2 Coríntios 10
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tua hi Paul keiman Christa lungneng tah le nunnem tah ahina jal'a kangeh nahiuve–nang hon keima hi kamihina a mikichase chule gamla tah a lekhathot kajihna a bou lung ngamna nei dan in neigel uvin ahi.
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 Aphai, tua hi katemnau chu keima kahung tengleh keiho hi mihem hina lunggela lung ngama eingaito hou chuto lungngama kaumu ngailou ahina dinga kangeh nahiuve.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Keiho mihem kahiuvin, ahivangin mihem galsat in gal kasat pouve.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Keihon Pathen thahat tah gal manchah chu kamang uvin, vannoi gal manchah ho mihem lunggel pansatna le kinelkalna lhemho chu ahipoi.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Keiho hin mihon Pathen ahetdohna ding uvin kiletsahna in adoudal thei jouse kasumang uvin, keihon amahoa dou lungput jouse chu kaman tup un chule Christa thua nung dingin kahil uvin ahi.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Chule nang hon sei ngaina lhingset nanei jou uleh, keihon sei ngailou ho chu amichang cheh a gimbolna kapeh dingu ahi.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Nanghon gahvet a akilom ding ho na veuvin ahi. Christa a kahi tia kigel ho chun ama hon akigelna bang uva keiho Christa a kahiuve ti ahet dingu ahi.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Keima hi Pakaiyin thuneina eipeh kalvala kiskonna neiyin eikigel inte. Hinla ka thunei nau hin na kisahdoh sah u ahin; hichun na suhlhah diu hilou ahi. Hitia ka thuneina keiman ka manchahna a hin jahcha ponge.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Keiman lekhathot kajih hoa hi nangho kichatsah ding kagot ahipoi.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Ajeh iham itileh mi phabep in, “Paul lekhathot ho hi thugil tah ahin chule thaneitah ahi, hinla ama hi thalhom ahi chule athusei ho jong panna bei ahi bouve,” atiuve.
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Hitobang miho chun keiho tahsa tah a kahung lhun tengu leh keiho gamla tah a lekhathot a thunei tah a kaseiyu banga khautah a thu katan dingu ahi, tihi ahet uva pha ahi.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Oh, olmo hih un, keihon nangho kom'a minasa tah a kiseiho tobanga chu keiho jong kidangtah chu kahiuve tia seina chu kanei pouve! Ahin amaho chu amaho lah a khat le khat kivetkah uva, amaho le amaho hin dan a kitekahna nei ahi bouve. Datmo umtah ahiuve!
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Keima ho thuneina kallama keihon kiskonna neideh pouvinge. Pathen'in toh ding kin keiho einganse nau hop sunga bou chu kiskonna kanei dingu, hichu nangho toh itohkhom nau chan gei hiya ahi.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Keihon nachung uva thuneina kaneiyuve tia kaseiyu hi akalval a seiyah kahi pouve. Ajeh iham itileh keiho hi Christa Kipana Thupha thudol'a Corinth khoa ana hung masa pen kahiuve.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Midangin apatdohsa natoh chunga kisonga chule hichu keiho natoh ga ahi tia sei kahi pouve. Chusanga, nalah uva kanatoh uhi ahopsung kehletbea aumna dinga na tahsan'u akhantou ding kinem a kahiuve.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 Chutengleh nangho umna kallam peh a koima dangin atohlouna mun'a kacheuva Kipana Thupha chu seiphongna kanei thei dingu ahitai. Chutengleh keiho hi midang gamhop sunga natong ahi tia dohna umlou ding ahitai.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Pathen Thubun asei dungjuijin, “Nangma nakison noma ahileh, Pakai a bou kisongin,” ati.
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Miho chu amaho kiseipha ahiuva ahileh, ima phatchomna ding aum gunpoi. Pakaiyin amaho chu aseiphat ding chubou akiphamo pen ahi.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.