Lamentações 3
இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (TAM2017) vs NTLH
1 ஆண்டவருடைய கோபத்தின் பிரம்பினால் ஏற்பட்ட சிறுமையைக் கண்ட மனிதன் நான்.
1 Eu sou aquele que sabe o que é sofrer os golpes da ira de Deus.
2 அவர் என்னை வெளிச்சத்திலே அல்ல,
2 Ele me levou para a escuridão e me fez andar por caminhos sem luz.
3 அவர் தமது கையை எனக்கு விரோதமாகவே தினமும் திருப்பினார்.
3 Com a sua mão, me bateu muitas vezes, o dia inteiro.
4 என் சதையையும், என் தோலையும் கடினமாக்கினார்;
4 Deus fez envelhecer a minha carne e a minha pele e quebrou os meus ossos.
5 அவர் எனக்கு விரோதமாக மதிலைக்கட்டி,
5 Em volta de mim, ele construiu um muro de sofrimento e amargura.
6 ஆரம்பகாலத்தில் இறந்தவர்களைப்போல என்னை இருளான இடங்களில் கிடக்கச்செய்தார்.
6 Ele me fez morar na escuridão, como se eu estivesse morto há muito tempo.
7 நான் தப்பிப்போகாமலிருக்க என்னைச்சூழ வேலியடைத்தார்;
7 Deus me amarrou com pesadas correntes; estou na prisão e não posso escapar.
8 நான் சத்தமிட்டுக் கூப்பிட்டாலும்,
8 Grito pedindo socorro, mas ele não quer ouvir a minha oração.
9 வெட்டின கற்களின் சுவரால் என் வழிகளை அடைத்துப்போட்டார்,
9 Não posso seguir em frente, pois, com grandes blocos de pedra, ele fechou o meu caminho.
10 அவர் எனக்காகப் பதுங்கியிருக்கிற கரடியும்,
10 Deus tem sido para mim como um leão de tocaia, como um urso pronto para atacar.
11 என்னுடைய வழிகளை அகற்றி, என்னைத் துண்டித்துப்போட்டார்;
11 Ele me afastou do caminho, me fez em pedaços e depois me abandonou.
12 தமது வில்லை நாணேற்றி, என்னை அம்புக்கு இலக்காக வைத்தார்.
12 Ele armou o seu arco e fez de mim o alvo das suas flechas.
13 தம்முடைய அம்புகளை வைக்கும் பையின் அம்புகளை என் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் படச்செய்தார்.
13 As flechas atiradas por Deus entraram fundo na minha carne.
14 நான் என் மக்கள் அனைவருக்கும் பரியாசமும்,
14 O dia inteiro as pessoas riem de mim; elas zombam de mim nas suas canções.
15 கசப்பினால் என்னை நிரப்பி,
15 Deus me encheu de comidas amargas e me fez beber fel até eu não poder mais.
16 அவர் உணவிலுள்ள சிறுகற்களால் என் பற்களை நொறுக்கி,
16 Ele esfregou o meu rosto no chão e quebrou os meus dentes nas pedras.
17 என் ஆத்துமாவைச் சமாதானத்திற்குத் தூரமாக்கினார்;
17 Já não sei mais o que é paz e esqueci o que é felicidade.
18 என் பெலனும், நான் யெகோவாவுக்குக் காத்திருந்த நம்பிக்கையும் அழிந்துபோனது என்றேன்.
18 Não tenho muito tempo de vida, e a minha esperança no
19 எட்டியும் பிச்சுமாகிய என் சிறுமையையும் என் தவிப்பையும் நினைத்தருளும்.
19 Eu lembro da minha tristeza e solidão, das amarguras e dos sofrimentos.
20 என் ஆத்துமா அவைகளை நினைத்து நினைத்து எனக்குள் உடைந்துபோகிறது.
20 Penso sempre nisso e fico abatido.
21 இதை என் மனதிலே வைத்து நம்பிக்கை கொண்டிருப்பேன்.
21 Mas a esperança volta quando penso no seguinte:
22 நாம் அழிந்துபோகாமலிருக்கிறது யெகோவாவுடைய கிருபையே, அவருடைய இரக்கங்களுக்கு முடிவில்லை.
22 O amor do Senhor Deus não se acaba, e a sua bondade não tem fim.
23 அவைகள் காலைதோறும் புதியவைகள்;
23 Esse amor e essa bondade são novos todas as manhãs; e como é grande a fidelidade do
24 யெகோவா என் பங்கு என்று என் ஆத்துமா சொல்லும்;
24 Deus é tudo o que tenho; por isso, confio nele.
25 தமக்குக் காத்திருக்கிறவர்களுக்கும், தம்மைத் தேடுகிற ஆத்துமாவுக்கும் யெகோவா நல்லவர்.
25 O Senhor é bom para todos os que confiam nele.
26 யெகோவாவுடைய இரட்சிப்புக்கு நம்பிக்கையோடு காத்திருக்கிறது நல்லது.
26 O melhor é ter esperança e aguardar em silêncio a ajuda do
27 தன் இளவயதில் நுகத்தைச் சுமக்கிறது மனிதனுக்கு நல்லது.
27 E é bom que as pessoas aprendam a sofrer com paciência desde a sua juventude.
28 அவரே அதைத் தன்மேல் வைத்தாரென்று அவன் தனிமையாயிருந்து மெளனமாயிருப்பானாக.
28 Quando Deus nos faz sofrer, devemos ficar sozinhos, pacientes e em silêncio.
29 நம்பிக்கைக்கு இடமுண்டோ என்று தன் வாய் மண்ணில்படும்படி குப்புறவிழுவானாக.
29 Devemos nos curvar, humildes, pois ainda pode haver esperança.
30 தன்னை அடிக்கிறவனுக்குத் தன் கன்னத்தைக் காட்டி, அவமானத்தால் நிறைந்திருப்பானாக.
30 Quando somos ofendidos, não devemos reagir, mas sim suportar todos os insultos.
31 ஆண்டவர் என்றென்றைக்கும் கைவிடமாட்டார்.
31 O Senhor não rejeita ninguém para sempre.
32 அவர் வருத்தப்படுத்தினாலும் தமது மிகுந்த கிருபையின்படி மனமிரங்குவார்.
32 Ele pode fazer a gente sofrer, mas também tem compaixão porque o seu amor é imenso.
33 அவர் மனப்பூர்வமாக மனுமக்களைச் சிறுமையாக்கி வருத்தப்படுத்துகிறதில்லை.
33 Não é com prazer que ele nos causa sofrimento ou dor.
34 ஒருவன் பூமியில் சிறைப்பட்டவர்கள் அனைவரையும் தன் கால்களின்கீழ் நசுக்குகிறதையும்,
34 Deus sabe quando neste país os prisioneiros são massacrados sem compaixão.
35 உன்னதமான தேவனின் சமுகத்தில் மனிதர்களுடைய நியாயத்தைப் புரட்டுகிறதையும்,
35 O Deus Altíssimo sabe quando são desrespeitados os direitos humanos, que ele mesmo nos deu.
36 மனிதனை அவனுடைய வழக்கிலே மாறுபாடாக்குகிறதையும், ஆண்டவர் காணாதிருப்பாரோ?
36 Sim, o Senhor sabe quando torcem a justiça num processo.
37 ஆண்டவர் கட்டளையிடாமல் இருக்கும்போது,
37 Ninguém pode fazer acontecer nada se Deus não quiser.
38 உன்னதமான தேவனுடைய வாயிலிருந்து தீமையும் நன்மையும் புறப்படுகிறதில்லையோ?
38 Tanto as coisas boas como as más acontecem por ordem do Deus Altíssimo.
39 உயிருள்ள மனிதன் முறையிடுவானேன்? அவன் தன்னுடைய பாவத்திற்கு வரும் தண்டனையைக்குறித்து முறையிடுகிறதென்ன?
39 Por que nos queixarmos da vida quando somos castigados por causa dos nossos pecados?
40 நாம் நம்முடைய வழிகளைச் சோதித்து ஆராய்ந்து, யெகோவாவிடத்தில் திரும்பக்கடவோம்.
40 Examinemos seriamente o que temos feito e voltemos para o
41 நாம் நம்முடைய கைகளோடுங்கூட நம்முடைய இருதயத்தையும் பரலோகத்திலிருக்கிற தேவனிடத்திற்கு ஏறெடுப்போமாக.
41 Abramos o nosso coração a Deus, que está no céu, e oremos assim:
42 நாங்கள் துரோகம்செய்து, கலகம்செய்தோம்;
42 “Ó Deus, nós pecamos, nos revoltamos, e não nos perdoaste.
43 தேவரீர் கோபத்தால் மூடிக்கொண்டு, எங்களைத் தப்பவிடாமல் பின்தொடர்ந்து கொன்றீர்.
43 “Tu ficaste irado conosco, nos perseguiste, nos mataste sem dó nem piedade.
44 ஜெபம் உள்ளே நுழையமுடியாதபடி உம்மை மேகத்தால் மூடிக்கொண்டீர்.
44 Tu te cercaste de nuvens para que as nossas orações não chegassem a ti.
45 மக்களுக்குள்ளே எங்களைக் குப்பையும் அருவருப்புமாக்கினீர்.
45 Fizeste com que as nações olhassem para nós como se fôssemos um monte de lixo e refugos.
46 எங்கள் பகைவர்கள் எல்லோரும் எங்களுக்கு விரோதமாகத் தங்கள் வாயைத் திறந்தார்கள்.
46 “Somos insultados por todos os nossos inimigos.
47 பயமும், படுகுழியும், பயனற்றநிலையும், அழிவும் எங்களுக்கு நேரிட்டது.
47 Temos vivido no meio de medos, perigos, desgraças e destruição.”
48 மகளாகிய என் மக்கள் அடைந்த கேட்டினால் என் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வடிகிறது.
48 Dos meus olhos correm rios de lágrimas por causa da destruição do meu povo.
49 யெகோவா பரலோகத்திலிருந்து நோக்கிப்பார்க்கும்வரை,
49 Sem parar, os meus olhos vão derramar lágrimas
50 என் கண் இடைவிடாமல் ஓய்வின்றி வழிகிறது.
50 até que o Senhor olhe lá do céu e nos veja.
51 என் பட்டணத்தின் பெண்கள் அனைவரினிமித்தம்,
51 O meu coração sofre muito quando penso no que vi acontecer com as mulheres da minha cidade.
52 காரணமே இல்லாமல் என்னைப் பகைக்கிறவர்கள் என்னை ஒரு பறவையைப்போல வேட்டையாடினார்கள்.
52 Os meus inimigos, que não tinham razão para me odiar, me caçaram como se eu fosse um passarinho.
53 படுகுழியிலே என் உயிரை ஒடுக்கி, என்மேல் கல்லைவைத்தார்கள்.
53 Eles me jogaram vivo num poço e o taparam com uma pedra.
54 தண்ணீர் என் தலைக்குமேல் வந்தது; அழிந்தேன் என்றேன்.
54 A água subiu acima da minha cabeça, e eu pensei: “Estou perdido!”
55 மகா ஆழமான குழியிலிருந்து, யெகோவாவே,
55 Do fundo do poço, gritei pedindo a tua ajuda, ó
56 என் சத்தத்தைக் கேட்டீர்; என் பெருமூச்சுக்கும் என் கூப்பிடுதலுக்கும் உமது செவியை அடைத்துக்கொள்ளாதேயும்.
56 Roguei que me escutasses, e tu ouviste o meu grito.
57 நான் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிட்டநாளிலே நீர் கேட்டு: பயப்படாதே என்றீர்.
57 No dia em que te chamei, chegaste perto de mim e disseste: “Não tenha medo!”
58 ஆண்டவரே, என் ஆத்துமாவின் வழக்கை நடத்தினீர்;
58 Ó Senhor, tu vieste me socorrer e salvaste a minha vida.
59 யெகோவாவே, எனக்கு உண்டான அநியாயத்தைக் கண்டீர்; எனக்கு நியாயம் செய்யும்.
59 Julga a meu favor, ó Senhor , pois conheces as injustiças que tenho sofrido.
60 அவர்களுடைய எல்லா விரோதத்தையும்,
60 Tu sabes como os meus inimigos são vingativos e conheces os planos que fazem contra mim.
61 யெகோவாவே, அவர்கள் அவமதித்த அவமானங்களையும்,
61 Ó Senhor Deus, tu ouviste os seus insultos e conheces todos os seus planos.
62 எனக்கு விரோதமாக எழும்பினவர்களின் வாய்ச்சொற்களையும்,
62 Tu sabes que o dia inteiro falam contra mim e planejam me prejudicar.
63 அவர்கள் உட்கார்ந்திருப்பதையும் அவர்கள் எழுந்திருப்பதையும் நோக்கிப் பாரும்;
63 Tu vês que, em todos os momentos, eles zombam de mim.
64 யெகோவாவே, அவர்களுடைய கைகள் செய்த செயல்களுக்குத்தக்கதாக அவர்களுக்குப் பலன் கொடுப்பீர்.
64 Ó Senhor , dá-lhes o que merecem, castiga-os pelo que têm feito.
65 அவர்களுக்கு மனவேதனையைக் கொடுப்பீர்,
65 Amaldiçoa-os e faze com que eles caiam no desespero.
66 கோபமாக அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து,
66 Persegue-os na tua ira, ó Senhor , e acaba com eles aqui na terra!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.