João 11

Anut san bilaluŋ foun (TBC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tamol ta yaŋan Lasarus, iŋ subam aman da ya. Iŋsan lun man Maria iŋ Marta da, iŋ man panu Betani san tamol.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria nek amaiak murnap Jesus ŋien gureŋ yamisip, gumuran roun sen nam isasi wa.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Man niŋen o lun uraru an Jesus san na ru digane yau a. Agog ago dubol durupei, “Tubun en, tamol e oŋ niŋen o umat den iŋ subam ifuni a.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Jesus an iloŋ go ibol, “Subam an man tamol an igane imat mok san tia ya. Tia, an man Anut san girager tubun ak tamolpein ikubiai dilep ate yaŋan diabisa san. Nek kulob an lo Anut Nanun dam yaŋan tubun ak iŋane wa.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jesus man Marta, tein Maria, lud Lasarus da niŋedi wo tubun mi imat da.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Aria, iŋ Lasarus subam ifuni dak san ru an iloŋ ak man, panu ante nal uraru taida imado ya.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Murnag megeloum adi ago irupudai, “Id Judea distrik lo fon tamul tau a.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Megeloum durupeig dubol, “Girek maŋau, nor wari na geig Juda adi oŋ lo pat dubal o digane ya. Gug oŋ fon ante umul wau o ubol di?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Jesus awad yabig, ru tuanek igo ibol irupidai, “Ilalaŋ san saen an yaup gurai isi dop, an nal kisaek igo ya. Tidom idu san gamugo da. Ta iŋ ad lo itor dan, iŋ tan en san ilalaŋ an ile dop, iŋ ŋien isuep, yau idu san tia ya.
9 Jesus respondeu:
10 Ago gug ta iŋ tidom lo itor dan, iŋ lo ilalaŋ tia yak niŋen o ŋien isuep, yau idu wa.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jesus fon mi igo ibol irupudai, “Idsad turad Lasarus yen padal a. Gug ŋai ŋaup, ŋufufunip imasa wa.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ru an duloŋ tag megeloum durupeig dubol, “Tubun en, iŋ yen dan ubol man, fon ka imasa dap uyan a.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jesus Lasarus imat la yak niŋen o ibol da. Gug megeloum adi Lasarus yen padal dak niŋen o Jesus ibol ago dubol a.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ago yak niŋen o Jesus kuai te ibol irupudai, “Lasarus imat la ya.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Gug ŋai ante ta ŋumado na yan niŋen o ilog uyan. Man dugo, en aŋ ibinawaŋ dop ŋai niŋeg o ilom lo rumok a. An niŋen o iŋsan na taup tile wa.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Agog Tomas, iŋ yaŋan neinta Didimas dubol dan, iŋ megeloum aenta irupudai, “Gidad taup, id Jesus da sisem tamat a.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Jesus yaug ilasa dugo, iŋ Lasarus nal iwoiwo gib lo yen an san ru iloŋ a.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Panu Betani man kitek Jerusalem sumeikan a, kilomita utol igo woŋ yen da.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Juda tamolpein wei mi Marta Maria da ludi imat ak niŋen o dabai dupidinai o dususa ya.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Saen Jesus ipalu dan Marta ago iloŋ tag, imasag dal na ile wo yau dugo, Maria iŋ ab lo imado se ya.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta Jesus irupei, “O Tubun ak, oŋ ente mado yak man, ŋaineg lug en imat san tia ya.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ago bo man ŋai ŋaloŋ ak, oŋ mel ta niŋen o Anut gudani dop man, en fidian ka ipano wa.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Jesus Marta irupeig ibol, “Oŋane lu fon kumaen imasa da wa.”
23 Jesus disse a ela:
24 Marta awan yabig ibol, “Rumok, ŋai ŋaloŋ la ya, nal wadan lo gup Anut tamolpein fidian ifufunaip dumasa wa. An niŋen o nal an lo dop ŋai lug dam fon imasa da wa.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Agog Jesus igo ibol irupei, “Ŋai mi, ŋai tamol fon imasa da wan san taman, ŋai mi kumaen san taman. Gidad talpein enti a ŋai o ilon lo rumok dan imat bo man, iŋ kumaen imasap imado wa.
25 Então Jesus declarou:
26 Agod dam, talpein enti a gamugo imat dugo ŋai o ilon lo rumok dan, iŋ pempem mateŋ ta ile na wa. Oŋ an o ilo rumok ak i?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Marta irupei, “Awo, Tubun en. Ŋaisag ilo rumok nek igo, oŋ Kristus, oŋ Anut Nanun. Oŋ tamol nek emaiak tan ente palu wo Anut ibol a.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Marta ago ibol go yaug, tein Maria yabig irae ipalug, kisik kisik nam kududon lo iŋiŋeŋ go ibol, “Girek maŋau ipalug, imado da. Iŋ oŋ ilio wo ibol a.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maria ru an iloŋ tag, ririan imasag, Jesus san na yau a.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Jesus panu ante gamugo ilasa ya, tia, aben a imug mi Marta da dutumani ante mi imado ya.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Tamolpein a Maria da ab lo ditatad dumado se yan, Maria imasa kisaek oŋ go kuai te ilasa dugo dile tag, fidian dumasag patun fo dilasa ya. Agog dubol mutou fo itata wo yau dak ago ilod isou a.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maria Jesus aben a ate imado se yan ate yaug ile man, ŋien fun na yau idug irupei, “Tubun en, oŋ ente mado yak man, ŋaineg lug en ta imat na wa.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Tamolpein dupalu yan Maria dida ditata dugo Jesus yil a. An niŋen o ilon itau idug mateŋ niŋen o ilon idu geig go ilon tubun mi muruan a.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ago dugo isumianai, “Aŋ Lasarus dugon te aganeg yen dak i?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Agog Jesus tinaŋ ifunig malan turon idu ya.
35 Jesus chorou.
36 Ago dugo tamolpein dubol, “Ale, Jesus tamol an niŋen o tubun mi imat a.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ago gug aenta igo dubol, “Tamol nek en tamol malan itau ak ikubuneg malan fon ipuk a. Gug ata wo iŋ tamol en san mateŋ an yabituani san ta idaisuda na yak i?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Aria, Jesus fon ilon itau idug mutou fun na yau. Mutou an iŋ pat gubaran tubun ak ilon lo diganeg, pat sen ak nam awan dibaltuani a.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Jesus ibol, “Pat en apasi.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ak man Jesus irupei, “Imug mi ŋai oŋ ŋurupaio la ya, oŋ ilo lo rumok dop man, oŋ Anut san dabai girager anda yan ule wa.”
40 Jesus respondeu:
41 Ago tag pat dupasig Jesus malan lak na yabisag, abaŋ ile dugo ibol, “Bai, oŋ ŋaisag gudanek uloŋ la yak niŋen o per ŋupano da.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ŋai ŋaloŋ ak, oŋ nal fidian ŋaisag gudanek uloŋ da. Gug ŋai ru en fon ŋabol pe, tamolpein e ditur den duloŋ dop, oŋse ŋai dinag go ŋupalu yen ilod lo rumok a.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ru ago ibol go awan tubun mi iwagiŋ, “O Lasarus, masap, kuai te lasa!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ago tag tamol a imat la yan imasag, ŋien banin naon da yamel nam dubuluwi an ago tinin fo yen dugo, isinig kuai te ilasa ya. Ago dugo Jesus irupidaig ibol, “Yamel agali idu dop yau.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 An niŋen o Juda wei mi Maria dile wo dupalu yan, Jesus kulob girager igane yan dileg, an lo Jesus niŋen o ilod rumok a.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ago gug aenta man Farisi adi sad na diaug, Jesus kulob igane yan naod na dubol ilasa ya.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Ago tag pris gurman adi, Farisi adi dida kaunsil digiaig dutumanig igo dubol, “Id dugo tigane wak i? Tamol an kulob girager wei mi igane da.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Id iŋ tilefuni dop man, iŋ ago mi igane yaup tamolpein fidian iŋ niŋen o ilod rumok a. Agop Rom adi dupalup, idsad tempel dipitiŋini wa. Agop id diabituanad dop iŋsed mi sed ipilianaip Juda sad tamol gurman igo dumado wa.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ak man iŋ luluŋad lo anaŋar en san pris malan te yak ta imado ya, iŋ yaŋan Kaiafas amaiak igo ibol, “Aŋ ilo girek amam tia geig a!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Gidad, tamol kisaek an mi imat dop, tamolpein fidian muruan diŋane san tia ya, an uyanan a. Kabelan id fidian tadeg tau banau.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Gug Kaiafas iŋsinanen ilo sou lo mi ago ta ibol na ya. Tia, iŋ anaŋar en san pris malan te ya, an lo iŋ profet ru igo woŋ Jesus imat pe Juda tamolpein fidian abed iŋane wan niŋen o ibol a.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Gug iŋ Juda adi mi wo ta ibol na ya, tia, iŋ Anut san tamolpein aben gidigidad dumado dan niŋedi wo dam ibol a. Jesus itumanaip Anut san nanun muroun igo kisaek mi dumado wa, fun naok ago yan Kaiafas san ru ilon lo yen da.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Aria, nal a ipalu dan lo, Jesus palaŋ an dumarig dufunip imat o dal abaŋ dile se ya.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Fun an niŋen o Jesus afon malak malak Judea distrik ilon lo ta itor ila iso na ya. Tia, iŋ ibisawaig yaug, tan kawan ak giraŋen na panu nanun ta yaŋan Efraim dubol dan te iŋanen megeloum dida dumado na ya.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Aria, Juda sad nal tubun ak Pasova tumanek dubol dan sumeik a. An niŋen o panu sensen an san doup wei mi dupalug Jerusalem na dutumani a. Man dugo, iŋsed ikubuniaip Anut malan lo iŋ ikok dilasa san niŋen o ago digane ya.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Iŋ Jesus abaŋan diabig tempel lo dutur dugo, nug dusumiani se ya, “Aŋ ilom dugo isou da, iŋ ipalup, tumanek tubun en ile wak i? Tia, tia yak i?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ago dugo gurman adi Farisi dida awad kisaek mi dutumanig, tamolpein fidian ru kagin durupidai. Ta iŋ Jesus dugon te imado dan ile iloŋ tap, gidad, kuai te ibol ilasa dop, diaup diabip, diŋane dupalu wa.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.