Lamentações 3
இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (TAM2017) vs NVI
1 ஆண்டவருடைய கோபத்தின் பிரம்பினால் ஏற்பட்ட சிறுமையைக் கண்ட மனிதன் நான்.
1 Eu sou o homem que viu a aflição trazida pela vara da sua ira.
2 அவர் என்னை வெளிச்சத்திலே அல்ல,
2 Ele me impeliu e me fez andar na escuridão, e não na luz;
3 அவர் தமது கையை எனக்கு விரோதமாகவே தினமும் திருப்பினார்.
3 sim, ele voltou sua mão contra mim vez após vez, o tempo todo.
4 என் சதையையும், என் தோலையும் கடினமாக்கினார்;
4 Fez que a minha pele e a minha carne envelhecessem e quebrou os meus ossos.
5 அவர் எனக்கு விரோதமாக மதிலைக்கட்டி,
5 Ele me sitiou e me cercou de amargura e de pesar.
6 ஆரம்பகாலத்தில் இறந்தவர்களைப்போல என்னை இருளான இடங்களில் கிடக்கச்செய்தார்.
6 Fez-me habitar na escuridão como os que há muito morreram.
7 நான் தப்பிப்போகாமலிருக்க என்னைச்சூழ வேலியடைத்தார்;
7 Cercou-me de muros, e não posso escapar; atou-me a pesadas correntes.
8 நான் சத்தமிட்டுக் கூப்பிட்டாலும்,
8 Mesmo quando chamo ou grito por socorro, ele rejeita a minha oração.
9 வெட்டின கற்களின் சுவரால் என் வழிகளை அடைத்துப்போட்டார்,
9 Ele impediu o meu caminho com blocos de pedra; e fez tortuosas as minhas sendas.
10 அவர் எனக்காகப் பதுங்கியிருக்கிற கரடியும்,
10 Como um urso à espreita, como um leão escondido,
11 என்னுடைய வழிகளை அகற்றி, என்னைத் துண்டித்துப்போட்டார்;
11 arrancou-me do caminho e despedaçou-me, deixando-me abandonado.
12 தமது வில்லை நாணேற்றி, என்னை அம்புக்கு இலக்காக வைத்தார்.
12 Preparou o seu arco e me fez alvo de suas flechas.
13 தம்முடைய அம்புகளை வைக்கும் பையின் அம்புகளை என் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் படச்செய்தார்.
13 Atingiu o meu coração com flechas de sua aljava.
14 நான் என் மக்கள் அனைவருக்கும் பரியாசமும்,
14 Tornei-me motivo de riso de todo o meu povo; nas suas canções eles zombam de mim o tempo todo.
15 கசப்பினால் என்னை நிரப்பி,
15 Fez-me comer ervas amargas e fartou-me de fel.
16 அவர் உணவிலுள்ள சிறுகற்களால் என் பற்களை நொறுக்கி,
16 Quebrou os meus dentes com pedras; e pisoteou-me no pó.
17 என் ஆத்துமாவைச் சமாதானத்திற்குத் தூரமாக்கினார்;
17 Tirou-me a paz; esqueci-me do que significa prosperidade.
18 என் பெலனும், நான் யெகோவாவுக்குக் காத்திருந்த நம்பிக்கையும் அழிந்துபோனது என்றேன்.
18 Por isso digo: "Meu esplendor já se foi, bem como tudo o que eu esperava do Senhor".
19 எட்டியும் பிச்சுமாகிய என் சிறுமையையும் என் தவிப்பையும் நினைத்தருளும்.
19 Lembro-me da minha aflição e do meu delírio, da minha amargura e do meu pesar.
20 என் ஆத்துமா அவைகளை நினைத்து நினைத்து எனக்குள் உடைந்துபோகிறது.
20 Lembro-me bem disso tudo, e a minha alma desfalece dentro de mim.
21 இதை என் மனதிலே வைத்து நம்பிக்கை கொண்டிருப்பேன்.
21 Todavia, lembro-me também do que pode dar-me esperança:
22 நாம் அழிந்துபோகாமலிருக்கிறது யெகோவாவுடைய கிருபையே, அவருடைய இரக்கங்களுக்கு முடிவில்லை.
22 Graças ao grande amor do Senhor é que não somos consumidos, pois as suas misericórdias são inesgotáveis.
23 அவைகள் காலைதோறும் புதியவைகள்;
23 Renovam-se cada manhã; grande é a tua fidelidade!
24 யெகோவா என் பங்கு என்று என் ஆத்துமா சொல்லும்;
24 Digo a mim mesmo: A minha porção é o Senhor; portanto, nele porei a minha esperança.
25 தமக்குக் காத்திருக்கிறவர்களுக்கும், தம்மைத் தேடுகிற ஆத்துமாவுக்கும் யெகோவா நல்லவர்.
25 O Senhor é bom para com aqueles cuja esperança está nele, para com aqueles que o buscam;
26 யெகோவாவுடைய இரட்சிப்புக்கு நம்பிக்கையோடு காத்திருக்கிறது நல்லது.
26 é bom esperar tranqüilo pela salvação do Senhor.
27 தன் இளவயதில் நுகத்தைச் சுமக்கிறது மனிதனுக்கு நல்லது.
27 É bom que o homem suporte o jugo enquanto é jovem.
28 அவரே அதைத் தன்மேல் வைத்தாரென்று அவன் தனிமையாயிருந்து மெளனமாயிருப்பானாக.
28 Leve-o sozinho e em silêncio, porque o Senhor o pôs sobre ele.
29 நம்பிக்கைக்கு இடமுண்டோ என்று தன் வாய் மண்ணில்படும்படி குப்புறவிழுவானாக.
29 Ponha o seu rosto no pó; talvez ainda haja esperança.
30 தன்னை அடிக்கிறவனுக்குத் தன் கன்னத்தைக் காட்டி, அவமானத்தால் நிறைந்திருப்பானாக.
30 Ofereça o rosto a quem o quer ferir, e engula a desonra.
31 ஆண்டவர் என்றென்றைக்கும் கைவிடமாட்டார்.
31 Porque o Senhor não o desprezará para sempre.
32 அவர் வருத்தப்படுத்தினாலும் தமது மிகுந்த கிருபையின்படி மனமிரங்குவார்.
32 Embora ele traga tristeza, mostrará compaixão, tão grande é o seu amor infalível.
33 அவர் மனப்பூர்வமாக மனுமக்களைச் சிறுமையாக்கி வருத்தப்படுத்துகிறதில்லை.
33 Porque não é do seu agrado trazer aflição e tristeza aos filhos dos homens.
34 ஒருவன் பூமியில் சிறைப்பட்டவர்கள் அனைவரையும் தன் கால்களின்கீழ் நசுக்குகிறதையும்,
34 Esmagar com os pés todos os prisioneiros da terra,
35 உன்னதமான தேவனின் சமுகத்தில் மனிதர்களுடைய நியாயத்தைப் புரட்டுகிறதையும்,
35 negar a alguém os seus direitos, enfrentando o Altíssimo,
36 மனிதனை அவனுடைய வழக்கிலே மாறுபாடாக்குகிறதையும், ஆண்டவர் காணாதிருப்பாரோ?
36 impedir a alguém o acesso à justiça; não veria o Senhor tais coisas?
37 ஆண்டவர் கட்டளையிடாமல் இருக்கும்போது,
37 Quem poderá falar e fazer acontecer, se o Senhor não o tiver decretado?
38 உன்னதமான தேவனுடைய வாயிலிருந்து தீமையும் நன்மையும் புறப்படுகிறதில்லையோ?
38 Não é da boca do Altíssimo que vêm tanto as desgraças como as bênçãos?
39 உயிருள்ள மனிதன் முறையிடுவானேன்? அவன் தன்னுடைய பாவத்திற்கு வரும் தண்டனையைக்குறித்து முறையிடுகிறதென்ன?
39 Como pode um homem reclamar quando é punido por seus pecados?
40 நாம் நம்முடைய வழிகளைச் சோதித்து ஆராய்ந்து, யெகோவாவிடத்தில் திரும்பக்கடவோம்.
40 Examinemos e submetamos à prova os nossos caminhos, e depois voltemos ao Senhor.
41 நாம் நம்முடைய கைகளோடுங்கூட நம்முடைய இருதயத்தையும் பரலோகத்திலிருக்கிற தேவனிடத்திற்கு ஏறெடுப்போமாக.
41 Levantemos o coração e as mãos para Deus, que está nos céus, e digamos:
42 நாங்கள் துரோகம்செய்து, கலகம்செய்தோம்;
42 "Pecamos e nos rebelamos, e tu não nos perdoaste.
43 தேவரீர் கோபத்தால் மூடிக்கொண்டு, எங்களைத் தப்பவிடாமல் பின்தொடர்ந்து கொன்றீர்.
43 Tu te cobriste de ira e nos perseguiste, massacraste-nos sem piedade.
44 ஜெபம் உள்ளே நுழையமுடியாதபடி உம்மை மேகத்தால் மூடிக்கொண்டீர்.
44 Tu te escondeste atrás de uma nuvem para que nenhuma oração chegasse a ti.
45 மக்களுக்குள்ளே எங்களைக் குப்பையும் அருவருப்புமாக்கினீர்.
45 Tu nos tornaste escória e refugo entre as nações.
46 எங்கள் பகைவர்கள் எல்லோரும் எங்களுக்கு விரோதமாகத் தங்கள் வாயைத் திறந்தார்கள்.
46 Todos os nossos inimigos escancaram a boca contra nós.
47 பயமும், படுகுழியும், பயனற்றநிலையும், அழிவும் எங்களுக்கு நேரிட்டது.
47 Sofremos terror e ciladas, ruína e destruição".
48 மகளாகிய என் மக்கள் அடைந்த கேட்டினால் என் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வடிகிறது.
48 Rios de lágrimas correm dos meus ohos porque o meu povo foi destruído.
49 யெகோவா பரலோகத்திலிருந்து நோக்கிப்பார்க்கும்வரை,
49 Meus olhos choram sem parar, sem nenhum descanso,
50 என் கண் இடைவிடாமல் ஓய்வின்றி வழிகிறது.
50 até que o Senhor contemple dos céus e veja.
51 என் பட்டணத்தின் பெண்கள் அனைவரினிமித்தம்,
51 O que eu enxergo enche-me a alma de tristeza, de pena de todas as mulheres da minha cidade.
52 காரணமே இல்லாமல் என்னைப் பகைக்கிறவர்கள் என்னை ஒரு பறவையைப்போல வேட்டையாடினார்கள்.
52 Aqueles que, sem motivo, eram meus inimigos caçaram-me como a um passarinho.
53 படுகுழியிலே என் உயிரை ஒடுக்கி, என்மேல் கல்லைவைத்தார்கள்.
53 Procuraram fazer minha vida acabar na cova e me jogaram pedras;
54 தண்ணீர் என் தலைக்குமேல் வந்தது; அழிந்தேன் என்றேன்.
54 as águas me encobriram a cabeça, e cheguei a pensar que o fim de tudo tinha chegado.
55 மகா ஆழமான குழியிலிருந்து, யெகோவாவே,
55 Clamei pelo teu nome, Senhor, das profundezas da cova.
56 என் சத்தத்தைக் கேட்டீர்; என் பெருமூச்சுக்கும் என் கூப்பிடுதலுக்கும் உமது செவியை அடைத்துக்கொள்ளாதேயும்.
56 Tu ouviste o meu clamor: "Não feches os teus ouvidos aos meus gritos de socorro".
57 நான் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிட்டநாளிலே நீர் கேட்டு: பயப்படாதே என்றீர்.
57 Tu te aproximaste quando a ti clamei, e disseste: "Não tenha medo".
58 ஆண்டவரே, என் ஆத்துமாவின் வழக்கை நடத்தினீர்;
58 Senhor, tu assumiste a minha causa; e redimiste a minha vida.
59 யெகோவாவே, எனக்கு உண்டான அநியாயத்தைக் கண்டீர்; எனக்கு நியாயம் செய்யும்.
59 Tu tens visto, Senhor, o mal que me tem sido feito. Toma a teu cargo a minha causa!
60 அவர்களுடைய எல்லா விரோதத்தையும்,
60 Tu viste como é terrível a vingança deles, todas as suas ciladas contra mim.
61 யெகோவாவே, அவர்கள் அவமதித்த அவமானங்களையும்,
61 Senhor, tu ouviste os seus insultos, todas as suas ciladas contra mim,
62 எனக்கு விரோதமாக எழும்பினவர்களின் வாய்ச்சொற்களையும்,
62 aquilo que os meus inimigos sussurram e murmuram o tempo todo contra mim.
63 அவர்கள் உட்கார்ந்திருப்பதையும் அவர்கள் எழுந்திருப்பதையும் நோக்கிப் பாரும்;
63 Olha para eles! Sentados ou em pé, zombam de mim com as suas canções.
64 யெகோவாவே, அவர்களுடைய கைகள் செய்த செயல்களுக்குத்தக்கதாக அவர்களுக்குப் பலன் கொடுப்பீர்.
64 Dá-lhes o que merecem, Senhor, conforme o que as suas mãos têm feito.
65 அவர்களுக்கு மனவேதனையைக் கொடுப்பீர்,
65 Coloca um véu sobre os seus corações e esteja a tua maldição sobre eles.
66 கோபமாக அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து,
66 Persegue-os com fúria e elimina-os de debaixo dos teus céus, ó Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.