2 Crônicas 20
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Phat chomkhat jouhin Moab mite leh Ammon mite chuleh apanpi Meun mite chu Jehoshaphat doudingin ahung kon tauvin ahi
1 Depois disto, os filhos de Moabe e os filhos de Amom, com alguns dos meunitas, vieram à peleja contra Josafá.
2 Thupole hon jong Jehoshaphat lengpa kom'a chun “Twikhanglen gal lang Edom ma kon'in galmi alei limmin nangma douding ngin ahung kitol uve” tin ahung seipeh tauvin ahi, ama hon Hazazon Tamar jong atou pha tauvin ahi (Hiche hi Engedy tina ahi).
2 Então, vieram alguns que avisaram a Josafá, dizendo: Grande multidão vem contra ti dalém do mar e da Síria; eis que já estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Jehoshaphat chu akicha lheh jengtan Pakai kom'a h ataovin ikati ding hitam tin adong tan ahi. hijou chun aman gamsung pumpin anngoldingin thu ape tan ahi
3 Então, Josafá teve medo e se pôs a buscar ao Senhor ; e apregoou jejum em todo o Judá.
4 Judah khopiho jousea kon'in mijouse chu Jerusalem mah Pakai kom'a taodingin ahung tauvin ahi.
4 Judá se congregou para pedir socorro ao Senhor ; também de todas as cidades de Judá veio gente para buscar ao Senhor .
5 Hiti chun Jerusalem ma Judah mipite jousechu Pakai Hou-Insung indan thah kisem maija chun akikhom mun, Jehoshaphat lengpa jong achen amasang uvah adingin ahi
5 Pôs-se Josafá em pé, na congregação de Judá e de Jerusalém, na Casa do Senhor , diante do pátio novo,
6 Amaho okithong leovin ataovun, “Vo Kapu Kapa teu Pathen vanna kon'in vannoi leiset chitin namtin chungah vai nahommin ahi, nangma hi thaneitah leh thahat tah nahin koiman na ki dou pi joupon ahi.
6 e disse: Ah! Senhor , Deus de nossos pais, porventura, não és tu Deus nos céus? Não és tu que dominas sobre todos os reinos dos povos? Na tua mão, está a força e o poder, e não há quem te possa resistir.
7 Nangma hi ka Pathen'u nahin, namite Israel te hiche gamsunga ahunglut phatnun nangin hiche gam'a anacheng ho chu nanodoh in nagolpa Abraham chilhah te atonsot na achen nadiuvin nanapen ahi
7 Porventura, ó nosso Deus, não lançaste fora os moradores desta terra de diante do teu povo de Israel e não a deste para sempre à posteridade de Abraão, teu amigo?
8 Amaho anachenglut nun nangma janan Hou-In khat anatung doh un chuleh hitin ana seijun,
8 Habitaram nela e nela edificaram um santuário ao teu nome, dizendo:
9 “ijemtia amaho chungahi engbol na a hise – nat ahilouleh kellhahna ahung chuh a ahileh keihon nangma angsunga hi Hou-In maija kadindiu (Ajeh chu namin jaum hi hiche Hou-In nahi umma ahi) chuleh hamset na kato teng ujongleh kahung pendiu nangin neihin ngaipehdiu neihin huhdoh diu ahi.
9 Se algum mal nos sobrevier, espada por castigo, peste ou fome, nós nos apresentaremos diante desta casa e diante de ti, pois o teu nome está nesta casa; e clamaremos a ti na nossa angústia, e tu nos ouvirás e livrarás.
10 Chuleh tuhin Ammon mite, Moab mite, chuleh molchunga um Seir mite aummun ahi, amaho hi Egyptma konna Israel tea hung dohuva chu amato kisatding neina phalpeh lou ahi hijeha chu amaho chu sumang louva ana otdohu ahi.
10 Agora, pois, eis que os filhos de Amom e de Moabe e os do monte Seir, cujas terras não permitiste a Israel invadir, quando vinham da terra do Egito, mas deles se desviaram e não os destruíram,
11 “Tuhin amaho hin nangin katoupha diuva neinapehu gam'a konna paidoh ding eigotnu ahitai.”
11 eis que nos dão o pago, vindo para lançar-nos fora da tua possessão, que nos deste em herança.
12 “Vo ka Pathen'u nangman amaho chunga hi thu natan louding hitam? Ajeh chu eidoudiuva hungho hi atambehseh jengun keihon amaho douna dingin tha kanei jou pouve, tuhin etiding hitam kahatapouve hitia chu nangma jengbou kavetnu ahitaan ahi.”
12 Ah! Nosso Deus, acaso, não executarás tu o teu julgamento contra eles? Porque em nós não há força para resistirmos a essa grande multidão que vem contra nós, e não sabemos nós o que fazer; porém os nossos olhos estão postos em ti.
13 Tuhin Judah te jouse chu chapang senho leh aji achateu toh Pakai angsung'ah ading tauvin ahi.
13 Todo o Judá estava em pé diante do Senhor , como também as suas crianças, as suas mulheres e os seus filhos.
14 Hichun Pakai lhagao chu khoppilah achun Asaph chatelah a konna Levi mipa Mattaniah chapa, Jeiel chapa Benaiah chapa Zechariah chapa Jahaziel chunga Pakai lhagao ahung chun,
14 Então, veio o Espírito do Senhor no meio da congregação, sobre Jaaziel, filho de Zacarias, filho de Benaia, filho de Jeiel, filho de Matanias, levita, dos filhos de Asafe,
15 Hiti hin ahinseije “Judah mipite ho leh Jerusalemma cheng jousen chuleh Jehoshaphat lengpa nangman jong ngaijin! Pakaiyin nangho kom'ah hitin aseije: Hiche mihonpi jehkhun kicha hih un tijatna jong neihihun ajeh chu hiche galhi nanghoa ahipoi Pathenna joh ahi bouve.
15 e disse: Dai ouvidos, todo o Judá e vós, moradores de Jerusalém, e tu, ó rei Josafá, ao que vos diz o Senhor . Não temais, nem vos assusteis por causa desta grande multidão, pois a peleja não é vossa, mas de Deus.
16 Jing nikho tengleh amahotoh kidou dingin konsuh jengun, amaho hi Ziz lhangpanga hung kitol suhdiu ahi, chutengleh nang hon amaho chu Jeruel kom gammang gal paicham monga naki maito pidiu ahi.
16 Amanhã, descereis contra eles; eis que sobem pela ladeira de Ziz; encontrá-los-eis no fim do vale, defronte do deserto de Jeruel.
17 Nanghon hiche kisatna – a hi napan khel khel loudiu ahi, napan muncheh un kigol toh unlang dingdetnun chutileh nalahuva um jing Pakai mihuhdohna chu namu diu ahi, Vo Judah leh Jerusalem mite ho! Kicha hihbeh un lungkhamnajong neihihbeh un, jing leh amahotoh kidou dingin kondoh jengun ajeh chu Pakaiyin naum piovin ahi.
17 Neste encontro, não tereis de pelejar; tomai posição, ficai parados e vede o salvamento que o Senhor vos dará, ó Judá e Jerusalém. Não temais, nem vos assusteis; amanhã, saí-lhes ao encontro, porque o Senhor é convosco.
18 Hichun Jehoshaphat tollah abohkhupmin, chuleh Judah ho leh Jerusalem ma cheng jouse aboh khupmun Pakai achibai tauvin ahi
18 Então, Josafá se prostrou com o rosto em terra; e todo o Judá e os moradores de Jerusalém também se prostraram perante o Senhor e o adoraram.
19 HichunKohat chateleh Korahit chate adding dohun a o neicha sunsunnun Pakai avahchoi tauvin ahi.
19 Dispuseram-se os levitas, dos filhos dos coatitas e dos coreítas, para louvarem o Senhor , Deus de Israel, em voz alta, sobremaneira.
20 Hiti chun Jingpi tah in athouvun Tekoa gammangah alut taove, hitachu ahung potdoh phatnun, Jehoshaphat adingin aseitai, Vo Judah teleh Jerusalemma chengten ngaijuvin, Pakai napathen chunguvah na tahsan nau ngamlhaovin chutileh nakiphudetdiu ahi. Athemgaoten n aseipeh uchu tahsannun chutileh nalolhindiu ahi.”
20 Pela manhã cedo, se levantaram e saíram ao deserto de Tecoa; ao saírem eles, pôs-se Josafá em pé e disse: Ouvi-me, ó Judá e vós, moradores de Jerusalém! Crede no Senhor , vosso Deus, e estareis seguros; crede nos seus profetas e prosperareis.
21 Aman mipi hotoh akihoutoh jouvin, Lengpan lasa themho chu kinthenga akimanchah tengu leh avonngai houchu akivonsahin chuleh amaho chu sepai ho masanga chun akijot sahin “Pakai chu vahchoi un, ajeh chu ami ngailutna hi tonsot ading ahi! atiove .
21 Aconselhou-se com o povo e ordenou cantores para o Senhor , que, vestidos de ornamentos sagrados e marchando à frente do exército, louvassem a Deus, dizendo: Rendei graças ao Senhor , porque a sua misericórdia dura para sempre.
22 ama hon hiche lachu asahphatnun Pakaiyin galmi ho chu athehchehtaan ahi
22 Tendo eles começado a cantar e a dar louvores, pôs o Senhor emboscadas contra os filhos de Amom e de Moabe e os do monte Seir que vieram contra Judá, e foram desbaratados.
23 Ammon galmite le Moab galmiten Edom galmiho chu akisatpiovin asumang hel tauvin ahi, hijoucun amaho leh amaho akisattouvin akithat gamtauvin ahi.
23 Porque os filhos de Amom e de Moabe se levantaram contra os moradores do monte Seir, para os destruir e exterminar; e, tendo eles dado cabo dos moradores de Seir, ajudaram uns aos outros a destruir-se.
24 Judah galmite chu neldigam'a insang kisa – a – chu akaldoh uva avetnuva ahileh galmi ho chu tolla achap jengun koimacha ahoiduha aumpouvin ahi.
24 Tendo Judá chegado ao alto que olha para o deserto, procurou ver a multidão, e eis que eram corpos mortos, que jaziam em terra, sem nenhum sobrevivente.
25 Jehoshaphat leh amite chu galmite thilkeo ho chu chomma ahunguleh mithi ho chunga chun thil mantamtah tah leh thil manlutah tah songmantam jeng jong amu vin ama hon apohlel setnin achomdoh un nithum jen achom chomjengun ahi.
25 Vieram Josafá e o seu povo para saquear os despojos e acharam entre os cadáveres riquezas em abundância e objetos preciosos; tomaram para si mais do que podiam levar e três dias saquearam o despojo, porque era muito.
26 Nilichan nan Berachah phaichammah akikhommuvin Pathen athangvahun ahi; hijehachu hiche phaicham lahchu tunigeijin Berachah akisahtaan ahi.
26 Ao quarto dia, se ajuntaram no vale de Bênção, onde louvaram o Senhor ; por isso, chamaram àquele lugar vale de Bênção, até ao dia de hoje.
27 Jehoshaphat nin a sepai te chu Jerusalem langah kipah tah in alepui tan ahi
27 Então, voltaram todos os homens de Judá e de Jerusalém, e Josafá, à frente deles, e tornaram para Jerusalém com alegria, porque o Senhor os alegrara com a vitória sobre seus inimigos.
28 Amaho hi Jerusalem khopi lamah ahungun selangdah leh semjang ahin saijuvin sumkon amutnun Pakai Hou-In lang ajontaove.
28 Vieram para Jerusalém com alaúdes, harpas e trombetas, para a Casa do Senhor .
29 Hichegamsungleh nammite ho hin Pakaiyin Israel te galmiho jouse ajopeh taove ti ajahdoh phatnun kichatnan adimtauvin ahi
29 Veio da parte de Deus o terror sobre todos os reinos daquelas terras, quando ouviram que o Senhor havia pelejado contra os inimigos de Israel.
30 Hiti chun Jehoshaphat nin lungmong tah in vai ahommin Pathen'in akimvel mitea kon'in lung olna apetai.
30 Assim, o reino de Josafá teve paz, porque Deus lhe dera repouso por todos os lados.
31 Jehoshaphat hi Judah te lenga ahung panchun akum 35 alhingtaan ahi, Ama hi Jerusalem man apansan kum 25 sungin vai anahommin ahi, anuhi Shilhi chanu Azubah ahi.
31 Josafá reinou sobre Judá; tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe se chamava Azuba, filha de Sili.
32 Ama hin apa Asa chenadungjuijin achen apampet pon ahi, chuleh Pakai mitmun dihtah in anachonnin ahi
32 Ele andou no caminho de Asa, seu pai, e não se desviou dele, fazendo o que era reto perante o Senhor .
33 Ahinlah doihouna mun ho chu asumang dehpon ahi, chuleh mipi honjong apu apateu Pathen houna – a alungthimmu aheilut hih laijuve.
33 Contudo, os altos não se tiraram, porque o povo não tinha ainda disposto o coração para com o Deus de seus pais.
34 Jehoshaphat thilbol dang ho jouse chu, akipatnapat achaina gei Hanani chapa Jehu thusim bu jihna – a chun akijihlut nin, hiche hi Israel lengte thusim bu kijih lutna ahi
34 Quanto aos mais atos de Josafá, tanto os primeiros como os últimos, eis que estão escritos nas Crônicas registradas por Jeú, filho de Hanani, que as inseriu na História dos Reis de Israel.
35 Hichejouhin Judah lengpa Jehoshaphat hin Israel lengpa thil dihlou boljing Ahaziah toh anakivop min ahi
35 Depois disto, Josafá, rei de Judá, se aliou com Acazias, rei de Israel, que procedeu iniquamente.
36 Ama hitoh ana kivop lhonnin Tarshish cheding kong ana semlhonnin Ezion Geber munnah ana koi lhonin ahi
36 Aliou-se com ele, para fazerem navios que fossem a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.
37 Ahinlah Mareshah a um Dodavah chapa Eliezer in Jehoshaphat chung changah gaothu anaseijin nangman Ahaziah toh nakivop jeh'in nanatoh chu asubei sohtai ati. Hijouchun kongho jousejong Tarshish lammah achethei tapon ahi
37 Porém Eliézer, filho de Dodavá, de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: Porquanto te aliaste com Acazias, o Senhor destruiu as tuas obras. E os navios se quebraram e não puderam ir a Társis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.