Atos 15

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chuin Paul le Barnabas Syria gam'a Antioch mun'a aum jing lai lhonin, Judea gam'a kon'in mi phabep ahungun “Mose dan dungjuiya chep natan lou uleh huhhing'a naum theilou dingu ahi,” tin seijui ho chu thu ahung hil'un ahi.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Chuin Paul le Barnabas chun amaho thuhil chu dih asah lhon lou jeh chun nasatah in akinel tauvin ahi. Ahin achaina channa akihoulhah thei tah loujeh un Houbung chun Paul le Barnabas chu amun houbung mi themkhat toh Jerusalem'a hiche thudoh chung changa solchah ho le upaho toh kihou khom dingin ahin sol tauvin ahi.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Chuin Houbung in Jerusalem a dinga ahin sol ho'u chu Phoenicia le Samaria gamsunga akinga pauvin, seijui ho ahin ho pauvin chidang namdang ho lunghei thu chu aseiyun ahile amaho hapan akipah un ahi.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Chuin Jerusalem alhun un Barnabas le Paul chu solchah ho le upaho jaonan houbung mipi chun ana lemun, chuin amanin Pathen natoh ho abonchan asei lhon tan ahi.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Ahin Pharisee ho lah a konna seijui ho themkhat ading doh un “Chidang namdang atahsan hon Mose dan dungjuiya chep atanu ngai ahi,” atiuvin ahi.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Chuin solchah ho le upaho chu hiche thua boina ho seilham dingin akikhomun ahi.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Akikhop khom nauva chun, phat sottah akihoulim jouvun Peter ading doh in hitin aseiyin ahi, “Sopi te ho, phat masa a konna Pathen'in nangho lah a konna keima hi chidang namdang ten Kipana Thupha ajah theina dingu le atahsan na ding uva eilhen ahi chu nahe sohkei uve,
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Pathen'in mihem lungthim ahen, eiho eipeh bang uva chidang namdang te jong Lhagao Theng apeh hin Pathen san ahi nau a hettohsah ahi.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Eiho le amaho kikah a kikhenna asem pon ahi. Ajeh chu aman tahsan na a alungthimu asuhtheng ahitai.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Chuti ahijeh chun, ipi dinga chidang namdang seijui ho chu eiho le ipu ipa teuvin jong anapoh joulou pohgih chu ipohsah uva Pathen ichou dingu ham?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Eiho iboncha uva ichan diuva lomlou Pakai Jesu mingailut vanga huhhing'a um ihiu chu iheuve,” ati.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Chuin Barnabas le Paul in amani jal'a Pathen'in chidang namdang te lah a melchihna leh thil kidang abol thu asei lhon chu mipi chun thipbeh in angaiyun,
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Asei jou lhonin, Jacob ading doh in hiti hin aseiyin ahi, “Sopi te ho, ka thusei hi ngaitem uvin,
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Chidang namdang te lah a konna Pathen'in ama dinga mi akilah tillai thu chu Peter in aseiya kon'in ija tauve,
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Chule hiche chidang namdang te lunghei thudol hi themgao hon ana phondoh masah sau ahitai, ajeh chu hiti hin akisun in ahi.”
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 “Chujou tengleh kakile kit a, David in lhusa kasem phat a, asesa kasah phat kit a chule kasem phat kit ding ahi.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Chutengleh mijouse, chidang namdang te jaona a keima dinga kakou jousen Pakai ahin hol ding ahi tin,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Hitiho jouse phat sottah masanga konna hetsah ji Pakai chun aseiyin ahi.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Chuti ahijeh chun keima thutan chu hiche hi ahi, chidang namdang te Pathen lama lungheina neiho dinga pohgih igot peh lou dingu ahi.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Chusang chun, milim doi anga kikatdohsa anneh, jonthanhoina, hetphah lou saneh, le thisan neh a kon'in kikangse uvin, tin jih thou hite.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Ajeh chu hiche Mose danthu ho hi khopi jouse le cholngah nikho seh a khang tamtah dinga Judah te kikhopna in'a kisei jing ahi.” ati.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Chuin solchah ho le upahon Jerusalem houbunga kon'in mi phabep alhengdoh un, amaho chu Paul le Barnabas toh Syria gam'a Antioch houbunga akihoulhah nau thu hettohsah dingin asol uvin ahi. Akilheng doh teni chu houbung lamkai Judas (Barsabbas tia jong kihe) le Silas ahi.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Chuin hiche lekhathot hitia kisun hi apohsah un ahi: “Hiche lekhathot hi solchah ho le upaho chule Jerusalem'a um sopiho a kon ahi. Hiche hi Syria gam'a Antioch le Cilicia a um chidang namdang te henga dinga kisun ahi.” Chibai!
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 “Hichea konna mi phabep in athuhil uva nahung suhboi uva, nahung suh lunghangu chu kaheuve, ahin amaho chu keihon kahin sol u ahipoi!
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Hijeh chun kilungkhat tah a kakinopto nau toh lhonin keiho khel in ingailut tah u Barnabas le Paul hi nangho henga kahin sol uvin ahi.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Amani hi Pakai Jesu Christa min'a ahinna chan ngam ahi lhonin ahi.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Chule nahin thudoh chung chang uva kakihou lhah nau hettohsah dinga Judas le Silas hi kahin sol u ahi.”
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 “Ajeh chu nangho chunga hicheng thil themkhat tailou pohgih poh sahlou ding hi Lhagao Theng leh keiho dinga phajo ahi;
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Hicheng thil themkhat ho chu: milim doi anga kikatdohsa anneh, jonthanhoina, het phahlou saneh, le thisan neh a kon'in kikang seuvin, hiche hi najui uva ahileh alhingsel ahitai.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Chuin thupoho chu Antioch alhunun seijui ho abonun akou khomun hiche lekhathot chu ape tauvin ahi.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Chuin hiche tilkhouna lekhathot chu asimun ahile houbung ho chunga kipana adimset tan ahi.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Chuin Judas le Silas chu ani lhkonna themgao ahi toh lhonin seijui ho tilkhouna le atahsan u suhhatna thu tampi asei lhonin ahi.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Chuin phat chomkhat aum jou lhonin seijui hon amani chu lungmong sel'in Jerusalem houbunga ale sol kit tauvin ahi.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Ahin Silas in chukom'a umden ding ageljo tai.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Paul le Barnabas vang chu Antioch a aum den lhonin, hilaiya chun midang ho toh Pathen thu ahil'un alhangsam un ahi.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Phat chomkhat jouvin Paul in Barnabas jah a aseiyin, “Kile kit hitin Pathen thu ilhangsapna khopi jouse chu gavil kit hitin seijui ho iti um hinauvem gave hite,” atin ahi.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Barnabas jong anomin chule John Mark jong puiding anomin ahi.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Ahin John Mark in Pamphylia mun'a ana haisan lhona, natohna a anajao jom tahlou jeh chun ama puikit ding chu Paul akikam khonteh in ahi.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Chuphat chun akikhenlo lhonin, Barnabas in John Mark akipuiyin Cyprus lama dingin konga akitol tan ahi.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Paul chun Silas akilhen in, chule tahsan chaten Pakai ngailutna kivoppi dingin asoldoh tauvin ahi.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Chuin Syria le Cilicia gamsungah avahlen houbung ho atilkhou le tan ahi.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.