2 Crônicas 20

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Phat chomkhat jouhin Moab mite leh Ammon mite chuleh apanpi Meun mite chu Jehoshaphat doudingin ahung kon tauvin ahi
1 E sucedeu que, depois disto, os filhos de Moabe, e os filhos de Amom, e com eles outros dos amonitas, vieram à peleja contra Jeosafá.
2 Thupole hon jong Jehoshaphat lengpa kom'a chun “Twikhanglen gal lang Edom ma kon'in galmi alei limmin nangma douding ngin ahung kitol uve” tin ahung seipeh tauvin ahi, ama hon Hazazon Tamar jong atou pha tauvin ahi (Hiche hi Engedy tina ahi).
2 Então vieram alguns que avisaram a Jeosafá, dizendo: Vem contra ti uma grande multidão dalém do mar e da Síria; e eis que já estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Jehoshaphat chu akicha lheh jengtan Pakai kom'a h ataovin ikati ding hitam tin adong tan ahi. hijou chun aman gamsung pumpin anngoldingin thu ape tan ahi
3 Então Jeosafá temeu, e pôs-se a buscar o Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá.
4 Judah khopiho jousea kon'in mijouse chu Jerusalem mah Pakai kom'a taodingin ahung tauvin ahi.
4 E Judá se ajuntou, para pedir socorro ao Senhor; também de todas as cidades de Judá vieram para buscar ao Senhor.
5 Hiti chun Jerusalem ma Judah mipite jousechu Pakai Hou-Insung indan thah kisem maija chun akikhom mun, Jehoshaphat lengpa jong achen amasang uvah adingin ahi
5 E pôs-se Jeosafá em pé na congregação de Judá e de Jerusalém, na casa do Senhor, diante do pátio novo.
6 Amaho okithong leovin ataovun, “Vo Kapu Kapa teu Pathen vanna kon'in vannoi leiset chitin namtin chungah vai nahommin ahi, nangma hi thaneitah leh thahat tah nahin koiman na ki dou pi joupon ahi.
6 E disse: Ah! Senhor Deus de nossos pais, porventura não és tu Deus nos céus? Não és tu que dominas sobre todos os reinos das nações? Na tua mão há força e potência, e não há quem te possa resistir.
7 Nangma hi ka Pathen'u nahin, namite Israel te hiche gamsunga ahunglut phatnun nangin hiche gam'a anacheng ho chu nanodoh in nagolpa Abraham chilhah te atonsot na achen nadiuvin nanapen ahi
7 Porventura, ó nosso Deus, não lançaste fora os moradores desta terra de diante do teu povo Israel, e não a deste para sempre à descendência de Abraão, teu amigo?
8 Amaho anachenglut nun nangma janan Hou-In khat anatung doh un chuleh hitin ana seijun,
8 E habitaram nela e edificaram-te nela um santuário ao teu nome, dizendo:
9 “ijemtia amaho chungahi engbol na a hise – nat ahilouleh kellhahna ahung chuh a ahileh keihon nangma angsunga hi Hou-In maija kadindiu (Ajeh chu namin jaum hi hiche Hou-In nahi umma ahi) chuleh hamset na kato teng ujongleh kahung pendiu nangin neihin ngaipehdiu neihin huhdoh diu ahi.
9 Se algum mal nos sobrevier, espada, juízo, peste, ou fome, nós nos apresentaremos diante desta casa e diante de ti, pois teu nome está nesta casa, e clamaremos a ti na nossa angústia, e tu nos ouvirás e livrarás.
10 Chuleh tuhin Ammon mite, Moab mite, chuleh molchunga um Seir mite aummun ahi, amaho hi Egyptma konna Israel tea hung dohuva chu amato kisatding neina phalpeh lou ahi hijeha chu amaho chu sumang louva ana otdohu ahi.
10 Agora, pois, eis que os filhos de Amom, e de Moabe e os das montanhas de Seir, pelos quais não permitiste passar a Israel, quando vinham da terra do Egito, mas deles se desviaram e não os destruíram,
11 “Tuhin amaho hin nangin katoupha diuva neinapehu gam'a konna paidoh ding eigotnu ahitai.”
11 Eis que nos dão o pago, vindo para lançar-nos fora da tua herança, que nos fizeste herdar.
12 “Vo ka Pathen'u nangman amaho chunga hi thu natan louding hitam? Ajeh chu eidoudiuva hungho hi atambehseh jengun keihon amaho douna dingin tha kanei jou pouve, tuhin etiding hitam kahatapouve hitia chu nangma jengbou kavetnu ahitaan ahi.”
12 Ah! nosso Deus, porventura não os julgarás? Porque em nós não há força perante esta grande multidão que vem contra nós, e não sabemos o que faremos; porém os nossos olhos estão postos em ti.
13 Tuhin Judah te jouse chu chapang senho leh aji achateu toh Pakai angsung'ah ading tauvin ahi.
13 E todo o Judá estava em pé perante o Senhor, como também as suas crianças, as suas mulheres, e os seus filhos.
14 Hichun Pakai lhagao chu khoppilah achun Asaph chatelah a konna Levi mipa Mattaniah chapa, Jeiel chapa Benaiah chapa Zechariah chapa Jahaziel chunga Pakai lhagao ahung chun,
14 Então veio o Espírito do Senhor, no meio da congregação, sobre Jaaziel, filho de Zacarias, filho de Benaia, filho de Jeiel, filho de Matanias, levita, dos filhos de Asafe,
15 Hiti hin ahinseije “Judah mipite ho leh Jerusalemma cheng jousen chuleh Jehoshaphat lengpa nangman jong ngaijin! Pakaiyin nangho kom'ah hitin aseije: Hiche mihonpi jehkhun kicha hih un tijatna jong neihihun ajeh chu hiche galhi nanghoa ahipoi Pathenna joh ahi bouve.
15 E disse: Dai ouvidos todo o Judá, e vós, moradores de Jerusalém, e tu, ó rei Jeosafá; assim o Senhor vos diz: Não temais, nem vos assusteis por causa desta grande multidão; pois a peleja não é vossa, mas de Deus.
16 Jing nikho tengleh amahotoh kidou dingin konsuh jengun, amaho hi Ziz lhangpanga hung kitol suhdiu ahi, chutengleh nang hon amaho chu Jeruel kom gammang gal paicham monga naki maito pidiu ahi.
16 Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pela ladeira de Ziz, e os achareis no fim do vale, diante do deserto de Jeruel.
17 Nanghon hiche kisatna – a hi napan khel khel loudiu ahi, napan muncheh un kigol toh unlang dingdetnun chutileh nalahuva um jing Pakai mihuhdohna chu namu diu ahi, Vo Judah leh Jerusalem mite ho! Kicha hihbeh un lungkhamnajong neihihbeh un, jing leh amahotoh kidou dingin kondoh jengun ajeh chu Pakaiyin naum piovin ahi.
17 Nesta batalha não tereis que pelejar; postai-vos, ficai parados, e vede a salvação do Senhor para convosco, ó Judá e Jerusalém. Não temais, nem vos assusteis; amanhã saí-lhes ao encontro, porque o Senhor será convosco.
18 Hichun Jehoshaphat tollah abohkhupmin, chuleh Judah ho leh Jerusalem ma cheng jouse aboh khupmun Pakai achibai tauvin ahi
18 Então Jeosafá se prostrou com o rosto em terra, e todo o Judá e os moradores de Jerusalém se lançaram perante o Senhor, adorando-o.
19 HichunKohat chateleh Korahit chate adding dohun a o neicha sunsunnun Pakai avahchoi tauvin ahi.
19 E levantaram-se os levitas, dos filhos dos coatitas, e dos filhos dos coratitas, para louvarem ao Senhor Deus de Israel, com voz muito alta.
20 Hiti chun Jingpi tah in athouvun Tekoa gammangah alut taove, hitachu ahung potdoh phatnun, Jehoshaphat adingin aseitai, Vo Judah teleh Jerusalemma chengten ngaijuvin, Pakai napathen chunguvah na tahsan nau ngamlhaovin chutileh nakiphudetdiu ahi. Athemgaoten n aseipeh uchu tahsannun chutileh nalolhindiu ahi.”
20 E pela manhã cedo se levantaram e saíram ao deserto de Tecoa; e, ao saírem, Jeosafá pôs-se em pé, e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós, moradores de Jerusalém: Crede no Senhor vosso Deus, e estareis seguros; crede nos seus profetas, e prosperareis;
21 Aman mipi hotoh akihoutoh jouvin, Lengpan lasa themho chu kinthenga akimanchah tengu leh avonngai houchu akivonsahin chuleh amaho chu sepai ho masanga chun akijot sahin “Pakai chu vahchoi un, ajeh chu ami ngailutna hi tonsot ading ahi! atiove .
21 E aconselhou-se com o povo, e ordenou cantores para o Senhor, que louvassem à Majestade santa, saindo diante dos armados, e dizendo: Louvai ao Senhor porque a sua benignidade dura para sempre.
22 ama hon hiche lachu asahphatnun Pakaiyin galmi ho chu athehchehtaan ahi
22 E, quando começaram a cantar e a dar louvores, o Senhor pôs emboscadas contra os filhos de Amom e de Moabe e os das montanhas de Seir, que vieram contra Judá, e foram desbaratados.
23 Ammon galmite le Moab galmiten Edom galmiho chu akisatpiovin asumang hel tauvin ahi, hijoucun amaho leh amaho akisattouvin akithat gamtauvin ahi.
23 Porque os filhos de Amom e de Moabe se levantaram contra os moradores das montanhas de Seir, para os destruir e exterminar; e, acabando eles com os moradores de Seir, ajudaram uns aos outros a destruir-se.
24 Judah galmite chu neldigam'a insang kisa – a – chu akaldoh uva avetnuva ahileh galmi ho chu tolla achap jengun koimacha ahoiduha aumpouvin ahi.
24 Nisso chegou Judá à atalaia do deserto; e olharam para a multidão, e eis que eram corpos mortos, que jaziam em terra, e nenhum escapou.
25 Jehoshaphat leh amite chu galmite thilkeo ho chu chomma ahunguleh mithi ho chunga chun thil mantamtah tah leh thil manlutah tah songmantam jeng jong amu vin ama hon apohlel setnin achomdoh un nithum jen achom chomjengun ahi.
25 E vieram Jeosafá e o seu povo para saquear os seus despojos, e acharam entre eles riquezas e cadáveres em abundância, assim como objetos preciosos; e tomaram para si tanto, que não podiam levar; e três dias saquearam o despojo, porque era muito.
26 Nilichan nan Berachah phaichammah akikhommuvin Pathen athangvahun ahi; hijehachu hiche phaicham lahchu tunigeijin Berachah akisahtaan ahi.
26 E ao quarto dia se ajuntaram no vale de Beraca; pois ali louvaram ao Senhor. Por isso chamaram aquele lugar o vale de Beraca, até ao dia de hoje.
27 Jehoshaphat nin a sepai te chu Jerusalem langah kipah tah in alepui tan ahi
27 Então voltaram todos os homens de Judá e de Jerusalém, e Jeosafá à frente deles, e tornaram a Jerusalém com alegria; porque o Senhor os alegrara sobre os seus inimigos.
28 Amaho hi Jerusalem khopi lamah ahungun selangdah leh semjang ahin saijuvin sumkon amutnun Pakai Hou-In lang ajontaove.
28 E vieram a Jerusalém com saltérios, com harpas e com trombetas, para a casa do Senhor.
29 Hichegamsungleh nammite ho hin Pakaiyin Israel te galmiho jouse ajopeh taove ti ajahdoh phatnun kichatnan adimtauvin ahi
29 E veio o temor de Deus sobre todos os reinos daquelas terras, ouvindo eles que o Senhor havia pelejado contra os inimigos de Israel.
30 Hiti chun Jehoshaphat nin lungmong tah in vai ahommin Pathen'in akimvel mitea kon'in lung olna apetai.
30 E o reino de Jeosafá ficou quieto; e o seu Deus lhe deu repouso ao redor.
31 Jehoshaphat hi Judah te lenga ahung panchun akum 35 alhingtaan ahi, Ama hi Jerusalem man apansan kum 25 sungin vai anahommin ahi, anuhi Shilhi chanu Azubah ahi.
31 E Jeosafá reinou sobre Judá; era da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar e vinte e cinco anos reinou em Jerusalém; e o nome de sua mãe era Azuba, filha de Sili.
32 Ama hin apa Asa chenadungjuijin achen apampet pon ahi, chuleh Pakai mitmun dihtah in anachonnin ahi
32 E andou no caminho de Asa, seu pai, e não se desviou dele, fazendo o que era reto aos olhos do Senhor.
33 Ahinlah doihouna mun ho chu asumang dehpon ahi, chuleh mipi honjong apu apateu Pathen houna – a alungthimmu aheilut hih laijuve.
33 Contudo os altos não foram tirados porque o povo não tinha ainda disposto o seu coração para com o Deus de seus pais.
34 Jehoshaphat thilbol dang ho jouse chu, akipatnapat achaina gei Hanani chapa Jehu thusim bu jihna – a chun akijihlut nin, hiche hi Israel lengte thusim bu kijih lutna ahi
34 Ora, o restante dos atos de Jeosafá, assim, desde os primeiros até os últimos, eis que está escrito nas notas de Jeú, filho de Hanani, que as inseriu no livro dos reis de Israel.
35 Hichejouhin Judah lengpa Jehoshaphat hin Israel lengpa thil dihlou boljing Ahaziah toh anakivop min ahi
35 Porém, depois disto, Jeosafá, rei de Judá, se aliou com Acazias, rei de Israel, que procedeu com toda a impiedade.
36 Ama hitoh ana kivop lhonnin Tarshish cheding kong ana semlhonnin Ezion Geber munnah ana koi lhonin ahi
36 E aliou-se com ele, para fazerem navios que fossem a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.
37 Ahinlah Mareshah a um Dodavah chapa Eliezer in Jehoshaphat chung changah gaothu anaseijin nangman Ahaziah toh nakivop jeh'in nanatoh chu asubei sohtai ati. Hijouchun kongho jousejong Tarshish lammah achethei tapon ahi
37 Porém Eliezer, filho de Dodava, de Maressa, profetizou contra Jeosafá, dizendo: Porquanto te aliaste com Acazias, o Senhor despedaçou as tuas obras. E os navios se quebraram, e não puderam ir a Társis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.