Marcos 5

Mbia Cheẽ (SRQNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ngasẽ ngue ama ndobeɨ cote ra. Gadara, ɨ que hue ib je ra.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Canoa sɨ Jesús nguichi mose que hue jenda mo tu erea ra. Aba checuayã ɨcuã ngue siqui echɨangui re ra. Mbia raaque tãsa sɨ chõ ngue eru ngasẽ Jesús je ra.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Mbia raaque tãsa beɨ que eriqui ra. Emo ngue echucua aroneate quia ra. Cadenas je abe que emo ndiqui ecua aroneate ra.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Nyucua mocoĩte rei nda cadenas je raẽ. Ei nda echucua rei raẽ. Eo abe. Ucuasa nda endoso ndoso beɨ quia ra. Emo nda embutiba aronea tuchɨ quia ra.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ngata beɨ nda equia itondaru ra. Nyaashɨ̃ mose abe. Tasẽ tasẽ mbeɨ nda equia mbia raaque tãsa ra. Sɨta ibátee abe no. Sɨta je nda eriqui ñɨmbasi mbasite ra.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Ɨsho que mae Jesús rese ra. Uchã asi que eu ngoi ngũíã ndese enonde ra.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 —¿Mañɨ ndeje re? ɨ que Jesús ee ra. —Etubɨrɨã, ɨ chõ nguiã seje. Ure cuabẽte quia ñene, ɨ que ñee Jesús je ra.
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 —Ɨsho ra uremondochɨ̃, ɨ tuchɨ que aba checuayã ñee Jesús je ra.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Chɨasu socoɨ tubɨrɨã ngue chɨ quiaru huee ibi ibátee ra.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Nyebe aba checuayã ɨcuã ñee ja nguiã Jesús je. —Uremondo ja rã chɨasu socoɨ chɨangui re, ɨ tuchɨ que equia Jesús je ra.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Eno, ɨ que Jesús ee ra. Nyebe aba checuayã usẽ ja nguiã ameɨ ñɨa sɨ cote. Chɨasu chɨangui re que echoɨ ja cote ra. Dos mil rei chɨasu. Chɨasu que uchã ja choɨ nyiichere ama nimia mbucu rɨ̃ nda. Ama ndɨsha ye que echoɨ ja mano nda.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Chɨasu raarõsa mundite que ra. Uchã ngue echoɨ mbia mbiirandu randu ja ra. Sucha tubɨrɨã jenda mbiirandu. Ɨshonda abe mbiirandu no. Mbia que ngaẽ ngaẽ nguia jirandu turã cote ra.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Ngasẽ ngue ecuaẽ Jesús je ra. Ae aba checuayã ɨcuã nguereco uchɨangui re nyii nae, aque abe que siqui huee ee ra. Huɨɨrao resebe que eñɨ ngoi ra. Earacuate que ee cote ra. Nyebe mbia riqui nguiã siquichete.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Ae mae erese nae, ũquɨ̃ ngue ñee ñee mbia je ra. Mbia mbiirandu chɨasu socoɨ rese. Ae aba checuayã quereco quia nyii nae, aque rese abe no.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 —Eso rã urerecha urerecua sɨ, ɨ jate que hue jenda ñee Jesús je ra.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Ae aba checuayã quereco quia nyii nae, aque que ñee Jesús je ra. Jesús ua mose canoa ye. —Nderese beɨ chõ taso se jẽ, ɨ rei que ñee Jesús je ra.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Jesús que ñee ee ra. —Tei. Quiatu rei ndechuchúaa. Quiatu ñee nderesenda je. “Dios chõ sembucherõ nguiã. Eya eã tuchɨte que eriqui serese ra”, ere oso nderesenda mbiirandu, ɨ que Jesús ee ra.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Ameɨ ngue oso sucha mbuchesea sea cote ra. Mbia Decápolis jenda mbiirandu randu ja. —Jesús chõ sembucherõ nguiã, ɨ ja jate que equia mbia je ra. Mbia que nyuruɨrate quia mae erese ra.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Jesús que tu sɨ iasa sobeɨ sɨ canoa ye ra. Mbia tubɨrɨã ngue ngaẽ ngaẽ nguia erea ra. Ama nimíaa eriquibe mose.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Judíos rerecua mo ngue tu erea ra. Jairo, ɨ que ee ra. Judíos munua nuasa que ae ra. Jesús nonde que eru ngoi ngũíã ndese ñee ee ra.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 —Quɨ seriirĩ sɨ quia mano quɨ. Nyao rã ndeo terechono earõ. Embucherõ sacuã, ɨ tuchɨ que equia Jesús je ra.
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Jesús que oso erese cote ra. Mbia tubɨrɨã abe que nyoɨ quia ñɨmajaã tuchɨ eruɨ ra.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ari rasi mo abe que oso quia eruɨ ra. Eruqui nda uchẽ mbeɨ quia ee ra. Doce años nyee.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Ngasi nda esaã tuchɨ quia ra. Erasi rea reasa nda etea tea jate rei quia raẽ. Umbae nda emondo mondo ja chee ngasi rea reasa je ra. Nyerõ jiri jiriã tuchɨ que ra. Erasi ɨ ɨ tuchɨ chõ ngue ra.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Jirandu chee que Jesús rese ra. Equite quiti que esɨ mbia joõ nda. Oco que oso eɨrao rese ra.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 —Eɨrao achõ ndese se oco mose, acherõ nda se, ɨ nda ra.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Aque mose tuchɨ que eruqui ti ɨ ee cote ra. Ngasiã ngue eɨcua uchɨangui re cote ra.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 —Sequirãcuã ngue mbia mo mbucherõ nda, ɨ que Jesús uchɨangui re ra. —¿Aba oco seɨrao rese re? ɨ que mae uquite quiti ra.
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Echɨmbaaquiatu que ñee ee ra. —Mbia tubɨrɨãte nyeresẽ. Ñɨmajaãte nyeresẽ. ¿Mbaerã ereɨco “¿aba oco serese re?” ɨ re? ɨ que ee ra.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Jesús que nyuruba ruba mae nda. —¿Aba oco serese re? ɨ.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Ari que jirandu tuchɨ ucherõ ndese ra. Eɨreɨ̃te que titi titi ɨ huɨ̃ ee ra. Ngoi que ngũíã ndese Jesús resa quiti ra. Mbae que esenei ja ee cote ra.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jesús que ñee ee ra. —Seɨcuate que se ra. Nyebe arembucherõ nguiã. Ndeya chõ eso cote. Nderasi ra tu sɨ eã ndeje, ɨ que Jesús ñee ee ra.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Echeẽ mose chɨte que emo ngaẽ Jairo chuchua sɨ ra. —Nderiirĩ ngue mano cote ra. ¿Mbaerã nda Jesús ererao ndechuchua cote re? ɨ que ñee ee ra.
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesús que echeẽ ñandu ra. Ñee ngue Jairo je cote ra. —Ndeya eã techɨ̃ nda jẽ. Seɨcua chõ se jẽ, ɨ que Jesús ee ra.
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Jesús que oso eraaque rea cot e ra. Uchɨmbaaquiatu tres que equerao ra. Pedro. Jacobo abe. Juan abe no. Jacobo nongue que Juan nda. Ũquɨ̃ mɨɨ ño ngue equerao erea ra.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ngasẽ ngue Jairo chuchua cote ra. Mbia que chɨ ja nyeseo ãquẽ ndaaque rese ee ra. Nyiibu tuchɨ que eu ra.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ɨque que oso ñee mbia je ra. —¿Mbaerã jẽɨngo nyiibute re? ¿Mbaerã jẽɨngo nyeseo re? Ãquẽ manoãte resẽ. Uque chõ u co resẽ, ɨ que Jesús ñee mbia je ra.
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Mbia que ɨquia ɨquia chõ ee ra. Jesús que mbia mondo ja chee itaicuee ra. Eru rese que esɨ ɨque eriirĩ ndaaque rea ra. Esi abe rese. Nguesenda abe rese.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Eraaque o que eisi ñee ee ra. —Echuruã, Ãquẽ, ɨ que ee ra.
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Echeẽ mose tuchɨ que ãquẽ juã ngata cote ra. Etiarõte que ra. Doce años que ra. Mbia que nyuruɨra tuchɨ mae erese ra.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 —“Jesús que co raaque mbuquera ra”, jenyechɨ̃ nda emo je jẽ, ɨ que Jesús mbia je ra. —Nderiirĩ embuquiaru cote, ɨ que ee cote ra.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.