Jó 7
புனித பைபிள் படிக்க எளிதாக (TAM2008) vs ACF
1 யோபு மீண்டும், “பூமியில் மனிதனுக்கு மிகுந்த கஷ்டங்களுண்டு
1 Porventura não tem o homem guerra sobre a terra? E não são os seus dias como os dias do jornaleiro?
2 வெப்ப நாளில் மிகுந்த உழைப்பிற்குப்பின் குளிர்ந்த நிழலை நாடும் அடிமையைப் போன்றவன் மனிதன்.
2 Como o servo que suspira pela sombra, e como o jornaleiro que espera pela sua paga,
3 ஏமாற்றந்தரும் மாதங்கள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாய் கழிந்தன.
3 Assim me deram por herança meses de vaidade; e noites de trabalho me prepararam.
4 நான் படுக்கும்போது, ‘எழுவதற்கு எத்தனை சமயம் இருக்கிறது?’ என்று எண்ணுகிறேன்.
4 Deitando-me a dormir, então digo: Quando me levantarei? Mas comprida é a noite, e farto-me de me revolver na cama até à alva.
5 என் உடம்பில் புழுக்களும் அழுக்குகளும் படிந்திருக்கின்றன.
5 A minha carne se tem vestido de vermes e de torrões de pó; a minha pele está gretada, e se fez abominável.
6 “நெய்பவனின் நாடாவைக் காட்டிலும் என் நாட்கள் வேகமாகக் கழிகின்றன.
6 Os meus dias são mais velozes do que a lançadeira do tecelão, e acabam-se, sem esperança.
7 தேவனே, என் வாழ்க்கை ஒரு மூச்சே என நினைவுகூறும்.
7 Lembra-te de que a minha vida é como o vento; os meus olhos não tornarão a ver o bem.
8 நீங்கள் என்னை மீண்டும் பார்க்கப்போவதில்லை.
8 Os olhos dos que agora me vêem não me verão mais; os teus olhos estarão sobre mim, porém não serei mais.
9 மேகம் மறைந்து காணாமற்போகிறது.
9 Assim como a nuvem se desfaz e passa, assim aquele que desce à sepultura nunca tornará a subir.
10 அவனது பழைய வீட்டிற்கு அவன் மீண்டும் வரப்போவதில்லை.
10 Nunca mais tornará à sua casa, nem o seu lugar jamais o conhecerá.
11 “எனவே, நான் அமைதியாக இருக்கமாட்டேன்! நான் வெளிப்படையாகப் பேசுவேன்!
11 Por isso não reprimirei a minha boca; falarei na angústia do meu espírito; queixar-me-ei na amargura da minha alma.
12 தேவனே, ஏன் எனக்குக் காவலாயிருக்கிறீர்?
12 Sou eu porventura o mar, ou a baleia, para que me ponhas uma guarda?
13 என் படுக்கை எனக்கு ஆறுதல் தருமென்று நம்பிக்கொண்டிருந்தேன்.
13 Dizendo eu: Consolar-me-á a minha cama; meu leito aliviará a minha ânsia;
14 ஆனால் தேவனே, நான் படுத்திருக்கையில் நீர் என்னைக் கனவுகளால் பயமுறுத்துகிறீர்,
14 Então me espantas com sonhos, e com visões me assombras;
15 எனவே நான் வாழ்வதைக் காட்டிலும்
15 Assim a minha alma escolheria antes a estrangulação; e antes a morte do que a vida.
16 நான் என் வாழ்க்கையை வெறுக்கிறேன்.
16 A minha vida abomino, pois não viveria para sempre; retira-te de mim; pois vaidade são os meus dias.
17 தேவனே, உமக்கு மனிதன் ஏன் அத்தனை முக்கியமானவன்?
17 Que é o homem, para que tanto o engrandeças, e ponhas nele o teu coração,
18 ஏன் அவனைக் கரிசனையோடு காலை வேளைகளில் சந்தித்து,
18 E cada manhã o visites, e cada momento o proves?
19 தேவனே, என்னைவிட்டுத் தூர நீர் பார்ப்பதில்லை.
19 Até quando não apartarás de mim, nem me largarás, até que engula a minha saliva?
20 தேவனே, நீர் ஜனங்களை கவனித்து காப்பாற்றுகிறீர்.
20 Se pequei, que te farei, ó Guarda dos homens? Por que fizeste de mim um alvo para ti, para que a mim mesmo me seja pesado?
21 ஏன் நீர் என் தவறை மன்னிக்கக் கூடாது?
21 E por que não perdoas a minha transgressão, e não tiras a minha iniqüidade? Porque agora me deitarei no pó, e de madrugada me buscarás, e não existirei mais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.