Atos 28
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NTLH
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chuin ka sochat phat un, Malta twikol a um kahiu chu kahedoh tauve.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Hiche twikol a cheng mite chu apha lheh jengun, go ajuh a adap jeh chun, twi panga chun mei atih un eina lamtouvin ahi.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Chuin Paul in meiya tiding thing khut dimkhat ahin choiyin meichunga chun alehlut in ahile, mei asat jeh chun gul gunei khat ahung kithol doh in akhut chu achun ahi.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Akhut a gul akikhai den chu twikol mite chun amu uvin, khat le khat akihouvun, “Tolthat hitei ding ahi! Twipi chunga ahung sochat vanga thudih chun ahing dinga aphallou ahi,” atiuvin ahi.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ahin Paul in akhut a gul chu meilah a athing lhan ahile ama imacha atipon ahi.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Miho chun itih le ahung pomin ahilou le ahung moh lhuh dem tia angau ahi. Ahin sottah angauva ima tilouva aum chu amu phat un alunggel u akikhel tan, pathen hi ding ahi atiuvin ahi.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Hiche ka kingah nau twipanga chu twikol pipuipen Publius atiu chun gam anei ahin, ama chun eilem'un nithum sungin khoto tah in eivah un ahi.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Chutia kaum sungu chun Publius pa chu khosih le ehthit in hatah in ahung dammon ahile, Paul alut in achunga khut angamin ataopeh in ahileh ahung dam tan ahi.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Chuin twikol sunga damlou jouse chu ahin puiyun ahile abonun adam tauvin ahi.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Hiche jeh chun mihon eijabol lheh jeng tauvin, konga kache kit diu phat chun angai cha thil jousen eikithopi un ahi.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Chuin kongke jouva pat lhathum jou phalbi laitah in, pathen lim alu ni neiya kisem Alexandria konga chun kakitol kit tauvin ahi.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Chuin Syracuse mun'a ka kingapa uvin nithum kaki bangpa uvin ahi.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Hichea pat chun Rhegium lama kakitol kit un ahile, nikhat jouvin lhanglam hui hattah in ahung nungin hichun ajingin Puteuli mun kalhung tauvin ahi.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Hichelai mun a chun seijui ho ana umun, ama hon eikouvun hapta khat lam kaum khomun, chujouvin Rome kajon tauvin ahi.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Chuin Rome a um sopi hon keiho kacheu thu ajah phat un Appian a mipi kikhopna mun a eihung kimupi uvin ahi. Chuleh adang hon jinlhun in thum'a eihung lhunpi uvin ahi. Hichu Paul in amu phat in akitilkhou lheh jengin Pathen athangvah in ahi.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Chuin Rome kalhun phat uvin, Paul chu achangin inchom khat ah aumsah un sepai ho angasah un ahi.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Rome alhunkal nithum jouvin Paul in amun a Judah te lamkai ho chu akou khomin, “Sopi te ho, Jerusalem'a eimanun, eiho mite leh ipu ipa teu chonna dan ima kasuhkhel lou vang'in Rome mite khut a eipedoh un ahi.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Rome ten kachung thu akholun thina chan gei ding themmona ima amudoh lou jeh un lhadoh dingin eigong un ahi.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Ahin hiche thulhuhna chu Judah vaipo hon adoudalun ahi, hijeh a chu kamite themmo chansah nom hih jonglehng Caesar in kachung thu atan ding chu ngaikhoh kasah ahitai.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Tunia nangho kahin koukhom lona chu ikihoulim khom uva, chule Israel te kinepna Messiah chu ahung tai, ti katahsan jeh a kihen kahina thu kahil chen nomu ahi,” ati.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Chuin ama hon adonbut un “Judea gam'a kon'in lekhathot kamu pouvin, chule ahung ho lah a kon'in jong nangma hehsetna thu ima kaja pouve.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ahin keihon jong na tahsan thudol chu ka hetchen nom uve ajeh chu hiche thudol kiseina mun jousea aki seisetna thu bou kaja jiuve,” atiuvin ahi.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Chuin phat akitemun, aphat tep nikhou chun mi tamtah Paul umna'a chun ahung khom uvin ahi. Chuin Paul in Pathen Lenggam thu ahilin miho tamtah chu Pathen Lekhabua kon'in Jesu thudol ah ajoltan ahi. Hiti chun jingkah a pat nilhah geiyin Mose danthu le themgao lekhabua kon'in ahoulim in ahi.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Chuin mi phabep in athuhil chu ajop un, konkhat in atahsan pouvin ahi.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Chuin amaho le amaho suhnel tounel akitho jouvun hiche thu hi Paul kom'a kon'in achainan angaiyun ache tauvin ahi. Hiche athu ngaiyu chu hiche hi ahi: “Lhagao Theng in napu'u Isaiah henga ana phondoh thu chu adih ahi.
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Hiche mite kom'a khun chen lang gasei tan, ka thusei hi najah tengule ipi kiseina ham nahet lou dingu, kathilbol namu tengule ipi kabol nahet theilou dingu ahi.
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Ajeh chu hiche mite lungthim hi atah dentan, chule anakol uvin kho ajapon, chule amit u asing tauvin ahi. Hijeh a chu amit uvin amuthei hih a, chule anakol uvin ajah theilou, chule alungthim uvin jong ahethem thei hih un, keima suhdam dingin jong kahenga ahung kihei thei tapouve,’
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Hijeh chun hiche thu hi nang hon jong nahet diu kadei ahi, Pathen'a konna huhhingna thu hi chidang namdang te henga jong kipe ahin chule ama hon jong asan u ahitai,” ati.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Aman hiche thu ho aseijou chun, Juda hon adalhauvin, chule amaho le amaho akihanel lheh jeng tauve.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Chujou kumni sung chun Paul in ama sumin insan man akipeh in Rome ah achengin ama vil'a che jouse chu ana lemin,
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Chuti chun hangsan tah in Pathen Lenggam thudol asam phonglen, chule Pakai Jesu Christa thudol chu ahil len koima chan ana kham tang joupon ahi.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.