Jó 7
புனித பைபிள் படிக்க எளிதாக (TAM2008) vs NVI
1 யோபு மீண்டும், “பூமியில் மனிதனுக்கு மிகுந்த கஷ்டங்களுண்டு
1 "Não é pesado o labor do homem na terra? Seus dias não são como os de um assalariado?
2 வெப்ப நாளில் மிகுந்த உழைப்பிற்குப்பின் குளிர்ந்த நிழலை நாடும் அடிமையைப் போன்றவன் மனிதன்.
2 Como o escravo que anseia pelas sombras do entardecer, ou como o assalariado que espera ansioso pelo pagamento,
3 ஏமாற்றந்தரும் மாதங்கள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாய் கழிந்தன.
3 assim me deram meses de ilusão, e noites de desgraça me foram destinadas.
4 நான் படுக்கும்போது, ‘எழுவதற்கு எத்தனை சமயம் இருக்கிறது?’ என்று எண்ணுகிறேன்.
4 Quando me deito, fico pensando: ‘Quanto vai demorar para eu me levantar? ’ A noite se arrasta, e eu fico me virando na cama até o amanhecer.
5 என் உடம்பில் புழுக்களும் அழுக்குகளும் படிந்திருக்கின்றன.
5 Meu corpo está coberto de vermes e cascas de ferida, minha pele está rachada e vertendo pus.
6 “நெய்பவனின் நாடாவைக் காட்டிலும் என் நாட்கள் வேகமாகக் கழிகின்றன.
6 "Meus dias correm mais depressa que a lançadeira do tecelão, e chegam ao fim sem nenhuma esperança.
7 தேவனே, என் வாழ்க்கை ஒரு மூச்சே என நினைவுகூறும்.
7 Lembra-te, ó Deus, de que a minha vida não passa de um sopro; meus olhos jamais tornarão a ver a felicidade.
8 நீங்கள் என்னை மீண்டும் பார்க்கப்போவதில்லை.
8 Os que agora me vêem, nunca mais me verão; puseste o teu olhar em mim, e já não existo.
9 மேகம் மறைந்து காணாமற்போகிறது.
9 Assim como a nuvem esvai-se e desaparece, assim quem desce à sepultura não volta.
10 அவனது பழைய வீட்டிற்கு அவன் மீண்டும் வரப்போவதில்லை.
10 Nunca mais voltará ao seu lar; a sua habitação não mais o conhecerá.
11 “எனவே, நான் அமைதியாக இருக்கமாட்டேன்! நான் வெளிப்படையாகப் பேசுவேன்!
11 "Por isso não me calo; na aflição do meu espírito me desabafarei, na amargura da minha alma farei as minhas queixas.
12 தேவனே, ஏன் எனக்குக் காவலாயிருக்கிறீர்?
12 Sou eu o mar, ou o monstro das profundezas, para que me ponhas sob guarda?
13 என் படுக்கை எனக்கு ஆறுதல் தருமென்று நம்பிக்கொண்டிருந்தேன்.
13 Quando penso que a minha cama me consolará e que o meu leito aliviará a minha queixa,
14 ஆனால் தேவனே, நான் படுத்திருக்கையில் நீர் என்னைக் கனவுகளால் பயமுறுத்துகிறீர்,
14 mesmo aí me assustas com sonhos e me aterrorizas com visões.
15 எனவே நான் வாழ்வதைக் காட்டிலும்
15 Prefiro ser estrangulado e morrer do que sofrer assim;
16 நான் என் வாழ்க்கையை வெறுக்கிறேன்.
16 sinto desprezo pela minha vida! Não vou viver para sempre; deixa-me, pois os meus dias não têm sentido.
17 தேவனே, உமக்கு மனிதன் ஏன் அத்தனை முக்கியமானவன்?
17 "Que é o homem, para que lhe dês importância e atenção,
18 ஏன் அவனைக் கரிசனையோடு காலை வேளைகளில் சந்தித்து,
18 para que o examines a cada manhã e o proves a cada instante?
19 தேவனே, என்னைவிட்டுத் தூர நீர் பார்ப்பதில்லை.
19 Nunca desviarás de mim o teu olhar? Nunca me deixarás a sós, nem por um instante?
20 தேவனே, நீர் ஜனங்களை கவனித்து காப்பாற்றுகிறீர்.
20 Se pequei, que mal te causei, ó tu que vigias os homens? Por que me tornaste teu alvo? Acaso tornei-me um fardo para ti?
21 ஏன் நீர் என் தவறை மன்னிக்கக் கூடாது?
21 Por que não perdoas as minhas ofensas e não apagas os meus pecados? Pois logo me deitarei no pó; tu me procurarás, mas eu já não existirei".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.