2 Crônicas 20
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVI
NVI Nova Versão Internacional
1 Phat chomkhat jouhin Moab mite leh Ammon mite chuleh apanpi Meun mite chu Jehoshaphat doudingin ahung kon tauvin ahi
1 Depois disso, os moabitas e os amonitas, com alguns dos meunitas, entraram em guerra contra Josafá.
2 Thupole hon jong Jehoshaphat lengpa kom'a chun “Twikhanglen gal lang Edom ma kon'in galmi alei limmin nangma douding ngin ahung kitol uve” tin ahung seipeh tauvin ahi, ama hon Hazazon Tamar jong atou pha tauvin ahi (Hiche hi Engedy tina ahi).
2 Então informaram a Josafá: "Um exército enorme vem contra ti de Edom, do outro lado do mar Morto. Já está em Hazazom-Tamar, isto é, En-Gedi".
3 Jehoshaphat chu akicha lheh jengtan Pakai kom'a h ataovin ikati ding hitam tin adong tan ahi. hijou chun aman gamsung pumpin anngoldingin thu ape tan ahi
3 Alarmado, Josafá decidiu consultar o Senhor e proclamou um jejum em todo o reino de Judá.
4 Judah khopiho jousea kon'in mijouse chu Jerusalem mah Pakai kom'a taodingin ahung tauvin ahi.
4 Reuniu-se, pois, o povo, vindo de todas as cidades de Judá para buscar a ajuda do Senhor.
5 Hiti chun Jerusalem ma Judah mipite jousechu Pakai Hou-Insung indan thah kisem maija chun akikhom mun, Jehoshaphat lengpa jong achen amasang uvah adingin ahi
5 Então Josafá levantou-se na assembléia de Judá e de Jerusalém, no templo do Senhor, na frente do pátio novo,
6 Amaho okithong leovin ataovun, “Vo Kapu Kapa teu Pathen vanna kon'in vannoi leiset chitin namtin chungah vai nahommin ahi, nangma hi thaneitah leh thahat tah nahin koiman na ki dou pi joupon ahi.
6 e orou: "Senhor, Deus dos nossos antepassados, não és tu o Deus que está nos céus? Tu governas sobre todos os reinos do mundo. Força e poder estão em tuas mãos, e ninguém pode opor-se a ti.
7 Nangma hi ka Pathen'u nahin, namite Israel te hiche gamsunga ahunglut phatnun nangin hiche gam'a anacheng ho chu nanodoh in nagolpa Abraham chilhah te atonsot na achen nadiuvin nanapen ahi
7 Não és tu o nosso Deus, que expulsaste os habitantes desta terra perante Israel, teu povo, e a deste para sempre aos descendentes de teu amigo Abraão?
8 Amaho anachenglut nun nangma janan Hou-In khat anatung doh un chuleh hitin ana seijun,
8 Eles a têm habitado e nela construíram um santuário em honra do teu nome, dizendo:
9 “ijemtia amaho chungahi engbol na a hise – nat ahilouleh kellhahna ahung chuh a ahileh keihon nangma angsunga hi Hou-In maija kadindiu (Ajeh chu namin jaum hi hiche Hou-In nahi umma ahi) chuleh hamset na kato teng ujongleh kahung pendiu nangin neihin ngaipehdiu neihin huhdoh diu ahi.
9 ‘Se alguma desgraça nos atingir, seja o castigo da espada, seja a peste, seja a fome, nós nos colocaremos em tua presença diante deste templo, pois ele leva o teu nome, e clamaremos a ti em nossa angústia, e tu nos ouvirás e nos salvarás’.
10 Chuleh tuhin Ammon mite, Moab mite, chuleh molchunga um Seir mite aummun ahi, amaho hi Egyptma konna Israel tea hung dohuva chu amato kisatding neina phalpeh lou ahi hijeha chu amaho chu sumang louva ana otdohu ahi.
10 "Mas agora, aí estão amonitas, moabitas e habitantes dos montes de Seir, cujos territórios não permitiste que Israel invadisse quando vinha do Egito; por isso os israelitas se desviaram deles e não os destruíram.
11 “Tuhin amaho hin nangin katoupha diuva neinapehu gam'a konna paidoh ding eigotnu ahitai.”
11 Vê agora como estão nos retribuindo, ao virem expulsar-nos da terra que nos deste por herança.
12 “Vo ka Pathen'u nangman amaho chunga hi thu natan louding hitam? Ajeh chu eidoudiuva hungho hi atambehseh jengun keihon amaho douna dingin tha kanei jou pouve, tuhin etiding hitam kahatapouve hitia chu nangma jengbou kavetnu ahitaan ahi.”
12 Ó nosso Deus, não irás tu julgá-los? Pois não temos força para enfrentar esse exército imenso que está nos atacando. Não sabemos o que fazer, mas os nossos olhos se voltam para ti".
13 Tuhin Judah te jouse chu chapang senho leh aji achateu toh Pakai angsung'ah ading tauvin ahi.
13 Todos os homens de Judá, com suas mulheres e seus filhos, até os de colo, estavam ali de pé, diante do Senhor.
14 Hichun Pakai lhagao chu khoppilah achun Asaph chatelah a konna Levi mipa Mattaniah chapa, Jeiel chapa Benaiah chapa Zechariah chapa Jahaziel chunga Pakai lhagao ahung chun,
14 Então o Espírito do Senhor veio sobre Jaaziel, filho de Zacarias, neto de Benaia, bisneto de Jeiel e trineto de Matanias, levita e descendente de Asafe, no meio da assembléia.
15 Hiti hin ahinseije “Judah mipite ho leh Jerusalemma cheng jousen chuleh Jehoshaphat lengpa nangman jong ngaijin! Pakaiyin nangho kom'ah hitin aseije: Hiche mihonpi jehkhun kicha hih un tijatna jong neihihun ajeh chu hiche galhi nanghoa ahipoi Pathenna joh ahi bouve.
15 Ele disse: "Escutem, todos os que vivem em Judá e em Jerusalém e o rei Josafá! Assim lhes diz o Senhor: ‘Não tenham medo nem fiquem desanimados por causa desse exército enorme. Pois a batalha não é de vocês, mas de Deus.
16 Jing nikho tengleh amahotoh kidou dingin konsuh jengun, amaho hi Ziz lhangpanga hung kitol suhdiu ahi, chutengleh nang hon amaho chu Jeruel kom gammang gal paicham monga naki maito pidiu ahi.
16 Amanhã, desçam contra eles. Eles virão pela subida de Ziz, e vocês os encontrarão no fim do vale, em frente do deserto de Jeruel.
17 Nanghon hiche kisatna – a hi napan khel khel loudiu ahi, napan muncheh un kigol toh unlang dingdetnun chutileh nalahuva um jing Pakai mihuhdohna chu namu diu ahi, Vo Judah leh Jerusalem mite ho! Kicha hihbeh un lungkhamnajong neihihbeh un, jing leh amahotoh kidou dingin kondoh jengun ajeh chu Pakaiyin naum piovin ahi.
17 Vocês não precisarão lutar nessa batalha. Tomem suas posições; permaneçam firmes e vejam o livramento que o Senhor lhes dará, ó Judá, ó Jerusalém. Não tenham medo nem se desanimem. Saiam para enfrentá-los amanhã, e o Senhor estará com vocês’ ".
18 Hichun Jehoshaphat tollah abohkhupmin, chuleh Judah ho leh Jerusalem ma cheng jouse aboh khupmun Pakai achibai tauvin ahi
18 Josafá prostrou-se, rosto em terra, e todo o povo de Judá e de Jerusalém prostrou-se em adoração perante o Senhor.
19 HichunKohat chateleh Korahit chate adding dohun a o neicha sunsunnun Pakai avahchoi tauvin ahi.
19 Então os levitas descendentes dos coatitas e dos coreítas levantaram-se e louvaram o Senhor, o Deus de Israel, em alta voz.
20 Hiti chun Jingpi tah in athouvun Tekoa gammangah alut taove, hitachu ahung potdoh phatnun, Jehoshaphat adingin aseitai, Vo Judah teleh Jerusalemma chengten ngaijuvin, Pakai napathen chunguvah na tahsan nau ngamlhaovin chutileh nakiphudetdiu ahi. Athemgaoten n aseipeh uchu tahsannun chutileh nalolhindiu ahi.”
20 De madrugada partiram para o deserto de Tecoa. Quando estavam saindo, Josafá lhes disse: "Escutem-me, Judá e povo de Jerusalém! Tenham fé no Senhor, o seu Deus, e vocês serão sustentados; tenham fé nos profetas dele e vocês terão a vitória".
21 Aman mipi hotoh akihoutoh jouvin, Lengpan lasa themho chu kinthenga akimanchah tengu leh avonngai houchu akivonsahin chuleh amaho chu sepai ho masanga chun akijot sahin “Pakai chu vahchoi un, ajeh chu ami ngailutna hi tonsot ading ahi! atiove .
21 Depois de consultar o povo, Josafá nomeou alguns homens para cantarem ao Senhor e o louvarem pelo esplendor de sua santidade, indo à frente do exército, cantando: "Dêem graças ao Senhor, pois o seu amor dura para sempre".
22 ama hon hiche lachu asahphatnun Pakaiyin galmi ho chu athehchehtaan ahi
22 Quando começaram a cantar e a entoar louvores, o Senhor preparou emboscadas contra os homens de Amom, de Moabe e dos montes de Seir que estavam invadindo Judá, e eles foram derrotados.
23 Ammon galmite le Moab galmiten Edom galmiho chu akisatpiovin asumang hel tauvin ahi, hijoucun amaho leh amaho akisattouvin akithat gamtauvin ahi.
23 Os amonitas e os moabitas atacaram os dos montes de Seir para destruí-los e aniquilá-los. Depois de massacrarem os homens de Seir, destruiram-se uns aos outros.
24 Judah galmite chu neldigam'a insang kisa – a – chu akaldoh uva avetnuva ahileh galmi ho chu tolla achap jengun koimacha ahoiduha aumpouvin ahi.
24 Quando os homens de Judá foram para o lugar de onde se avista o deserto e olharam para o imenso exército, viram somente cadáveres no chão; ninguém havia escapado.
25 Jehoshaphat leh amite chu galmite thilkeo ho chu chomma ahunguleh mithi ho chunga chun thil mantamtah tah leh thil manlutah tah songmantam jeng jong amu vin ama hon apohlel setnin achomdoh un nithum jen achom chomjengun ahi.
25 Então, Josafá e os seus soldados foram saquear os cadáveres e encontraram entre eles grande quantidade de equipamentos e roupas, e também objetos de valor; passaram três dias saqueando, mas havia mais do que eram capazes de levar.
26 Nilichan nan Berachah phaichammah akikhommuvin Pathen athangvahun ahi; hijehachu hiche phaicham lahchu tunigeijin Berachah akisahtaan ahi.
26 No quarto dia eles se reuniram no vale de Beraca, onde louvaram o Senhor. Por isso até hoje ele é chamado vale de Beraca.
27 Jehoshaphat nin a sepai te chu Jerusalem langah kipah tah in alepui tan ahi
27 Depois sob a liderança de Josafá, todos os homens de Judá e de Jerusalém voltaram alegres para Jerusalém, pois o Senhor lhes enchera de alegria, dando-lhes vitória sobre os seus inimigos.
28 Amaho hi Jerusalem khopi lamah ahungun selangdah leh semjang ahin saijuvin sumkon amutnun Pakai Hou-In lang ajontaove.
28 Entraram em Jerusalém e foram ao templo do Senhor, ao som de liras, harpas e cornetas.
29 Hichegamsungleh nammite ho hin Pakaiyin Israel te galmiho jouse ajopeh taove ti ajahdoh phatnun kichatnan adimtauvin ahi
29 O temor de Deus veio sobre todas as nações, quando souberam como o Senhor havia lutado contra os inimigos de Israel.
30 Hiti chun Jehoshaphat nin lungmong tah in vai ahommin Pathen'in akimvel mitea kon'in lung olna apetai.
30 E o reino de Josafá manteve-se em paz, pois o seu Deus lhe concedeu paz em todas as suas fronteiras.
31 Jehoshaphat hi Judah te lenga ahung panchun akum 35 alhingtaan ahi, Ama hi Jerusalem man apansan kum 25 sungin vai anahommin ahi, anuhi Shilhi chanu Azubah ahi.
31 Assim Josafá reinou sobre Judá. Ele tinha trinta e cinco anos de idade quando se tornou rei, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. O nome da sua mãe era Azuba, filha de Sili.
32 Ama hin apa Asa chenadungjuijin achen apampet pon ahi, chuleh Pakai mitmun dihtah in anachonnin ahi
32 Ele andou nos caminhos de Asa, seu pai, e não se desviou deles; fez o que o Senhor aprova.
33 Ahinlah doihouna mun ho chu asumang dehpon ahi, chuleh mipi honjong apu apateu Pathen houna – a alungthimmu aheilut hih laijuve.
33 Contudo, não acabou com os altares idólatras, e o povo ainda não havia firmado o coração no Deus dos seus antepassados.
34 Jehoshaphat thilbol dang ho jouse chu, akipatnapat achaina gei Hanani chapa Jehu thusim bu jihna – a chun akijihlut nin, hiche hi Israel lengte thusim bu kijih lutna ahi
34 Os demais acontecimentos do reinado de Josafá, do início ao fim, estão escritos nos relatos de Jeú, filho de Hanani, e incluídos nos registros históricos dos reis de Israel.
35 Hichejouhin Judah lengpa Jehoshaphat hin Israel lengpa thil dihlou boljing Ahaziah toh anakivop min ahi
35 Posteriormente, Josafá, rei de Judá, fez um tratado com Acazias, rei de Israel, que tinha vida ímpia.
36 Ama hitoh ana kivop lhonnin Tarshish cheding kong ana semlhonnin Ezion Geber munnah ana koi lhonin ahi
36 Era um tratado para a construção de navios mercantes. Depois de serem construídos os navios em Eziom-Geber,
37 Ahinlah Mareshah a um Dodavah chapa Eliezer in Jehoshaphat chung changah gaothu anaseijin nangman Ahaziah toh nakivop jeh'in nanatoh chu asubei sohtai ati. Hijouchun kongho jousejong Tarshish lammah achethei tapon ahi
37 Eliézer, filho de Dodava de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: "Por haver feito um tratado com Acazias, o Senhor destruirá o que você fez". Assim, os navios naufragaram e não puderam sair para negociar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.