Marcos 5

Mbia Cheẽ (SRQNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ngasẽ ngue ama ndobeɨ cote ra. Gadara, ɨ que hue ib je ra.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Canoa sɨ Jesús nguichi mose que hue jenda mo tu erea ra. Aba checuayã ɨcuã ngue siqui echɨangui re ra. Mbia raaque tãsa sɨ chõ ngue eru ngasẽ Jesús je ra.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Mbia raaque tãsa beɨ que eriqui ra. Emo ngue echucua aroneate quia ra. Cadenas je abe que emo ndiqui ecua aroneate ra.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Nyucua mocoĩte rei nda cadenas je raẽ. Ei nda echucua rei raẽ. Eo abe. Ucuasa nda endoso ndoso beɨ quia ra. Emo nda embutiba aronea tuchɨ quia ra.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ngata beɨ nda equia itondaru ra. Nyaashɨ̃ mose abe. Tasẽ tasẽ mbeɨ nda equia mbia raaque tãsa ra. Sɨta ibátee abe no. Sɨta je nda eriqui ñɨmbasi mbasite ra.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ɨsho que mae Jesús rese ra. Uchã asi que eu ngoi ngũíã ndese enonde ra.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 —¿Mañɨ ndeje re? ɨ que Jesús ee ra. —Etubɨrɨã, ɨ chõ nguiã seje. Ure cuabẽte quia ñene, ɨ que ñee Jesús je ra.
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 —Ɨsho ra uremondochɨ̃, ɨ tuchɨ que aba checuayã ñee Jesús je ra.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Chɨasu socoɨ tubɨrɨã ngue chɨ quiaru huee ibi ibátee ra.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Nyebe aba checuayã ɨcuã ñee ja nguiã Jesús je. —Uremondo ja rã chɨasu socoɨ chɨangui re, ɨ tuchɨ que equia Jesús je ra.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Eno, ɨ que Jesús ee ra. Nyebe aba checuayã usẽ ja nguiã ameɨ ñɨa sɨ cote. Chɨasu chɨangui re que echoɨ ja cote ra. Dos mil rei chɨasu. Chɨasu que uchã ja choɨ nyiichere ama nimia mbucu rɨ̃ nda. Ama ndɨsha ye que echoɨ ja mano nda.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Chɨasu raarõsa mundite que ra. Uchã ngue echoɨ mbia mbiirandu randu ja ra. Sucha tubɨrɨã jenda mbiirandu. Ɨshonda abe mbiirandu no. Mbia que ngaẽ ngaẽ nguia jirandu turã cote ra.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Ngasẽ ngue ecuaẽ Jesús je ra. Ae aba checuayã ɨcuã nguereco uchɨangui re nyii nae, aque abe que siqui huee ee ra. Huɨɨrao resebe que eñɨ ngoi ra. Earacuate que ee cote ra. Nyebe mbia riqui nguiã siquichete.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ae mae erese nae, ũquɨ̃ ngue ñee ñee mbia je ra. Mbia mbiirandu chɨasu socoɨ rese. Ae aba checuayã quereco quia nyii nae, aque rese abe no.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 —Eso rã urerecha urerecua sɨ, ɨ jate que hue jenda ñee Jesús je ra.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Ae aba checuayã quereco quia nyii nae, aque que ñee Jesús je ra. Jesús ua mose canoa ye. —Nderese beɨ chõ taso se jẽ, ɨ rei que ñee Jesús je ra.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Jesús que ñee ee ra. —Tei. Quiatu rei ndechuchúaa. Quiatu ñee nderesenda je. “Dios chõ sembucherõ nguiã. Eya eã tuchɨte que eriqui serese ra”, ere oso nderesenda mbiirandu, ɨ que Jesús ee ra.
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Ameɨ ngue oso sucha mbuchesea sea cote ra. Mbia Decápolis jenda mbiirandu randu ja. —Jesús chõ sembucherõ nguiã, ɨ ja jate que equia mbia je ra. Mbia que nyuruɨrate quia mae erese ra.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Jesús que tu sɨ iasa sobeɨ sɨ canoa ye ra. Mbia tubɨrɨã ngue ngaẽ ngaẽ nguia erea ra. Ama nimíaa eriquibe mose.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Judíos rerecua mo ngue tu erea ra. Jairo, ɨ que ee ra. Judíos munua nuasa que ae ra. Jesús nonde que eru ngoi ngũíã ndese ñee ee ra.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 —Quɨ seriirĩ sɨ quia mano quɨ. Nyao rã ndeo terechono earõ. Embucherõ sacuã, ɨ tuchɨ que equia Jesús je ra.
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Jesús que oso erese cote ra. Mbia tubɨrɨã abe que nyoɨ quia ñɨmajaã tuchɨ eruɨ ra.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Ari rasi mo abe que oso quia eruɨ ra. Eruqui nda uchẽ mbeɨ quia ee ra. Doce años nyee.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ngasi nda esaã tuchɨ quia ra. Erasi rea reasa nda etea tea jate rei quia raẽ. Umbae nda emondo mondo ja chee ngasi rea reasa je ra. Nyerõ jiri jiriã tuchɨ que ra. Erasi ɨ ɨ tuchɨ chõ ngue ra.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Jirandu chee que Jesús rese ra. Equite quiti que esɨ mbia joõ nda. Oco que oso eɨrao rese ra.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 —Eɨrao achõ ndese se oco mose, acherõ nda se, ɨ nda ra.
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Aque mose tuchɨ que eruqui ti ɨ ee cote ra. Ngasiã ngue eɨcua uchɨangui re cote ra.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 —Sequirãcuã ngue mbia mo mbucherõ nda, ɨ que Jesús uchɨangui re ra. —¿Aba oco seɨrao rese re? ɨ que mae uquite quiti ra.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Echɨmbaaquiatu que ñee ee ra. —Mbia tubɨrɨãte nyeresẽ. Ñɨmajaãte nyeresẽ. ¿Mbaerã ereɨco “¿aba oco serese re?” ɨ re? ɨ que ee ra.
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Jesús que nyuruba ruba mae nda. —¿Aba oco serese re? ɨ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ari que jirandu tuchɨ ucherõ ndese ra. Eɨreɨ̃te que titi titi ɨ huɨ̃ ee ra. Ngoi que ngũíã ndese Jesús resa quiti ra. Mbae que esenei ja ee cote ra.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesús que ñee ee ra. —Seɨcuate que se ra. Nyebe arembucherõ nguiã. Ndeya chõ eso cote. Nderasi ra tu sɨ eã ndeje, ɨ que Jesús ñee ee ra.
34 Então Jesus lhe disse:
35 Echeẽ mose chɨte que emo ngaẽ Jairo chuchua sɨ ra. —Nderiirĩ ngue mano cote ra. ¿Mbaerã nda Jesús ererao ndechuchua cote re? ɨ que ñee ee ra.
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Jesús que echeẽ ñandu ra. Ñee ngue Jairo je cote ra. —Ndeya eã techɨ̃ nda jẽ. Seɨcua chõ se jẽ, ɨ que Jesús ee ra.
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Jesús que oso eraaque rea cot e ra. Uchɨmbaaquiatu tres que equerao ra. Pedro. Jacobo abe. Juan abe no. Jacobo nongue que Juan nda. Ũquɨ̃ mɨɨ ño ngue equerao erea ra.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ngasẽ ngue Jairo chuchua cote ra. Mbia que chɨ ja nyeseo ãquẽ ndaaque rese ee ra. Nyiibu tuchɨ que eu ra.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ɨque que oso ñee mbia je ra. —¿Mbaerã jẽɨngo nyiibute re? ¿Mbaerã jẽɨngo nyeseo re? Ãquẽ manoãte resẽ. Uque chõ u co resẽ, ɨ que Jesús ñee mbia je ra.
39 Ao entrar, disse:
40 Mbia que ɨquia ɨquia chõ ee ra. Jesús que mbia mondo ja chee itaicuee ra. Eru rese que esɨ ɨque eriirĩ ndaaque rea ra. Esi abe rese. Nguesenda abe rese.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Eraaque o que eisi ñee ee ra. —Echuruã, Ãquẽ, ɨ que ee ra.
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Echeẽ mose tuchɨ que ãquẽ juã ngata cote ra. Etiarõte que ra. Doce años que ra. Mbia que nyuruɨra tuchɨ mae erese ra.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 —“Jesús que co raaque mbuquera ra”, jenyechɨ̃ nda emo je jẽ, ɨ que Jesús mbia je ra. —Nderiirĩ embuquiaru cote, ɨ que ee cote ra.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.