Atos 22

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chuin Paul in, “Sopite le jaumtah pate ho, kakihkonna thu kasei hi ngaiyuvin,”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Amaho paova thu asei chu ajah phat un mipi ho chu athipchet jengun,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 Chuin Paul in, “Keima Tarsus gam'a Cilicia khopia peng Juda mi kahin, chule chihna thepna lama Jerusalem'a Gamaliel noiya hung seilen kahi. Ama noiya hung seilen khat kahi jeh chun Juda te dan le chonna ho phatecha hung kijil kahi. Tunia nangho jouse banga hi Pathen a dinga tompan tah mi kana hin ahi.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Chule anungjui ho ka sugentheiyin, abang kathat jin, chule numei pasal kamanin songkul'ah kakhum jin ahi.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Thempu Chungnung le kivaihomna upahon hiche hi eihetpeh u ahi. Ajeh chu Damascus a um sopi Juda te henga kahunga Christian ho kamat a suhgenthei dinga Jerusalem'a kahin kaina dinga amaho kom'a phalna lekha kahin kichoi ahi.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Ahin Damascus khopi lut ding kon lampi laitah ah, hichu sunkim ahin, hichun van'a kon'in vah hattah khat in kakimvel ahin kho tan,
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Keijong tol'a kalhu jengin ahile aw khat kajan, “Saul, Saul, ipi dinga nei bolset jing ham?” ahin tin ahi.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Chuin ken jong, “Nang koi nahim?” kati. Chuin aw chun eihin donbut in 'Keima nabolset jing Nazareth Jesu chu kahi' ahin tin ahi.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Chuin kakilhonpi miho chun vah chu amuvin, ahin kakom'a thusei aw chun ipi asei ham ahe pouve.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Hichun “Ipi kabol ding ham Pakai” tin kadongin ahile, Pakaiyin eihin donbut in 'Thoudoh inlang Damascus khosunga khun lut in chuteng ipi nabol ding nakisei peh ding ahi,' ati.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Vah hattah jeh a kamit in kho amutah lou jeh in kalhonpi ho chun kakhut in eikaiyun khopi sunga eikailut un ahi.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Hichea chun Ananias ana chengin ama chu Pathen gingtah mi ahin Juda te dan juithem tah le Damascus khopia um Juda te jousen angaisang tah mi khat ahi.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ama chu kakom'a ahung dingin, “Sopipa Saul, kho mukit tan atin ahile apettah chun ama chu kamu tan ahi.”
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Chuin aman, “Ipu ipateu Pathen chun alunggot lam heding le, dihtah pa mua, chule athu ngai dinga nalhen ahitai” ati.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ajeh chu nangman namu ho leh najah ho jouse chu nasei phong le-a ama thu hettohsah a napan ding ahitai.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ipi na khongai nahlai ham? Kipatdoh in lang baptize chang tan, Pakai min kouvin lang na chonset soplhan eiti.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Chuin Jerusalem kahung kile chun Hou-In ah dilsun kataovin ahile,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Gaovin Jesu kamun aman, 'Kipat loiyin! Jerusalem'a kon'in jamdoh in ajeh chu hiche laiya miho hin keima thudol'a nathusei asanlou dingu ahi' ati.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Ahin keiman kaseiyin, “Pakai kikhopna in tin a seijuiho kasuh gentheiya songkul'a kakhum jong ahe sohkei uve”
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Chule nasohpa Stephen aselih pet uva asangkhol sutlhah hou akoinau kom'a ding jong chu kana hinai, kati.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Ahin Pakaiyin, 'Chen, gamla tah a chidang namdang te lah a kasol ding nahi!' ati.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Hichun mipi hon chuche Paul thusei chu ajah phat un asam uvin, “Hitobang mi chu delmang un, ahing dinga jong lom ahipoi!” atiuvin ahi.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Chuin mipi chun asangkhol u asut un, vanlama vutvai atheuvin ahi.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Chuin Sepai vaipopa chun, Paul chu inpi sunga apuilut sah in, mipi achunga chubang tah a alunghan nau ajeh seidoh sah ding ngaito nan jepsah dingin thu apetan ahi.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Chuin Paul chu jep dinga ahin kan phat un aman akom'a ding sepai lamkaipa henga chun, “Rome mikhat athemmona khol masa louva jep ding chu dan in aphal hinam?” tin adongin ahi.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Chuin sepai lamkai pan chuche ajah phat chun sepai vaipopa kom'a achen, “Ipi bol nahim? Ama hi Rome mi hibouva hila!” atin ahi.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Chuin sepai vaipopa chu Paul henga ahungin, “Nangma Rome mi nahim? seiyin,” tin adong tan ahile Paul in jong “Kahinai,” ati.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Chuin sepai vaipopa chun aseiyin “Kei jong sum tampi kapeh jouva Rome mihina chang kahi bouve,” atin ahile Paul in “Keivang kapen apat a Rome mi a peng kahi,” ati.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Chuin Paul in Rome mi kahi ati ajahdoh phat in thudong dinga kigong sepai ho chu gang tah in apotdoh tauvin ahi, chule sepai vaipopa jong chun chutobang thupeh anei jeh chun akicha lheh jengin ahi.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ajing nikhon Paul chung changa boina thu hetdohna dingin sepai vaipopa chun Juda te kivaihom na a lamkaiho leh thempu ho chu hungkhom dingin thu apen, chule amaho masanga ding dingin Paul chu ana lhadoh tan ahi.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.