim in, ka seijin, “Ven, kamasanga Jerusalem'a leng changho vaihomlai sangin jong ka ching joi. Keima amaho khatpen sangin jong chih john a le hetjohna kaneije ,” kati.
16 Eu disse comigo mesmo: Eis que amontoei e acumulei mais sabedoria que todos os que me precederam em Jerusalém. Porque meu espírito estudou muito a sabedoria e a ciência,
17 Hiti chun keima ijakai chihna’a konna ngolna chule kingol sahna geija hetdohna dingin ka kalsong doh in ahi. Hinlah keima tah in kahetdoh chu hiche ho jouse hi panna bei thil tobangbep ahije.
17 e apliquei o meu espírito ao discernimento da sabedoria, da loucura e da tolice. Mas cheguei à conclusão de que isso é também vento que passa.
18 Ka chihna akibe cheh le ka gimna akibe cheh in, hetna akalbe cheh le lunggim na akibe cheh bepmin ahi.
18 Porque no acúmulo de sabedoria, acumula-se tristeza, e que aumenta a ciência, aumenta a dor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.