Atos 22
tbx (TBX) vs NTLH
1 “Xam lingyeiw me xam mangyeiw, xam ngo a xe qayeeng wei ambei neil gweimbeeng ne eno qes teyei.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Xel ngo moxo di luk wou xel eivek xel venaxow vyend Hibru, om moxoyeiw denduing ma.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 A ne Yuda ti, a umbek eivek Tarsus wei Silisia nei, ekom a ling eivek Yerusalem de Gameliel mi teyoxe ay en petieing wei Mose xe yo, me a mi byexaxoun Anutu xe kwa wei lalei vind xey nambei xam valu ghe di wong gweimbeeng ne.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 An di wo nol wou xel wei wongis bei na nyeis xel amey, xel wei mi betiwou sakwaing tine, a zeimaxoun xel moux alis vex me na toung xel la eivek xomek xeitueing.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Lumuki lukanzek me xel kanzol dalus tyek na neil a teyei. A qou qapiya wou xel me na la wou lingyeiw eivek Damaskus, me na la inyei bei na bako xel xomaxoneing nanghei inyon me na qou xel me na nam Yerusalem en xel teivateiv bo myaveweeng wou xel.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Bendiyeing wei seivma evlek a lam paviy Damaskus, de lutika eno xeiyaing teleing ti lam anghei tyoung gheyapu nei me tel evivekwou ay.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 A teila lek tembuing me na ngo vya ti neil wou ay, ‘Sol! Sol! Nambei nya wang di wo nol wou ay?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “A teling bei, Tambiy Ngandoung, ‘Wang eti?’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 A xe xel wei mi la is ay yo eno yei xeiyaing, ekom xel se woulek tambiy tiwei di luk is ay eno vya.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “De a teling, Tambiy Ngandoung, ‘Tyek a bong vati?’ Tambiy Ngandoung neil, ‘Qandi lek me la eivek Damaskus. Nanghei inyon tyek xel a neil wou wang en vati wei wambei bong o.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 A xe xel wei la is ay eno zeim a memang me xa la eivek Damaskus, en nambei xeiyaing on byex a mang tekzeyi.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Tambiy ti lei Ananias lam me yei ay. Moxo mi wevek Anutu xeinghembi me mi betiwou qayeeng petieing wo nimza. Me Yudayeiw wei mindei inyon eno mi neil embei e moux nimza.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Moxo nale paviy ay me neil, ‘Ling Sol, wa mamghalus e gyeina!’ De lutika eno a manghalus yeila me a xei e.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “Woyom moxo neil: ‘Anutu wei xe mendyeiw eno beyal wang bei wang boulek e xe lalei vineing me ghe gwei Tambiy Tiwei Bombek ayang o me na ngo e xe qayeeng eivek e mya.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Wang teyei lek e xe tambiy wei yeimawou woy o, om tyek wa qou vati wei wang wei lek mamghalus me ghe ngo yo me na neil teyei ena wou xomaxoneing sapa.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Om gweimbeeng ne wang di axe vati? Qandi lek me qou lipekeing. De taxe e lei en e sekweyexe wa xe sewokeing veil o.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Ka a loum Yerusalem me na di zeimemang eivek xomek vambuing, a xeip naleing ma,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 me na xei Tambiy Ngandoung luk wou ay nambei inye. ‘La daing, me la veil Yerusalem lutika, en tyek xel se ngo wa xe qayeeng wei wambei neil a teyei yo.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 “A lewexe bei, ‘Tambiy Ngandoung, xel moux tine woulek bei a la Yudayeiw xe xomek qekueing ama, me na la nge me na toung moux alis vex wei wongis wang eno eivek xeitueing de na leis xel.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 De gyeik xel leis Setepan mey, wa xe tambiy wei mi neil wa xe xoulek eno a toukale paviy me na xei e gyand qapyex o, me na xeiteyei eti yeiw wei leis e yo xe teimb.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 “Woyom Tambiy Ngandoung neil wou ay, ‘La. Tyek a bong wang na dingta lul nei wou xel amba.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Xel qendu tiyon ngo Paulus deka moxo neil tine. Woyom xel taxe niseikeing bei, “Leis e mey! Tambiy ambei nyon se toumendei mapieing lek tembuing!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ka xel wo vyend me kwax xel xe teimb ding me nex ela me nex vegyuveeng la gheyapu,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 om lei ngandoung wei xel vevek o wo qayeeng nikanzek bei xel a qou Paulus me na bend. Moxo neil wou xel bei xel sesa e me bo telinyeing me gyimexe nimaying tiyon qes, embei boulek bei xel xomaxoneing on di wo vyendlek e en va.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ka xel tup Paulus mema vaxa bei na sesa e, Paulus neil wou beyeiv wei xel xe yo, wei toukale paviy on me neimbei, “Inye se la teyei lek petieing bei wa sesa tambiy wei Rom wei xam seng ghei wo qayeeng en e yo?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Beyeiv ngo qayeeng tine, om moxo la neil wou lei ngandoung wei vevekyeiw o. Moxo teling, “Tyek wang bong ambei nya? Moux tine inye tambiy wei Rom o.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Lei ngandoung wei xel vevek o la wou Paulus me teling, “Neil wou ay, inyon wa Rom ti ei?” Moxo lewexe, “Ee inye ay yo.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Woyom lei ngandoung neil wou e, “A wong malew ngandoung bei na bong ambei tambiy wei Rom o.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Eti yeiw wei di wong en embei sesa e eno duxeind lutika. Deka lei ngandoung woulek bei Paulus on tambiy wei Rom, om moxo yaleeng en venaxow neil wou xel vevek bei xel a tup Paulus en sen.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Yanyeing eno lei ngandoung wei xel vevek o embei boulek qes bei nambei nya ekom Yudayeiw byex qayeeng lek Paulus, om moxo kwax sen veil Paulus. De wong qayeeng la wou xel kanzol me lumuki leitata bei xel nam qekuma. De qou Paulus me lam wong e nale wou xel mendghalus.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.