Lamentações 3
இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (TAM2017) vs ARIB
1 ஆண்டவருடைய கோபத்தின் பிரம்பினால் ஏற்பட்ட சிறுமையைக் கண்ட மனிதன் நான்.
1 Eu sou o homem que viu a aflição causada pela vara do seu furor.
2 அவர் என்னை வெளிச்சத்திலே அல்ல,
2 Ele me guiou e me fez andar em trevas e não na luz.
3 அவர் தமது கையை எனக்கு விரோதமாகவே தினமும் திருப்பினார்.
3 Deveras fez virar e revirar a sua mão contra mim o dia todo.
4 என் சதையையும், என் தோலையும் கடினமாக்கினார்;
4 Fez envelhecer a minha carne e a minha pele; quebrou-me os ossos.
5 அவர் எனக்கு விரோதமாக மதிலைக்கட்டி,
5 Levantou trincheiras contra mim, e me cercou de fel e trabalho.
6 ஆரம்பகாலத்தில் இறந்தவர்களைப்போல என்னை இருளான இடங்களில் கிடக்கச்செய்தார்.
6 Fez-me habitar em lugares tenebrosos, como os que estavam mortos há muito.
7 நான் தப்பிப்போகாமலிருக்க என்னைச்சூழ வேலியடைத்தார்;
7 Cercou-me de uma sebe de modo que não posso sair; agravou os meus grilhões.
8 நான் சத்தமிட்டுக் கூப்பிட்டாலும்,
8 Ainda quando grito e clamo por socorro, ele exclui a minha oração.
9 வெட்டின கற்களின் சுவரால் என் வழிகளை அடைத்துப்போட்டார்,
9 Fechou os meus caminhos com pedras lavradas, fez tortuosas as minhas veredas.
10 அவர் எனக்காகப் பதுங்கியிருக்கிற கரடியும்,
10 Fez-se-me como urso de emboscada, um leão em esconderijos.
11 என்னுடைய வழிகளை அகற்றி, என்னைத் துண்டித்துப்போட்டார்;
11 Desviou os meus caminhos, e fez-me em pedaços; deixou-me desolado.
12 தமது வில்லை நாணேற்றி, என்னை அம்புக்கு இலக்காக வைத்தார்.
12 Armou o seu arco, e me pôs como alvo à flecha.
13 தம்முடைய அம்புகளை வைக்கும் பையின் அம்புகளை என் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் படச்செய்தார்.
13 Fez entrar nos meus rins as flechas da sua aljava.
14 நான் என் மக்கள் அனைவருக்கும் பரியாசமும்,
14 Fui feito um objeto de escárnio para todo o meu povo, e a sua canção o dia todo.
15 கசப்பினால் என்னை நிரப்பி,
15 Encheu-me de amarguras, fartou-me de absinto.
16 அவர் உணவிலுள்ள சிறுகற்களால் என் பற்களை நொறுக்கி,
16 Quebrou com pedrinhas de areia os meus dentes, cobriu-me de cinza.
17 என் ஆத்துமாவைச் சமாதானத்திற்குத் தூரமாக்கினார்;
17 Alongaste da paz a minha alma; esqueci-me do que seja a felicidade.
18 என் பெலனும், நான் யெகோவாவுக்குக் காத்திருந்த நம்பிக்கையும் அழிந்துபோனது என்றேன்.
18 Digo, pois: Já pereceu a minha força, como também a minha esperança no Senhor.
19 எட்டியும் பிச்சுமாகிய என் சிறுமையையும் என் தவிப்பையும் நினைத்தருளும்.
19 Lembra-te da minha aflição e amargura, do absinto e do fel.
20 என் ஆத்துமா அவைகளை நினைத்து நினைத்து எனக்குள் உடைந்துபோகிறது.
20 Minha alma ainda os conserva na memória, e se abate dentro de mim.
21 இதை என் மனதிலே வைத்து நம்பிக்கை கொண்டிருப்பேன்.
21 Torno a trazer isso à mente, portanto tenho esperança.
22 நாம் அழிந்துபோகாமலிருக்கிறது யெகோவாவுடைய கிருபையே, அவருடைய இரக்கங்களுக்கு முடிவில்லை.
22 A benignidade do Senhor jamais acaba, as suas misericórdias não têm fim;
23 அவைகள் காலைதோறும் புதியவைகள்;
23 renovam-se cada manhã. Grande é a tua fidelidade.
24 யெகோவா என் பங்கு என்று என் ஆத்துமா சொல்லும்;
24 A minha porção é o Senhor, diz a minha alma; portanto esperarei nele.
25 தமக்குக் காத்திருக்கிறவர்களுக்கும், தம்மைத் தேடுகிற ஆத்துமாவுக்கும் யெகோவா நல்லவர்.
25 Bom é o Senhor para os que esperam por ele, para a alma que o busca.
26 யெகோவாவுடைய இரட்சிப்புக்கு நம்பிக்கையோடு காத்திருக்கிறது நல்லது.
26 Bom é ter esperança, e aguardar em silêncio a salvação do Senhor.
27 தன் இளவயதில் நுகத்தைச் சுமக்கிறது மனிதனுக்கு நல்லது.
27 Bom é para o homem suportar o jugo na sua mocidade.
28 அவரே அதைத் தன்மேல் வைத்தாரென்று அவன் தனிமையாயிருந்து மெளனமாயிருப்பானாக.
28 Que se assente ele, sozinho, e fique calado, porquanto Deus o pôs sobre ele.
29 நம்பிக்கைக்கு இடமுண்டோ என்று தன் வாய் மண்ணில்படும்படி குப்புறவிழுவானாக.
29 Ponha a sua boca no pó; talvez ainda haja esperança.
30 தன்னை அடிக்கிறவனுக்குத் தன் கன்னத்தைக் காட்டி, அவமானத்தால் நிறைந்திருப்பானாக.
30 Dê a sua face ao que o fere; farte-se de afronta.
31 ஆண்டவர் என்றென்றைக்கும் கைவிடமாட்டார்.
31 Pois o Senhor não rejeitará para sempre.
32 அவர் வருத்தப்படுத்தினாலும் தமது மிகுந்த கிருபையின்படி மனமிரங்குவார்.
32 Embora entristeça a alguém, contudo terá compaixão segundo a grandeza da sua misericórdia.
33 அவர் மனப்பூர்வமாக மனுமக்களைச் சிறுமையாக்கி வருத்தப்படுத்துகிறதில்லை.
33 Porque não aflige nem entristece de bom grado os filhos dos homens.
34 ஒருவன் பூமியில் சிறைப்பட்டவர்கள் அனைவரையும் தன் கால்களின்கீழ் நசுக்குகிறதையும்,
34 Pisar debaixo dos pés a todos os presos da terra,
35 உன்னதமான தேவனின் சமுகத்தில் மனிதர்களுடைய நியாயத்தைப் புரட்டுகிறதையும்,
35 perverter o direito do homem perante a face do Altíssimo,
36 மனிதனை அவனுடைய வழக்கிலே மாறுபாடாக்குகிறதையும், ஆண்டவர் காணாதிருப்பாரோ?
36 subverter o homem no seu pleito, não são do agrado do senhor.
37 ஆண்டவர் கட்டளையிடாமல் இருக்கும்போது,
37 Quem é aquele que manda, e assim acontece, sem que o Senhor o tenha ordenado?
38 உன்னதமான தேவனுடைய வாயிலிருந்து தீமையும் நன்மையும் புறப்படுகிறதில்லையோ?
38 Não sai da boca do Altíssimo tanto o mal como o bem?
39 உயிருள்ள மனிதன் முறையிடுவானேன்? அவன் தன்னுடைய பாவத்திற்கு வரும் தண்டனையைக்குறித்து முறையிடுகிறதென்ன?
39 Por que se queixaria o homem vivente, o varão por causa do castigo dos seus pecados?
40 நாம் நம்முடைய வழிகளைச் சோதித்து ஆராய்ந்து, யெகோவாவிடத்தில் திரும்பக்கடவோம்.
40 Esquadrinhemos os nossos caminhos, provemo-los, e voltemos para o Senhor.
41 நாம் நம்முடைய கைகளோடுங்கூட நம்முடைய இருதயத்தையும் பரலோகத்திலிருக்கிற தேவனிடத்திற்கு ஏறெடுப்போமாக.
41 Levantemos os nossos corações com as mãos para Deus no céu dizendo;
42 நாங்கள் துரோகம்செய்து, கலகம்செய்தோம்;
42 Nós transgredimos, e fomos rebeldes, e não perdoaste,
43 தேவரீர் கோபத்தால் மூடிக்கொண்டு, எங்களைத் தப்பவிடாமல் பின்தொடர்ந்து கொன்றீர்.
43 Cobriste-te de ira, e nos perseguiste; mataste, não te apiedaste.
44 ஜெபம் உள்ளே நுழையமுடியாதபடி உம்மை மேகத்தால் மூடிக்கொண்டீர்.
44 Cobriste-te de nuvens, para que não passe a nossa oração.
45 மக்களுக்குள்ளே எங்களைக் குப்பையும் அருவருப்புமாக்கினீர்.
45 Como escória e refugo nos puseste no meio dos povos.
46 எங்கள் பகைவர்கள் எல்லோரும் எங்களுக்கு விரோதமாகத் தங்கள் வாயைத் திறந்தார்கள்.
46 Todos os nossos inimigos abriram contra nós a sua boca.
47 பயமும், படுகுழியும், பயனற்றநிலையும், அழிவும் எங்களுக்கு நேரிட்டது.
47 Temor e cova vieram sobre nós, assolação e destruição.
48 மகளாகிய என் மக்கள் அடைந்த கேட்டினால் என் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வடிகிறது.
48 Torrentes de águas correm dos meus olhos, por causa da destruição da filha do meu povo.
49 யெகோவா பரலோகத்திலிருந்து நோக்கிப்பார்க்கும்வரை,
49 Os meus olhos derramam lágrimas, e não cessam, sem haver intermissão,
50 என் கண் இடைவிடாமல் ஓய்வின்றி வழிகிறது.
50 até que o Senhor atente e veja desde o céu.
51 என் பட்டணத்தின் பெண்கள் அனைவரினிமித்தம்,
51 Os meus olhos me afligem, por causa de todas as filhas da minha cidade.
52 காரணமே இல்லாமல் என்னைப் பகைக்கிறவர்கள் என்னை ஒரு பறவையைப்போல வேட்டையாடினார்கள்.
52 Como ave me caçaram os que, sem causa, são meus inimigos.
53 படுகுழியிலே என் உயிரை ஒடுக்கி, என்மேல் கல்லைவைத்தார்கள்.
53 Atiraram-me vivo na masmorra, e lançaram pedras sobre mim.
54 தண்ணீர் என் தலைக்குமேல் வந்தது; அழிந்தேன் என்றேன்.
54 Águas correram sobre a minha cabeça; eu disse: Estou cortado.
55 மகா ஆழமான குழியிலிருந்து, யெகோவாவே,
55 Invoquei o teu nome, Senhor, desde a profundeza da masmorra.
56 என் சத்தத்தைக் கேட்டீர்; என் பெருமூச்சுக்கும் என் கூப்பிடுதலுக்கும் உமது செவியை அடைத்துக்கொள்ளாதேயும்.
56 Ouviste a minha voz; não escondas o teu ouvido ao meu suspiro, ao meu clamor.
57 நான் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிட்டநாளிலே நீர் கேட்டு: பயப்படாதே என்றீர்.
57 Tu te aproximaste no dia em que te invoquei; disseste: Não temas.
58 ஆண்டவரே, என் ஆத்துமாவின் வழக்கை நடத்தினீர்;
58 Pleiteaste, Senhor, a minha causa; remiste a minha vida.
59 யெகோவாவே, எனக்கு உண்டான அநியாயத்தைக் கண்டீர்; எனக்கு நியாயம் செய்யும்.
59 Viste, Senhor, a injustiça que sofri; julga tu a minha causa.
60 அவர்களுடைய எல்லா விரோதத்தையும்,
60 Viste toda a sua vingança, todos os seus desígnios contra mim.
61 யெகோவாவே, அவர்கள் அவமதித்த அவமானங்களையும்,
61 Ouviste as suas afrontas, Senhor, todos os seus desígnios contra mim,
62 எனக்கு விரோதமாக எழும்பினவர்களின் வாய்ச்சொற்களையும்,
62 os lábios e os pensamentos dos que se levantam contra mim o dia todo.
63 அவர்கள் உட்கார்ந்திருப்பதையும் அவர்கள் எழுந்திருப்பதையும் நோக்கிப் பாரும்;
63 Observa-os ao assentarem-se e ao levantarem-se; eu sou a sua canção.
64 யெகோவாவே, அவர்களுடைய கைகள் செய்த செயல்களுக்குத்தக்கதாக அவர்களுக்குப் பலன் கொடுப்பீர்.
64 Tu lhes darás a recompensa, Senhor, conforme a obra das suas mãos.
65 அவர்களுக்கு மனவேதனையைக் கொடுப்பீர்,
65 Tu lhes darás dureza de coração, maldição tua sobre eles.
66 கோபமாக அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து,
66 Na tua ira os perseguirás, e os destruirás de debaixo dos teus céus, ó Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.