Atos 10
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARIB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Rome te sepai lamkai Cornelius atiu mikhat Caesarea ah ana chengin, ama chu Italia loi atiu sepai jalamkai ahi.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Amapa chu Pathen ngaisah tah le a insung mijouse toh Pathen gingmi ahin; migenthei ho hongphal tah a pejing le Pathen henga tao jing mi ahi.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Nikhat nilhah lam nidan thum donin mu aneiyin athilmu achun Pathen vantil khat ahenga ahungin “Cornelius!” ahung tin ahi.
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Chuin Cornelius chun kicha tah in aven, “Ipi ham Pakai,” tin adong tan ahi. Chule Vantil chun ahin donbut in, “Nataona le migenthei ho dinga nathilpeh ho chu Pathen'in thilto bangin nasanpeh tai!
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Tun nangman mi themkhat solin lang Joppa a um Simon Peter kitipa khu gakousah tan.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Ama twikhanglen panga Simon kiti savun sem mikhat in'ah aum'e,” ati.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Chuin vantil in adalhah lhah in Cornelius chun a insunga lhacha ni le akinbol a pang jing Pathen ngaisah tah sepai ho lah a khat akouve.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Thilsoh jouse aseipeh jouvin amaho chu Joppa ah asol tan ahi.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ajing nikho in Cornelius thupo ho khopi sung alhun ding konun Peter chu indan chunga tao dingin ahung kaldoh in hichu sunkim don ahi.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Chule ama chu agilkel in, ahivangin aneh ding an asem laitah un ama agaochangin,
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Chuin vankot akihona lekha pheng lentah tobang khat aning lia ahung kikhai lhah amun,
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Chuin hiche lekha pheng lentah tobang sunga chun ganhing namkim le tol'a vah ganhing chule chunga leng vacha ho aumun,
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Chuin aw khat in ahenga ahin seiyin, “Peter, kipatdoh inlang chule kithan lang nen,” ati.
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Chuin Peter in adonbut in, “Ahipoi Pakai, ajeh chu imatih chanin keiman Juda te dan thu dungjuiya sathenglou le saboh ka nekhapoi,” ati.
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ahivangin aw chun ahinsei kit in, “Pathen'in asuhthengsa chu athenglou tidan,” ati.
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 chuti chun thumvei jen kibang chet in mu aneiyin chujouvin hetmanlou kah in lekha pheng lentah tobang chu van'a khai touvin aum tan ahi.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Chuin Peter chun gaova athilmu chu ipi kiseina ahidem tia lunggim tah a ana um laitah in Cornelius in ahin sol miho chun Simon in chu ahin holdoh un, amaho chu kelkot ah ana ding uvin,
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Amaho chun hiche laiya hi Simon Peter kiti mikhat cheng em tin adongun ahi.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Chuin Peter in gaova athilmu chu ipi ahidem tia ana gel jing laiyin Lhagao Thengin ahenga thu ahin seiyin, “Mithum tah in nangma nahol'e,
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Kipatdoh in, kumsuh inlang amaho toh kilhon ding khu thase hihbeh in, chule lungkham hih in ajeh chu keiman amaho khu kahin sol ahi,” ati.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Chuin Peter akum suh in amaho kom'a “Nahol u mipa chu keima kahi, ipi dinga hung nahiuvem?” tin adong tan ahile,
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 ama hon adonbut-un, “Keiho hi Cornelius kiti Pathen gingtah mi chule Juda ten ajabol u Rome sepai jalamkai pa chun eihin sol u ahin, chule nangma thusei hi a insung mite toh angai theina dinga vantil theng khat in thu apeh bang banga nakouva hung kahiuve,” atiuvin ahi.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Chuin Peter in amaho chu akoulut in a in'ah jankhat agesah in, ajingin Joppa a konna sopi themkhat toh akilhon tauvin ahi.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Ajing nikhon amaho Caesarea ahunglhung tauvin ahile Cornelius in a insung mite le aloi agol ho ana koukhomin ana ngah tauvin ahi.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Chuin Peter insunga alut in ahile Cornelius chu akengbula abohkhup in chibai abohtan ahi.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ahinlah Peter chun akai dingin, “Dingdoh in keijong nang banga mihem khat kahi bouve!” ati.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Chuti chun amani akihoulim lim lhonin insunga mitampi kikhop khomna achun alut lhonin,
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Chuin Peter in amaho henga chun, “Judah mikhat hitia chidang namdang te in'a alut hi Judah te chonna dan toh kitoh lou ahi naheuve, Ahin Pathen'in koima aboh le athenglou tia kagel louna dinga eimusah ahitai.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Hijeh a chu lungthoi louhel a eihin kou banga kahung jeng ahi. Tun ipi dinga neihin kou ham seitan,” ati.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Chuin Cornelius in adonbut in, “Nili masang, tuphat chet nilhah lang nidan thum donin ka insunga kataovin ahileh, hetmanlou kah in ka masang laitah a ponbanga kivon mikhat ka anga ahung dingin;
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Hitin ahin seiyin ahi, ‘Cornelius Pathen'in nataona ajatan genthei ho dinga na thilpha bol jong amutai!
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Tun nangman Joppa a mi solin lang, Simon Peter kiti mipa khu gakousah tan. Ama twikhanglen panga Simon kiti savun sempa in'ah aum'e’ ati.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Hijeh a chu nangma kouva mi kahin sol ahin, nahung hi apha lheh jenge, chule tun Pakaiyin thu napehho ngai dingin hikom'a Pathen angsunga hin ibon chauvin iki khom tauve,” ati.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Chuin Peter in adonbut in, “Pathen'in mi lungset tum aneipoi ti kichen tah in kamutai;
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Ahin chitin namtin lah a koi hijongleh Ama ginga thildih bol ho chu ama dinga lahthei ahi.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Chule hiche hi Israel chatea dinga Kipana Thupha ahi–Jesu Christa mijouse Pakai vanga Pathen toh kichamna aum hi.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 John in twilut thudol ahin lhangsap pat a pat Galilee a kipan Judea gam pumpia ipi thilsoh em nang hon naheuve.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Chule Pathen'in Nazareth Jesu chu Lhagao Theng le thahatna a thao anua chule Jesu avalea thilpha abol ho leh Pathen'in aumpi jal'a satan suhgima umho aboldam chu nang hon naheuve.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Chule keiho solchah ho hi Judah gam pumpi le Jerusalem'a athilbol ho jouse hettohsah kahiuve. Ama chu thingpel chunga akhaisang un athat tauve.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ahin Pathen'in ama chu anithum nin akaithouvin aki phondohsah tan ahi.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Hichu mijouse henga hilouvin, athu hettohsah dinga Pathen'in ana lhendohsa, athodoh jouva ama toh nekhom le donkhom keiho henga kiphong ahi.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Chule Jesu chu mihing le mithi ho jouse thutan ahi ti thudol hi hille ding le hettohsah dinga keiho hi thu eipeh u ahi.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ama tahsan ho jouse Amin jal a achonset nau kingaidam ding ahi tia themgao ho jousen a hettohsah u chu ama chu ahi,” ati.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Chuin Peter in thu hicheng asei jing laiyin athu ngaiho jouse chunga Lhagao Theng ahung chutan ahile,
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Peter toh hung khom Judah mi atahsan ho chun chidang namdang te chunga jong Lhagao Theng akipeh chu kidang asalheh jengun ahi.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Ijeh-inem itile ama hon paochom paochoma thu aseiyuva Pathen avahchoi uchu ajah u ahi.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Chuin Peter in adong un, “Eiho banga Lhagao Theng changa hite ho baptize chan louna dinga twi kham theiya koi umam?” ati.
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Chuin aman Jesu Christa min'a baptize chang dingin amaho chu thu apetan, chujouvin Cornelius in amaho henga nikho phabep um dingin alhotan ahi.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.