Marcos 11
Anut san bilaluŋ foun (TBC) vs ARIB
1 Jesus iŋsan megeloum dida Jerusalem sumeik dupanig, Did Oliv siŋiren na panu uraru ta yaŋad Betfage iŋ Betani da dubol dan ate disusa ya. Ago man Jesus iŋanen megeloum uraru ta idinaig
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 irupidaig ibol, “Aŋ urarum panu o malad yaug tile dan ate au. Aup aladu dop doŋki foun ak ta dususeg imado dak ale wa. Doŋki an fufo talpein ta imasi man tia ya. Kam apasip aŋanep ŋaisag na apalu wa.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Tamol ta irupaiaŋ, ‘Aŋ ata wo ago agane dak i?’ ago ibol tap, aŋ igo arupei wa, ‘Doŋki en Tubun ak ibunawi san urat aman da ya. Milaen tiap iŋ ririan fon iganep imul ipalu wa.’”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Aria, megeloum uraru an diaug, doŋki foun ak ab san dalawan ate dususeg kuai te dal na itur dugo dile ya. Agog kam dusopasi a.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Ago dugo tamol aenta sumeik dutur an igo dusumianai, “Ata wo aŋ doŋki an kam apasi di?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Agog uraru an ru Jesus ibol ago mi durupidai a. Ago tag tamol an dilfu dugo doŋki diŋaneg dida diau a.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Diaug, Jesus san na dilasag, iŋsad yamel milaen ak diragalig, doŋki patun fufo duruwari a. An itout go Jesus fufo imasig dida diau a.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Agog tamolpein wei kasik iŋsiganed yamel milae milae yak diragali dugo dal te na duruwari se ya. Ago dugo aenkadi garaŋ lo ai raen dututeg dal te na bala didiri se ya.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Tamolpein aenkadi, Jesus dida imug mi diau dugo, tamolpein aenta murna dupalu se ya, iŋ fidian mi igo dubol duwagiŋ se na ya,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Maŋ tubuma bagema Dawid san kagin panek gamu ipalu dan, bar iŋane wa!
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Agog Jesus Jerusalem na iladug yaug, tempel san sep lo iladu ya. Agog abaŋ ile itilanig mel ante dien dan fidian yil se ya. Gurai idu la yan niŋen o tempel lubanek ibiseig kuai te ilasag megeloum adi dida dumul go Betani na diau a.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Dien go tidom lom saen Betani dibisei man, Jesus imatigen.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Agog malan yaug, asau mi ai gurab ta ile ya. Gurab an roun mutunol tinan. Ago tag yaug sumeik go nuŋon abaŋ an ile, ak man nuŋon an tia, roun kawan mi a. Man dugo, nuŋon ifu san nal gamugo da.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Ago tag Jesus ai an ipeig ibol, “Talpein ta oŋ nuŋo fon ta yani na wa.” Jesus ago ibol dugo megeloum adi awan duloŋ a.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Jesus imul Jerusalem na yaug, tempel san sep ilon lo iladug, aben ante dadeŋ tamol adi, agod a melmel moni nam didad se yan dam fidian ikudaig kuai te dilasa ya. Iŋsad tebol fufo moni dubulsa se yan, iratitalaig yabibol idu dugo, tamol aenta muluk didad se yan sad kalik dam iratitale idu ya.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Agog tamolpein tempel san tom ilon lo melmel disini diau wo man niŋen o ipadau a.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Agog ipiteŋanaig kududod yabig igo ibol, “Ru e Anut san buk lo digire man,
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Pris gurman adi agod kubiaeŋ san girek maŋau adi ru an duloŋ a. Ago tag dal ta ate Jesus daoŋ dupani san niŋen o abaŋ diabi se ya. Iŋ itaot dufuni imat san tia ya, man dugo, iŋ niŋen o direr. Iŋ duloŋ ak tamolpein malan tubun iŋsan piteŋanek duloŋ dugo an niŋen o fidian durut saian a.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Aria, saen ad idu yau man Jesus iŋanen megeloum adi dida Jerusalem dibiseig diau a.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Dien go tidom lom mi fon tureŋ diabi dugo ai gurab a nor Jesus ipei funi an dile ya. Ai an dabin ateg yaug ulun na man ibun idu ya.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Pita ru a Jesus nor ibol an ilon isoug irupei, “Tubun en, ule. Ai gurab oŋ misilani an ibun idu ya!”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Jesus ru naon irupidaig igo ibol, “Aŋ Anut lo ilo rumok amam da amado wa.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Ŋai rumok ŋurupaiaŋ da, talpein ta iŋ ka did en igo irupei, ‘Oŋ masap, se ibulo beig lo waup udu.’ Ago dop ilon ta uraru na dop, ru a ibol an nuŋon ilasa wak ago ilon lo rumok nuŋon tap, ibol ago mi iŋsan na ka ago ilasa wa.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Amaiak niŋen o ŋai ŋurupaiaŋ da, oŋ gudanek lo mel ta wo Anut sumiani dop, iŋ mel an ipano la yak igo woŋ ago ilo lo rumok a. Ago gane tap, mel an oŋ da wa.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 — ausente —
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Agog fon Jerusalem na dilasag, Jesus tempel san tom ilon lo yaug itor dugo, pris gurman, kubiaeŋ san girek maŋau adi, agod tamol tutubu yak adi iŋsan na dupalu ya.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Agog dusumiani, “Oŋ kob en dabai da dugon te ŋaneg lo mel en gane dak i? Enti mok dabai en ipanog ate urat en gane wo ibol ak i?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Jesus awad yabig igo ibol, “Ŋai dam mel ta niŋen o aŋ ŋusumianaŋ o da. Ago dop aŋ imug ŋaisag sumianek an itaot arupaiag tap, enti mok iŋ urat e ŋigane den san dabai ipanag an ka ŋabol pe aloŋ a.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 En dugo ilom isou di? Jon san suguek man, kagin an dugon te iŋane yak i? An kumaen panu san mel, tia, an tamol sad mi ak i? Abol ŋaloŋ!”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Agog iŋsed nugnug lo igo diŋiŋeŋ se ya. “En man kumaen panu san mel, ago tabol tap, iŋ igo ibol isumianad a, ‘En ata wo aŋ iŋ niŋen o ilom ta rumok na i?’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Ak gug ‘En man tamol sad mel mi a,’ ago tabol tap, id o dugo ilasa wak i?” (Tamol tutubu emaiak tamolpein kawan ak niŋedi wo tarer na ya, ata wo, tamolpein kawan ak sad ilo sou lo man, Jon mi iŋ profet.)
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Man niŋen o iŋ igo dubol durupei, “Maŋ ta maloŋ na ya.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.