Apocalipse 18
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hicheng jouse nung chun keiman vantil chomkhat van'a kon'a thuneitah a ahung kum lhah kamun, chule leiset chu avah in asal jengin ahi.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Ama chun aw gingtah in asam in: “Babylon chu achimtai, Khopi lentah chu achimtai! Ama lhagao phalou chenna ahung hitai. Ama lhagao namse ho kiselna mun ahung hin, muthong namse ho kiselna mun ahung hin chule anamse le kichat umsa ho umna mun ahitai.
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Ajeh chu chitin namtin vaipi chu amanu jonthanhoina lung ngaichatnaa chonchatvaina ju a alhutai. Vannoi lengho amanutoh ajong khomun ahi. Amanu nopsahval a kon'a vannoi leiset sumkol veiho haodoh gam'a ahi tauve,” ati.
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Chutah in keiman aw chomkhat vanna kon'in kajai, “Kamite, amanua kon'in hungdoh un, amanu chonsetna ho chu kikoppi hih un, achuti louva ahileh amanu toh gimbolna nathoh khom diu ahi.
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Ajeh chu amanu chonsetna ho chu van sangin asangin, chule Pathen'in amanu thilse bol ho chu ageldoh in ahi.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Amanun mi chunga abolna tobangin achunga bol uvin, athilse bol ho jeh in ajatnin lethuh un. Aman midang dingin kichatna ju a kisem chol jaona chu khon a ahaltai, hiti chun ama dingin chan-ni akisemben ahi.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Ama akichoi sanga chule kinomsah tah a hinkho aman jeh chun, tun atotoh dingin gimthoh sahna le lunghemna lhutpeh un. Amanu hin alungsunga kithang-atna neitah in, keima kalaltouna a lengnu kahi, keima hi panpibei meithai kahi hih in, hitia chu keima kalung hemna ding aumpoi, ati.
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Hijeh a chu hiche gamna hoise ho hin, nikhat sunga ahin phah ding–thina le lunghemna chule kel'in ahin phah ding ahi. Amanu hi meiyin akahvam hel ding ahi, ijeh ham itileh Pakai Pathen amanu thutanpa chu hatchungnung ahi,” ati.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Chule vannoi lengho amanu jonpiho le ama kinomsahna thanoppi ho chun amanu kigona meikhu kitungdoh chu amu tengu leh alunhempi diu ahi.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Amaho chu gamla tah a ding uva amanu thohgim chu tijatah a avet diu ahi. Amaho chun ahinsap doh uva, “Iti gimneiya na gimnei hitam! Vo Babylon, khopi lentah nu! Phat khat sung sehseh in Pathen thutanna na chunga alhung jenge,” ati diu ahi.
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Vannoiya kivei miho chu hung kap uva chule alunghempi diu ahi, ijeh ham itileh athil hou cho dinga koima akidalha aum tapoi.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Amanu hin sana, dangka, khisong mantam, twikoh chang, tupat ponnem, ponsandup, lungpon, chule ponsanthip, thinga kisem gimnamtui, saihaa kisem thil ho, thing mantam'a kisem thil ho, sum eng, thih, chule songval a kisem kong le bel hicheng ho hi atam'a tam ana choh ahi.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Amanu hin thingthal, amui-al, thingnai, thao namtui, bego, lengpitwi, olive thao, changbong, suhlou chang, bong le kelngoi, sakol le sakol kangtalai, chule mihem soh a kivul ho chengse jong hi ana chohdoh ahi.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 “Thil mantam nangman na ngailut lheh jengho jong chu amangthah in, na kinomsahna le na loupina ho jong a-itih'a din amangthah tai,” tia asap diu ahi.
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Kivei miho, amanu kom'a hicheng thil joh ho chu gamla tah a ding diu, athohgimna khoh chungnung chu atijatpi lheh jeng diu ahi. Amaho kap uvin tin chule ahin sapdoh diu,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 “Chuche khopi lenchungnung dinga tijat iti um hitam! Amanu hin ponsandup le ponsanthip tonjih ponnem hoipen pen akisila, hitia chu sana le songmantam a, chule twikohchanga kijem'a ahi.”
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 “Mitphet kah louvin khopi haona jouse chu amahthah jenge!” Chule kiveina konglen tol lamkaiho le asunga touho jouse chule atol a pangho leh avesuiya pang jouse chu gamla tah a ding diu ahi.
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Ama hon avetvetpet uva meikhu ahung kitundoh phat tengleh ama hon, “Hiche khopi tobang khopi len chungnung adang khat hoiya uma hitam!” ati diu ahi.
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Chutia amaho kap diu chule alunghem nau vetsahna a aluchung uva vutvai atheuva, chule hung pengdoh jeng diu, “Chuche khopi lenchungnung dinga itobang tah a tijat um hitam! Konglen neiho chu ahaona thil ho twikhanglen'a polea apan jeh uva hung haodoh uva ahin, tun mitphet kahlouvin amahthah jenge,” atiuvin ahi.
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Amanu chan chunga khun kipah uvin, Vanin, Pathen miten, solchah ho leh themgao ho chengsen. Ijeh inem itileh nangho jal in, anunung penah Pathen'in amanu chungthu atantai.
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Chujou chun vantil hattah khat chun songtum khat sumhei tebep alan, hichu twikhanglen'a alehlut in chuin ahin samin, “Hiche tobang banga hi Babylon khopi chungnung chu hoise tah a suhchim hung hi ding chule kimukit talou ding ahitai,” ati.
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Selangdah kitumgin, lasaho awgin, theile gin, chule sumkon gin ho hi nangmaa kon'a kijadoh kit talouhel ding ahitai. Khutthem thilbol ho leh kiveiho nangmaa kimudoh kit talouhel diu ahi. Sumhei changsuh gin nangmaa kijadoh kit talouhel ding ahitai.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Thaomei vah nangma a kon'a hung vahdoh kit talouhel ding ahitai. Akicheng ding moulang le mounu kipa awgin kijadoh kit talouhel ding ahi. Ijeh ham itileh akivei miho hi vannoiya athupipen ahi tauvin, chule nangman chitin namtin chu doihoa na lheplhah gam ahitai.
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Na lamlen lhongpiu ho'ah themgaoho le Pathen mitheng te thisan alongin, chule miho kithana thisan chu vannoi muntin'a alonglhan ahi.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.