Romanos 4
Kig Begu Pasad: Ki talu' nug megbebaya' (Bagong Tipan: Maayong balita alang kanimo) (SYB) vs VC
1 Naa si Abraham, su ginepuꞌay nug bansa nami, alandun dayuni teluꞌen ta mekatag diniin? Taꞌ mai mibiananen?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Saꞌ upama iin siai pimilang dun nu Megbebayaꞌ mekesuun si Abraham, puꞌ sabaꞌ nu pinggulaulanen, duun siai pengangyaꞌen. Laak ndiꞌ mesuꞌat di pegitaꞌen nu Megbebayaꞌ.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Alanduni tinaluꞌ di Misulat Taluꞌ nu Megbebayaꞌ mekatag dini Abraham kini? “Mikpetuud si Abraham ditu Megbebayaꞌ, kaas pimilang nu Megbebayaꞌ mekesuun, sabaꞌ nu kesaligen diniin.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Naa, pinenggiꞌ duuni tinindanan, su tinindan dun, ndiꞌ mpemilang bigay, puꞌ piglesayanen.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Naa, kanaꞌ maꞌniai kemilang nu Megbebayaꞌ mekesuun su getaw, puꞌ saꞌ seligan nu getawi kesaligen ditu Megbebayaꞌ sabayaꞌ su gulaulanen, pemilangen nu Megbebayaꞌ kekesuuneni kesaligen. Puꞌ su Megbebayaꞌi memilang mekesuun tu getaw mimilas saꞌ sumalig na diniin.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Maꞌnia dademai maꞌanan nu tinaluꞌ kini ni David kanugdiin, puꞌ leliagen su getaw pemilangen nu Megbebayaꞌ mekesuun di ndaꞌi tegelen dun. Ndaꞌ ba mesulat,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Liliag na su getaw pidasun na nu Megbebayaꞌ ditug limbungen,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Liliag nai getaw ndaꞌ na dig delendeman nu Megbebayaꞌ su salaꞌen!”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Naa, kig leliag kia tinaluꞌ ni David, danu nga getaw Judea ba laak? Kanaꞌ lai, puꞌ leliagen dadema su nga kanaꞌ getaw Judea, puꞌ mialapu kamun ditu sinulat ni Moises, laungen, “Pimilang nu Megbebayaꞌ mekesuun si Abraham, sabaꞌ nu kesaligen diniin.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Mendadi si Abraham, nanunen maia mibianan? Su ndaꞌ pain sirkunsisuay, saꞌ mitubus na? Su kemilang dun nu Megbebayaꞌ mekesuun, mibiananen na, su ndaꞌ pa sirkunsisuay.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Sikna mikpetuud si Abraham ditu pinasad nu Megbebayaꞌ diniin, sinirkunsisu dayun, puꞌ tuꞌus tu gandang kemilang nu Megbebayaꞌ diniin mekesuun. Iini pimilang dun, puꞌ sabaꞌ nu kesaligen. Kaas si Abraham, mibaluy maꞌniin gamaꞌ di ginaa nug launan getaw sumalig ditu Megbebayaꞌ mukaꞌ pemilangenen mekesuun. Kiin, bisan ndaꞌ ilan mesirkunsisu.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Iin dademai gamaꞌ nu nga getaw misirkunsisu, saꞌ minunggiling dailan dema tu kesalig ni Abraham, su ndaꞌ pain mesirkunsisu.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Naa su Megbebayaꞌ, kanugdiin minasad iin dini Abraham sampay tu nga sapuꞌen puꞌ begayen dinilanig lumbang kini. Iini pinasaden dun puꞌ suminalig si Abraham diniin, kanaꞌ nu kedunut ni Abraham tu Palintanen. Pimilangen dayun si Abraham mekesuun.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Puꞌ saꞌ upama begayan pinasaden su nga dumunut tu Palintanen, ndaꞌ siai gatagen su kesalig nu getaw. Mikulaꞌulaꞌ dadema sia su pinasad nu Megbebayaꞌ, puꞌ ndaꞌiduni mekedunut gupia tu Palintanen.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Kaas pebiananeni nga getaw ginukumanen mikpuun tu Palintanen. Laak saꞌ ndaꞌidun siai palinta, ndaꞌidun dadema siai memilas dun.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Mendadi ki pinasad kini nu Megbebayaꞌ, malap ta meksekat di kesalig ta, adun mpantek puꞌ su tulung nu Megbebayaꞌi tantu puunen. Kiin, adun mpantek dadema puꞌ mekalap dun sug launan sapuꞌ ni Abraham, saꞌ su ngag dumunut tu Palintanen, saꞌ su nga mpeduunan kesalig maaꞌ dadema nu kesalig ni Abraham. Puꞌ si Abraham, mibaluy na ginepuꞌay nug launan ta, ita nu nga suminalig tu Megbebayaꞌ.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Puꞌ ndaꞌ ba mesulat kanugdiin di Misulat Taluꞌ nu Megbebayaꞌ, “Binaalu yaꞌa gamaꞌ nu getaw di melaun bansa.” Kaas di pegitaꞌen nu Megbebayaꞌ, mikpalas su pinasaden. Iini minasad dun, su Megbebayaꞌ, su seligan ni Abraham mukaꞌ su mekpetubuꞌ di minatay na, sampay su maal tug launanen, pibian laak di taluꞌen.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Naa si Abraham, mituudan dun su tinaluꞌ nu Megbebayaꞌ puꞌ mbaluy melaun bansa su sapuꞌen, kaas mikpedateng dun. Pia ndaꞌidun siai pedetengenen, puꞌ megulang na gupiai sawanen, mikpedateng gusay. Kaas mibaluy ginepuꞌay nu melaun getaw, maaꞌ da nu tinaluꞌ nu Megbebayaꞌ diniin, laungen, “Su kelaun nu nga sapuꞌ mu, maaꞌ danug bitun.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Benaꞌ midelendemen sug lawasen, mipemilangen maꞌniin minatay na, puꞌ pekpanaw na di megatus taun. Ndiꞌ na mapet bataꞌen su sawanen si Sara. Pia maꞌantu, mituudan da dun gusay.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ndaꞌ melukaꞌi kesaligen tu Megbebayaꞌ, puꞌ ndaꞌ pegduaꞌduaꞌig delendemanen mekatag di pinasaden. Migiseg dademai kesaligen, saananen menamal mekpededengeg tu Megbebayaꞌ.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Mekpedateng da gusay puꞌ megaga nu Megbebayaꞌ penggulaulaanen su pinasaden diniin.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Sabaꞌ nu kesaligen, misulat dayun kanugdiin puꞌ pimilang nu Megbebayaꞌ mekesuun.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Su sinulat ditu Misulat Taluꞌ nu Megbebayaꞌ, laung, “Pimilang nu Megbebayaꞌ mekesuun,” kanaꞌ laak mekatag dini Abraham.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Mekatag dadema dinita, ita nu nga pemilangen nu Megbebayaꞌ mekesuun saꞌ mekpetuud ita tu Megbebayaꞌ, su mikpetubuꞌ puliꞌ dini Isus su Kaunutan ta.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Si Isus kini, iini bigay nu Megbebayaꞌ matay puun tu kemilas ta. Pitubuꞌen dayun puliꞌ, adun mpemilang ita niin mekesuun, maꞌniin ndaꞌi salaꞌ ta.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.